ലിങ്ഗപുരാണമ്

ഹരിയുടെ അതിശക്തിയും അഭിമാനവും നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, അനന്ത വീര്യത്തിന്റെ ഉടമയായ ഹരി (വിശ്നു) ചിരിച്ചു. അവൻ അധീനമായി, അഗണിതമായ അവഹേളനത്തോടെ പറഞ്ഞു: “നീ ഈ സകല ഭൂമണ്ഡലത്തിന്റെ അധിപതിയെ, നാശകരനെയും, പിനാക ധാരിയെയും അറിയുന്നില്ലേ? നിന്റെ തെറ്റായ വാദങ്ങളും തർക്കങ്ങളും നിനക്കു തന്നെ നാശം വരുത്തും. നിന്റെതും അവന്റെതും മറ്റു അവതാരങ്ങൾ ഇനി എന്താണ് ശേഷിക്കുന്നത്? ആരാണ് അതു നടത്തിയത്? ഈ കഥകളുടെ അവസാനം ആരോ ഒരാൾ കൊണ്ടു വരും. നീ നിന്റെ തെറ്റുകൾ കാണുക; destruction-ൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ആ ഒരാളാൽ നീ ഒരു നിമിഷത്തിൽ തന്നെ നശിക്കും. നീ പ്രക്രതി, രുദ്രൻ പുരുഷൻ; അവന്റെ ശക്തി നിനക്കിൽ സ്ഥാപിതമാണ്. നിന്റെ നാഭികമലത്തിൽ നിന്ന് അഞ്ചുമുഖമുള്ള പിതാമഹൻ (ബ്രഹ്മാവ്) ജനിച്ചു. സൃഷ്ടിയുടെ ഉദ്ദേശ്യത്താൽ ലോകം ആദ്യം ശങ്കരൻ (ശിവൻ), നീലയും ചുവപ്പും ആയവൻ, കഠിന തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ട് തന്റെ നെറ്റിയിൽ ആശ്രയിച്ച് ചിന്തിച്ചു. ആ ശംഭുവിന്റെ നെറ്റിയിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിക്കായി ആ സത്വം ഉദിച്ചുവന്നു; ഇതിൽ തെറ്റൊന്നുമില്ല. ഞാൻ ദേവതകളുടെ ദേവതയുടെ, മഹാഭൈരവന്റെ രൂപത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. നിന്റെ നാശത്തിനായി, വിനയത്തോടും ശക്തിയോടും കൂടി, ഞാൻ നിയമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ, അസുരനെ കീറി നിന്റെ ശക്തിയുടെ ഭാഗം നിനക്ക് ലഭിക്കുന്നു. നീ അഭിമാനത്താൽ, അഹങ്കാരത്താൽ, അശ്രാന്തമായി ഉരസുന്നു; ദുഷ്ടന്മാർക്ക് നീ നൽകുന്ന സഹായം അവർക്കു തന്നെ ഹാനികരമാണ്. എങ്കിൽ, സിംഹമായ നിനക്ക്, നീ മഹാദേവൻ എന്ന് കരുതുന്നുവെങ്കിൽ, നീ neither the creator nor the destroyer, nor are you ever independent. നീ ഒരു കുശവന്റെ ചക്രം പോലെ, പിനാകധാരിയുടെ ശക്തിയിൽ ചലിപ്പിക്കപ്പെടുന്നവൻ; tortoise-formed one-ന്റെ കപ്പൽ ഇപ്പോഴും നിനക്കിൽ ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഹരന്റെ മാലയിൽ, നീ ആ ഭാഗം മറന്നുവോ, അജ്ഞതയിൽ, tusk-ന്റെ ഉയർച്ചയിൽ പീഡിതനായതുകൊണ്ടോ? ഇന്നലെ, നിന്റെ വരാഹാവതാരത്തിൽ, താരകന്റെ ശത്രു നിന്റെ ശത്രുവിനെ കത്തിച്ചു; അതിന്റെ ത്രിശൂലത്തിന്റെ അറ്റത്തിൽ, വിശ്വക്സേനൻ, നീ ഒരു തന്ത്രത്തിലൂടെ നശിച്ചു. ഡക്ഷന്റെ യാഗത്തിൽ, ഞാനാണ് നിന്റെ തല വെട്ടിയത്, യാഗത്തിന്റെ രൂപമായ നീ; ഇപ്പോഴും, നിന്റെ മകനായ ബ്രഹ്മാവിന്റെ അഞ്ചാമത്തെ തല അവിടെ നിലനിൽക്കുന്നു. ആ ഭാഗവും ആ ശക്തിയും അവൻ ഉദ്ദേശപൂർവം വേർതിരിച്ചു; നീയും മരുതുകളുടെ സംഘവും യുദ്ധത്തിൽ ദധിചിക്ക് പരാജയപ്പെട്ടു.