ലിങ്ഗപുരാണമ്

പ്രിയങ്കു മരങ്ങളുടെയും അതിന് ചുറ്റുമുള്ള തേനീച്ചകളുടെയും കൂട്ടങ്ങളാൽ മനോഹരമായ ആ സ്ഥലത്ത്, മാവും കടമ്പയും പൂക്കളാൽ തേനീച്ചയുടെ കൂട്ടങ്ങൾ പൊതിഞ്ഞിരുന്നതു പോലെ, പ്രകൃതി അതിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ സൌന്ദര്യത്തിൽ വിരിഞ്ഞിരുന്നു. കാറ്റ് പൂക്കളെ തട്ടി നീക്കുന്ന വെള്ളത്തിൽ, ലയിച്ചുപോയ പുഷ്പക്കൂമ്പാരങ്ങൾ ഒഴുകി, തേനീച്ചകൾ മദത്തിൽ വീണു കിടക്കുന്ന മനോഹരമായ കാടുകളും, കാട്ടുകാടുകളിൽ കാറ്റ് തട്ടി ഭയന്നുള്ള കുരങ്ങാടികളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ പടർന്ന് ഓടുന്നതും കാണാം. ചിത്രശാലയെ പോലെയുള്ള തിലകമരങ്ങൾ ചന്ദ്രപ്രഭയിൽ തിളങ്ങുന്നു; അശോകമരങ്ങൾ കുങ്കുമം, കേശര, ചുവപ്പ് വർണ്ണത്തിൽ വിരിഞ്ഞു; കർണികാരമരങ്ങൾ പൊന്നുപോലെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. പൂക്കളും വീർപ്പുമുള്ള ശാഖകളും എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. ചില ഭാഗങ്ങളിൽ നിലം കാജലിന്റെ കറുപ്പുപോലെയും, മറ്റിടത്ത് പവഴത്തിന്റെ ചുവപ്പുപോലെയും, മറ്റെവിടെയോ പൊന്നിന്റെ നിറം പോലെ പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പുന്നാഗമരങ്ങൾക്കിടയിൽ പക്ഷികൾ പലതരത്തിലും ഗാനം പാടുന്നു; ചുവന്ന അശോകമരങ്ങളുടെ ശാഖകൾ ഭാരത്തിൽ താഴ്ന്നു; മനോഹരമായ കാട്ടിൽ തേനീച്ചകൾ കുളിരിലുള്ള താമരപ്പൂക്കളിൽ കളിക്കുന്നു. അപ്പോൾ ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായ ശിവൻ, ഹിമവാന്റെ പുത്രിയായ പാർവതിയെയും പ്രിയപ്പെട്ട ഗണപതിമാരെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ട്, വിവിധ വൃക്ഷങ്ങളാൽ സമൃദ്ധവും ഉല്ലാസഭരിതവും പുഷ്ടമായ മൃഗങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതുമായ വിശാലമായ ഒരുപുലരിച്ച കാട് ദേവിയെ കാണിച്ചു. അവിടെ ദൈവികാഭരണങ്ങളായി പുഷ്പങ്ങൾ ശോഭയോടെ ശിവൻ ദേവിയെ അണിയിച്ചു; ഹിമവാന്റെ പുത്രിയായ അവളും ഭക്തിയോടെ ശിവനെ അത്യുത്തമമായ ദൈവികപൂക്കളാൽ അലങ്കരിച്ചു. ദേവദേവനായ ശിവനെ ആരാധിച്ച ശേഷം, അതി മനോഹരമായ തോട്ടം കണ്ടു, ഗണപതിമാരോടും നന്ദിമുഖനോടും കൂടെ ദേവി ശിവനോട് നമസ്കരിച്ചു പറഞ്ഞു: “പ്രഭോ, നീ എന്നെ അതി ദിവ്യമായ ഈ തോട്ടം കാണിച്ചു; ഇപ്പോൾ ദയവായി ഈ പുണ്യസ്ഥലത്തിന്റെ മഹത്വം മുഴുവനായും എന്നോട് വീണ്ടും പറയേണമേ.” “ദേവദേവാ, വൃഷഭധ്വജാ, ഈ അവിമുക്ത ഭൂമിയുടെ മഹത്വം നീ എനിക്ക് വിശദമായി പറയേണം,” എന്ന് ദേവി ചോദിച്ചപ്പോൾ, ശിവൻ ദേവിയുടെ കമലനേത്രങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള സുഗന്ധം ആസ്വദിച്ചു, സ്നേഹത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ച് ഗിരിജയോട് പറഞ്ഞു: “ഇത് അത്യന്തം രഹസ്യമായ എന്റെ അവിമുക്തക്ഷേത്രം, വാരാണസി. എല്ലാജീവജാലങ്ങൾക്കും മോക്ഷം നൽകുന്ന സ്ഥലം ഇതാണ്. ഇവിടെ, എന്റെ വ്രതത്തിൽ സ്ഥിരതയോടെ നിലകൊള്ളുന്ന, വിവിധ ചിഹ്നങ്ങൾ ധരിച്ച, എപ്പോഴും എന്റെ ലോകം ആഗ്രഹിക്കുന്ന സിദ്ധന്മാർ വസിക്കുന്നു. അവർ പരമയോഗം ചെയ്യുന്നു, മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ച്, പക്ഷികളും വൃക്ഷങ്ങളും നിറഞ്ഞ ഈ പ്രദേശത്ത് യോജിക്കുന്നു. താമരയും നീലോത്പലവും നിറഞ്ഞ തടാകങ്ങൾ, അപ്സരസുകളും ഗന്ധർവന്മാരും സേവിക്കുന്ന ഈ പുണ്യസ്ഥലം എന്നും തിളങ്ങുന്നു. ഞാൻ എപ്പോഴും ഇവിടെ വസിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; കാരണം, എന്റെ മനസ്സ് ഇവിടെ തന്നെ നിലനിൽക്കുന്നു, എന്റെ ഭക്തൻ തന്റെ എല്ലാ പ്രവർത്തികളും എനിക്ക് സമർപ്പിച്ച് ഇവിടെ വസിക്കുന്നു. ദേവി, മറ്റെവിടെയും മോക്ഷം ലഭ്യമല്ല; ഇവിടെ മരിക്കുന്നവൻ, ആഗ്രഹം കൊണ്ടായാലും, മോക്ഷം പ്രാപിക്കും. ഇതാണ് എന്റെ ദിവ്യനഗരം, രഹസ്യങ്ങളിൽ ഏറ്റവും രഹസ്യമായത്; ബ്രഹ്മാദികൾക്കും സിദ്ധന്മാർക്കും മോക്ഷാർത്ഥികൾക്കും ഇതിന്റെ മഹത്വം അറിയാം. അതിനാൽ ഈ ഭൂമി പരമമായതും, എന്റെ ഉന്നതലക്ഷ്യവുമാണ്; ഞാൻ ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കാത്തതിനാലാണ് ഇതിന് അവിമുക്തം എന്നു പേരായത്. നൈമിഷം, കുരുക്ഷേത്രം, ഗംഗാദ്വാരം, പുഷ്കരം എന്നിവയിൽ കുളിച്ചോ സേവിച്ചോ മോക്ഷം ലഭ്യമല്ല; എന്നാൽ ഇവിടെ ലഭിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ഈ സ്ഥലം അവയെ എല്ലാം മറികടക്കുന്നു. പ്രയാഗത്തിലും ഇവിടെ എന്റെ അനുഗ്രഹംകൊണ്ട് മോക്ഷം ലഭിക്കും; എന്നിരുന്നാലും, തീർത്ഥങ്ങളിൽ പ്രധാനമായ പ്രയാഗത്തേക്കാൾ ഈ അവിമുക്തം ഉത്തമം. സത്യമാണ് ധർമത്തിന്റെ ഉപനിഷത്ത്; ശമമാണ് മോക്ഷത്തിന്റെ ഉപനിഷത്ത്; എന്നാൽ ഈ പുണ്യഭൂമിയുടെ ഉപനിഷത്ത് മഹാജ്ഞാനികൾക്കു പോലും അറിയില്ല. ഇവിടെ ആസ്വദിച്ചാലും, ഉറങ്ങുകയായാലും, കളിക്കുകയായാലും, എന്തെങ്കിലും പ്രവർത്തി ചെയ്യുകയായാലും, ജീവൻ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ അവൻ മോക്ഷം പ്രാപിക്കും. ആയിരക്കണക്കിന് പാപങ്ങൾ ചെയ്താലും, കാശി നഗരമില്ലാതെ ആയിരം ഇന്ദ്രന്മാരുടെ സ്വർഗ്ഗാധിപത്യം ലഭിക്കുന്നതിലുപരി, ഭൂതനാകുന്നത് പുരുഷനു മെച്ചമാണ്. അതിനാൽ മോക്ഷത്തിനായി അവിമുക്തം സേവിക്കേണ്ടതാണ്; ഇവിടെ മഹാതപസ്വിയായ ജൈഗീഷവ്യൻ പരമസിദ്ധി നേടിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ഭൂമിയുടെ മഹത്വം കൊണ്ടും എന്റെ ഭക്തി കൊണ്ടും, ജൈഗീഷവ്യന്റെ ഗുഹയെ യോഗികളിൽ ശ്രേഷ്ഠമായ സ്ഥാനമായി കണക്കാക്കുന്നു. അവിടെയിരുത്തി എപ്പോഴും എന്നെ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് യോഗാഗ്നി ശക്തമായി ജ്വലിക്കുന്നു; അവിടെ ദേവന്മാർക്കും ലഭിക്കാത്ത പരമമോക്ഷം ലഭിക്കും. ഇവിടെ എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളും അറിഞ്ഞ മുനികൾ ലിംഗത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മചിഹ്നങ്ങളാൽ മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു; മറ്റെവിടെയും അതു ദുർലഭം. അവർക്കു ഞാൻ പരമയോ​ഗശക്തിയും, ആത്മയോ​ഗവും, ആഗ്രഹിച്ച സ്ഥലവും പ്രഖ്യാപിക്കും. ഇവിടെ എന്റെ രാജ്യത്തിൽ, കുബേരൻ എല്ലാ പ്രവർത്തികളും എനിക്ക് സമർപ്പിച്ച് ഈ സ്ഥലത്തെ സേവിച്ചുകൊണ്ട് യക്ഷാധിപത്യം നേടി. സംവർത്തനും എന്റെ ഭക്തനാണ്; അവൻ ഇവിടെ എന്നെ ആരാധിച്ച് അതുല്യമായ സിദ്ധി നേടും. മഹാതപസ്വിയായ പരാശരപുത്രനായ വ്യാസയോ​ഗിയും എന്റെ ഭക്തനായി, സ്ഥാപിതവേദങ്ങളുടെ പ്രചാരകനായി, ബ്രഹ്മാവിനോടും ദൈവമുനികൾക്കോടും വിഷ്ണുവിനോടും സൂര്യനോടും കൂടെ, ഈ പുണ്യസ്ഥലത്തിൽ ആനന്ദം അനുഭവിക്കും. ദേവേന്ദ്രനും സ്വർഗ്ഗവാസികളായ മറ്റുള്ളവരും, ഈ മഹാത്മാക്കൾ എല്ലാം ഇവിടെ എന്നെ ആരാധിക്കുന്നു. മറ്റു ദിവ്യയോഗികളും, രഹസ്യരൂപവും മഹാത്മത്വവുമുള്ളവർ, ഏകാഗ്രതയോടെ എന്നെ ഇവിടെ ആരാധിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങളിൽ മനസ്സു ആകൃഷ്ടനായവനും, ധർമ്മത്തിൽ ആസ്വാദനം ഉപേക്ഷിച്ചവനും, ഈ സ്ഥലത്ത് മരിച്ചാൽ വീണ്ടും ജന്മചക്രത്തിൽ പെടുകയില്ല. എന്നാൽ, സ്ഥിരതയും അഹങ്കാരരഹിതത്വവും ശുദ്ധിയും സ്വയംനിയന്ത്രണവും വ്രതനിഷ്ഠയും പ്രവർത്തികളില്ലായ്മയും ഉള്ളവർ എല്ലാം എന്നിൽ ലയിക്കുന്നു. ദൈവദേവനായ എന്നെ സമീപിച്ച ജ്ഞാനികൾ, ആസക്തിരഹിതരായി, എന്റെ കൃപയാൽ ഇവിടെയെല്ലാം പരമമോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു. ആയിരം ജന്മങ്ങളിലും യോഗിക്ക് കിട്ടാത്ത പരമമോക്ഷം എന്റെ കൃപയാൽ ഇവിടെയേയ്ക്ക് ലഭിക്കുന്നു, ഹിതവതിയായ ദേവി.