ലിങ്ഗപുരാണമ്

നീണ്ട കാലമായി മഹർഷികൾ നിരീക്ഷിച്ചുവന്ന ചില അദ്ഭുതകരമായ ലക്ഷണങ്ങൾ മനുഷ്യന്റെ പ്രാണായുസ്സിന്റെ അവസാനം സൂചിപ്പിക്കുന്നവയാണെന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. ഒരാൾ കുളിച്ചുതുടങ്ങിയ ഉടൻ ഹൃദയം വരണ്ടുപോകുകയോ, തലയിൽ നിന്നു പുക ഉയരുന്നത് കാണുകയോ ചെയ്താൽ, അവൻ പത്തു ദിവസത്തിനകത്ത് ജീവിക്കില്ല. പ്രാണവായു അശാന്തമാകുകയും, അതു ജീവസ്ഥാനങ്ങൾ വെട്ടുകയും, വെള്ളം തൊട്ടപ്പോൾ ആനന്ദം അനുഭവിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, മരണസമീപം അതിവേഗം എത്തും. സ്വപ്നത്തിൽ ആരെങ്കിലും കരടികളോ കുരങ്ങുകളോ കുതിരയാക്കിയുള്ള രഥത്തിൽ തെക്കോട്ട് സഞ്ചരിക്കുകയോ, പാടുകയോ, നൃത്തം ചെയ്യുകയോ ചെയ്താൽ, അതും മരണത്തിന്റെ അടുക്കാണ്. കറുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച കറുത്ത സ്ത്രീ പാടിക്കൊണ്ടോ, മറ്റെന്തെങ്കിലും ചെയ്യിക്കൊണ്ടോ അവനെ തെക്കോട്ട് നയിച്ചാൽ, അവനും ജീവിക്കില്ല. സ്വപ്നത്തിൽ തന്നെ തൊണ്ടയിൽ ഒരു കുഴി കാണുകയോ, നഗ്നസന്ന്യാസിയെ കാണുകയോ ചെയ്താൽ, മരണസാന്നിധ്യം അറിയണം. തല മുതൽ കാലു വരെ താനെന്തോ ചെളിക്കടലിൽ മുങ്ങിപ്പോകുന്നത് സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ടാൽ, അന്നുതന്നെ ജീവൻ വിടും. ചാരോ കനൽക്കഷ്ണങ്ങളോ രോമങ്ങളോ വരണ്ട നദിയോ പാമ്പുകളോ കാണുന്നവൻ പത്തു രാത്രികൾക്കുള്ളിൽ ജീവിക്കില്ല. കറുത്ത ഭയാനകരായ ആയുധധാരികൾ കല്ലുകൊണ്ട് അടിക്കുന്നതും, നേരെ മരണമാണ്. ഉദയത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ പ്രകാശത്തിൽ, നേരെ മുന്നിൽ നോക്കി നരിക്കൾ കൂക്കുന്നത് കേട്ടാൽ, അവന്റെ ആയുസ്സ് അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു. കുളിച്ചുതുടങ്ങിയ ഉടൻ ഹൃദയം വളരെ വേദനിക്കുകയും, പല്ലുകൾ കുലുക്കുകയും ചെയ്താൽ, ജീവൻ അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് കരുതണം. രാവിലോ പകലോ ആവർത്തിച്ച് നടുങ്ങുകയും, വിളക്കിന്റെ സുഗന്ധം അനുഭവിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, മരണസൂചനയാണത്. രാത്രിയിൽ വില്ലിരം കാണുകയോ, പകൽ നക്ഷത്രചക്രം കാണുകയോ, മറ്റൊരാളുടെ കണ്ണിൽ താനെ കാണാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, ജീവൻ നിലനിൽക്കില്ല. ഒരാളുടെ ഒരു കണ്ണ് കരയുകയോ, ചെവികൾ തങ്ങളുടെ സ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് വീണുപോകുകയോ, മൂക്ക് വളഞ്ഞുപോകുകയോ ചെയ്താൽ, ജീവൻ വിട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കണം. നാവു കറുപ്പും കട്ടിയുമാകുകയോ, വായിൽ താമരപോലെയുള്ള രൂപം കാണപ്പെടുകയോ, കണത്തിൽ ചുവന്ന വീക്കം വരികയോ ചെയ്താൽ, മരണസമീപമാണ്. തലമുടി അഴിച്ചുവിട്ടു, പാടിക്കൊണ്ടോ, ചിരിച്ചോ, നൃത്തം ചെയ്തോ തെക്കോട്ട് നടക്കുന്നവന്റെ ജീവിതം അവസാനിക്കും. ശരീരം വീണ്ടും വീണ്ടും വെള്ളയാകുകയോ, വെളുത്ത കടലാസ്സുപോലോ, വെളുത്ത കടുകുപോലോ, മുഴുവനും വെളുപ്പാകുകയോ ചെയ്താൽ, മരണസൂചനയാണത്. സ്വപ്നത്തിൽ ഒരാൾ ഒട്ടകങ്ങളോ കഴുതകളോ ചേർത്ത രഥം കാണുകയോ, പ്രത്യേകിച്ച് തെക്കോട്ട് പോവുകയോ ചെയ്താൽ, അവനും ജീവിക്കില്ല. ഏറ്റവും ഭയാനകമായ രണ്ട് അശുഭസൂചനകൾ ഒരാളിൽ ഒന്നിച്ചുണ്ടാകുകയും, അവൻ ചെവിയിൽ ശബ്ദം കേൾക്കാതിരിക്കുകയും, കണ്ണിൽ പ്രകാശം കാണാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, അതും ഗുരുതരമായ സൂചനയാണ്. സ്വപ്നത്തിൽ കുഴിയിൽ വീണു, അതിൽ നിന്ന് ഉയരാതെ അവിടെ തന്നെ കഴിയുന്നവന്റെ ജീവിതം അവസാനിക്കുന്നു. വായു വരണ്ടുപോകുക, തൊണ്ടയിൽ പുഴുങ്ങുപോകുക, മൂത്രം അത്യന്തം ചൂടാവുക—ഇവയുണ്ടെങ്കിൽ അവൻ അപകടാവസ്ഥയിലാണ്. ആരെങ്കിലും പകൽപോലും രാത്രിപോലും തുറന്നവണ്ണം കൊല്ലപ്പെടുകയും, തന്റെ കൊലയാളിയെ കാണാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, അവൻ ജീവിക്കില്ല. സ്വപ്നത്തിന്റെ അവസാനം തീയിൽ കയറിയോ, ഓർമ്മ നഷ്ടപ്പെട്ടോ, ജീവൻ വിടും. സ്വപ്നത്തിൽ സ്വന്തം വെളുത്ത വസ്ത്രം, കറുപ്പ്, ചുവപ്പ് വസ്ത്രം എന്നിവ കാണുന്നവർക്കും മരണസമീപം. ഇങ്ങനെയുള്ള അശുഭസൂചനകൾ ശരീരത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമ്പോഴും, സമയമെത്തിയപ്പോൾ ജ്ഞാനികൾ ദു:ഖവും നിരാശയും ഉപേക്ഷിച്ച് സമാധാനത്തോടെ ഇരിക്കണം. അത്തരത്തിൽ, കിഴക്കും വടക്കും ദിശകളിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു, ശുദ്ധവും സമതലവും, സ്ഥിരവുമായ, ജീവികൾ ഇല്ലാത്ത ഒറ്റപ്പെട്ട സ്ഥലത്ത് ഇരിക്കണം. വടക്കും കിഴക്കും നോക്കി, സ്വസ്തികാസനത്തിൽ, മനസ്സു ശാന്തമാക്കി, മഹേശ്വരനെ വന്ദിച്ച്, ശരീരം, തല, കഴുത്ത് നേരെ നിർത്തി, ചുറ്റും നോക്കാതിരിക്കുക—കാറ്റില്ലാത്ത സ്ഥലത്തെ വിളക്ക് അങ്ങേയറ്റം ശാന്തമായിരിക്കും; അങ്ങനെ മനസ്സും. കിഴക്കും വടക്കും ചരിഞ്ഞ സ്ഥലത്ത്, ആഗ്രഹം, സംശയം, ആനന്ദം, ദു:ഖം എന്നിവയെ ഉപേക്ഷിച്ച്, ശാസ്ത്രജ്ഞൻ അങ്ങനെയിരിക്കണം. മനസ്സിലൂടെ എല്ലാം നിയന്ത്രിച്ച്, ശുദ്ധമായ ധ്യാനം മൂക്ക്, നാവ്, കണ്ണ്, സ്പർശം എന്നിവയിൽ സ്ഥിരമായി ആലോചിക്കണം. ചെവികളിൽ, മനസ്സിൽ, ബുദ്ധിയിൽ, നെഞ്ചിൽ—സമയവും പ്രവർത്തിയും മനസ്സിലാക്കി, കൂട്ടങ്ങളിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും ഈ ധ്യാനം നടത്തണം. ഇങ്ങനെ അകത്തുള്ള പന്ത്രണ്ടു ഭാഗങ്ങളിലായി യോഗധാരണയാണിത്. ഈ ധാരണ തലമുടിയിൽ നൂറോ അമ്പതോ തവണ സ്ഥാപിക്കണം. ഏകാഗ്രതയില്ലാതായി ക്ഷീണിച്ചാൽ, ശ്വാസം മേലോട്ട് കയറും; അപ്പോൾ, ശരീരം 'ഓം' എന്ന അക്ഷരത്തോടൊപ്പം നിറയ്ക്കണം. ഇങ്ങനെ യോഗി 'ഓം' ആകുന്നു; അവൻ അക്ഷരത്തിൽ അക്ഷരനായി മാറുന്നു. ഇനി 'ഓം' സാക്ഷാത്കരിക്കുന്നതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. ഇത് മൂന്നു അളവുകളുള്ളതാണെന്ന് അറിവായിരിക്കണം; അതിലെ വ്യഞ്ജനം ഭഗവാനാണ്. ആദ്യ അളവ് മിന്നലുപോലെയാണ്, രണ്ടാമത്തേത് താമസികം എന്നാണ് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്. മൂന്നാമത്തേത് ഗുണരഹിതം, അക്ഷരത്തിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്; ഗന്ധാരനോട്ടത്തിൽ നിന്നു ഉദിച്ച ഗന്ധാരി എന്നറിയപ്പെടുന്നു. എയ്ത്തിന്റെ നടപ്പുപോലെയുള്ള സ്പർശത്തോടുകൂടി തലമുടിയിൽ അനുഭവപ്പെടുന്നു; ഓം പ്രയോഗിച്ചപോലെ അത് പുറത്തേക്ക് നീങ്ങുന്നു. ഇങ്ങനെ യോഗി 'ഓം' ആകുന്നു; അക്ഷരത്തിൽ അവൻ അക്ഷരനാകുന്നു. പ്രണവം വില്ലാണ്, ആത്മാവ് അമ്പാണ്, ബ്രഹ്മം ലക്ഷ്യമാണ്. അമ്പുപോലെ സൂക്ഷ്മതയോടെ അതിനെ തുരക്കണം; അതിലൊന്നാകണം. ഈ ഏകാക്ഷരമായ 'ഓം' ഹൃദയഗുഹയിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ലക്ഷ്യമാണ്. 'ഓം'—ഇതാണു മൂന്നു ലോകങ്ങളും, മൂന്നു വേദങ്ങളും, മൂന്നു അഗ്നികളും; വിഷ്ണുവിന്റെ മൂന്നു പടികളും, ഋക്, സാമ, യജുസ് സ്തോത്രങ്ങളും. മൂന്നു അളവുകളും അർദ്ധ അളവും നന്നായി മനസ്സിലാക്കണം; അതിനെ പ്രയോഗിക്കുന്ന യോഗി ആ ലോകത്തോട് ഐക്യപ്പെടുന്നു.