ലിങ്ഗപുരാണമ്

ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടാത്ത വെള്ളം കുടിച്ചാൽ, അഘോറ മന്ത്രം നൂറഞ്ച് തവണ ജപിക്കണമെന്ന് നിർദ്ദേശിക്കുന്നു; അങ്ങനെ മാത്രം ശുദ്ധി ലഭിക്കും. അല്ലെങ്കിൽ, സമ്പൂർണ്ണമായ അർപ്പണങ്ങളോടെ ശംഭുവിനെ ഘൃതസ്നാനാദികളാൽ ആരാധിക്കുകയും, മൂന്നു പ്രദക്ഷിണം നടത്തുകയും ചെയ്താൽ നിർവ്യാജമായി ശുദ്ധി ലഭിക്കും. ഇതിൽ സംശയമില്ല. യോഗത്തെ അറിയുന്നവൻ അതിഥിസത്ത്കാരങ്ങളിലും പിതൃകർമ്മങ്ങളിലും യാഗങ്ങളിലും പങ്കെടുക്കരുത്; അങ്ങനെ യോഗി അഹിംസയിലേയ്ക്ക് നിലനിൽക്കുന്നു എന്നതാണ് നിർണയം. ജ്ഞാനിയാവേണ്ടവൻ, പുകയില്ലാത്ത അഗ്നിക്കു മുമ്പിൽ ഇരുന്നവരിൽനിന്നോ, ചാരമായ അഗ്നിയിൽ ഇരുന്നവരിൽനിന്നോ ഭിക്ഷ തേടണം; എന്നാൽ എപ്പോഴും അതിൽ നിന്ന് മാത്രമല്ല. മറ്റു ചിലർ അവനെ അവഹേളിച്ചാൽ, അഥവാ അപമാനിച്ചാൽ, ധർമ്മത്തെ ലംഘിക്കാതെ യുക്തമായ രീതിയിൽ ഭിക്ഷ തേടണം. കാട്ടിൽ കഴിയുന്നവരിൽനിന്നും ഭ്രാമകഗൃഹങ്ങളിൽനിന്നും ഭിക്ഷ തേടുന്നതാണ് ഉത്തമം; അതില്ലെങ്കിൽ, രണ്ടാം വഴിയാണ് സ്വീകരിക്കേണ്ടത്. അതിനുശേഷം, ശീലമുള്ള, വിശ്വാസമുള്ള, സ്വയംനിയന്ത്രണമുള്ള, പണ്ഡിതന്മാരായ, ഉന്നതഗുണമുള്ള ഗൃഹസ്ഥരിൽനിന്നും ഭിക്ഷ തേടാം. ഇതിൽകൂടി, വീണുപോയില്ലാത്തവരിൽനിന്നും ഭിക്ഷ തേടാം; വർഗ്ഗങ്ങളിൽ ഈ വിധം ഭിക്ഷയെടുപ്പ് ഏറ്റവും താഴ്ന്ന ഉപജീവനമെന്നു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. യവകഞ്ചം, മോറു, പാലു, യവം, പഴങ്ങൾ, കിഴങ്ങുകൾ, പാകം ചെയ്ത ഭക്ഷ്യങ്ങൾ, അഥവാ കഠിനമായ അപ്പം മുതലായവയൊക്കെയും ഭിക്ഷയായി സ്വീകരിക്കാം. യോഗികൾക്ക് വിജയവർദ്ധകമായ ഭക്ഷ്യങ്ങൾ ഇതാണെന്ന് ഞാൻ വിവരിച്ചു; ഇതിൽ ഭിക്ഷയാണ് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠം എന്നതാണ് സ്മരണ. മാസംതോറും കുഴൽപുല്ലിന്റെ അഗ്രത്തിൽ വെള്ളം ഒരു തുള്ളി മാത്രം യുക്തമായി ഭക്ഷിക്കുകയും, മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ ഭിക്ഷ തേടുകയും ചെയ്യുന്നവൻ മറ്റുള്ളവരെ കടന്നുപോകുന്നു. ജരാമരണയുടേയും നരകാദികളുടേയും ഗർഭങ്ങൾ ഭയക്കുന്നവർക്കു ഇത്തരത്തിലുള്ള ഭിക്ഷയെടുപ്പ് മോക്ഷദായകമാണ് എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. തൈര്, പാൽ, അല്ലെങ്കിൽ ആയുസ്സിനെ കുറയ്ക്കുന്ന മറ്റേതെങ്കിലും ഭക്ഷ്യങ്ങൾ കഴിക്കുന്നവർക്ക്, ഭിക്ഷയാൽ ജീവിക്കുന്നവന്റെ പുണ്യത്തിന്റെ പത്തിലൊന്ന് പോലും അർഹതയില്ല. സദാ ചാരത്തിൽ ഉറങ്ങുകയും, ഭിക്ഷയെടുപ്പും ആത്മനിയന്ത്രണവും പാലിക്കുകയും ചെയ്യണം; പരമാവസ്ഥ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ പാശുപതവ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം. യോഗികൾക്കുള്ള എല്ലാ ആചാരങ്ങളിലും, ചാന്ദ്രായണവ്രതം ആണ് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠം; കഴിവനുസരിച്ച് ഒന്ന്, രണ്ട്, മൂന്ന്, നാല് ചക്രങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കാം. അപരിഗ്രഹം, ബ്രഹ്മചര്യം, അലോഭം, ത്യാഗം—ഈ അഞ്ച് വ്രതങ്ങൾ ഭിക്ഷുക്കൾക്കാണ്; എന്നാൽ ഇതിൽ അഹിംസയാണ് പരമം. ക്രോധരഹിതം, ഗുരുസേവനം, ശുദ്ധി, അഹാരമിതം, നിത്യപഠനം—ഇവയാണ് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന ആചാരങ്ങൾ. വിഭവങ്ങളുടെ ഉത്പത്തി, ബന്ധനം, ഇവ മനുഷ്യർക്കു ലോകത്തിൽ എങ്ങനെ സംഭവിക്കുമോ, ആനക്കു കാട്ടിൽ സംഭവിക്കുന്നതുപോലെ, അതെല്ലാം കർമ്മഫലമാണ്. ദേവതകൾ നിർവഹിച്ച എല്ലാ യാഗങ്ങളും ജപത്തിൽ നിന്നുള്ള ജ്ഞാനത്തിന് തുല്യമാണ്; ജപത്തിൽനിന്ന് ജ്ഞാനം, ജ്ഞാനത്തിൽനിന്ന് രാഗദ്വേഷരഹിതമായ ധ്യാനം, അതു പ്രാപിച്ചാൽ ശാശ്വതത്വത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരം. ആത്മനിയന്ത്രണം, ശാന്തി, സത്യനിഷ്ഠ, മലരഹിതം, മൗനം, സർവ്വജന്തുക്കളോടും നേരായ മനോഭാവം, ഇന്ദ്രിയാതീതമായ ജ്ഞാനം—ഇവയാണ് ജ്ഞാനശുദ്ധിയുള്ളവർ ശുഭമായവയെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്. മഹാത്മാക്കളും, ശുദ്ധരും, നിന്ദാരഹിതരായ സന്മുനികളും ഇങ്ങനെ ഈ ഐക്യത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു. ആഗ്രഹിച്ച ലോകങ്ങളെ, ചൊല്ലിനാൽ നിയന്ത്രിതനായി, ഈ ശുദ്ധമായ മാർഗ്ഗത്തിൽ, വിത്ത് ദഹിപ്പിക്കുകയും, മലരഹിതനായി അവൻ പ്രാപിക്കുന്നു. നല്ല പെരുമാറ്റത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവരും, ശാന്തരായവരും, സ്വധർമ്മം പാലിക്കുന്നവരും, സർവ്വലോകങ്ങളെ ജയിച്ചവരെപ്പോലെ ബ്രഹ്മലോകത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു. ശാശ്വതധർമ്മം, ബ്രഹ്മാവു നേരിട്ട് ലോകഹിതത്തിനായി ഉപദേശിച്ചതു, ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിന്നോട് പ്രഖ്യാപിക്കാം. മുതിർന്നവരും, ഗുരുപദേശമുള്ളവരും, ആചാരത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവരും, ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പും നമസ്കാരവും നിർവഹിക്കണം. അഷ്ടാംഗപ്രണാമം, ത്രിവിധശരീരപ്രണാമം, മൂന്നു പ്രദക്ഷിണം—ഇവയാൽ ബ്രഹ്മഗുരുവിനെ സന്മാർഗ്ഗികൾ ആരാധിക്കണം. മുതിർന്നവരെ ജ്ഞാനികൾ എപ്പോഴും നമസ്കരിക്കണം; പരമഗതിക്കായി ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ അവരുടെ ആജ്ഞ ലംഘിക്കരുത്. ഘടകങ്ങളില്ലാത്ത സ്ഥലങ്ങളിലും, ശൂന്യകുഴികളിലും, ചെറു വയലുകളിലും, വിഷം, ഭൂതം, കപടം എന്നിവയിലും മന്ത്രശക്തിയാൽ ജീവിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കണം. കപടം, ധനവഞ്ചന, പരിവാദം, അത്യധികമായ ചിരി, അഹങ്കാരം, വിനോദത്തിനായി തനിക്കിഷ്ടമെന്നു പ്രവർത്തിക്കൽ—ഇവയെല്ലാം ഒഴിവാക്കണം. ഗുരുസാന്നിധ്യത്തിൽ ഗുരുവിന്റെ ഉപദേശത്തിന് വിരുദ്ധമായ വാക്കോ പ്രവർത്തിയോ, ഗുരുവിന്റെ വചനത്തെ അപമാനിക്കുന്നതോ, എല്ലാ ശ്രമത്തോടും ഒഴിവാക്കണം. മന്ദഭാഗ്യമായതോ, ദുഷ്പ്രവർത്തിയാണോ, അത്തരം വാക്കോ ചിന്തയോ ഒരിക്കലും പറയരുത്; സന്യാസിയുടെ ആസനം, വസ്ത്രം, ദണ്ഡം, പാദുക എന്നിവയും അതുപോലെ. പുഷ്പമാല, കിടക്ക, പാത്രം, തണൽ, ഹോമോപകരണങ്ങൾ എന്നിവ കാലുകൊണ്ട് സ്പർശിക്കുന്നത് സൂക്ഷ്മമായി ഒഴിവാക്കണം. ദേവന്മാരെയും ഗുരുവിനെയും ഒരു കുറ്റം ചെയ്താൽ, എല്ലാ ശ്രമത്തോടും അതു ഒഴിവാക്കണം; തെറ്റായാൽ, പവിത്രമന്ത്രം പതിനായിരം തവണ ജപിക്കണം. ദേവരെയും ഗുരുവിനെയും അപരാധം ചെയ്താൽ, അതിനാൽ ഒരു കോടി തവണ ശുദ്ധി ലഭിക്കുന്നു; വലിയ പാപങ്ങളിൽ ശുദ്ധിക്കായി ഇതുപോലെ തന്നെ നിയമമുണ്ട്. ശീലമുള്ളവൻ പാതി അളവിൽ അനുഷ്ഠിച്ചാൽ പാപം ശുദ്ധിയാകും; ചെറു കുറ്റങ്ങൾ ചെയ്തവരും ആചാരത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവരും പാതി അളവിൽ ശുദ്ധിയാകും. ബ്രാഹ്മണൻ സന്ധ്യാവന്ദനം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, അതു മൂന്നു പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ ശുദ്ധി ലഭിക്കും; നിത്യകർമ്മം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, നൂറു പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം. വ്രത ലംഘനം, നിരോധിതം ഭക്ഷണം, പറയരുതാത്തത് പറയൽ—ഇവയ്ക്ക് ആയിരം പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ ശുദ്ധി. കാക്ക, ആണ്ടിക്കുരുവി, പ്രാവു മുതലായ പക്ഷികളെ കൊല്ലുന്നതിന്, നൂറ് എട്ട് പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ മോക്ഷം—ഇതിൽ സംശയമില്ല. എന്നാൽ സത്യത്തിൽ ബ്രഹ്മജ്ഞാനിയാവുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ, സ്മരണയാൽ മാത്രം ശുദ്ധിയേടുന്നു; ഇവിടെ മറ്റൊന്നും ആവശ്യമില്ല. ആത്മജ്ഞാനികൾക്ക് പ്രായശ്ചിത്തനിയമം ഇല്ല; അവർ എപ്പോഴും ശുദ്ധരാണ്, ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ ആകയാൽ.