ശുദ്ധജലത്തിൽ ഒന്ന് കഴിച്ച്, അർപ്പണം ചെയ്ത ശേഷം അവർ നിശബ്ദതയിൽ ഇരിക്കുന്നു; കാരണം, ആദ്യ അർപ്പണം ജീവപ്രാണനിലേക്കാണ്. രണ്ടാം അർപ്പണം അപാനനിലേക്കും, മൂന്നാമത്തേത് വ്യാനനിലേക്കും, നാലാമത്തേത് ഉദാനനിലേക്കും, അഞ്ചാമത്തേത് സമാനനിലേക്കുമാണ്. ഓരോ അർപ്പണവും സ്വാഹാ മന്ത്രത്തോടെ വേറെ വേറെ അർപ്പിച്ച്, ശേഷിക്കുന്നതു ഇഷ്ടാനുസരണം കഴിക്കാം. വീണ്ടും ഒരിക്കൽ വെള്ളം കഴിച്ച്, വായ് കഴുകിയ ശേഷം ഹൃദയത്തെ സ്പർശിക്കണം. ജീവപ്രാണങ്ങളുടെ കണിയാണു തന്നെ; രുദ്രൻ തന്നെയാണ് ആ ആത്മാവ്, എല്ലാം ലയിപ്പിക്കുന്നവൻ; രുദ്രൻ ആത്മാവിന്റെ ജീവപ്രാണനാണ്, അതുകൊണ്ട് അവൻ തന്നെ തൻറെ ആത്മാവിനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു. രുദ്രൻ ജീവപ്രാണത്തിൽ സ്ഥാപിതനാണ്, അതിനാൽ അവൻ ജീവപ്രാണം കൊണ്ടാണ് രൂപംകൊള്ളുന്നത്; അതിനും രുദ്രനു, ഏറ്റവും ഉത്തമമായ അമൃതം അർപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. “പ്രഭോ, എനിക്ക് ദയയോടെ പ്രവേശിക്കണം—സ്വാഹാ—ബ്രഹ്മനിന്റെ ആത്മാവിലേക്ക്; ഈ അഞ്ചു അർപ്പണങ്ങൾ കൊണ്ട് ശാശ്വതനായ പ്രഭു തൃപ്തനാകട്ടെ.” “നഗരത്തിൽ വിരാജിക്കുന്ന, അങ്കുരത്തിന്റെ അളവിൽ ഉള്ള വ്യക്തി തന്നെയാണ് നിങ്ങൾ; അങ്കുരത്തിൽ സ്ഥാപിതനാണ് നിങ്ങൾ, പ്രഭോ, പരമകാരണമേ.” “ലോകങ്ങളിലെ ശാശ്വതനായ പ്രഭു തൃപ്തനാകട്ടെ; ദേവന്മാരിൽ ഏറ്റവും മുതിർന്നവൻ, രുദ്രൻ, പ്രധാന ബലരൂപൻ.” “ദയയോടെ ഇരിക്കണം, ഈ അഹാരം ഞങ്ങൾക്കായിരിക്കട്ടെ; ഈ അർപ്പണം നിങ്ങളുടെതായിരിക്കട്ടെ—എല്ലാം വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു, ഗുണങ്ങൾ പ്രാപിക്കുന്നതിൽ പ്രത്യേകിച്ച്.” ഈ യോഗാനുഷ്ഠാനം ബ്രഹ്മാവ് തന്നെ മുൻകാലത്ത് പഠിപ്പിച്ചതാണ്; അതിനാൽ പാശുപതിയുടെയും ജ്ഞാനവും ശ്രദ്ധയോടെ മനസ്സിലാക്കണം. എപ്പോഴും ചാമർ കൊണ്ടു കുളിക്കണം, ചാമർ കൊണ്ട് ശുദ്ധിയുണ്ടാക്കണം; ഈ ശ്രേഷ്ഠമായ ശ്ലോകം ആരെങ്കിലും ജപിച്ചാലും, കേട്ടാലും, മറ്റുള്ളവരെ കേൾപ്പിച്ചാലും—ദൈവികമോ പിതൃകാർമികമോ ആയ യാഗങ്ങളിൽ—അവൻ ഉത്തമാവസ്ഥ പ്രാപിക്കും. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ശുദ്ധാചാരത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ പറയും; അതു അനുഷ്ഠിച്ചാൽ, ശുദ്ധഹൃദയനായവൻ മരണത്തിന് ശേഷം പരമാവസ്ഥയെ പ്രാപിക്കും. ബ്രഹ്മാവ് തന്നെ സകല ജീവികളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി മുൻകാലത്ത് പഠിപ്പിച്ച, സകലവേദങ്ങളുടെ സാരമായ സംക്ഷിപ്തമായ ശംഖലിയാണ് ഇത്, ബ്രഹ്മനിനെ സംസാരിക്കുന്നവർക്കായി. ശുദ്ധതയെ പ്രാപിക്കാൻ, ഇത് സന്യാസികൾക്കുള്ള ഉത്തമാവസ്ഥയാണ്; അതിൽ ശ്രദ്ധയുള്ളവൻ സന്യാസിയുടെ നിലയിൽ നിന്ന് വീഴില്ല. മാനവും അപമാനവും—ഇവ രണ്ടും അമൃതവും വിഷവും എന്നിങ്ങനെ വിളിക്കപ്പെടുന്നു; അവിടെ അപമാനമാണ് അമൃതം, സത്യമായ മാനമാണ് വിഷം എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഗുരുവിന്റെ ക്ഷേമത്തിനായി പ്രവർത്തിച്ചു, ഒരു വർഷം കഴിയണം; എപ്പോഴും ആചാരത്തിൽ ശ്രദ്ധയോടെ, ആത്മനിയന്ത്രണത്തിൽ സ്ഥിരതയോടെ ഇരിക്കണം. അനുമതി ലഭിച്ച ശേഷം, ഉത്തമമായ ജ്ഞാനയോഗം അനുഷ്ഠിക്കണം, ധർമ്മം ലംഘിക്കാതെ ഭൂമിയിൽ ജീവിക്കണം. ശുദ്ധമായ ദൃഷ്ടിയോടെ വഴിയേ നടക്കണം, തുണി കൊണ്ട് വറ്റിച്ച വെള്ളം കുടിക്കണം, സത്യത്തിൽ ശുദ്ധമായ വാക്കുകൾ പറയണം, ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ പ്രവർത്തിക്കണം. ആറു മാസത്തിനുള്ളിൽ മീൻ കഴിച്ചാൽ ഉണ്ടാകുന്ന പാപം, വറ്റിക്കാത്ത വെള്ളം ഒരു ദിവസം കുടിച്ചാൽ ഉണ്ടാകുന്ന പാപം തുല്യമാണ്. വറ്റിക്കാത്ത വെള്ളം കുടിച്ചാൽ, അഘോര മന്ത്രം നൂറ് അഞ്ചു തവണ ജപിക്കണം; അപ്പോൾ ശുദ്ധി ലഭിക്കും. അഥവാ, ശംഭുവിനെ ഘൃതസ്നാനം പോലുള്ള വിശിഷ്ട അർപ്പണങ്ങളാൽ ആരാധിക്കുകയും, മൂന്നു തവണ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുകയും ചെയ്താൽ ശുദ്ധി ലഭിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല. യോഗം അറിയുന്നവൻ എപ്പോഴും അതിഥിസേവനത്തിലും പിതൃകാർമിക യാഗങ്ങളിലും പങ്കെടുക്കരുത്; അങ്ങനെ യോഗി അഹിംസയിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവനായി നിലനിൽക്കുന്നു. ജ്ഞാനമുള്ളവൻ അഹാരം തേടുമ്പോൾ, പുക ഇല്ലാത്ത അഗ്നിയിലും ചുട്ട ചാരത്തിലും ഭക്ഷണം കഴിച്ചവരിൽ നിന്ന്, എന്നാൽ എപ്പോഴും അവരിൽ നിന്ന് അല്ല, അഹാരം തേടണം. മറ്റുള്ളവർ അവനെ അവഗണിച്ചാൽ അല്ലെങ്കിൽ അപമാനിച്ചാൽ, അഹാരം തേടുമ്പോൾ യോഗ്യമായ രീതിയിൽ, ധർമ്മം ലംഘിക്കാതെ അഹാരം തേടണം. വനവാസികളിൽ, അലയുന്ന കുടുംബങ്ങളിൽ അഹാരം തേടണം; ആദ്യത്തേത് ഉത്തമമാണ്, അതില്ലെങ്കിൽ രണ്ടാം മാർഗം സ്വീകരിക്കാം. അതിനുശേഷം, ആചാരത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ള, വിശ്വാസമുള്ള, ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ള, വിദ്യയുള്ള, ഉച്ചജാതിയുള്ള ഗൃഹസ്ഥരിൽ നിന്ന് അഹാരം തേടാം. അതിനു പുറമെ, पतിതരായ അല്ലെങ്കിൽ ദുഷ്ടരായ അല്ലാത്തവരിൽ നിന്ന് അഹാരം തേടാം; വർഗ്ഗങ്ങളിൽ അഹാരം തേടുന്നത് ഏറ്റവും താഴ്ന്ന ഉപജീവനമെന്നു പറയുന്നു. അഹാരം യവപാനം, മോറു, പാലു, യവം, പഴം, കിഴങ്ങ്, പാചകിച്ച ഭക്ഷണം, അല്ലെങ്കിൽ കഠിനമായ അപ്പം എന്നിവയാകാം. യോഗികൾക്ക് വിജയം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ഭക്ഷണങ്ങൾ ഇതാണ്; ഇവയിൽ, അഹാരം തേടുന്നതാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം എന്നായിരിക്കും. മാസം മാസം, പച്ച പുള്ളിയിലിന്റെ അറ്റത്തിൽ ഒരു തുള്ളി വെള്ളം ശരിയായി കഴിക്കുന്നവനും, മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ അഹാരം തേടുന്നവനും, മറ്റുള്ളവരെ കടന്ന് മുന്നേറുന്നു. വയസ്സും മരണവും, നരകാദികളുമുള്ള ജനനഭയമുള്ളവർക്കു, അഹാരം തേടുന്ന ഈ മാർഗം മോക്ഷമാർഗം എന്നറിയപ്പെടുന്നു. പാൽ, തൈര്, അല്ലെങ്കിൽ ജീവൻ കുറയ്ക്കുന്ന മറ്റു ഭക്ഷണങ്ങൾ കഴിക്കുന്നവർക്ക്, അഹാരം തേടുന്നവന്റെ പുണ്യത്തിന്റെ പതിനാറിലൊന്ന് പോലും അർഹതയില്ല. എപ്പോഴും ചാരത്തിൽ ഉറങ്ങണം, അഹാരം തേടണം, ആത്മനിയന്ത്രണം പുലർത്തണം; ഉത്തമാവസ്ഥ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ പാശുപതവ്രതം പാലിക്കണം. യോഗികൾക്കുള്ള എല്ലാ അനുഷ്ഠാനങ്ങളിൽ, ചാന്ദ്രായണവ്രതം ഏറ്റവും ഉത്തമമാണ്; കഴിവനുസരിച്ച്, ഒന്നോ രണ്ടോ മൂന്നോ നാലോ ചക്രങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കണം. അഹിംസ, ബ്രഹ്മചാര്യ, അലോലഭാവം, ത്യാഗം—ഇവയാണ് സന്യാസികൾക്കുള്ള അഞ്ചു വ്രതങ്ങൾ; പക്ഷേ, ഇവിടെ അഹിംസയാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം. കോപരഹിതം, ഗുരുസേവനം, ശുദ്ധത, അഹാരത്തിൽ മിതത്വം, എപ്പോഴും പഠനം—ഇവയാണ് ആചാരങ്ങൾ എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. വിത്ത്, ഗർഭം, വസ്തുക്കളുടെ ബന്ധം—ഇവയുടെ ഗുണങ്ങൾ പ്രവർത്തനによം നിർണയിക്കപ്പെടുന്നു; ലോകത്തിൽ മനുഷ്യർക്കും, വനത്തിലെ ആനയ്ക്കും പോലെ. ദേവന്മാർ ചെയ്ത യാഗങ്ങൾ, ജപത്തിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ജ്ഞാനത്തിന് തുല്യമാണ്; ജപത്തിൽ നിന്ന് ജ്ഞാനം, ജ്ഞാനത്തിൽ നിന്ന് ആസക്തിയും ദ്വേഷവും ഇല്ലാത്ത ധ്യാനം; അതു പ്രാപിച്ചാൽ, ശാശ്വതതയുടെ സാക്ഷാത്കാരം ലഭിക്കും. ആത്മനിയന്ത്രണം, ശാന്തത, സത്യനിഷ്ഠ, അശുദ്ധരഹിതം, മൗനം, സകല ജീവികളോടും നേരായ പെരുമാറ്റം, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്ക് അപ്പുറമുള്ള ജ്ഞാനം—ഇവയാണ് ജ്ഞാനത്തിൽ ശുദ്ധമായ ബുദ്ധിയുള്ളവർ ഉത്തമം എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ച ഗുണങ്ങൾ.