ലിങ്ഗപുരാണമ്

വിശ്വകർമയുടെ കർമ്മത്താൽ കലകൂട എന്ന വിഷം ആഗിരണം ചെയ്തശേഷം, ശിവൻ ഭവാനിയോടൊപ്പം ഒരു ഗുഹയിൽ പ്രവേശിച്ച് സുഖമായി ഇരുന്നു. അപ്പോൾ മനസ്സു നന്നായി നിയന്ത്രിച്ചിരുന്ന മഹർഷിമാർ ആ ഗുഹയിൽ വസിച്ചിരുന്ന ഭഗവാനെ വന്ദിച്ചു, ഉമയുടെ ഭർത്താവായ നീലകണ്ഠനെ സ്തുതിച്ചു. “പ്രഭോ, ഭയാനകമായ കലകൂട വിഷം നിങ്ങൾ ആഗിരണം ചെയ്തതിനാൽ, ഈ ലോകത്തിലെ എല്ലാം നിങ്ങളാൽ നിലനിൽക്കുന്നു, നന്ദി ധ്വജധാരിയായ ദേവനേ,” എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, ഈ ജഗതിന്റെ ആത്മാവായ, നീലയും ചുവപ്പും കലർന്ന ദൈവം, സന്തോഷത്തോടെ സനന്ദനനും മറ്റു മഹർഷിമാർക്കും ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “ദ്വിജന്മാരേ, ഈ വിഷത്തിൽ എന്ത് വലിയ കാര്യമാണ്? ഞാൻ നിങ്ങളോട് ഏറ്റവും ഭയാനകമായ മറ്റൊരു വിഷത്തെക്കുറിച്ച് പറയും. ആ വിഷം ആഗിരണം ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നവൻ മാത്രമാണ് യഥാർത്ഥ ശക്തനെന്ന് പറയാം; ഈ വിഷം അത്ര വലിയതല്ല.” “കലകൂട വിഷം യഥാർത്ഥ വിഷമല്ല; സംസാരമേ യഥാർത്ഥ വിഷം എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ, ആ ഭയാനകമായ സംസാരവിഷം ആഗിരണം ചെയ്യാൻ എല്ലാവരും പരിശ്രമിക്കണം.” “ഇവിടെ, സംസാരം യോഗ്യത അനുസരിച്ച് രണ്ട് വിധമാണ്: മനസ്സിൽ മോഹം ഉള്ളവർക്ക് അത്യന്തം ദുഷ്കരവും ഭയാനകവുമാണ്. കാമവും മോഹവും മൂലം സൃഷ്ടി ഉണ്ടാകുന്നു; ജ്ഞാനത്തിലൂടെ, ധർമ്മവും അധർമ്മവും അതിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല.” “ഉദ്ദേശിക്കാത്ത വിഷയങ്ങൾ പോലും, ദ്വിജന്മാരേ, ശാസ്ത്രം കേട്ടാൽ ജ്ഞാനികൾക്ക് സംസാരചക്രത്തിൽ ബോധം ഉണരുന്നു. അതിനാൽ, വൈരാഗ്യമുള്ളവൻ ദുഷ്ടമായുള്ളത് കാണുന്നതും കേൾക്കുന്നതുമെല്ലാം വിട്ട് ഉപേക്ഷിക്കണം; കാരണം അതിന് ഇരട്ട സ്വഭാവമുണ്ട്.” “ശാസ്ത്രം കർമവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വേദത്തിന്റെ ഭാഗം എന്നാണ് പറയുന്നത്, ദ്വിജന്മാരേ; ബ്രഹ്മാവിന്റെ മുടിയും, സാരവും, മഹർഷിമാരുടെ കർമ്മഫലവുമാണ് അതിന്റെ രൂപം.” “ഇവിടെയുള്ളവർക്കെല്ലാം, ആഗ്രഹം സ്വാഭാവികമായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്; വേദം അവരുടെ വേണ്ടി കർമ്മം നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഇതറിയുന്നവർ കർമ്മത്തിൽ നിഷ്ഠയുള്ളവരാണ്.” “ഇവിടെ യോഗ്യതയുള്ളവർക്കുള്ള ധർമ്മത്തിന്റെ ലക്ഷണം ത്യാഗം എന്നാണ് പറയുന്നത്; അതിനാൽ, എല്ലാ ശരീരധാരികൾക്കും സംസാരത്തിന്റെ മൂലകാരണമായത് അജ്ഞാനമാണ്.” “സ്വഭാവത്തിന് വിരുദ്ധമായ കർമ്മങ്ങൾ മൂലം ശക്തി ക്ഷയിക്കുന്നു; മൂന്ന് ഘടകങ്ങളുള്ള, സമ്പൂർണ്ണമായ ഈ ജീവൻ, ജ്ഞാനം ഇല്ലാതെ അജ്ഞാനത്തിൽ ബദ്ധനാകുന്നു.” “പുണ്യവും പാപവും അനുസരിച്ച്, ആത്മാവ് നാലു തരത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു: പാപം ചെയ്താൽ നരകത്തിലേക്കും, പുണ്യം ചെയ്താൽ സ്വർഗത്തിലേക്കും, ഇരു വിധം ചെയ്താൽ മിശ്രഫലവും.” “ശരീരധാരി ചെടി, സ്വേദം, മുട്ട, ഗർഭം എന്നിവയിൽ ജനിക്കുന്നവനായി വിഭാഗീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ഇങ്ങനെ കർമ്മഫലത്തിൽ, അജ്ഞാനത്താൽ അശാന്തനായി നിലനിൽക്കുന്നു.” “പുത്രന്മാർകൊണ്ടും, കർമ്മങ്ങളാലും, ധനത്താലും മോക്ഷം ലഭിക്കില്ല, മഹർഷിമാരേ; ത്യാഗം മാത്രം ചെയ്താലും അല്ല—ഇവയൊന്നുമില്ലെങ്കിൽ, ജീവൻ ഇവിടെ തന്നെ അലയുന്നു.” “അങ്ങനെ, അജ്ഞാനത്തിന്റെ ദോഷത്താൽ, വിവിധ കർമ്മങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ, ഈ ശരീരധാരി ആറു തരത്തിലുള്ള അവസ്ഥകൾ എടുക്കുന്നു.” “ഗർഭത്തിൽ അനേകം ദുഃഖങ്ങൾ അനുഭവപ്പെടുന്നു; പ്രസവവാതിലിലും, ഭൂമിയിലും, ബാല്യത്തിലും, യൗവനത്തിലും, വൃദ്ധാവസ്ഥയിലും, മരണമെന്നതിൽ പോലും.” “ചിന്തയുള്ള ജ്ഞാനികൾക്ക്, സ്ത്രീകളോടുള്ള ഐക്യവും മറ്റു കാരണങ്ങളാലും ദുഃഖം ഉണ്ടാകുന്നു; ദുഃഖിതർക്കു, ഒരു ദുഃഖം മറ്റൊരു ദുഃഖം കൊണ്ടാണ് ശമിപ്പിക്കുന്നത്.” “ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങളിൽ ലയിച്ചാലും, ആഗ്രഹം ഒരിക്കലും തൃപ്തിയാകുന്നില്ല; clarified butter അഗ്നിയിൽ ഒഴിച്ചാൽ അഗ്നി വർദ്ധിക്കുന്നതുപോലെ, ആഗ്രഹവും വളരുന്നു.” “അതുകൊണ്ട്, ആലോചിച്ചാൽ, വസ്തുക്കളുമായി ഐക്യത്തിലും അവയുടെ സമ്പാദ്യത്തിലും സംരക്ഷണത്തിലും ചെലവിലുമെല്ലാം മനുഷ്യർക്ക് യഥാർത്ഥ തൃപ്തിയില്ല.” “ആലോചിച്ചാൽ, അസുര, രാക്ഷസ, യക്ഷ, ഗന്ധർവ, സോമ ലോകങ്ങളിലും, ദ്വിജന്മാരേ, ദുഃഖം ഉണ്ട്.” “അതുപോലെ, പ്രജാപതി, ബ്രഹ്മ, പ്രകൃതിജ, മാനുഷ ലോകങ്ങളിലും, decay, excess മുതലായവകൊണ്ടും ദുഃഖങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു.” “അവ ആനന്ദങ്ങൾ ശുദ്ധമല്ല; ധനംപോലെ അവയും ഉപേക്ഷിക്കണം; അതുപോലെ എട്ടുവിധ ആസ്വാദ്യങ്ങളും പതിനാറുവിധ അവസ്ഥകളും ഉപേക്ഷിക്കണം.” “അത് ഇരുപത്തിനാലു വകഭേദങ്ങളിലായി നിലനിൽക്കുന്നു, പാപരഹിതരേ, വീണ്ടും മുപ്പത്തിരണ്ടിലും നാൽപ്പതിലും.” “ഇതുപോലെ, അറുപത്തിയാറിലും അമ്പത്താറിലും അറുപത്തിനാലിലും ദുഃഖങ്ങൾ വിവേകികൾക്ക് കാണാം.” “ഭൗതികം, ജലീയം, അഗ്നിജം, വായുവീയം, ആകാശീയം, മാനസികം എന്നിങ്ങനെ ക്രമത്തിൽ ദുഃഖങ്ങൾ ഉണ്ട്.” “അതുപോലെ, അഹംകാരികം, ബുദ്ധിജം, സ്വാഭാവികം—യോഗികൾക്കും ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾക്കും സംശയമില്ല: എല്ലാം ദുഃഖമാണ്.” “ദേവഗണങ്ങളുടെ നായകർക്ക് പോലും ദുഃഖം രണ്ടാംഘട്ടമായെങ്കിലും ഉണ്ടാകും; ആരംഭത്തിലും, നടുവിലും, അവസാനം, എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും എപ്പോഴും.” “ഇപ്പോഴുള്ള ദുഃഖങ്ങളും വരാനിരിക്കുന്നതും, ദോഷം കയറിയ സ്ഥലങ്ങളിൽ പോലെ, വിവിധതരം ദുഃഖങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.” “അജ്ഞാനികൾ, സ്വയം ജ്ഞാനികളാണെന്ന് കരുതുന്നവർ, പഴയ ദുഃഖങ്ങൾ ചിന്തിക്കാറില്ല; ഭക്ഷണം സുഖം എന്ന് പറയില്ല, പക്ഷേ അതു വിശപ്പും രോഗവും മാറ്റാൻ വേണ്ടിയുള്ളതാണ്.” “മറ്റു രോഗങ്ങൾക്ക് മരുന്ന് സുഖത്തിനല്ലാത്തതുപോലെ, തണുപ്പ്, ചൂട്, കാറ്റ്, മഴ മുതലായവ സമയക്രമത്തിൽ ശരീരധാരികളെ ബാധിക്കുന്നു.” “ഇത് ദുഃഖമാണെന്നതിൽ സംശയമില്ല; അജ്ഞാനികൾക്ക് ഇതറിയില്ല—even in heaven, മഹർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ, അശുദ്ധി, decay മുതലായവകൊണ്ടും.” “വിവിധ രോഗങ്ങൾ, കാമം, ദ്വേഷം, ഭയം മുതലായവയാൽ പീഡിതരാകുന്നു; വേരുകൾ മുറിച്ചിരിക്കുന്ന വൃക്ഷം നിലത്ത് വീഴുന്നത് പോലെ.” “അതുപോലെ, പുണ്യവൃക്ഷം ക്ഷയിച്ചാൽ, സ്വർഗവാസികൾ ഭൂമിയിലേക്ക് വീഴുന്നു; അവരുടെ ആധാരം ദുഃഖത്തിനായുള്ള ആഗ്രഹവും, സമ്പത്ത് ദുഃഖാസ്വാദ്യവുമാണ്.” “ഇവിടെ നിന്ന് വീഴുന്നവർക്ക്, ദുഃഖം കടുപ്പമാണ്—even for the gods from heaven; നരകത്തിൽ ദുഃഖം ഉറപ്പാണ്, നരകാനുഭവങ്ങൾ മൂലം.” “മഹർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ, വർണാശ്രമികളായവർക്കും നിർദ്ധിഷ്ട കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യാത്തതിൽ നിന്ന് ദുഃഖം ഉണ്ട്.” “മൃഗങ്ങൾ മരണഭയത്തിൽ വീട്ടില്ലാതെ ഉല്ലസിക്കാൻ കഴിയാത്തത് പോലെ, ലോകത്തിൽ ഭയപ്പെടുന്ന ധ്യാനനിഷ്ഠനായ മഹാതപസ്വിക്കും ഉറക്കം വരില്ല.” “പുഴുവുകൾ, പക്ഷികൾ, കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ, പശുക്കൾ, ആനകൾ, കുതിരകൾ—ഇവയിൽ ദുഃഖം വ്യക്തമാണ്; അതിനാൽ, യഥാർത്ഥ സുഖം ഉപേക്ഷിക്കുന്നവനാണ് പ്രാപിക്കുന്നത്.