ശുദ്ധവും, ഉണ്യവും, മനോഹരമായി തയ്യാറാക്കിയതും, ശുദ്ധീകരിച്ചതുമായ അന്നം ശാന്തമായ മനസ്സോടെ, "ഞാൻ ശിവൻ, ആസ്വാദകൻ" എന്ന സ്മരണയോടെ, മൗനത്തിൽ ആസ്വദിക്കണം. ജലമോ, നേരിട്ട് വായിൽ കുടിക്കരുത്; ചുമർകയുള്ള കൈകളിൽ നിന്നോ, ഇടത് കൈയിൽ നിന്നോ, കിടക്കയിൽ നിന്നോ, മറ്റ് അംഗങ്ങളിൽ നിന്നോ കുടിക്കരുത്. വിഭീതക, അർക, കാരഞ്ച, സ്നുഹി തുടങ്ങിയ വൃക്ഷങ്ങളുടെ തണലിൽ, പോസ്റ്റുകൾക്ക് സമീപം, വിളക്കുകൾക്കരികിൽ, ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ, മറ്റ് ജീവികൾക്കിടയിൽ അഭയം തേടരുത്. ഒരാൾ റോഡിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്യരുത്; കൈകളിൽ നദി കടക്കരുത്; കിണർ പോലുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ ഇറങ്ങരുത്; ഉയരമുള്ള വൃക്ഷങ്ങൾ കയറരുത്. സൂര്യൻ, അഗ്നിച്, ജലത്തിൽ, ദേവതകളിൽ, ഗുരുക്കളിൽ നിന്ന് മുഖം തിരിച്ച്, ശുഭകൃത്യങ്ങൾ, ജപങ്ങൾ, ശുദ്ധാചാരങ്ങൾ ചെയ്യരുത്. അഗ്നിയിൽ കാലുകൾ ചൂടാക്കരുത്; കാലുകളോ കൈകളോ അഗ്നിയെ സ്പർശിക്കരുത്; അഗ്നിയേക്കാൾ ഉയരത്തിൽ ഇരിക്കരുത്; അഗ്നിയിൽ അശുദ്ധി ഇടരുത്. ജലത്തിൽ കാലുകൾ കൊണ്ടു അടിക്കരുത്; ശരീരത്തിലെ അശുദ്ധികൾ ജലത്തിൽ ഇടരുത്; അശുദ്ധി തീർത്തത് തീരത്ത് ചെയ്യണം, അതിന് ശേഷം സ്നാനം ചെയ്യണം. വിരൽനഖം, മുടി, സ്നാനശേഷം, ഉപയോഗിച്ച വസ്ത്രം, പാത്രം എന്നിവ ജലത്തിൽ സ്പർശിച്ചാൽ, അജ്ഞാനികൾക്ക് അതു ശുഭമല്ല, അശുദ്ധിയാണു. കുറ്റമറിഞ്ഞ്, കോയ്മ, കുതിര, ഒറ്റപാദമുള്ള മൃഗങ്ങൾ, ഒട്ടകങ്ങൾ എന്നിവയുടെ പൊടി അല്ലെങ്കിൽ തവിട് സ്പർശിച്ചാൽ, ഹരിയാൽ ലഭിച്ച ഭാഗ്യവും നഷ്ടമാവും. വീടിൽ പൂച്ചയുണ്ടെങ്കിൽ, ആൾ ചണ്ഡാളനുമായി സമമാണ്; ബ്രാഹ്മണരെ പൂച്ചയുടെ സാന്നിധിയിൽ അന്നം നൽകുന്നത് ചണ്ഡാളനെ അന്നം നൽകുന്നതിന് സമമാണ്. പൂച്ചയോടൊപ്പം അന്നം നൽകുന്നത് ചണ്ഡാളനോട് അന്നം നൽകുന്നതിന് തുല്യമാണ്; അതിൽ സംശയമില്ല. കാൽമുട്ടിൽ നിന്നുള്ള വായു, ഉലർത്തൽപങ്ക, വായിൽ നിന്നുള്ള ശ്വാസം, ഒരാളെ സ്പർശിച്ചാൽ, അവന്റെ പൂണ്യങ്ങൾ നഷ്ടമാകും. അതുപോലെ, തലയിൽ പറ്റ, ജാക്കറ്റ്, നഗ്നത, മുടി വീണ നില, അശുദ്ധതയിൽ മൂടപ്പെട്ട നിലയിൽ, അശുദ്ധ ചലനങ്ങൾ, അശുദ്ധത, അശുദ്ധമായ വാക്കുകൾ, കോപത്തിൽ, മദ്യപാനത്തിൽ, വിശപ്പിൽ, ഉറക്കത്തിൽ, തുപ്പൽ, yawning എന്നിവയിൽ ജപം ചെയ്യുന്നത്, ശബ്ദം ചെയ്യുന്നത്—all enemies of recitation. നായ്ക്കളുടെ ഭക്ഷണം കാണുന്നത്, ഉറങ്ങുന്നത്, ശബ്ദം ചെയ്യുന്നത്—all are obstacles for japa. ഇവ സംഭവിച്ചാൽ, സൂര്യനെ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റ് പ്രകാശങ്ങൾ കാണണം. അല്ലെങ്കിൽ, ജലം കുടിച്ച്, ബാക്കി ജപം ചെയ്യണം, അല്ലെങ്കിൽ ശ്വാസനിയന്ത്രണം ചെയ്യണം. സൂര്യൻ, അഗ്നിച്, ചന്ദ്രൻ, ഗ്രഹങ്ങൾ, നക്ഷത്രങ്ങൾ—ഇവയെ ബ്രാഹ്മണർ പ്രകാശങ്ങൾ എന്നാണ് പറയുന്നു. ജപം കാലുകൾ നീട്ടി, കോഴി പോസ്ചറിൽ, ഇരിക്കരുത്; ഇരിക്കാതെ, കിടന്ന നിലയിൽ, വഴിയിൽ, ശൂദ്രന്റെ സാന്നിധിയിൽ, രക്തം പാടുള്ള നിലയിൽ, കട്ടയിൽ ജപം ചെയ്യരുത്. ശരിയായി ഇരിക്കണം, മനസ്സിൽ മന്ത്രത്തിന്റെ അർത്ഥം ഉറപ്പാക്കണം; സീറ്റ് സിൽക്ക്, പുലി ചർമ്മം, വസ്ത്രം, പഞ്ച്, മര, ഓല എന്നിവയിൽ ആകാം. ലാഭം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, ദിവസത്തിലെ മൂന്ന് സമയങ്ങളിൽ ഗുരുവിനെ ആരാധിക്കണം. ഗുരു ശിവനാണ്; ശിവൻ ഗുരുവാണ്; ശിവനാണ് ജ്ഞാനം; ജ്ഞാനമാണ് ഗുരു. അതിനാൽ, ശിവനോടുള്ള ഭക്തി, ജ്ഞാനത്തോടുള്ള ഭക്തി, ഗുരുവോടുള്ള ഭക്തി—ഇവയിലൂടെ ഉചിതമായ ഫലം ലഭിക്കും. ഹേ ദേവി, ഗുരു എല്ലാ ദേവതകളും ശക്തികളും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഗുണങ്ങളോടെ ആയാലും, ഗുണാതീതനായാലും, ഗുരുവിന്റെ ആജ്ഞ തലയിൽ വഹിക്കണം. ക്ഷേമം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, ഗുരുവിന്റെ ആജ്ഞയെ ചിന്തയിൽ പോലും ലംഘിക്കരുത്. ഗുരുവിന്റെ ആജ്ഞയെ ശരിയായി പാലിക്കുന്നവൻ ജ്ഞാനസമ്പത്ത് നേടുന്നു. പോകുമ്പോഴും, നില്ക്കുമ്പോഴും, ഉറങ്ങുമ്പോഴും, ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോഴും, എന്ത് പ്രവർത്തിയും ഗുരുവിന്റെ സാന്നിധിയിൽ അല്ലെങ്കിൽ അനുമതിയിൽ തന്നെ ചെയ്യണം. ഗുരുവിന്റെ സാന്നിധിയിൽ അല്ലെങ്കിൽ ദേവതയുടെ സാന്നിധിയിൽ, ഇഷ്ടാനുസരണം ഇരിക്കരുത്. ഗുരു ദൈവം തന്നെയാണ്; അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട് ക്ഷേത്രമാണ്. ദുഷ്ടരോടുള്ള സമ്പർക്കം, അവരുടെ പാപം വഴി നാശം വരുത്തും. അതുപോലെ, ഗുരുവുമായി സമ്പർക്കം പുലർത്തിയാൽ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പൂണ്യഫലം പങ്കിടുന്നു; സ്വർണം അഗ്നിയിൽ സ്പർശിച്ചാൽ അശുദ്ധി നീങ്ങുന്നതുപോലെ. അത് പോലെ, ഗുരുവിന്റെ അടുത്ത് പാപം വിട്ടുനിൽക്കുന്നു; അഗ്നിയുടെ അടുത്ത് വെണ്ണ പാത്രം ഉരുകുന്നതുപോലെ. ഗുരുവിന്റെ സാന്നിധിയിൽ പാപം ദഹിക്കുന്നു; കത്തുന്ന അഗ്നിയിൽ പുകയും മരവും ദഹിക്കുന്നതുപോലെ. ഗുരു സന്തുഷ്ടനായാൽ, മന്ത്രശക്തിയാൽ പാപം ദഹിക്കുന്നു; ബ്രഹ്മ, ഹരി, രുദ്രൻ, ദേവതകൾ, റിഷികൾ എന്നിവപോലെ. ഗുരു സന്തുഷ്ടനായാൽ, കൃപ നൽകുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല; പ്രവർത്തിയിൽ, ചിന്തയിൽ, വാക്കിൽ, ഗുരുവിനെ കോപിപ്പിക്കരുത്. ഗുരുവിന്റെ കോപം, ഒരാളുടെ ആയുസ്, ഭാഗ്യം, ജ്ഞാനം, പൂണ്യങ്ങൾ നശിപ്പിക്കും; ഗുരുവിനെ കോപിപ്പിക്കുന്നവരുടെ യാഗങ്ങൾ ഫലപ്രദമാവില്ല. ജപങ്ങൾ, ആചാരങ്ങൾ ഇവയിൽ പ്രയോജനം ഇല്ല; യാതൊരു ശ്രമത്തിലുമാണ്, ഗുരുവിനെ വിരോധിക്കുന്ന വാക്കുകൾ പറയരുത്. വലിയ അജ്ഞാനത്തിൽ അങ്ങനെയോ, പറയുന്നവൻ, രൗരവ എന്ന നരകത്തിൽ പോകും; അതിനാൽ, ഹേ സദ്ഗുണമുള്ളവരേ, മനസ്സിൽ, സമ്പത്തിൽ, വാക്കിൽ— ഹേ ദേവി, ഗുരുവോടു കപടമായി പ്രവർത്തിക്കരുത്; ഗുരുവിന്റെ ദോഷങ്ങൾ പരസ്യമായി പറയരുത്; അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ, സ്വഭാവഗുണങ്ങൾ നൂറു മടങ്ങ് കുറഞ്ഞു പോകും. എന്നാൽ, ഗുരുവിന്റെ ഗുണങ്ങൾ പരസ്യമായി പ്രഖ്യാപിച്ചാൽ, എല്ലാ ഗുണഫലങ്ങളും ലഭിക്കും; ഗുരുവിന് ഉപകാരവും സന്തോഷവും നൽകുന്ന പ്രവർത്തികൾ ചെയ്യണം, നിർദ്ദേശം ഇല്ലാതിരുന്നാലും. ഗുരുവിന്റെ സാന്നിധിയിൽ അല്ലെങ്കിൽ അഭാവത്തിൽ, ഗുരുവിന്റെ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യണം; ചിന്ത, വാക്ക്, പ്രവർത്തിയിൽ, ഗുരുവിന് ഉപകാരവും സന്തോഷവും നൽകുന്ന പ്രവർത്തികൾ ചെയ്യണം. അതിന്റെ വിപരീതം ചെയ്താൽ, താഴ്ന്ന നിലയിലേക്ക് വീഴുകയും അവിടെ തന്നെ കറങ്ങുകയും ചെയ്യും; അതിനാൽ, ഗുരുവിനെ എപ്പോഴും ആരാധിക്കുകയും ആദരിക്കുകയും വേണം. അടുത്ത് ഇരിക്കുമ്പോൾ പോലും, അനുമതിയോടെ മാത്രമേ സംസാരിക്കാവൂ; ഗുരുവിൽ നിന്ന് തിരിഞ്ഞു പോകരുത്. അങ്ങനെയാണ്, ഭക്തിയോടെ, ജപത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട് പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ—ഗുരുവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നവൻ, മന്ത്രം ഉപയോഗിക്കാൻ അർഹനാണ്. ഇപ്പോൾ ഞാൻ മന്ത്രത്തിന്റെ ഉപയോഗവും, സിദ്ധമന്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന്റെ ഉദ്ദേശവും വിശദമാക്കാം. ഉപയോഗം അറിയില്ലെങ്കിൽ, മന്ത്രം ബലഹീനമാകും; ഓരോ മന്ത്രവും അതിന്റെ പ്രത്യേക ഉദ്ദേശം അനുസരിച്ച് ഉപയോഗിക്കണം.