ലിങ്ഗപുരാണമ്

ശുഭപ്രദായിയായോരാളേ, ജപത്തിന്റെ സമയത്ത് ചെറുവിരൽ സംരക്ഷിക്കേണ്ടതാണെന്ന് ആദ്യം ശാസ്ത്രം ഉപദേശിക്കുന്നു. അങ്ങനെയല്ലാതെ, അംഗുഷ്ഠം മറ്റു വിരലുകളുമായി ചേർത്ത് ജപമോച്ചാരം നടത്തണം. അംഗുഷ്ഠം ഇല്ലാതെ ചെയ്യുന്ന യാതൊരു കര്‍മ്മവും ഫലപ്രദമാകില്ലെന്നും, എല്ലായാഗങ്ങളിലുമുള്ളതിൽ ജപയാഗം ഏറ്റവും ഉന്നതമാണെന്നും വിശദീകരിക്കുന്നു. ജപയാഗം അഹിംസയോടുകൂടിയാണ് നടക്കുന്നത്; ഹിംസയുളള യാഗങ്ങൾ യഥാർത്ഥ ജപയാഗമല്ല. ലോകത്തിൽ ഉള്ള എല്ലാ യാഗങ്ങൾക്കും, ദാനങ്ങൾക്കും, തപസ്സുകൾക്കും പോലും ജപയാഗത്തിന്റെ പതിനാറിൽ ഒന്ന് പോലും തുല്യമാകില്ല. വാചിക ജപയാഗത്തിന്റെ മഹത്വം ഇങ്ങനെ പ്രഘോഷിക്കപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ട്, വാചിക ജപത്തേക്കാൾ ശതഗുണം വലിയതാണു ഉപാംശ ജപം, ആയിരം ഗുണം വലിയതാണു മാനസ ജപം. വാചിക ജപം ശബ്ദത്തോടെ, ഉച്ചാരണമൂലം, വ്യക്തമായ അക്ഷരങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തി നടത്തപ്പെടുന്നു. ശബ്ദം ഉപയോഗിച്ച് മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കുന്നത് വാചിക ജപം എന്നാണ് പറയുന്നത്; ചുണ്ടുകൾ അല്പം മാത്രം ചലിപ്പിച്ച് മനസ്സിലാവുന്ന വിധത്തിൽ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം. സ്വയം മാത്രം അല്പം കേൾക്കുന്ന വിധത്തിൽ ചെയ്യുന്ന ജപമാണ് ഉപാംശ ജപം. ഓരോ അക്ഷരവും, പദവും മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച്, അർത്ഥത്തെ വീണ്ടും വീണ്ടും ധ്യാനിച്ച് നടത്തുന്ന ജപമാണ് മാനസ ജപം. ഈ മൂന്നു ജപയാഗങ്ങളിൽ ഓരോന്നും മുൻപത്തേതിനേക്കാൾ ഉന്നതമാണ്. ഓരോ ജപയാഗത്തിനും അതിനനുസരിച്ച ഫലവും ശ്രേഷ്ഠതയും ഉണ്ട്. ദേവതയെ നിരന്തരം സ്തുതിച്ചാൽ അവൾ സന്തോഷപ്പെടുന്നു. ദേവി സന്തോഷിച്ചാൽ, ആനന്ദങ്ങൾക്കും ശാശ്വത മോക്ഷത്തിനും അനുഗ്രഹം നൽകുന്നു. യക്ഷൻമാർ, രാക്ഷസന്മാർ, പിശാചുകൾ, ഭയങ്കരാത്മാക്കൾ—ഇവരൊന്നും ജപകരെ സമീപിക്കാറില്ല; അവർക്ക് ചുറ്റും ഭയമാണ്. ജപംകൊണ്ട് ഭോഗവും മരണവും ജയിക്കാം; ജപംകൊണ്ട് സിദ്ധിയും മോക്ഷവും നേടാം. ഇങ്ങനെ ശിവജ്ഞാനം പ്രാപിച്ചും, ജപക്രമം മനസ്സിലാക്കിയും, നല്ല ആചാരത്തോടുകൂടി എപ്പോഴും ജപം ചെയ്യുന്നവൻ ശുഭഫലങ്ങൾ നേടുന്നു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ നല്ല ആചാരത്തിന്റെ മഹത്വവും, അതാണ് സത്യധർമ്മത്തിലേക്കുള്ള മാർഗം എന്നും വിശദീകരിക്കാം. ആചാരം ഇല്ലാത്തവരുടെ എല്ലാ ആചരണവും ഫലരഹിതമാണ്. നല്ല ആചാരമാണ് ഉത്തമധർമ്മം; അതാണ് ഉത്തമതപസ്സ്. നല്ല ആചാരമാണ് ഉത്തമജ്ഞാനം, ഉത്തമമാർഗം. നല്ല ആചാരമുള്ളവർക്കു എവിടെയും ഭയം ഇല്ല; എന്നാൽ, ആചാരം ഇല്ലാത്തവർക്കു എല്ലായിടത്തും ഭയം ഉണ്ട്. നല്ല ആചാരത്തിലൂടെ ദൈവത്വവും ഋഷിത്വവും നേടാം, സുന്ദരിയായവളേ. ആചാരം ലംഘിച്ചാൽ ദുഷ്പ്രാപ്തിയിലേക്കാണ് വീഴുന്നത്; ആചാരമില്ലാത്തവൻ ലോകത്തിൽ നിന്ദ്യനാണ്. അതുകൊണ്ട്, സിദ്ധി ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് നല്ല ആചാരം അനിവാര്യമാണ്. പുറത്തു ശുദ്ധരായിട്ടും ദുഷ്ടർ കൂടുതൽ പാപികളും ജ്ഞാനദുഷ്ടരും ആകുന്നു. സ്വവർണ്ണാശ്രമനിയമങ്ങൾ പ്രകാരം നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ള ധർമ്മങ്ങൾ മനസ്സോടെ ആചരിക്കണം. അവൻ എപ്പോഴും എനിക്ക് പ്രിയനാണ്. സന്ധ്യാകാലങ്ങളിലും പ്രഭാതസന്ധ്യയിലും, മനസ്സു ശുദ്ധിയോടെ, നിത്യപൂജ ചെയ്യണം. സൂര്യോദയത്തിനും അസ്തമയത്തിനും മുമ്പായി, വിധിപ്രകാരം ശുദ്ധനായി, ദ്വിജൻ സന്ധ്യാപൂജ ഉപേക്ഷിക്കരുത്—അവശ്യങ്ങൾക്കോ, മോഹത്താലോ, ഭയത്താലോ, ലാഭത്താലോ അല്ല. സന്ധ്യാപൂജ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ ബ്രാഹ്മണൻ ബ്രാഹ്മണത്വത്തിൽ നിന്ന് വീഴുന്നു. അതിനാൽ, ഒരിക്കലും അസത്യം പറയരുത്; സത്യം ഉപേക്ഷിക്കരുത്. സത്യമാണു ബ്രഹ്മം; അസത്യം ബ്രഹ്മത്തിന്റെ മലിനതയാണ്—അത് പാവം, ദുഷ്പ്രവൃത്തി, വ്യാജം, അപവാദം എന്നിവയിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്. വാക്കിലും ചിന്തയിലും പരസ്യമായോ രഹസ്യമായോ പരസ്യഭംഗം, മോഷണം, പരപീഡനം എന്നിവ ഒരിക്കലും ചെയ്യരുത്. ശൂദ്രരുടെ അന്നം, പഴയ ഭക്ഷണം, ഹോമശിഷ്ടം, ശവഭോജനം, കൂട്ടത്തിൽ പങ്കിടുന്ന അന്നം, സമാഹാരങ്ങളിൽ ലഭിക്കുന്ന അന്നം, രാജാക്കന്മാരിൽ നിന്നുള്ള അന്നം—ഇവ ഒഴിവാക്കണം. ഭക്ഷണത്തിന്റെ ശുദ്ധിയിലൂടെയാണ് മനസ്സിന്റെ ശുദ്ധി; മണ്ണോ വെള്ളമോ മനസ്സിനെ ശുദ്ധീകരിക്കില്ല. മനസ്സു ശുദ്ധിയാകുമ്പോൾ സിദ്ധി ലഭിക്കും; അതിനാൽ ഭക്ഷണം ശുദ്ധീകരിക്കണം. രാജസംബന്ധമായ വസ്തുക്കൾ സ്വീകരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണർ, ചുട്ടുപോയ വിത്തുകൾ പോലെ, പുനർജനനം ലഭിക്കില്ല. രാജസംബന്ധമായ ദാനങ്ങൾ ആദ്യം വിഷം പോലെ ഭയാനകമാണെന്ന് അറിഞ്ഞ്, ജ്ഞാനികൾ അവ ഒഴിവാക്കണം; നായ്ക്ക് മാംസം കഴിക്കരുത്. കുളിക്കാതെ, അഗ്നിപൂജ ചെയ്യാതെ, ഇലയുടെ പുറംവശത്ത്, വിളക്കില്ലാത്ത രാത്രി തുടങ്ങിയവയിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്. തകർന്ന പാത്രത്തിൽ, വഴിയിൽ, നിരസിതരോടു മുന്നിൽ, ശൂദ്രശിഷ്ടത്തിൽ, കുട്ടികളോടൊപ്പം പങ്കിടുന്ന ഭക്ഷണത്തിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്. ശുദ്ധവും, സ്നിഗ്ധവുമായും, നല്ലപോലെ പാകംചെയ്തും, സമർപ്പിച്ചും, 'ഞാൻ ശിവൻ ഭോക്താവാണ്' എന്ന ധ്യാനത്തോടെ, മൗനത്തിൽ, ഏകാഗ്രതയോടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കണം. വായിൽ നേരിട്ട്, കയ്യിൽ വെള്ളം നിറച്ച്, ഇടത്തുകൈ കൊണ്ട്, കിടക്കയിൽ കിടന്ന്, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും അവയവം ഉപയോഗിച്ച് വെള്ളം കുടിക്കരുത്. വിഭീതക, അർക്ക, കാരഞ്ച, സ്നുഹി മരങ്ങളുടെ തണലിൽ, തൂണിനടുത്ത്, വിളക്കിനടുത്ത്, ജനസമൂഹത്തിനിടയിൽ, മറ്റു ജീവികളോടൊപ്പം, ഇവിടങ്ങളിൽ അഭയം തേടരുത്. തനിച്ചായി വഴിയാത്ര ചെയ്യരുത്; കൈകൊണ്ട് നദി കടക്കരുത്; കിണർ പോലുള്ളതിൽ ഇറങ്ങരുത്; ഉയർന്ന മരങ്ങളിൽ കയറരുത്. സൂര്യനും അഗ്നിയും ജലം, ദേവതകൾ, ഗുരുക്കന്മാർ എന്നിവയിലേക്കു പിൻമാറി നൽക്കര്യങ്ങൾ, ജപം, ഹോമം എന്നിവ ചെയ്യരുത്. കാലിൽ അഗ്നിയെ ചൂടാക്കരുത്; കാലോ കൈയോ അഗ്നിയെ സ്പർശിക്കരുത്; അഗ്നിയുടെ മുകളിൽ ഇരിക്കരുത്; അഗ്നിയിൽ അശുദ്ധികൾ ഇടരുത്. കാലിൽ വെള്ളം അടിക്കരുത്; ശരീരത്തിലെ അശുദ്ധികൾ വെള്ളത്തിൽ കളയരുത്; തീരത്ത് അശുദ്ധികൾ നീക്കി, പിന്നെ കുളിക്കണം. നഖം, രോമം, കുളിച്ചവ, ഉപയോഗിച്ച വസ്ത്രം, പാത്രം എന്നിവ സ്പർശിച്ച വെള്ളം അശുദ്ധവും ദോഷകരവുമാണ്. മണ്ടനായവൻ, ആടുകൾ, കുതിരകൾ, കൂർത്ത കുരുക്കില്ലാത്ത മൃഗങ്ങൾ, ഒട്ടകങ്ങൾ എന്നിവയുടെ പൊടി, തവിട് എന്നിവ സ്പർശിച്ചാൽ, ഹരിയാൽ ലഭിച്ച ഐശ്വര്യവും നഷ്ടപ്പെടും. ഒരു പുരുഷന്റെ വീട്ടിൽ പൂച്ച ഉണ്ടെങ്കിൽ, അവൻ ചണ്ഡാലനോടു തുല്യനാണ്; പൂച്ചയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരെ ഭക്ഷണം നൽകുന്നവനും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. ഇങ്ങനെ, ആചാരങ്ങൾ, ജപം, ആഹാരശുദ്ധി, ശുദ്ധമായ ജീവിതം എന്നിവയുടെ മഹത്വം ശാസ്ത്രം വിശദീകരിക്കുന്നു.