ഒരു ശിവഭക്തൻ തന്റെ ഗുരുവിൽ നിന്ന് അനുഗ്രഹം ലഭിച്ച ശേഷം, ഗുരു തന്റെ ശബ്ദം ഉപയോഗിച്ച്, മനസ്സിൽ സമാധാനം പുലർത്തി, ശിവന്റെ പരമജ്ഞാനം വ്യക്തമായി ഉച്ചരിച്ച് നൽകുന്നു—even if they are alone. ശിഷ്യൻക്ക് ഈ പരമമന്ത്രവും ജ്ഞാനവും ലഭിച്ചപ്പോൾ, ഗുരു അവനു വിജയാശംസകൾ നൽകുന്നു: “ശിവൻ സാന്നിധ്യത്തിലാകട്ടെ, മംഗലത്വം ഉണ്ടാകട്ടെ, സൗന്ദര്യം ഉണ്ടാകട്ടെ, സ്നേഹം ഉണ്ടാകട്ടെ.” ഗുരുവിൽ നിന്ന് ഈ പരമമന്ത്രവും ജ്ഞാനവും ലഭിച്ച ശിഷ്യൻ, അതിനെ ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ പ്രതിദിനം ജപിക്കുകയും നിർദ്ദിഷ്ട ക്രിയകൾ ചെയ്യുകയും വേണം. ജീവിതം മുഴുവൻ, ഭക്ഷണം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഭക്തിയോടെ, ആ മന്ത്രം ദിവസവും ആയിരത്തൊമ്പത് (1008) തവണ ജപിക്കണം; അങ്ങനെ, ആ ഭക്തൻ പരമാവസ്ഥയെ പ്രാപിക്കുന്നു. ഏകദേശം ഒരു ലക്ഷം അക്ഷരങ്ങൾ, അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ നാലുമടങ്ങ്, ഭക്തിയോടെ, രാത്രി ഉപവാസം പാലിച്ച്, ആത്മനിയന്ത്രണത്തോടെ ജപിക്കുന്നവൻ “പുരശ്ചരണ” നിർവഹിക്കുന്നവനായി അറിയപ്പെടുന്നു. പുരശ്ചരണ ജപം ചെയ്താലും, പ്രതിദിന ജപം ചെയ്താലും, ഇവയിൽ ഏത് രീതിയിലും ആഗ്രഹിച്ച ഫലം വേഗത്തിൽ ലഭിക്കുന്നു. പുരശ്ചരണ പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം പ്രതിദിന ജപം ചെയ്യുന്നവനു, ലോകത്തിൽ സമാനതയുള്ളവൻ ഇല്ല; അവൻ Siddhan ആണ്, മറ്റുള്ളവർക്കും Siddhi നൽകുന്നവനും, ആത്മനിയന്ത്രണം പുലർത്തുന്നവനും. സുഖകരമായ ഒരു asiento ഒരുക്കി, മൗനത്തിൽ, മനസ്സിൽ ഏകാഗ്രതയോടെ, കിഴക്ക് അല്ലെങ്കിൽ വടക്ക് ദിശയിൽ മുഖം തിരിച്ചു, പരമമന്ത്രം ജപിക്കണം. ജപത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലും അവസാനത്തിലും ശ്വാസനിയന്ത്രണം (പ്രാണായാമം) ചെയ്യണം; അവസാനം, ബീജമന്ത്രം 108 തവണ ജപിക്കണം—ഇത് മംഗലപ്രദമാണ്. നാല്പത് പ്രാണായാമ ചക്രങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം ഓർമ്മിക്കണം; ഇതാണ് പ്രാണായാമം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. പ്രാണായാമം വഴി, എല്ലാ പാപങ്ങളും വേഗത്തിൽ നശിക്കുന്നു; ഇന്ദ്രിയജയം ലഭിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട്, ശ്വാസനിയന്ത്രണം നിർബന്ധമാണ്. വീടിൽ ജപം ചെയ്താൽ, അത് സമം; പശുക്കളുള്ള കറ്റിൽ ജപം ചെയ്താൽ, അതിന് നൂറു മടങ്ങ് കൂടുതൽ; നദീതീരത്ത്, ഒരു ലക്ഷം മടങ്ങ്; ശിവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, അതിന് അനന്തമായ ഫലം. കടൽത്തീരത്ത്, പുണ്യഹ്രദത്തിൽ, പർവതത്തിൽ, ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ, എല്ലാ പുണ്യാശ്രമങ്ങളിലും, ജപം പത്തു കോടി മടങ്ങ് കൂടുതൽ ഫലപ്രദമാണ്. ശിവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, സൂര്യന്റെ മുന്നിൽ, ഗുരുവിന്റെ മുന്നിൽ, വിളക്ക്, പശു, ജലം എന്നിവയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ജപം വളരെ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു. വിരൽമാത്രം ജപം ചെയ്താൽ, ഓരോന്നായി എണ്ണുന്നു; വിരൽരേഖകളിൽ, എട്ട് മടങ്ങ്; പുത്രജീവ ഫലങ്ങളാൽ, പത്ത് മടങ്ങ്. ശംഖ് അല്ലെങ്കിൽ രത്നങ്ങളാൽ, നൂറ്; കോറൽ കൊണ്ടു, ആയിരം; ക്രിസ്റ്റൽ കൊണ്ടു, പത്തു ആയിരം; മുത്തുകളാൽ, ഒരു ലക്ഷം; താമര വിത്തുകൾ കൊണ്ടു, പത്തു ലക്ഷം; സ്വർണം കൊണ്ടു, പത്തു കോടി; കുശതന്തു അല്ലെങ്കിൽ രുദ്രാക്ഷ കൊണ്ടു, അനന്തമായ ഫലം. മോക്ഷത്തിനായി, ഇരുപത്തഞ്ച്; പോഷണത്തിനായി, ഇരുപത്തേഴു; ധന-സമൃദ്ധിക്ക്, മുപ്പത്; ആകർഷണത്തിനായി, അമ്പത്. കിഴക്ക് ദിശയിൽ മുഖം തിരിച്ചാൽ, വശീകരണത്തിന്; തെക്കോട്ട്, ആകർഷണത്തിന്; പടിഞ്ഞാറോട്ട്, ധനത്തിനായി; വടക്കോട്ട്, ശാന്തിക്ക്. വിരൽമാറ്റങ്ങൾക്കും പ്രത്യേക ഫലങ്ങൾ ഉണ്ട്: അങ്കുഠി മോക്ഷം നൽകുന്നു; സൂചികവിരൽ ശത്രുവിനെ നശിപ്പിക്കുന്നു; മധ്യവിരൽ ധനം നൽകുന്നു; അനാമിക ശാന്തി നൽകുന്നു. ചെറുവിരൽ ജപത്തിൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം; ജപം അങ്കുഠിയും മറ്റ് വിരലുകളും ചേർത്ത് ചെയ്യണം. അങ്കുഠിയില്ലാതെ ചെയ്യുന്ന ജപം ഫലപ്രദമല്ല; അതുകൊണ്ട്, എല്ലാ യാഗങ്ങളിൽ, ജപയാഗം ശ്രേഷ്ഠമാണ്. ജപയാഗം അഹിംസയോടെ നടക്കുന്നു; ഹിംസയുള്ള യാഗങ്ങൾ യഥാർത്ഥ ജപയാഗമല്ല. എല്ലാ യാഗങ്ങൾ, ദാനങ്ങൾ, തപസ്സുകൾ—ജപയാഗത്തിന്റെ പകുതിയ്ക്ക് പോലും തുല്യമല്ല. വാചിക ജപയാഗത്തിന്റെ മഹത്വം ഇതാണ്. അതുകൊണ്ട്, ഉച്ഛാരിച്ച ജപം (വാചികം) നൂറു മടങ്ങ്; ചത്വരം (ഉപംശു) ആയിരം മടങ്ങ്; മാനസ ജപം (മനസ്സിൽ) ആയിരം മടങ്ങ് വാചിക ജപത്തേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമാണ്. വാചിക ജപം ശബ്ദം ഉയർത്തി, വാക്കുകളും അക്ഷരങ്ങളും വ്യക്തമായി ഉച്ചരിച്ച് ചെയ്യുമ്പോൾ; ഉപംശു ജപം, വായ് അല്പം ചലിപ്പിച്ച്, സ്വയം മാത്രം കേൾക്കുന്ന രീതിയിൽ; മാനസ ജപം, മനസ്സിൽ ഓരോ അക്ഷരവും, വാക്കും, അർത്ഥവും നിരന്തരം ചിന്തിച്ച് ചെയ്യുന്നു. ഈ മൂന്ന് ജപയാഗങ്ങളിൽ, ഓരോന്നും മുൻവന്നതിനെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമാണ്. ഓരോ ജപയാഗത്തിനും പ്രത്യേക ഫലവും ഉണ്ട്; ജപം വഴി ദേവത സദാ സന്തോഷം പ്രാപിക്കുന്നു. ദേവത പ്രസന്നയാകുമ്പോൾ, ഭോക്ത്യങ്ങളും ശാശ്വത മോക്ഷവും നൽകുന്നു. യക്ഷൻമാർ, രാക്ഷസന്മാർ, പിശാചുകൾ, ഭയാനക ആത്മാക്കൾ—all of them—ജപക്കാരനെ സമീപിക്കില്ല; അവർ എല്ലാ ദിശകളും ഭയപ്പെടുന്നു. ജപം കൊണ്ട് ഭോക്ത്യങ്ങളെയും മരണത്തെയും ജയിക്കാം; ജപം കൊണ്ട് Siddhiയും മോക്ഷവും നേടാം. ഇങ്ങനെ, ശിവജ്ഞാനം ലഭിച്ച ശേഷം, ജപത്തിന്റെ ക്രമം മനസ്സിലാക്കി, നല്ല ആചാരത്തോടെ, സദാ ധ്യാനപൂർവം ജപം ചെയ്യുന്നവൻ മംഗലത്വം പ്രാപിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ നല്ല ആചാരം, യഥാർത്ഥ ധർമ്മം നേടാനുള്ള മാർഗം, വിശദമായി പറയുന്നു. നല്ല ആചാരം ഇല്ലാത്തവരുടെ എല്ലാ പ്രയോഗങ്ങളും ഫലപ്രദമല്ല; നല്ല ആചാരം ഏറ്റവും ഉയർന്ന ധർമ്മമാണ്; അതാണ് ഏറ്റവും വലിയ തപസ്സും. നല്ല ആചാരം ഏറ്റവും വലിയ ജ്ഞാനം; അതാണ് ഏറ്റവും ഉന്നതമായ മാർഗം. നല്ല ആചാരം ഉള്ളവർക്കു എല്ലായിടത്തും ഭയരഹിതത്വം; അതില്ലാത്തവർക്കു എല്ലായിടത്തും ഭയം. നല്ല ആചാരത്താൽ, ദൈവത്വവും, സപ്തർഷിത്വവും ലഭിക്കുന്നു. നല്ല ആചാരം ലംഘിച്ചാൽ, ദുഷ്ട ജന്മം ലഭിക്കുന്നു; നല്ല ആചാരം ഇല്ലാത്തവൻ ലോകത്തിൽ നിന്ദിക്കപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ട്, Siddhi ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ നല്ല ആചാരം പുലർത്തണം. ദുഷ്ടന്മാർ, പുറംപോലും ശുദ്ധിയുള്ളവരായാലും, കൂടുതൽ പാപികൾ; അവർ ജ്ഞാനത്തെ ദുഷിപ്പിക്കുന്നു. വർണ്ണ-ആശ്രമനിയമങ്ങൾ പ്രകാരം നിർദ്ദിഷ്ടമായ ധർമ്മം ശ്രദ്ധയോടെ നിർവഹിക്കണം. ഓരോരുത്തരും തനിക്കു നിർദ്ദിഷ്ടമായ കര്മങ്ങൾ ചെയ്യുമ്പോൾ, അവൻ എപ്പോഴും എനിക്ക് പ്രിയനാണ്. അവൻ, പ്രഭാതവും സന്ധ്യയും, മനസ്സിൽ ശുദ്ധിയോടെ, പൂജ ചെയ്യണം.