ലിങ്ഗപുരാണമ്

ഈ ലോകത്തിൽ ചലിക്കുന്നതും അചലമായതുമായ സകലവും ശിവലിംഗത്തെ ആരാധിച്ചാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്—ഇതിൽ യാതൊരു സംശയവും ഇല്ല. ലിംഗം ആറ് വഗ്ഗങ്ങളിലായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവയുടെ വസ്തുക്കൾ അനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടുന്നു; ഇവയുടെ വിഭജനങ്ങൾ നാലായി വർണ്ണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള മുപ്പത്തിയൊന്ന് വകഭേദങ്ങളുണ്ട്. ആദ്യത്തേതാണ് പാറയിൽ നിന്നും ഉത്ഭവിച്ച ലിംഗം, ഇത് നേരിട്ട് നാലു വകഭേദങ്ങളാണ്. രണ്ടാംത് രത്നത്തിൽ നിന്നുള്ളതും ഏഴ് വകഭേദങ്ങളുമാണ്, മഹാമുനികളേ. മൂന്നാമത്തേതായ ലോഹത്തിൽ നിന്നുള്ള ലിംഗം, പരമാത്മാവിന്റെ വചനപ്രകാരമാണ്, എട്ട് വകഭേദങ്ങളുള്ളത്. നാലാമത്തേതു മരത്തിൽ നിന്നുള്ള ലിംഗം, പതിനാറു വകഭേദങ്ങളുള്ളതാണെന്ന് പറയുന്നു. അഞ്ചാമത്തേതു മണ്ണിൽ നിന്നുള്ളതും രണ്ട് വകഭേദങ്ങളുമാണ്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠരേ. ആറാമത്തേതായ താത്കാലിക ലിംഗം ഏഴ് വകഭേദങ്ങളുള്ളതാണെന്ന് പറയുന്നു. രത്നത്തിൽ നിന്നുള്ള ലിംഗം ഐശ്വര്യവും സമൃദ്ധിയും നൽകുന്നു; പാറയിൽ നിന്നുള്ളത് സർവ്വസിദ്ധികളും നൽകുന്നു; ലോഹത്തിൽ നിന്നുള്ളത് നേരിട്ട് ധനം നൽകുന്നു; മരത്തിൽ നിന്നുള്ളത് ഭോഗസാധ്യമായ അനുഭവങ്ങൾ നേടാൻ സഹായിക്കുന്നു. മണ്ണിൽ നിന്നുള്ള ലിംഗം, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠരേ, എല്ലാവിധ സിദ്ധികളും നൽകുന്ന ശുഭമായതും ആണ്; പാറയിൽ നിന്നുള്ളത് പരമോന്നതമായതും, ലോഹത്തിൽ നിന്നുള്ളത് മധ്യമവുമാണ്. ലിംഗങ്ങൾക്ക് അനേകം വകഭേദങ്ങൾ ഉണ്ട്, ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ ഒമ്പത് പ്രധാന വിഭാഗങ്ങൾ. അതിന്റെ അടിസ്ഥാനം ബ്രഹ്മാവാണ്, നടുവിൽ ത്രിലോകനാഥനായ വിഷ്ണു. മുകളിലായി മഹാദേവനായ രുദ്രൻ, പ്രണവവും സദാശിവനും എന്നാണു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. ലിംഗപീഠം മഹാദേവിയാണ്, അവൾ മൂന്നാകൃതിയുള്ള അംബികയാണ്. ആരാരാധിച്ചാലും—പാറ, രത്നം, ലോഹം, മരം, മണ്ണ്, താത്കാലികം എന്നിങ്ങനെയുള്ള ലിംഗങ്ങളിൽ—ദേവിയോടൊപ്പം ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ചാൽ ദൈവവും ദേവിയും ഒരുപോലെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു. അങ്ങനെ സ്ഥാപിച്ചാൽ, ദേവന്മാരുടേയും കമലങ്ങളുടേയും അഗ്നിയുടേയും ജലത്തിന്റേയും ധനത്തിന്റേയും അധിപന്മാർക്കു ശുഭഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും. സിദ്ധന്മാരും വിദ്യാധരന്മാരും നാഗരാജാക്കളും യക്ഷന്മാരും അസുരന്മാരും കിന്നരന്മാരും—all ഇവരെ സ്തുതിക്കുകയും, ദിവ്യമായ മൃദംഗധ്വനികളോടെ ആ മഹാത്മാവിനെ പാടുകയും ചെയ്യുന്നു. അവൻ തന്റെ തേജസ്സാൽ ഭൂമി, അന്തരീക്ഷം, സ്വർഗം, അതിനുമപ്പുറമുള്ള ലോകങ്ങൾ എല്ലാം പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു; തപസ്സിനെയും സത്യമെയും മറികടന്ന്. ശുദ്ധമായ ലിംഗസ്ഥാപനപഥത്തിൽ നിലകൊണ്ടു, തന്റെ വിശാലമായ വാളുപയോഗിച്ച് അവൻ ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തെയെല്ലാം തുളച്ച് എളുപ്പത്തിൽ പുറത്തേക്കു വരുന്നു. പാറ, രത്നം, ലോഹം, മരം, മണ്ണ്, താത്കാലികം എന്നിങ്ങനെയുള്ള ലിംഗങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ച്, ആകെയുള്ള രൂപം സ്ഥാപിക്കണം. സ്കന്ദ മാസത്തിൽ കൃത്യമായ രീതിയിൽ ചടങ്ങുകൾ നടത്തി, ജാസ്മിൻ പൂവും പാൽപോലെയും തിളങ്ങുന്ന ലിംഗം സ്ഥാപിക്കുന്നവൻ അത്യന്തം ശുഭമാണ്. സംശയമില്ലാതെ, രുദ്രൻ മനുഷ്യരൂപം സ്വീകരിച്ചാണ് അവിടെ വസിക്കുന്നത്; അവനെ കണ്ട് സ്പർശിച്ചാൽ പോലും മനുഷ്യർക്ക് പരിപൂരണമുണ്ടാകും. നൂറ്റാണ്ടുകൾകൊണ്ടും, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠരേ, അവന്റെ മഹത്വം ഞാൻ പൂർണ്ണമായി വിവരിക്കാൻ കഴിയില്ല; അതുകൊണ്ടു തന്നെ അങ്ങനെ സ്ഥാപിക്കണം. ആ ദൈവീയമായ, ശുഭമായ രൂപം എല്ലാ മനുഷ്യർക്കും ധ്യാനത്തിനായി അനുയോജ്യമാണ്; യോഗികൾക്കു മാത്രമേ അതു രൂപരഹിതമായുള്ളൂ. അവൻ രൂപരഹിതനും ശുദ്ധനും ശാശ്വതനുമാണ്; എങ്ങനെ അവൻ രൂപം പ്രാപിച്ചു? ഈ രഹസ്യം ഞങ്ങൾക്കു പറയണം. പരമാർത്ഥം അറിയുന്ന ചിലർ അവനെ പ്രണവരൂപിയെന്നു പറയുന്നു; മഹാശാസ്ത്രത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ജ്ഞാനമാണെന്നു അവർ വിശ്വസിക്കുന്നു. ശബ്ദാദി വിഷയങ്ങളിലേക്കുള്ള ജ്ഞാനത്തെ ജ്ഞാനമെന്നു പറയുന്നു; കൃത്യമായ, അകൃതിമമായ ജ്ഞാനമാണു ചിലർ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്, മറ്റുചിലർ അതല്ലെന്നു പറയുന്നു. നിർവികാരവും, നിർമലവും, വിഭാഗമില്ലാത്തതും, ആശ്രയമില്ലാത്തതുമായ ജ്ഞാനമാണ് ഗുരുവിനെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്; ചില മुनികളും ബ്രാഹ്മണരും അതിനെ ജ്ഞാനമെന്നു വിളിക്കുന്നു. മോക്ഷം ജ്ഞാനത്തിലൂടെയാണ് ലഭിക്കുന്നത്; കൃപയിലൂടെ ജ്ഞാനലാഭം ഉണ്ടാകുന്നു; ഇരണ്ടിനാലും യോഗി മോചിതനായി ആനന്ദം നിറയുന്നു. ചില മുനികൾ, പ്രവർത്തിയിലൂടെ അവനുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിക്കാം എന്നു പറയുന്നു; ഭാവന ചെയ്ത രൂപം പിൻവലിച്ച്, അവൻ തന്റെ സ്വച്ഛന്ദതയാൽ മാത്രം പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ആകാശം ഭഗവാന്റെ തല, അന്തരീക്ഷം നാഭി; ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, അഗ്നി എന്നിവയാണ് അവന്റെ കണ്ണുകൾ; ദിശകൾ മഹാത്മാവിന്റെ ചെവികൾ. പാതാളം അവന്റെ കാൽ, സമുദ്രം വസ്ത്രം; ദേവതകൾ കൈകൾ; നക്ഷത്രങ്ങൾ അലങ്കാരങ്ങൾ. പ്രകൃതിയാണ് അവന്റെ ഭാര്യ; പുരുഷൻ ലിംഗം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു; അവന്റെ വായിൽ നിന്നാണ് എല്ലാ ബ്രാഹ്മണരും ബ്രഹ്മാവും ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. ഇന്ദ്രനും ഉപേന്ദ്രനും അവന്റെ കൈകളിൽ നിന്നാണ്, ക്ഷത്രിയർ മഹാത്മാവിൽ നിന്നാണ്; വൈശ്യർ അവന്റെ തോളിൽ നിന്നാണ്, ശൂദ്രർ പിനാകധാരിയുടെ കാലുകളിൽ നിന്നാണ്. താമരക്കൂടും മറ്റ് തരം ചൊറിയുമാണ് അവന്റെ മുടി; കാറ്റ് അവന്റെ മൂക്കിൽ നിന്നാണ്, ചലനം ശ്രവണത്തിൽ നിന്നാണ്, ഓർമ്മയും അങ്ങനെ തന്നെ. അങ്ങനെ അവൻ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ആത്മാവും, പ്രകൃതിയിൽ നിന്നുള്ള പ്രേരകനുമാണ്; മഹാത്മാവിനെ ജ്ഞാനത്തിലൂടെ അറിയണം, വേറൊന്നുമല്ല. ആയിരം യജ്ഞങ്ങളിൽ തപസ്സ് ഏറ്റവും ഉന്നതമാണ്; ആയിരം തപസ്സുകളിൽ ജപയജ്ഞം ഉന്നതമാണ്. ആയിരം ജപയജ്ഞങ്ങളിൽ ധ്യാനയജ്ഞം ഏറ്റവും ഉന്നതമാണ്; ധ്യാനയജ്ഞത്തിനുമപ്പുറം ഒന്നുമില്ല; ധ്യാനമാണ് ജ്ഞാനമാർഗ്ഗം. സമഭാവത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന യോഗി ധ്യാനത്തിലൂടെ ദർശിച്ചാൽ, ധ്യാനയജ്ഞത്തിൽ ഭക്തിയുള്ളവർക്കു ശിവൻ സാന്നിധ്യപ്പെടുന്നു. യഥാർത്ഥ ജ്ഞാനമുള്ളവർക്കു ശുദ്ധിയിലോ പ്രായശ്ചിത്തത്തിലോ ആവശ്യമില്ല; ബ്രഹ്മം അറിയുന്നവരും അറിയാത്തവരുമായ എല്ലാവരും ജ്ഞാനത്താൽ മാത്രം ശുദ്ധരാകുന്നു. വിവേകം ഉള്ളവർക്കു ലോകത്തിൽ പ്രവർത്തിയും സുഖവും ദുഃഖവും ഇല്ല; ധ്യാനത്തിൽ ലീനരായവർക്കു പുണ്യവും പാപവും, ജപവും ഹോമവും എല്ലാം ഉള്ളിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. പരമാനന്ദസ്വരൂപിയായ, ശുദ്ധമായ, ശുഭമായ, അക്ഷരമായ, അഖണ്ഡമായ, സർവ്വവ്യാപിയായ ലിംഗം യോഗികളുടെ ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നു. ദ്വിജന്മാർ ലിംഗം രണ്ട് വകഭേദങ്ങളാണെന്നു പറയുന്നു: ബാഹ്യവും അന്തർലിംഗവും. ബാഹ്യമായത് സ്ഥൂലമാണെന്നും, അന്തർലിംഗം സൂക്ഷ്മമാണെന്നും മഹാമുനികൾ പറയുന്നു. കര്‍മങ്ങളിൽ ലഗ്നരായവർ സ്ഥൂലലിംഗാരാധനയോട് ആസക്തരാണ്; അയോഗ്യർക്കു contemplation-നായി സ്ഥൂലരൂപം ഉദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. അന്തർലിംഗം നേരിട്ട് തിരിച്ചറിയാത്തവൻ ഭ്രമിച്ചവനാണ്; അവൻ എല്ലാം ബാഹ്യമായതാണെന്ന് മാത്രം കരുതുന്നു, മറ്റൊന്നുമല്ല.