ലിങ്ഗപുരാണമ്

ത്രിശൂലം കൈവശം വഹിക്കുന്ന ആ മഹാദേവൻ, തന്റെ ചിന്തയാൽ മാത്രം, ഒരു നിമിഷത്തിൽ ചലിക്കുന്നതും അചലമായതും എല്ലാം ദഹിപ്പിക്കാൻ ശേഷിയുള്ളവൻ ആണല്ലോ. അങ്ങനെ, ത്രിപുരയെ ദഹിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് എന്താണ് പ്രത്യേകിച്ച് ചെയ്യേണ്ടത്? പിനാകി എന്ന മഹാദേവൻ, തന്റെ സേനകളുമായി ത്രിപുരയിലേക്കു പോയതിൽ എന്താണ് ആവശ്യം? അദ്ദേഹത്തിന് രഥം, ഉത്തമമായ ബാണം, സേനകൾ, ദേവസേനകൾ—ഇവയൊന്നും ത്രിപുരയെ ദഹിപ്പിക്കാൻ ആവശ്യമില്ല. ഇന്ദ്രനു തുടക്കംകൂടി എല്ലാ ദേവന്മാർ ചേർന്ന്, “അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടതല്ലെങ്കിൽ, ഇതിലൊന്നും എന്താണ് ആവശ്യം?” എന്ന് സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു. സത്യത്തിൽ, പിനാകി ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്, വെറും ക്രീഡയെന്നു ഞാൻ കരുതുന്നു. ഇതിൽ മറ്റെന്ത് ഉദ്ദേശം ഉണ്ടാകുമെന്നു ചോദിക്കാൻ എന്താണ് കാര്യം? അതിനുശേഷം, ത്രിപുരയുടെ സമീപത്ത്, ദേവതകളുടെ നാഥൻ, നന്ദിയും നന്ദിയുടെ സേനകളും, ഗണേശനും ഗണങ്ങളും, ദേവിയുമൊക്കെ ചേർന്ന്, മേരു പർവതം എട്ടു ചൂഡകളോടെ പ്രകാശിക്കുന്നതുപോലെ, ലോകത്തിന്റെ രഥം പോലെ ഭഗവാൻ പ്രകാശിച്ചു. അപ്പോൾ, ദേവതകളുടെ നാഥനെ കാണുമ്പോൾ, ഭഗവാൻ തന്റെ സേനകളോടും പാർവതിയോടും കൂടെ, ദേവതകളുടെ സേനകൾ ത്രിപുരയുടെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ എത്തി നിന്നു. അവിടെ, ആ ത്രിപുര നഗരങ്ങൾ മറ്റൊരു ബ്രഹ്മാണ്ഡം പോലെ തെളിഞ്ഞു; രാജാക്കന്മാരും, സേനകളും, ദേവതകളും, മറ്റു ദൈവിക ജീവികളും, മൂന്നു വിഭാഗമായ മഹർഷികളും അവിടെ നിറഞ്ഞു. ശർവന് തന്റെ ബാണം ചാർത്തി, പാശുപതാസ്ത്രം ശക്തിപ്പെടുത്തി, ത്രിപുരയെ ധ്യാനിച്ചു. അതിനുശേഷം, മഹാദേവൻ രൂദ്രൻ, തന്റെ ശക്തിയുള്ള വില്ലുമായി നിൽക്കുമ്പോൾ, ഒരു നിമിഷംകൊണ്ടു തന്നെ നഗരങ്ങൾ ഒന്നായി ചേർന്നു. ത്രിപുര ഒന്നായതോടെ, മഹാത്മാക്കളായ ദേവതകളിൽ വലിയ സന്തോഷം ഉണർന്നു. ദേവതകളുടെ സേനകളും, സിദ്ധന്മാരും, ഉന്നതമുനികളും, ആറ്-രൂപങ്ങളുള്ള ഭഗവാൻ praises ചെയ്ത് “ജയ!” എന്നു വിളിച്ചു. അപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവ്, ഭഗയുടെ കണ്ണിന്റെ നാശത്തെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞു; “പുഷ്യ നക്ഷത്രത്തിന്റെ ശുഭയോഗം വന്നാലും, ഉമയുടെ ഭർത്താവായ ഭഗവാൻ, തന്റെ ക്രീഡയനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നു.” “ഈ പ്രവർത്തി, മഹാദേവാ, പരമേശ്വരാ, യുക്തമായതാണ്; പുരാതന ദേവരും, ഇപ്പോഴത്തെ ദേവരും, എല്ലാം നിങ്ങളുടെ കൃപയാൽ നിലനിൽക്കുന്നവരാണ്.” “എന്നാൽ, ലോകത്തിന്റെ നാഥാ, ഇപ്പോഴത്തെ ദേവതകൾ ധാർമികരാണ്; മുമ്പത്തെ ദേവതകൾ പാപികളായിരുന്നു; അതിനാൽ, ഈ ക്രീഡയെ ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടതാണ്.” “ഭഗവാൻ, രഥം, പതാക, arrow, beings, വിഷ്ണു, ഞാൻ—ഇവയൊന്നും ത്രിപുരയെ നശിപ്പിക്കാൻ ആവശ്യമില്ല.” “പുഷ്യയോജം വന്നാലും, ദേവതകൾ പോകുന്നതിന് മുമ്പ്, നഗരങ്ങൾ ദഹിപ്പിക്കേണ്ടതാണ്.” “ഈ മൂന്ന് നഗരങ്ങൾ ഉടൻ ദഹിപ്പിക്കേണ്ടതാണ്.” അങ്ങനെ, സർവ്വജ്ഞനായ മഹാദേവൻ അവയെ നോക്കി. വിരൂപാക്ഷൻ, അതേ നിമിഷത്തിൽ, ത്രിപുരയെ ചിതയാക്കി; സോമൻ, ഭാഗ്യശാലിയായ വിഷ്ണു, കാലൻ, അഗ്നി, വായു—ഇവരും അവിടെ സാന്നിധ്യം വഹിച്ചു. ദേവതകൾ, ബാണത്തിൽ സ്ഥാനം എടുത്ത്, ഭഗവാനെ വണങ്ങി, “ദേവനാഥാ, ഒരു ദൃഷ്ടിയാൽ പോലും ത്രിപുരയെ ദഹിപ്പിച്ചല്ലോ.” “നമ്മുടെ ഗുണാർത്ഥം, ദേവനാഥാ, arrow release ചെയ്യേണ്ടതാണ്.” അപ്പോൾ, ത്രിപുരാർദനൻ, പുഞ്ചിരിയോടെ, bowstring തഴച്ചു. ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവാ, ഭഗവാൻ ബാണം കാതിലേയ്ക്ക് വലിച്ച് വിട്ടു; അതേ നിമിഷത്തിൽ, ആ ബാണം ത്രിപുരയെ ദഹിപ്പിച്ചു, അതിന്റെ അന്ത്യം വരുത്തി. ദേവനാഥനെ സമീപിച്ച് വണങ്ങി, അവൻ ദേവസേനകളുടെ നൂറുകോടി അസുരന്മാരുടെ ഇടയിൽ, ത്രിപുരയെ ദഹിപ്പിച്ച ശേഷം പ്രകാശിച്ചു. ആ അസ്ത്രം age-ൽ, രൂദ്രൻ, മൂന്ന് ലോകങ്ങൾ—ജനങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നിടത്തും—even demons and their families worshipped Rudra. അപ്പോൾ, യാഗത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, അവർ ഗണപതിയാരാധന സ്വീകരിച്ചു; ദേവതകൾ, ഇന്ദ്രനും, ഉപേന്ദ്രനും, സേനാധിപതികളും, ഒന്നും പറഞ്ഞു ഇല്ല. ഭയത്താൽ, ദേവതകളും, ദേവിയും ഹിമവതിന്റെ മകളായ പാർവതിയും, ദേവതകളുടെ ഭയപ്പെട്ട കൂട്ടവും—all of them, foremost among gods, ഭഗവാനെ നോക്കി. അപ്പോൾ, ഭഗവാൻ ദേവതകളോട് “ഇത് എന്താണ്?” എന്ന് ചോദിച്ചു; അവർ എല്ലാം എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നും വണങ്ങി. നന്ദിയെ, ചന്ദ്രം അലങ്കരിച്ചവനെ, വണങ്ങി; ഹിമവതിന്റെ മകളിൽ ജനിച്ചവനെ, വണങ്ങി; പർവതപുത്രനായ ഭഗവാനെ, ദേവസേനകൾ മഹേശ്വരനെ വണങ്ങി. ബ്രഹ്മാവ്, ദേവതകളും, മനസ്സിൽ ഏകാഗ്രതയോടെ, ഭവ, ദേവൻ, ത്രിപുരയുടെ ശത്രു, വിഷ്ണു എന്നിവരെ praise ചെയ്തു. “ദേവനാഥാ, കൃപയുണ്ടാകട്ടെ; പരമേശ്വരാ, കൃപയുണ്ടാകട്ടെ; ലോകങ്ങളുടെ നാഥാ, കൃപയുണ്ടാകട്ടെ; അനശ്വരമായ ആനന്ദദായകൻ, കൃപയുണ്ടാകട്ടെ.” “അഞ്ചുമുഖങ്ങളുള്ള രുദ്രൻ, അമ്പത് ദശലക്ഷം രൂപങ്ങളുള്ളവൻ, മൂന്ന് ആത്മാക്കളിൽ ഇരിക്കുന്ന ജ്ഞാനത്തിന്റെ സാരമായവൻ, നിങ്ങളെ വണങ്ങുന്നു.” “ശിവതത്ത്വമായ ശിവനേ, അഘോറരൂപം, എട്ടു അഘോറതത്ത്വങ്ങളുടെ സാരമായവൻ, പന്ത്രണ്ടു ഭാവങ്ങളുള്ളവൻ, വീണ്ടും വീണ്ടും വണങ്ങുന്നു.” “മില്യൺ വൈദ്യുതികൾ പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന, എട്ടു തേജസ്സിൽ പ്രകാശിക്കുന്ന, ശിവൻ എന്ന ആത്മാവായി ലോകത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവൻ, നിങ്ങളെ വണങ്ങുന്നു.” “അഗ്നിവർണ്ണനായ, ഭയങ്കരനായ, അംബികയുടെ അർദ്ധം ശരീരമായ, വെള്ള, കറുപ്പ്, ചുവപ്പ് നിറമുള്ള അമരന്മാർക്ക് മോക്ഷം നൽകുന്നവൻ, നിങ്ങളെ വണങ്ങുന്നു.” “മൂവിടങ്ങളിലെ അദ്ധ്യക്ഷൻ, രുദ്രരൂപം, സോമൻ, വരദായകൻ, മൂന്ന് ലോകങ്ങളുടെ നാഥൻ, മൂന്നു ദേവൻ, വഷട്ട് ഉച്ചരിക്കുന്നവൻ—വണങ്ങുന്നു.” “മധ്യത്തിൽ ആകാശരൂപമായ, ആകാശത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന, എട്ടു മേഖലകളിലും രൂപങ്ങളിലും എട്ടു തത്ത്വങ്ങളുള്ളവൻ, നിങ്ങളെ വണങ്ങുന്നു.” “നാലു, വീണ്ടും നാലു, വീണ്ടും നാലു, അഞ്ചു, വീണ്ടും അഞ്ചു ഭാവങ്ങളിൽ സ്ഥാപിതനായവൻ, അഞ്ച് മന്ത്രങ്ങളായ ശരീരമുള്ളവൻ, നിങ്ങളെ വണങ്ങുന്നു.” “അറുപത്തിയൊന്ന് രൂപങ്ങളുള്ളവൻ, അക്ഷരമായ ‘അ’, മുപ്പത്തിരണ്ടു തത്ത്വങ്ങളായ രൂപമുള്ളവൻ, അക്ഷരമായ ‘ഉ’, വീണ്ടും വീണ്ടും വണങ്ങുന്നു.” “പതിനാറു ഭാവങ്ങളുള്ളവൻ, അക്ഷരമായ ‘മ’, എട്ടു ഭാവങ്ങളുള്ളവൻ, അർദ്ധ അക്ഷരമായ ആത്മാവായവൻ, വീണ്ടും വീണ്ടും വണങ്ങുന്നു.” “ഓംകാരമായ, നാലു ഭാവങ്ങളിൽ സ്ഥാപിതനായ, ആകാശത്തിന്റെ നാഥനായ, ദേവനായ, സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ നാഥനായ, വീണ്ടും വീണ്ടും വണങ്ങുന്നു.” “ഏഴ് ലോകങ്ങളായ, അദോഹലോകങ്ങളുടെയും നരകങ്ങളുടെയും നാഥനായ, എട്ടു തീർത്ഥങ്ങളായ, എട്ടു രൂപങ്ങളായ, ഏറ്റവും ഉന്നതമായവൻ, നിങ്ങളെ വണങ്ങുന്നു.” “ആയിരം തലകളുള്ളവൻ, നിങ്ങൾക്ക് വണങ്ങുന്നു; ആയിരം രൂപങ്ങളുള്ളവൻ, ആയിരം കാലുകളുള്ളവൻ, സർവൻ, പരമേശ്വരൻ, നിങ്ങളെ വണങ്ങുന്നു.” ഇങ്ങനെ, ദേവതകളും, ബ്രഹ്മാവും, വിഷ്ണുവും, മഹാദേവനെ വണങ്ങി, സ്തുതിക്കുകയും, കൃപയോടും ഭയത്തോടും ചേർന്ന്, ത്രിപുരയുടെ നാശത്തിന് ശേഷം, ഭഗവാന്റെ മഹത്വം ആലോചിക്കുകയും ചെയ്തു.