ഈശ്വരന് തന്റെ ദ്വിജന്മാര്ക്കു നല്കുന്ന ശാശ്വത ഉപദേശമാണ്: "ഭാരതം, അതായത് സാമ്രാജ്യം, ന്യായത്തില് നിന്നാണ് വരുന്നത്; ട്രിപുരയിലെ ദൈത്യര് എല്ലാവരും ന്യായത്തിന് സമര്പ്പിതരാണ്." അതിനാല് അവര്ക്ക് അപ്രാപ്യമായ അക്ഷോഭ്യത്വം ലഭിച്ചു; വലിയ പാപം ചെയ്താലും, രുദ്രനെ ആരാധിക്കുന്നവര്ക്ക് മറ്റൊന്നും സംഭവിക്കില്ല. ആരാധനയിലൂടെ, അവര് എല്ലാ പാപങ്ങളില് നിന്നും മോചനം നേടുന്നു, ജലത്തില് അഴുക്കില്ലാതെ നിലനില്ക്കുന്ന താമരയിലുപോലെ; ദ്വിജന്മാരേ, ആനന്ദവും ഐശ്വര്യവും അവര്ക്ക് ഉറപ്പായും ലഭിക്കുന്നു. അതിനാല് ലിംഗാരാധനയില് സമര്പ്പിതമായ ആ ദൈത്യര് ആനന്ദജീവികളാണ്; അവരുടെ ന്യായത്തില് തടസ്സം സൃഷ്ടിച്ച്, ദേവതകള്ക്കായി, ഞാന് എന്റെ ശക്തിയാല്—ദൈവങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളുടെ ന്യായത്തില് തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കാനാണ്—ട്രിപുരയും ദൈത്യരെയും ഒരു നിമിഷത്തില് ജയിക്കുമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു. ഈ വിധത്തില് ആ പരമപുരുഷന് ശത്രുക്കളുടെ ന്യായത്തില് തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ഉദ്ദേശത്തോടെ, അച്യുതന് തന്റെ തന്നെ അതിസ്വഭാവികമായ, അതിശക്തിയുള്ള, മായാമയമായ ഒരു വ്യക്തിയെ സൃഷ്ടിച്ചു. ആ മായാവി, ഇച്ഛാനുസരണം രൂപം സ്വീകരിച്ചു, എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി ഒരു മായാമയമായ, കപടതയോടും തെളിവ് പോലെയും നിറഞ്ഞ ഒരു ശാസ്ത്രം രചിച്ചു. തന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ആ വ്യക്തിയെ, ആ മായാ ശാസ്ത്രം—പതിനാറായിരം ശ്ലോകങ്ങൾ നിറഞ്ഞ, മായാമയമായ—അച്യുതൻ പഠിപ്പിച്ചു. ഈ ശാസ്ത്രം വേദ-സ്മൃതി പരമ്പര്യത്തിന് വിരുദ്ധമായിരുന്നു; വർഗ്ഗവും ആശ്രമവും ഇല്ല; സ്വർഗ്ഗവും നരകവും ഈ ലോകത്തിലും മാത്രമാണെന്നും, മറ്റൊന്നുമില്ലെന്നും പഠിപ്പിക്കുന്നു. അച്യുതൻ ആ ശാസ്ത്രം ആ വ്യക്തിക്ക് പഠിപ്പിച്ച ശേഷം, മൂന്ന് നഗരം നശിപ്പിക്കാനായി, ഹരി അവനെ这样 ഉപദേശിച്ചു: "നഗരവാസികളെ നശിപ്പിക്കാനായി നീ വേഗത്തിൽ പോകുക; വേദ-സ്മൃതി അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ന്യായം ഇല്ലാതാക്കട്ടെ—ഇതിൽ സംശയം ഇല്ല." അതിനുശേഷം, ആ മായാവി, ആ മായാ ശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവൻ, അച്യുതനെ നമസ്കരിച്ച്, ആ നഗരത്തിലേക്ക് വേഗത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; അവിടെ സന്യാസി തന്റെ മായാ പ്രവർത്തനം നടത്തി. ആ മായാവിന്റെ മായയാൽ, ട്രിപുരയിൽ താമസിക്കുന്ന ദൈത്യർ വേദ-സ്മൃതി കർമ്മങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചു; അപ്പോൾ അവർ ആ മായാവിയുടെ ശിഷ്യരായി. അവർ മഹാദേവനെയും ശങ്കരനെയും, പരമാത്മാവിനെയും ഉപേക്ഷിച്ചു; അത്രയേറെ, നാരദനും, ആ മായാവിയുടെ ആജ്ഞയാൽ, മായയിൽ അകപ്പെട്ടു. ആ മായാവിയോടൊപ്പം നഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ച സന്യാസി, ശിഷ്യരും ഉപ-ശിഷ്യരും ചുറ്റുമുണ്ടായി, ദീക്ഷയെടുത്തു. അവൻ സ്ത്രീകളുടെ കര്മ്മങ്ങൾ, അതിയായ ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നവ, ചെയ്തു; സ്ത്രീകൾ, അതിന്റെ ഫലങ്ങൾ ഉടൻ ലഭിച്ചുകൊണ്ട്, അവയെ നിരന്തരം അനുഷ്ഠിച്ചു. അവർ ലോകീക ജീവിതത്തിൽ ആകൃഷ്ടരായി, ഭർത്താവിനെ ദേവതയായി ആരാധിക്കുന്നത് നിരസിച്ചു; ഇന്നും, നാരദ സന്യാസിയോടുള്ള ആദരവിന്റെ പേരിൽ, കലി യുഗത്തിൽ ഇത് തുടരുന്നു. സ്ത്രീകൾ, ഭർത്താവിനെ ഉപേക്ഷിച്ച്, സ്വതന്ത്രമായി, ചീത്തയായി പെരുമാറുന്നു; സ്ത്രീകൾക്ക് മാതാവ്, പിതാവ്, ബന്ധു, സുഹൃത്ത്, കൂട്ടുകാരൻ, സാക്ഷാൽ, ഭർത്താവാണ് ഈ എല്ലാ ബന്ധങ്ങളും. ഭർത്താവിന്റെ പ്രേമത്തിൽ ഐക്യമായ സ്ത്രീ, വലിയ പാപം ചെയ്താലും, മായയുടെ ശക്തിയിൽ, പരമ സ്വർഗ്ഗം നേടുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ, അതിന് വിപരീതമായി, നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. ഒരു നഗരത്തിൽ, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായോ, സ്ത്രീകൾ ഭർത്താവിനെ എല്ലാ കര്മ്മങ്ങൾക്കും സമരൂപമായി കാണുന്നു. മറ്റു ദേവതകളെയും ലോക-ഗുരുക്കളെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, ആ പത്യവ്രത സ്ത്രീകൾ, സ്വർഗ്ഗലോകം നേടിയവരാണ്, ദുഃഖരഹിതമായി ആനന്ദിക്കുന്നു. മറ്റൊരാൾ നരകത്തിലേക്ക് പോയി; അതിനാൽ ഭർത്താവാണ് പരമഗതി; എന്നിരുന്നാലും, ഭർത്താവിനെ ഉപേക്ഷിച്ച്, അവർ സ്വതന്ത്ര പെരുമാറ്റം സ്വീകരിച്ചു. ദേവതകളുടെ ദൈവമായ വിഷ്ണുവിന്റെ മായയാൽ, ആ ദൈവത്തിന്റെ ആജ്ഞയാൽ, അലക്ഷ്മി തന്നെ ട്രിപുരയിലേക്ക് പോയി. ദൈവങ്ങളുടെ ആജ്ഞയാൽ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആജ്ഞയാൽ, ദൈവത്തിൽ നിന്ന് austerity വഴി ലഭിച്ച ലക്ഷ്മി അവരെ ഉപേക്ഷിച്ചു. വിഷ്ണുവിന്റെ മായയിൽ നിന്നുണ്ടായ ബുദ്ധിഭ്രമം, ദൈവവും മായാമയ നാരദനും അവരെ ഒരു നിമിഷം നൽകി. സുഖമായി, അശാന്തി ഇല്ലാതെ, ധർമ്മം തടസ്സപ്പെടുത്താൻ, അപ്പോൾ, വേദ-സ്മൃതി ധർമ്മം അപ്രത്യക്ഷമായി. ഈ വിധത്തിൽ, വിഷ്ണു, സകലജഗതിന്റെ ഉറവിടം, മതഭ്രംശം പ്രസ്താവിച്ചപ്പോൾ, ദൈത്യർ മഹേശ്വരനെയും ലിംഗാരാധനയെയും ഉപേക്ഷിച്ചു. സ്ത്രീധർമ്മം നഷ്ടപ്പെട്ട്, ദുഷ്പ്രവൃത്തി വളർന്നപ്പോൾ, ദേവതകളുടെ ദൈവം, സംതൃപ്തനായതുപോലെ, ദേവതകളോടൊപ്പം ഉമയുടെ ഭർത്താവിനോട് സമീപിച്ചു. തപസ്സിലൂടെ സർവ്വജ്ഞനെ പ്രാപിച്ച പുരുഷോത്തമൻ, മഹേശ്വരനെ സ്തുതിച്ചു: "മഹേശ്വരന്, ദൈവത്തിന്, പരമാത്മാവിന് നമസ്കാരം." "നാരായണന്, ശർവന്, ബ്രഹ്മാവിന്, ബ്രഹ്മാ രൂപത്തിലുള്ളവനു, ശാശ്വതന്, അനന്തന്, അപ്രത്യക്ഷനു—നമസ്കാരം." മഹാദേവനെ ഇങ്ങനെ സ്തുതിച്ച്, വന്ദനം ചെയ്തു, ഭാഗ്യവാൻ, ജലത്തിൽ നില്ക്കുകൊണ്ട്, രുദ്ര മന്ത്രം ഒരു കോടി തവണ ജപിച്ചു. എല്ലാ ദേവതകളും, ഇന്ദ്രനും, സാദ്ധ്യന്മാരും, യമനും, രുദ്രന്മാരും, മരുത്ഗണങ്ങളും, പരമപ്രഭുവിനെ സ്തുതിച്ചു. "സകലജീവങ്ങളുടെ ആത്മാവായ ശങ്കരന്, ദുഃഖം നീക്കുന്ന രുദ്രന്, നീലരുദ്രന്, കദ്രുദ്രന്, പ്രചേതസിന് നമസ്കാരം." "നമ്മുടെ ശരണം എല്ലായ്പ്പോഴും നീയാണു; ദേവശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനായി, ഞങ്ങൾ ആരാധിക്കേണ്ടവൻ നീയാണു. തുടക്കം നീയാണു; അനന്തൻ, അക്ഷരപ്രഭു നീയാണു." "നീ നേരിട്ട് പ്രകൃതിയും പുരുഷനും, സൃഷ്ടാവും, നാശകരനും, ലോകഗുരുവും, രക്ഷകനും, ഈ ലോകത്തിൽ നേതാവും, ദ്വിജന്മാരെ പിതാവുപോലെ സ്നേഹിക്കുന്നവനും." "നീ വരദനും, വാകിന്റെ സാരവും, വാക്കിൽ പറയപ്പെടേണ്ടവനും, വാക്കിനും അതിന്റെ അർത്ഥത്തിനും അതീതനുമാണ്; മോക്ഷത്തിനായി യോഗികൾ യോഗവിശേഷങ്ങളിലൂടെ ആരാധിക്കേണ്ടവൻ നീയാണു." "യോഗികളുടെ താമരഹൃദയത്തിൽ, നീ എല്ലായ്പ്പോഴും അധിഷ്ഠിതനാണു; ജ്ഞാനികൾ, നിന്നെ സത്യം, പരമം, ബ്രഹ്മത്തിന്റെ സാരഭൂത രൂപം എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു." "നobleർ, നിന്നെ സത്യമെന്നു, പ്രകാശത്തിന്റെ കൂട്ടം, പരമത്തിൽ പരമം, ലോകത്തിൽ പരമാത്മാവ് എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്." "ലോകത്തിൽ കാഴ്ച്ചയിലുമുള്ളതും, കേൾവിയിലുമുള്ളതും, സൃഷ്ടിയിലുമുള്ളതും, ലോകഗുരുവേ, അതിൽ ഏറ്റവും സൂക്ഷ്മവും, ഏറ്റവും വലിപ്പവും എന്നാണു പറയുന്നത്." "നിനക്ക് കൈകളും കാലുകളും എല്ലായിടത്തും ഉണ്ട്, മുഖങ്ങളും തലകളും കണ്ണുകളും എല്ലായിടത്തും ഉണ്ട്; നീ ലോകത്തിൽ എല്ലായിടത്തും ചെവികളോടെ, എല്ലാം വ്യാപിച്ച് നിലനില്ക്കുന്നു." ഇങ്ങനെ, ദേവതകളും, മഹേശ്വരനെയും പരമപുരുഷനെയും, സ്തുതിക്കുകയും, ഭക്തിയോടെ പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്തു.