ലിങ്ഗപുരാണമ്

ദ്വിജന്മാരേ, പശുക്കളോടു തുടങ്ങിയവയെ പഥഭ്രഷ്ടന്മാർ എന്നു അറിയപ്പെടുന്നു. ബ്രഹ്മാവ് ഇതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചപ്പോൾ, സാത്വിക സൃഷ്ടി ഉദിച്ചുവന്നു. മൂന്നാമത്തെ സൃഷ്ടി ഉർധ്വസ്രോതസ്സാണ്, അതു മുകളിലായി സ്ഥാപിതമാണ്; അതു മേലോട്ടു പോകുന്നതിനാൽ അതിനെ ഉർധ്വസ്രോതസ്സെന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഇവർ സന്തോഷത്തിലും ആനന്ദത്തിലും പരിപൂര്ണ്ണരായവരാണ്, അകത്തും പുറത്തും പ്രകാശം നിറഞ്ഞവരാണ്; ഇവരെ ഉർധ്വസ്രോതസ്സിൽ ജനിച്ചവർ എന്നു അറിയപ്പെടുന്നു. സാത്വികതയോടു ചേർന്ന് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ഇവർ സാത്വികജന്മങ്ങൾ എന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നു; മൂന്നാമത്തെ ഈ ഉർധ്വസ്രോതസ്സു ദേവതകളുടെ സൃഷ്ടിയാണെന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. അകത്തും പുറത്തും പ്രകാശം നിറഞ്ഞ ഇവർ ഉർധ്വസ്രോതസ്സിൽ ജനിച്ചവരായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു; ഈ ഉർധ്വസ്രോതസ്സു ജീവികൾ തൃപ്തിചൈതന്യങ്ങളാണ് എന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു. ഈ ഉർധ്വസ്രോതസ്സു ദേവന്മാർ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ദയാനിധിയായ ബ്രഹ്മാവ് സന്തോഷിച്ചു; അതിനുശേഷം മറ്റൊരു സൃഷ്ടിയെ അവൻ ചിന്തിച്ചു. സത്യത്തിൽ മനസ്സു നിർത്തി, ലക്ഷ്യത്തിൽ ഫലപ്രദമായ മറ്റൊരു സൃഷ്ടി ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടിച്ചു; ആലോചിച്ചപ്പോൾ അതു ഉദിച്ചുവന്നു. അങ്ങനെ, പ്രകടമായതിൽ നിന്ന് ഫലപ്രദമായ സൃഷ്ടിയായ തിര്യക്സ്രോതസ്സു (മുന്നോട്ടുപോകുന്നവർ) ഉദിച്ചു; മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നതിനാൽ അവരെ തിര്യക്സ്രോതസ്സു എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഇവർ പ്രകാശത്തിൽ സമൃദ്ധരാണ്, അന്ധകാരവും ചേർന്നിരിക്കുന്നു, രാജോഗുണം ഭരിച്ചവരാണ്; അതിനാൽ ഇവർ ദു:ഖം നിറഞ്ഞവരും, പുനഃപുനർ കർമ്മം ചെയ്യുന്നവരുമാണ്. ഫലപ്രദമായ മനുഷ്യർ അകത്തും പുറത്തും മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇവർ എട്ടുവിധ രൂപത്തിൽ സ്ഥാപിതരാണ്, നക്ഷത്രാദികളായ ലക്ഷണങ്ങളാൽ ചിഹ്നിതരാണ്. സ്വയം സിദ്ധരായ ഈ മനുഷ്യർ ഗന്ധർവന്മാരെപ്പോലെയാണ്; അതിനാൽ ഈ തീപോലുള്ള സൃഷ്ടിയെ തിര്യക്സ്രോതസ്സു എന്നു വിളിക്കുന്നു. അഞ്ചാമത്തേത് അനുഗ്രഹസൃഷ്ടിയാണ്, നാലുവിധമായി സ്ഥാപിതമായത്: പ്രത്യവസ്ഥ, ശക്തി, പ്രാപ്തി, തൃപ്തി എന്നിങ്ങനെ. ജഡജന്തുക്കളിൽ പ്രത്യവസ്ഥയുണ്ട്; മൃഗജന്മങ്ങളിൽ ശക്തിയാൽ; മനുഷ്യരിൽ സിദ്ധന്മാരുണ്ട്; ഋഷിമാരിലും ദേവന്മാരിലും പൂർണ്ണതയുണ്ട്. ഇങ്ങനെയാണ് പ്രധാനസൃഷ്ടി; ഉപസൃഷ്ടി ഒൻപതാമത്തേതാണ്; ഭൗതികങ്ങൾക്കും ജീവികൾക്കുമിടയിൽ ആറാമത്തെ സൃഷ്ടി അങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നു. അവയുടെ നാശവും നിലനില്പും അറിവുള്ളവർ തിരിച്ചറിയുന്നു; ഏഴാമത്തെ സൃഷ്ടിയും ഭൗതികങ്ങൾക്കും ജീവികൾക്കുമാണ്. എല്ലാവരും ഗ്രഹണശീലികളാണ്, എല്ലായ്പ്പോഴും വിഭജനം ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവർ; ഇവർ രുചിയുള്ളവർ, അസ്ഥിരചാരികളായവർ, ഭൗതികങ്ങളിൽ തുടങ്ങുന്നവർ എന്നിങ്ങനെയാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. പ്രത്യവസ്ഥയാൽ, ശക്തിയില്ലായ്മയാൽ, ഭൗതികങ്ങളിൽ തുടങ്ങുന്ന സൃഷ്ടി സ്ഥാപിതമാണ്; മഹത്ത്വത്തിൽ നിന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന ആദ്യസൃഷ്ടി ബ്രഹ്മയുടെ സൃഷ്ടി എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. രണ്ടാമത്തേത് സൂക്ഷ്മഭൗതികങ്ങളുടെ സൃഷ്ടിയാണ്; മൂന്നാമത്തേത് വികാരങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉദിക്കുന്ന ഇന്ദ്രിയസൃഷ്ടിയാണ്. ഇങ്ങനെ, ബുദ്ധി മുൻകൂട്ടി വരുന്ന പ്രധാനസൃഷ്ടി ഇതാണ്; നാലാമത്തേത് പ്രധാനസൃഷ്ടിയാണ്, അവ പ്രധാനികളായ ജഡജന്തുക്കളാണ്. പിന്നീട് ഏഴാമത്തെ സൃഷ്ടി അവരുടേതാണ്, അതായതു അധോഗതിയുള്ളവരുടെ സൃഷ്ടി, അതാണ് മനുഷ്യർ; എട്ടാമത്തെ അനുഗ്രഹസൃഷ്ടി സാത്വികവും താമസികവുമാണ്. ഇവ അഞ്ചു ഉപസൃഷ്ടികളാണ്; പ്രധാനസൃഷ്ടികൾ മൂന്നാണെന്ന് കണക്കാക്കുന്നു; പ്രധാനവും ഉപസൃഷ്ടിയും ഔമാരസൃഷ്ടിയും ഒൻപതാമത്തേതായി അറിയപ്പെടുന്നു. മൂന്നു പ്രധാനസൃഷ്ടികൾ ബുദ്ധി മുൻകൂട്ടി ഇല്ലാതെയാണ്; ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നുള്ള ആറു സൃഷ്ടികൾ ബുദ്ധി മുൻകൂട്ടിയുള്ളവയാണ്. ഇപ്പോൾ, സമസ്ത ജീവികളിൽ മുഴുവൻ നിലകൊള്ളുന്ന, നാലുവിധമായി സ്ഥാപിതമായ അനുഗ്രഹസൃഷ്ടിയെക്കുറിച്ച് ഞാൻ വിശദമായി പറയുന്നു. ഇങ്ങനെ, ഈ ഒൻപത് പ്രധാനവും ഉപസൃഷ്ടിയും പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു; അവ പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടു നിൽക്കുന്നു, കാരണങ്ങൾ എന്ന നിലയിൽ ജ്ഞാനികൾ അവയെ തിരിച്ചറിയുന്നു. ആദിയിൽ, ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് സമമായവരായ രഭുവും സനത്കുമാരനെയും—ഈ രണ്ടുപേരെയും ഉർധ്വസീഡിൽ നിന്ന്—സൃഷ്ടിച്ചു. അവരാണ് മറ്റെല്ലാവരിലും മുൻപായി പ്രാപ്തരായവർ; എട്ടാമത്തെ യുഗത്തിൽ, അവരാണ് ലോകങ്ങളുടെ പുരാതന സാക്ഷികൾ. വരാഹയുഗത്തിൽ, ഭൂമിയിൽ, തങ്ങളുടെ തേജസ് പിൻവലിച്ച് ഇരുവരും അവിടെ നിലകൊണ്ടു; സ്വയം ആത്മാവിൽ സ്ഥാപിച്ച്, മോക്ഷകർമങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടു. സന്തതിയും ധർമ്മവും കാമവും ഉപേക്ഷിച്ച്, വിരക്തിയെ ആശ്രയിച്ചു; അങ്ങനെ ജനിച്ചവനാണ് ഇവിടെ കുമാരൻ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നത്. അതിനാൽ, സനത്കുമാരൻ എന്ന പേരാണ് അവനു ഇവിടെ പ്രസിദ്ധമായത്; സാനന്ദൻ, സനകൻ, ജ്ഞാനിയായ സനാതനൻ എന്നിങ്ങനെയും അറിയപ്പെടുന്നു. ജ്ഞാനത്താൽ മഹാശക്തിയുള്ളവർ പിന്മാറി, വ്യത്യാസങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടാതിരുന്ന ജാഗരൂകരും യോഗികളും പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിന്നു. ജീവികളുടെ സന്തതിയെ സൃഷ്ടിക്കാതെ, അവർ വീണ്ടും ലയത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; അവരിൽ നിന്ന് പിന്നീടു ബ്രഹ്മാവ് മറ്റു സിദ്ധപുത്രന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചു. ബ്രഹ്മാവ് മനസ്സിൽ നിന്ന് തങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങളുമായി ഐക്യമായവരെയും സൃഷ്ടിച്ചു; അവരാൽ ഈ ഭൂമി ജീവികളുടെ ലയസ്ഥിതിവരെ നിലനിർത്തപ്പെട്ടു. അവൻ വെള്ളവും, അഗ്നിയും, ഭൂമിയും, വായുവും, അന്തരീക്ഷവും, ആകാശവും, സമുദ്രങ്ങളും, നദികളും, പർവതങ്ങളും, വനവൃക്ഷങ്ങളും സൃഷ്ടിച്ചു. ഔഷധങ്ങളുടെ സാരം, ലതകൾ, വൃക്ഷങ്ങൾ, കുരുമുളകുകൾ, കുരുളുകൾ, കാടുകൾ, കാലപരിമാണങ്ങൾ, നിമിഷങ്ങൾ, സന്ദികൾ, രാത്രികൾ, പകലുകൾ എന്നിവയും സൃഷ്ടിച്ചു. പക്ഷങ്ങൾ, മാസങ്ങൾ, അയനങ്ങൾ, വർഷങ്ങൾ, യുഗങ്ങൾ; സ്ഥാനങ്ങളിൽ അധിവസിക്കുന്നവരെയും, ആ സ്ഥാനങ്ങളിലേക്കുള്ള പേരുകളാൽ അറിയപ്പെടുന്നവരെയും സൃഷ്ടിച്ചു. ഇപ്പോൾ മഹാദേവന്മാരെയും മഹാഋഷിമാരെയും ഞാൻ പറയാം: മരീചി, ഭൃഗു, അങ്കിരസ്, പുലസ്ത്യ, പുലഹ, ക്രതു. ദക്ഷൻ, അത്രി, വസിഷ്ഠൻ—ഈ ഒൻപതുപേരെയും മനസ്സിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിച്ചു; പുരാണങ്ങളിൽ സ്ഥാപിതരായ ഇവരാണ് പ്രാചീന ബ്രഹ്മാക്കൾ. ബ്രഹ്മസ്വഭാവമുള്ളവരായ, ബ്രഹ്മത്തെ പ്രസ്താവിക്കുന്നവരായ അവരൊക്കെയും, കമലജനനായ ബ്രഹ്മാവ് മുൻപുപോലെ സ്ഥാനങ്ങൾ നൽകി. പിന്നീട്, അവൻ ദൃഢനിശ്ചയവും, സന്തോഷം നൽകുന്ന ധർമ്മവുമാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്; ആ ദൃഢനിശ്ചയത്തിൽ നിന്ന് മഹേശ്വരൻ ധർമ്മത്തെ സൃഷ്ടിച്ചു.