ലിങ്ഗപുരാണമ്

പരമാത്മാവ്, പരമയോഗശക്തിയാൽ പ്രധാനം (പ്രകൃതി)യും പുരുഷനും ഉണർത്തി, അവയിൽ പ്രവേശിച്ച് മഹേശ്വരനായി. മഹേശ്വരനിൽ നിന്ന്, ലോകത്തിന്റെ അധിപനായ പിതാവിൽ നിന്ന്, മൂന്നു ദേവതകൾ ജനിച്ചു—ശാശ്വതവും പരമവും ഗൂഢത്വമുള്ളതും, സകല ജീവികളുടെയും സത്വം ആകുന്നവരും. ഈ മൂന്നു ദേവതകൾ തന്നെയാണ് മൂന്നു ഗുണങ്ങൾ, മൂന്നു ലോകങ്ങൾ, മൂന്നു അഗ്നികൾ. ഇവ പരസ്പരം ആശ്രയിച്ചവ, പരസ്പരസ്നേഹികൾ, പരസ്പരം ഇടപഴകുന്നവ, പരസ്പരം നിലനിറക്കുന്നവ. ഇവ രണ്ടായി ചേർന്ന്, പരസ്പരം പിന്തുണയ്ക്കുന്നവ, ഒരു നിമിഷം പോലും വേർപിരിയാത്തവ, ഒരിക്കലും പരസ്പരം ഉപേക്ഷിക്കാത്തവ. പരമാത്മാവ് ആണ് ഉന്നതദേവൻ; വിഷ്ണു മഹതിനെ അതിക്രമിച്ചവൻ; ബ്രഹ്മാ, രാഗഗുണം ഉള്ളവൻ, സൃഷ്ടിയുടെ ആദിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ആ പരമം പുരുഷനെന്നു അറിയപ്പെടുന്നു; പ്രകൃതി പരമം എന്നെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു. അവൾ മഹേശ്വരന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ, ഉണർത്തപ്പെടുമ്പോൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നു; മഹേശ്വരൻ അവളിൽ പ്രവേശിച്ച് ദീർഘകാലം വസിക്കുന്നു; അവൾ സ്വയം ഐശ്വര്യത്തിന്റെ ആധാരമാകുന്നു. പ്രധാനഗുണങ്ങളുടെ അസമത്വം കാരണം സൃഷ്ടിയുടെ കാലം തുടങ്ങുന്നു; ഈശ്വരന്റെ നിയന്ത്രണത്തിന് മുൻപ്, അതിന്റെ സ്വഭാവം സത്തയും അസത്തും ആയിരിക്കുന്നു. കാരണ-ഫലത്തിൽ പ്രാവീണ്യം ഉള്ള രുദ്രൻ ആദ്യം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; അതുല്യ പ്രഭയിലും ജ്ഞാനത്തിലും, അപ്രത്യക്ഷമായിട്ടും പ്രകാശമാക്കുന്നവൻ. ശരീരം ഉള്ളവൻ ആദ്യം; അവൻ 'പുരുഷൻ' എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു. അവനിൽ നിന്ന്, ഭാഗ്യശാലിയായ, നാലു മുഖമുള്ള, സൃഷ്ടികളുടെ അധിപനായ ബ്രഹ്മാ ഉദിക്കുന്നു. കാരണ-ഫലത്തിൽ പൂർണമായവൻ, അങ്ങനെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. മഹാദേവൻ, മൂന്നു രൂപത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവൻ, ഇങ്ങനെ നിലകൊള്ളുന്നു. അപരിമിതമായ ജ്ഞാനം, ആധിപത്യം, ധർമ്മം, വൈരാഗ്യം—ഇവയിലൊന്നും തുല്യവില്ലാത്തവൻ. അപ്രത്യക്ഷത്തിൽ നിന്ന്, അവരുടെ മനസ്സിലൂടെ, ആഗ്രഹിക്കുന്നതൊക്കെയും ഉദിക്കുന്നു; മൂന്നു ഗുണങ്ങളിൽ ആധിപത്യം ഉള്ളതിനാൽ, അവയുടെ സ്വഭാവം അനുസരിച്ച്. നാലു മുഖമുള്ള ബ്രഹ്മാവാണ് സ്രഷ്ടാവ്; സമയമായി അവൻ സമാപകൻ; ആയിരം തലകളുള്ള പുരുഷൻ, സ്വയം ജനിച്ചവൻ, മൂന്നു നിലകളിൽ നിലനിൽക്കുന്നവൻ. ബ്രഹ്മാവായി ലോകങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു; സമയമായി അവൻ പിൻവലിക്കുന്നു; പുരുഷനായി അവൻ നിരപേക്ഷനായി നിലനിൽക്കുന്നു—ഇവയാണ് സൃഷ്ടികളുടെ അധിപന്റെ മൂന്നു നിലകൾ. ബ്രഹ്മാ, പദ്മത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവനെപ്പോലെയാണ്; രുദ്രൻ, കാലാഗ്നിയെപ്പോലെയാണ്; പുരുഷൻ, പദ്മനയനനായ supreme self-ന്റെ രൂപമാണ്. ഒരൊറ്റ, പിന്നെ രണ്ടായി, പിന്നെ മൂന്നു, പിന്നെ അനേകമായി, മഹേശ്വരൻ ശരീരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുകയും രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. വിവിധ രൂപങ്ങൾ, പ്രവർത്തികൾ, ഭാവങ്ങൾ, നാമങ്ങൾ—സ്വന്തം ലീലയിൽ മഹേശ്വരൻ ശരീരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുകയും മാറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു. ലോകത്തിൽ മൂന്നു രൂപത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവൻ, മൂന്നു ഗുണങ്ങളാൽ 'ത്രീഗുണാത്മാവ്' എന്നറിയപ്പെടുന്നു; നാലായി വിഭജിക്കപ്പെടുമ്പോൾ 'ചതുര്‍വ്യൂഹം' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. അവൻ എന്ത് നേടുന്നു, എന്ത് സ്വീകരിക്കുന്നു, എന്ത് അനുഭവിക്കുന്നു, അവന്റെ സ്ഥിരമായ സ്ഥിതി എന്താണ്—ഇവയാൽ അവൻ 'ആത്മാവ്' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. സർവവ്യാപിയായതിനാൽ 'ദർശി' എന്നറിയപ്പെടുന്നു; ശരീരത്തിൽ, അതിന്റെ അധിപൻ; സർവത്വം ഉള്ളതിനാൽ 'വിഷ്ണു', എല്ലായിടത്തും പ്രവേശിച്ചവൻ. ദിവ്യഗുണങ്ങൾ ഉള്ളതിനാൽ 'ഭഗവാൻ'; ശുദ്ധനായതിനാൽ 'ശിവ'; പരമമായതിനാൽ 'പരമം'; രക്ഷകനായതിനാൽ 'ഓം' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. സർവജ്ഞത്വം ഉള്ളതിനാൽ 'സർവജ്ഞൻ'; സർവത്വം ഉള്ളതിനാൽ 'സർവം'; മൂന്നു രൂപത്തിൽ വിഭജിച്ച്, മൂന്നു ലോകങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. അവൻ തന്നെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു, സംഹരിക്കുന്നു, രക്ഷിക്കുന്നു; ആദ്യം ഉള്ളതിനാൽ 'ആദിദേവൻ'; ജനനം ഇല്ലാത്തതിനാൽ 'അജൻ' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. സർവജീവികളെ രക്ഷിക്കുന്നതിനാൽ 'പ്രജാപതി'; ദേവതകളിൽ മഹാദേവൻ 'മഹാദേവ' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. സർവത്വം ഉള്ളതിനാൽ, ദേവതകളുടെ അധിപനായതിനാൽ 'ഈശ്വരൻ'; വിശാലമായതിനാൽ 'ബ്രഹ്മാ'; സത്തായതിനാൽ 'ഭൂത' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ക്ഷേത്രജ്ഞത്വം ഉള്ളതിനാൽ 'ക്ഷേത്രജ്ഞൻ'; ഒരൊറ്റതായതിനാൽ 'ഏകൻ'; നഗരത്തിൽ (ശരീരത്തിൽ) വസിക്കുന്നതിനാൽ 'പുരുഷൻ'. ആദിയില്ലാത്തതിനാൽ, എല്ലായിടത്തും മുൻപുണ്ടായതിനാൽ 'സ്വയംഭൂ'; പൂജിക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ 'യാഗ'; ദർശിയെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു, ശക്തമായ ദർശനത്തിന് പ്രശസ്തൻ. ചലനത്തിന്റെ പേരിൽ 'വിക്രമൻ'; രക്ഷയുടെ പേരിൽ 'രക്ഷകൻ'; 'ആദിത്യൻ', 'കപിലൻ', 'ജ്യേഷ്ഠൻ', 'അഗ്നി' എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നു. അവൻ സ്വർണ്ണത്തിന്റെ ഭ്രൂണമായി, സ്വർണ്ണത്തിൽ നിന്ന് ഭ്രൂണമായി ജനിച്ചു; അതിനാൽ ഈ പുരാണത്തിൽ 'ഹിരണ്യഗർഭൻ' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. സ്വയംഭുവായ, ലോകത്തിന്റെ ആത്മാവായ, അവന്റെ കാലം അളക്കാൻ കഴിയില്ല, നൂറു വർഷങ്ങൾ കൊണ്ടും. ബ്രഹ്മാവിന്റെ പരമകാലം 'പരാർധം' എന്നറിയപ്പെടുന്നു, സമയത്തിന്റെ കണക്കെടുപ്പ് അവസാനിക്കുന്നതിൽ; അവന്റെ ശേഷിച്ച കാലം മറ്റൊന്ന്, അതിന്റെ അവസാനം ദ്വംസം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. പണ്ടത്തെ കല്പങ്ങളിൽ അനേകം കോടി ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി; അതേ എണ്ണം ഭാവിയിൽ ബാക്കി. ഇപ്പോൾ, വാരാഹം എന്ന കല്പയുടെ വിവരങ്ങൾ കേൾക്കൂ. ദ്വിജന്മാരേ, ആ കല്പകളിൽ, ഇപ്പോഴത്തെ ഈ കല്പയാണ് ആദ്യത്തേത്; ഇതിൽ, സ്വായംഭുവൻ തുടങ്ങിയ പതിനാലു മനുക്കൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. പൂർവ്വ, വർത്തമാന, ഭാവി—ഈ മനുക്കൾ ഭൂമിയെ, ഏഴു ദ്വീപുകളും പർവതങ്ങളും ഉൾപ്പെടെ, ഭരിക്കുന്നു. ആയിരം യുഗങ്ങൾ മുഴുവനും, മഹാനായ പിതാക്കന്മാർ, ജനങ്ങളോടൊപ്പം, തപസ്സിലൂടെ അതിനെ സംരക്ഷിക്കുന്നു; ഇനി അവയുടെ വിശദാംശങ്ങൾ കേൾക്കൂ. ഓരോ മന്വന്ത്രത്തിലുമുള്ള ഇടക്കാലങ്ങൾ, ഓരോ കല്പയിലും വിവരിക്കപ്പെടുന്നു. പൂർവ്വ കല്പങ്ങൾ, അവയുടെ ഉപസൃഷ്ടികളും വംശാവലികളും, ഭാവിയിൽ വരാനിരിക്കുന്നവയും—അവയെക്കുറിച്ച് അറിഞ്ഞവൻ ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കണം. ആദ്യത്തിൽ, ജലമേ മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു; ഭൂമി അപ്രത്യക്ഷമായിരുന്നു; ആ ശാന്തമായ, ഏകജലസമുദ്രത്തിൽ ഒന്നും കാണാനാവില്ല.