ലിങ്ഗപുരാണമ്

ഈ സൃഷ്ടിയുടെ അണ്ടത്തിൽ ലോകവും അതിലോകവും ഒരുപോലെ ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സൃഷ്ടിയുടെ സമയത്ത് ഞാൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം, ഹേ ദ്വിജന്മാരേ, അതെല്ലാം അണ്ഡത്തിനകത്താണ്. ഈ കാലഘട്ടം പരമേശ്വരന്റെ ദിവസം എന്നറിയണം; അതിന്റെ സമാനമായ ദൈർഘ്യമുള്ള രാത്രി കൂടി ഉണ്ട്. കൈകളില്ലാത്തതിന്റെ സൃഷ്ടിയും രാത്രി എന്നതും ലയമായാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ ഈ കൈകളില്ലാത്തതിനു, അഥവാ ആ പരമാത്മാവിനു, രാത്രി എന്നതോ ലയമോ ഇല്ലെന്നു മനസ്സിലാക്കണം. ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, അവയുടെ വിഷയങ്ങൾ, പഞ്ചമഹാഭൂതങ്ങൾ എന്നിവയെ കുറിച്ച് ലോകങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാവാൻ സങ്കേതാത്മകമായ വിവരണം നൽകിയിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, എല്ലാ ജീവികളും ബുദ്ധിയും ദേവതകളും കൈകളില്ലാത്തവരായി, പരമജ്ഞാനിയായ പരമേശ്വരനിൽ തന്നെ നിലനിൽക്കുന്നു. സൃഷ്ടിയുടെ അവസാനം, അഥവാ രാത്രിയുടെ അവസാനം, സകലവും അവയുടെ സ്വഭാവത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു; പ്രകടവും അതിന്റെ പരിവർത്തനങ്ങളും പിൻവലിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പ്രധാനവും പുരുഷനും സ്വഭാവതുല്യതയോടെ, അഗ്നി, സത്വം, രാജസം എന്നീ ഗുണങ്ങളോടുകൂടി, തമ്മിൽ ചേർന്ന് നിലകൊള്ളുന്നു. ഇവ രണ്ടും പരസ്പരം അകന്ദമായി ചേർന്നിരിക്കുന്നു; ഗുണങ്ങൾ സമമായി കണക്കാക്കുമ്പോൾ ലയമാകുന്നു, അസമത്വം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ സൃഷ്ടി ആരംഭിക്കുന്നു. എങ്ങിനെ എണ്ണയിൽ എണ്ണയും, പാൽയിൽ നെയ്യും ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു, അതുപോലെ തന്നെ സത്വം, രജസ്, തമസ് എന്ന അന്ധകാരത്തിൽ ലോകം നിലനിൽക്കുന്നു. അക്ഷരമായ മഹേശ്വരിയെ മുഴുവൻ രാത്രി ആരാധിച്ച ശേഷം, യോഗ്യനായവന്റെ വായിൽ നിന്ന് അവൾ പ്രകൃതിയിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്നു. പരമേശ്വരൻ പരമയോഗത്താൽ പ്രധാനവും പുരുഷനെയും ഉണർത്തി, അവയിൽ പ്രവേശിച്ച് മഹേശ്വരനായി. മഹേശ്വരനിൽ നിന്ന് ലോകത്തിന്റെ അധിപനായ മൂന്നുപ്രധാന ദേവന്മാർ ജനിച്ചു; അവർ ശാശ്വതരും പരമവും ഗൂഢത്വമുള്ളവരുമാണ്, സകലഭൂതങ്ങളുടെയും ആകൃതിയാണ് അവർക്കുള്ളത്. ഈ മൂന്നുദേവതകൾ മൂന്നു ഗുണങ്ങൾക്കും, മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കും, മൂന്നു അഗ്നികൾക്കും തുല്യമാണ്. ഇവ പരസ്പരം ആശ്രിതരായി, പരസ്പരം സേവിച്ചും സംരക്ഷിച്ചും, ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഒരുപോലും വേർപിരിയാതെ, പരസ്പരം ചേർന്ന് നിലകൊള്ളുന്നു. പരമേശ്വരൻ പരമദേവനാണ്; വിഷ്ണു അതിലുമുപരി; ബ്രഹ്മാവിന് സൃഷ്ടിയുടെ തുടക്കത്തിൽ രാജസഗുണം ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ പരമൻ പുരുഷനെന്നു അറിയപ്പെടുന്നു; പ്രകൃതിയെ പരമയെന്നു ഓർക്കുന്നു. മഹേശ്വരൻ അവളെ നിയന്ത്രിച്ച് ഉണർത്തുമ്പോൾ അവൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നു; മഹേശ്വരൻ അവളിൽ പ്രവേശിച്ച് ദീർഘകാലം അവളിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; അവൾ സമൃദ്ധിയുടെ ആസ്ഥാനമാവുന്നു. പ്രധാനഗുണങ്ങളിൽ അസമത്വം വന്നപ്പോൾ സൃഷ്ടിയുടെ കാലം ആരംഭിക്കുന്നു. ഈശ്വരൻ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനു മുമ്പ്, അത് സത്വവും അസത്വവും ഒരുപോലെയാണ്. കാരണം-ഫലങ്ങൾക്കു കഴിവുള്ള രുദ്രൻ ആദ്യം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; അവൻ പ്രകാശത്തിലും ജ്ഞാനത്തിലും അപാരൻ, അവ്യക്തനായിട്ടും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നവൻ. ശരീരമുള്ളവൻ ആദ്യം; അവനെ പുരുഷൻ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. അവനിൽ നിന്ന് ചതുർമുഖനായ, ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവായ ബ്രഹ്മാവ് ഉദിച്ചുവന്നു. കാരണം-ഫലങ്ങളിൽ പൂർണതയോടെ, അങ്ങനെ അവൻ പ്രകടമായി. മഹാദേവൻ ത്രിരൂപത്തിൽ സ്ഥാപിതനായി നിലകൊള്ളുന്നു. അപരിമിതമായ ജ്ഞാനവും, ആധിപത്യവും, ധർമ്മവും, വൈരാഗ്യവും അവർക്കുണ്ട്; ഇവയ്ക്ക് തുല്യർ ആരുമില്ല. അവ്യക്തത്തിൽ നിന്നു മനസ്സിലൂടെ ആഗ്രഹിച്ചതെല്ലാം ഉദിക്കുന്നു; മൂന്നു ഗുണങ്ങൾക്കു മേലുള്ള ആധിപത്യവും അവയുടെ ആശ്രയവും കാരണം. നാലുമുഖനായ ബ്രഹ്മാവ് സ്രഷ്ടാവായാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; കാലനായി അവൻ സംഹാരകനാണ്; ആയിരം തലകളുള്ള സ്വയംഭുവായ പുരുഷൻ മൂന്നാവസ്ഥകളിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. ബ്രഹ്മാവായി അവൻ ലോകങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു; കാലമായി അവൻ അവയെ പിൻവലിക്കുന്നു; പുരുഷനായി അവൻ നിരുപേക്ഷനായി നിലകൊള്ളുന്നു—ഇവയാണ് സ്രഷ്ടാവിന്റെ മൂന്നു അവസ്ഥകൾ. ബ്രഹ്മാവ് താമരയിൽ ജനിച്ചവനുപോലെയാണ്; രുദ്രൻ കാലാഗ്നിപോലെയാണ്; താമരപോലെയുള്ള കണ്ണുകളുള്ള പുരുഷൻ പരമാത്മാവിന്റെ രൂപമാണ്. ഒരൊറ്റരൂപമായും, രണ്ടായും, മൂന്നായും, വീണ്ടും അനേകരൂപങ്ങളായും മഹേശ്വരൻ ശരീരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുകയും പരിവർത്തനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. വിവിധ രൂപങ്ങൾ, പ്രവർത്തികൾ, ഭാവങ്ങൾ, നാമങ്ങൾ എന്നിവയോടെ തന്റെ ലീലയിൽ മഹേശ്വരൻ ശരീരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുകയും പരിവർത്തനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. ലോകത്തിൽ ത്രിരൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നതിനാൽ അവൻ ത്രിഗുണാത്മാവാണ്; നാലായി വിഭജിക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ അവൻ ചതുര്മുഖനാണ്. അവൻ എന്ത് പ്രാപിച്ചാലും, എന്ത് സ്വീകരിച്ചാലും, എന്ത് അനുഭവിച്ചാലും, അവന്റെ സ്ഥിരമായ അവസ്ഥയാലും അവൻ ആത്മാവാണ്. അവൻ സർവ്വവ്യാപിയായതിനാൽ ദർശാവ്; ശരീരധാരിയായതിനാൽ അതിന് ഈശ്വരൻ; സർവ്വവിഭൂതികളുടെ അധിപനായി അവൻ വിഷ്ണുവാണ്, കാരണം അവൻ എല്ലായിടത്തും പ്രവേശിക്കുന്നു. ദിവ്യഗുണങ്ങളുള്ളതിനാൽ അവൻ ഭഗവാൻ; ശുദ്ധനായി ശിവനാണ്; പരമൻ അത്യുന്നതനാണ്; രക്ഷകൻ എന്ന നിലയിൽ ഓം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. സർവ്വജ്ഞത്വം ഉള്ളതിനാൽ സർവ്വജ്ഞൻ; എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചതിനാൽ സർവ്വൻ; ത്രിരൂപത്തിൽ വിഭജിക്കപ്പെട്ട് മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നു. അവൻ തന്നെ സൃഷ്ടിക്കുകയും സംഹരിക്കുകയും സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ആദ്യനായതിനാൽ ആദിദേവൻ; അജനായതിനാൽ അജൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. എല്ലാ ഭൂതങ്ങളെയും സംരക്ഷിക്കുന്നതിനാൽ അവൻ പ്രജാപതി; ദേവന്മാരിൽ മഹാദേവൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. എല്ലാവിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ ഈശ്വരൻ; വിശാലനായതിനാൽ ബ്രഹ്മാവ്; സത്ത്വമായതിനാൽ ഭൂതൻ. ക్షേത്രജ്ഞത്വം ഉള്ളതിനാൽ ക്ഷേത്രജ്ഞൻ; ഏകത്വം ഉള്ളതിനാൽ ഏകൻ; നഗരം (ശരീരം) അധിവസിക്കുന്നതിനാൽ പുരുഷൻ. ആദ്യമില്ലാത്തതും എല്ലാത്തിനുമുമ്ബ് നിലനിന്നതുമായതിനാൽ സ്വയംഭുവൻ; ആരാധിക്കപ്പെടേണ്ടതായതിനാൽ യജ്ഞൻ; ദർശാവ്, ദർശനശക്തിയുള്ളവൻ. സഞ്ചാരമുള്ളതിനാൽ സഞ്ചാരി; സംരക്ഷിക്കുന്നതിനാൽ രക്ഷകൻ; ആദിത്യനും കപിലനും ജ്യേഷ്ഠനും അഗ്നിയും എന്നിങ്ങനെ അവൻ അറിയപ്പെടുന്നു.