ലിങ്ഗപുരാണമ്

സമസ്തം ആകാശം വായുവിൽ ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ആ ആകാശം ഭൂതത്വത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു; ഭൂതത്വം മഹത്തത്വത്തിൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, മഹത്തത്വം അവ്യക്തത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ സമസ്താവരണം കൊണ്ടാണ് ബൃഹത് അണ്ഡം പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. അണ്ഡത്തിന്റെ തലയിൽ ശർവൻ വസിക്കുന്നു; ജലങ്ങളിൽ ഭവൻ; അഗ്നിയുടെ നടുവിൽ അനുഗ്രഹീതനായ രുദ്രൻ; വായുവിൽ ഉഗ്രൻ ഓർക്കപ്പെടുന്നു. ഭൂമിയുടെ മധ്യത്തിൽ ഭീമൻ, അഹങ്കാരത്തിൽ മഹേശ്വരൻ, ബുദ്ധിയിൽ ഈശ്വരൻ – എല്ലായിടത്തും പരമേശ്വരൻ തന്നെ. ഈ ഏഴു സ്വാഭാവികാവരണങ്ങളാൽ അണ്ഡം പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇവ പരസ്പരം പൊതിഞ്ഞ് എട്ട് തത്വങ്ങൾ അസ്ഥിരമാകുന്നു. സൃഷ്ടിക്കാലത്ത് ഇവ പരസ്പരം സംവൃദ്ധി പ്രാപിച്ച് ഒരുമിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നു; പരസ്പരം ഉത്പാദിപ്പിച്ചു പരസ്പരം പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. അധിഷ്ഠിതവും അധിഷ്ഠാനവും എന്ന നിലയിൽ ഈ പരിണാമങ്ങൾ പരിവർത്തിതത്വത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; അവ്യക്തതയെ അതിജീവിച്ച് പരമമായ മഹേശ്വരൻ തന്നെയാണ് ഈ അണ്ഡത്തിന്റെ മൂലകാരണം. അണ്ഡത്തിൽ നിന്നാണ് ആ ദൈവം, സൂര്യസമാനപ്രഭനായ പുരുഷൻ, ജനിച്ചത്; അവനിൽ തന്നെ സൃഷ്ടിക്കാവശ്യമായ ഉപാധികൾ സ്വമേധയാ സ്ഥാപിതമായി. അവൻ തന്നെയാണ് ആദി ദേഹം പ്രാപിച്ച പുരുഷൻ; അവന്റെ ഇടതുഭാഗത്ത് നിന്ന് ദേവന്മാരാൽ വന്ദിതനായ വിഷ്ണു ഉദിച്ചുവന്നു. പരമേശ്വരന്റെ ഇച്ഛയിൽ നിന്ന് ലക്ഷ്മി ദേവി ഉത്ഭവിച്ചു; അവന്റെ വലതുഭാഗത്ത് നിന്ന് ലോകഗുരുവായ ബ്രഹ്മാവും സരസ്വതിയും ജനിച്ചു. ആ അണ്ഡത്തിനകത്താണ് ഈ ലോകങ്ങളും സർവ്വവിശ്വവും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്; ചന്ദ്രനും സൂര്യനും, നക്ഷത്രങ്ങളും ഗ്രഹങ്ങളും, വായുവും അവയോടൊപ്പം. ലോകവും അലോകവും ഏതൊക്കെ സൃഷ്ടിക്കാലത്ത് ഞാൻ വിവരിച്ചുവോ, അതെല്ലാം ഈ അണ്ഡത്തിനകത്താണ്, ദ്വിജന്മാരേ. ഈ കാലഘട്ടം പരമേശ്വരന്റെ ഒരു ദിവസം എന്നാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്; അതിനോടു തുല്യമായ അളവിലാണ് അവന്റെ രാത്രി. കൈകളില്ലാത്തവന്റെ സൃഷ്ടിയും രാത്രിയും പ്രളയവും എന്നിങ്ങനെ വിളിക്കപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ ആ കൈകളില്ലാത്തവന് (നിരാകാരനിൽ) രാത്രി അല്ലെങ്കിൽ പ്രളയം ഇല്ലെന്ന് അറിയണം. ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കും അവയുടെ വിഷയങ്ങൾക്കും അഞ്ചു മഹാഭൂതങ്ങൾക്കും വേണ്ടി ലോകങ്ങൾക്കായി ഉപമയോടുകൂടിയ വിവരണം നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, സർവ്വഭൂതങ്ങളും ബുദ്ധിയും ദേവതകളും കൈകളില്ലാതെ പരമജ്ഞാനിയായ ഭഗവാനിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. രാത്രിയുടെ അവസാനം ലോകം ഉത്ഭവിക്കുമ്പോൾ ഇവയെല്ലാം സ്വഭാവത്തിൽ ലയിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നു; വ്യക്തവും അതിന്റെ പരിണാമങ്ങളും പിൻവലിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അവ സ്വരൂപത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു. പ്രധാനം (പ്രകൃതി)യും പുരുഷനും സ്വഭാവത്വത്തിൽ, അന്ധകാരം, സത്ത്വം, രജസ്സ് എന്നീ ഗുണങ്ങൾ കൊണ്ട് സമത്വത്തിൽ ഒരുമിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നു. ഇവ രണ്ടും പരസ്പരം ആവിഷ്കൃതരായി, ഗുണങ്ങൾ തുല്യമായപ്പോൾ ലയിക്കുന്നു; വ്യത്യാസം വന്നപ്പോൾ സൃഷ്ടി ആരംഭിക്കുന്നു. എങ്ങനെയെന്നാൽ, എള്ളിൽ എണ്ണയും പാൽക്കുള്ളിൽ നെയ്യും പോലെ, ലോകം സത്ത്വ-തമസ്സു-രജസ്സു ഗുണങ്ങളിൽ അനുസരിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നു. രാത്രി മുഴുവൻ ആരാധന നടത്തിയശേഷം മഹേശ്വരിയുടെ പരമശക്തി, യോഗ്യതയുള്ളവന്റെ വായിലൂടെ പ്രകൃതിയിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്നു. പരമേശ്വരൻ, പരമയോഗത്താൽ പ്രധാനം-പുരുഷനെ ഉണർത്തി, അവയിൽ പ്രവേശിച്ച് മഹേശ്വരനായി. അവിടെ നിന്ന് ലോകത്തിന്റെ അധിപനായ മഹേശ്വരനിൽ നിന്ന് മൂന്നു ദേവന്മാർ ജനിച്ചു; അവർ ശാശ്വതരും പരമവുമായ, അത്ഭുതരഹസ്യങ്ങളുമായി, സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെ രൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. ഈ മൂന്നു ദേവന്മാർ മൂന്നു ഗുണങ്ങൾക്കും, മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കും, മൂന്നു അഗ്നികൾക്കും സമാനരാണ്. അവർ പരസ്പരം ആശ്രിതരും ഭക്തരുമാണ്; പരസ്പരം ഇടപെടുന്നു, പരസ്പരം പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. ഒരുമിച്ച് ചേർന്ന്, ഒരുമിച്ചു നിലകൊള്ളുന്നു; ഒരുപോലും വേർപെടുന്നില്ല, ഒരിക്കലും പരസ്പരം ഉപേക്ഷിക്കുന്നില്ല. പരമേശ്വരൻ ഏറ്റവും ഉന്നത ദേവനാണ്; വിഷ്ണു മഹതിനെ അതിജീവിക്കുന്നവൻ; ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടിക്കാരംഭത്തിൽ രജോഗുണം കൊണ്ട് പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ആ പരമൻ പുരുഷനായി അറിയപ്പെടുന്നു; പ്രകൃതിയാണ് പരമയായി ഓർക്കപ്പെടുന്നത്. മഹേശ്വരൻ അവളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു; അവളിൽ പ്രവേശിച്ച് ദീർഘകാലം അവിടെ നിലകൊള്ളുന്നു; അവളാണ് ഐശ്വര്യത്തിന്റെ ആധാരം. പ്രധാനം ഗുണങ്ങളിൽ വ്യത്യാസം വന്നപ്പോൾ സൃഷ്ടിക്കാലം ആരംഭിക്കുന്നു; ഈശ്വരൻ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് അതിന് സത്ത്വ-അസത്ത്വ സ്വഭാവം ഉണ്ട്. കാരണഫലങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള രുദ്രൻ ആദ്യം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; അവൻ പ്രകാശത്തിലും ജ്ഞാനത്തിലും സമ്പന്നനാണ്; അവ്യക്തനാകയാൽ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നവൻ. ശരീരമുള്ളവൻ ആദ്യപുരുഷനാണ്; അവനിൽ നിന്ന് അനുഗ്രഹീതനായ ചതുരാനനൻ ബ്രഹ്മാവ് ജനിക്കുന്നു. കാരണഫലങ്ങളിൽ നിർവികാരനായി, മഹാദേവൻ ത്രിരൂപത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിതനായി നിലകൊള്ളുന്നു. അപാരമായ ജ്ഞാനവും ഐശ്വര്യവും ധർമ്മവും വൈരാഗ്യവും അവർക്കുണ്ട്. അവ്യക്തത്തിൽ നിന്ന് മനസ്സ് മുഖേന ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം ഉദ്ഭവിക്കുന്നു; മൂന്നു ഗുണങ്ങളിൽ പ്രഭുത്വം കൊണ്ടും അവയുടെ ആശ്രയത്വം കൊണ്ടുമാണ് അത്. നാലുമുഖങ്ങളുള്ള ബ്രഹ്മാവാണ് സ്രഷ്ടാവ്; കാലമായി അവൻ സംഹാരകനാണ്; ആയിരം തലകളുള്ള സ്വയംഭുവായ പുരുഷൻ മൂന്നു അവസ്ഥകളിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. ബ്രഹ്മാവായി ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു; കാലമായി അവയെ പിൻവലിക്കുന്നു; പുരുഷനായി ഇരുപക്ഷപാതം ഇല്ലാതെ നിലകൊള്ളുന്നു – ഇതാണ് പ്രജാപതിയുടെ മൂന്നു അവസ്ഥകൾ. ബ്രഹ്മാവ് പദ്മത്തിൽ നിന്നുള്ളവനെപ്പോലെയാണ്; രുദ്രൻ കാലാഗ്നിയെപ്പോലെയാണ്; കമലനയനായ പുരുഷൻ പരമാത്മയുടെ രൂപമാണ്. ഒരൊറ്റരൂപിയായിരുന്ന മഹേശ്വരൻ രണ്ടായി, പിന്നെ മൂന്നായി, വീണ്ടും അനേകരൂപം dhരിച്ച് ശരീരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുകയും പരിണമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വിവിധ രൂപങ്ങൾ, പ്രവർത്തികൾ, രൂപങ്ങൾ, നാമങ്ങൾ എന്നിവയോടെ തന്റെ ലീലയിൽ മഹേശ്വരൻ ശരീരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുകയും മാറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു. ലോകത്തിൽ ത്രിരൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നതിനാൽ അവൻ ഗുണത്രയസ്വഭാവനാണ്; നാലായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ചതുര്മുഖസൃഷ്ടിയായി അറിയപ്പെടുന്നു.