ലിങ്ഗപുരാണമ്

ശ്വഫൽക എന്ന മഹാനായ പുരുഷൻ കാശി രാജാവിന്റെ പുത്രിയെ, ഗാന്ദിനിയെ, ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചു. കാശി രാജാവ് തന്റെ സ്വന്തം പുത്രിയെ ശ്വഫൽകയ്ക്ക് നൽകി. ഗാന്ദിനി അനേകം വർഷങ്ങൾ അമ്മയുടെ ഗർഭത്തിൽ പാർക്കുകയായിരുന്നു; അവൾ പുറത്തു വരാൻ വൈകിയപ്പോൾ, പിതാവ് ഗർഭത്തിൽ തന്നെ അവളോട് സംസാരിച്ചു: “നീ വേഗം ജനിക്കൂ, ഭാഗ്യം നിനക്കുണ്ടാകട്ടെ! എന്തിനാണ് നീ വൈകുന്നത്?” അപ്പോൾ ഗർഭത്തിൽനിന്ന് ഗാന്ദിനി മറുപടി പറഞ്ഞു: “മൂന്ന് വർഷം, ഓരോ ദിവസവും ഒരു പശു ബ്രാഹ്മണർക്കു നൽകുമെങ്കിൽ, അപ്പാ, ഞാൻ പുറത്തു വരാം.” പിതാവ് സമ്മതിച്ചു, “അത് നടക്കട്ടെ,” എന്ന് പറഞ്ഞു, അവളുടെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റി. അവൻ ധാരാളം ദാനങ്ങൾ ചെയ്ത, വീരൻ, യജ്ഞം ചെയ്ത, പണ്ഡിതൻ, അതിഥികളെ സ്നേഹിച്ചവൻ ആയിരുന്നു. ശ്വഫൽകയും ഗാന്ദിനിയും ചേർന്ന് ജനിച്ച പുത്രൻ, അക്രൂരൻ, ദാനശീലതയിൽ പ്രശസ്തനായിരുന്നു. ശൈവന്റെ പുത്രി, രത്നാ, അക്രൂരൻ ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചു. അവരിൽ നിന്ന് ഉപമന്യു, മാംഗുര, വൃത, ജനമേജയ എന്നീ പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. ഗിരിരക്ഷ, ഉപേക്ഷ, ശത്രുഘ്നൻ (ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ), ധർമ്മഭൃത, വൃഷ്ടധർമ്മ, ഗോധന, വറ—ഇവരും ജനിച്ചു. ആവാഹ, പ്രതിവാഹ, സുദാരാ എന്ന മഹിളയും അക്രൂരന്റേയും ഉഗ്രസേനിയുടെയും രണ്ടു പുത്രന്മാരും—ദേവവാൻ, ഉപദേവ—ജനിച്ചു. ദേവവാനും ഉപദേവയും ദേവന്മാർക്കിടയിൽ പ്രശസ്തരായിരുന്നു. സുമിത്രയിലേയ്ക്ക് ചിത്രക എന്ന മഹാനായ പുത്രൻ ജനിച്ചു. ചിത്രകന്റെ പുത്രന്മാർ: വിപൃതു, പൃതു, അശ്വഗ്രീവ, സുബാഹു, സുധാ, സൂക, ഗവേക്ഷണ. അരിഷ്ടനേമി, അശ്വ, ധർമ്മ, ധർമ്മഭൃത, സുഭൂമി, ബഹുഭൂമി, ശ്രീവിഷ്ടാ, ശ്രവണാ എന്ന രണ്ടു സ്ത്രീകൾ. അന്ധകന്റെ പുത്രി, കാശി രാജാവിന്റെ പുത്രി, നാല് പുത്രന്മാരെ ജനിച്ചു: കുകുര, ഭജമാന, ശുചി, കംബലബർഹിഷ. കുകുരന്റെ പുത്രൻ വൃഷ്ണി; വൃഷ്ണിയിൽ നിന്ന് സൂര; സൂരയിൽ നിന്ന് കപോതരോമ, ശക്തനായവൻ; അവന്റെ പുത്രൻ വിലോമക. വിലോമകന്റെ പുത്രൻ നല, ജ്ഞാനശാലിയും തുംബുരുവിന്റെ സുഹൃത്തും; അവൻ ചന്ദനാനക ദുണ്ടുഭി എന്ന മഹാനാമത്തിൽ അറിയപ്പെട്ടു. അവനിൽ നിന്ന് അഭിജിത് ജനിച്ചു; അവനിൽ നിന്ന് പുനർവസു. പുനർവസു, സുത്വരനായവൻ, പുത്രനായി ഒരു അശ്വമേധ യജ്ഞം നടത്തി. അതിരാത്ര യജ്ഞത്തിന്റെ നടുവിൽ, അതിന്റെ മധ്യത്തിൽ നിന്ന്, പുണർവസു, സർവ്വജ്ഞൻ, മഹാദാനി, യജ്ഞങ്ങൾ ചെയ്‌തവൻ, ജനിച്ചു. പുണർവസുവിന് രണ്ടു കുട്ടികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു: ആഹുക, ആഹുകി—ഇവർ പ്രശസ്തരായിരുന്നു. ആഹുകിൽ നിന്ന് കാശ്യയുടെ പുത്രി, ദൈവീക ഗർഭത്തിൽ നിന്ന്, ദേവകയും ഉഗ്രസേനയും ജനിച്ചു. രാജാവ് ദേവകയ്ക്ക് ദേവവാൻ, ഉപദേവ, സുദേവ, ദേവരക്ഷിത എന്നീ പുത്രന്മാർ, ദേവന്മാർക്കു തുല്യരായി, ജനിച്ചു. അവരുടെ ഏഴ് സഹോദരികളെ വസുദേവൻ വിവാഹം ചെയ്തു: വൃഷദേവി, ഉപദേവാ, ദേവരക്ഷിതാ, ശ്രീദേവാ, ശാന്തിദേവാ, സഹദേവാ, ദേവകി. ഇവരിൽ ദേവകി ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠയും ഉത്തമസ്വഭാവവുമായിരുന്നു. ഉഗ്രസേനയ്ക്ക് ഒൻപത് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; കംസൻ മുതിർന്നവൻ. അവരുടെ പുത്രന്മാരും പുത്രന്മാരുടെ പുത്രന്മാരും നൂറും ആയിരം ആയിരുന്നു. ദേവകിയുടെ പുത്രി ദേവകി, ജ്ഞാനശാലിയായ വസുദേവന്റെ ഭാര്യയായി വന്നു; ദേവകി ദേവന്മാരും ആദരിച്ച, ഭർത്താവിന് ഭക്തിയുള്ളവളായിരുന്നു. രോഹിണി, വലിയ ഭാഗ്യശാലി, അനകദുണ്ടുഭിയുടെ ഭാര്യയായിരുന്നു; പൗരവി, ബാഹ്ലികന്റെ പുത്രി, ദേവന്മാർക്കു പോലും ആദരിക്കപ്പെട്ടയാളായിരുന്നു. രോഹിണി, രാമനെ—ബലശ്രേഷ്ഠൻ, ഹലധരൻ—ജനിച്ചു; കംസന്റെ ഭയത്തിൽ അവൾ തനതായ പ്രകാശം മറച്ചു. രാമൻ ജനിച്ച ശേഷം, ആറു പുത്രന്മാർ കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, വസുദേവൻ ദേവകിയിൽ ഹരിയെ ജനിപ്പിച്ചു. അവൻ പരമാത്മാവാണ്, ദേവദേവൻ, ജനാർദനൻ; ഭാഗ്യശാലിയായ ഹലായുധൻ, അനന്തൻ, വെള്ളിയിലേൽ നിന്നുള്ള പ്രകാശം പോലുള്ളവൻ. ഭൃഗുവിന്റെ ശാപം എന്ന വ്യാജത്തിൽ, മനുഷ്യരൂപം സ്വീകരിച്ച്, ജനാർദനൻ വാസുദേവൻ ദേവകിയിൽ ജനിച്ചു. യോഗനിദ്ര, ഉമയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന്, കൗശികി എന്ന പേരിൽ, ദേവദേവന്റെ ഇച്ഛാനുസരണം, യശോദയുടെ പുത്രിയായി മാറി. അവൾ തന്നെയാണ് പ്രകൃതി, ദേവന്മാർ എല്ലാവരും നേരിട്ട് പൂജിക്കുന്നവൾ; ഭാഗ്യശാലിയായ കൃഷ്ണൻ, പരമപുരുഷൻ, ധർമ്മഫലവും മോക്ഷവും നൽകുന്നവൻ. വിപുലമായ കണ്ണുകളും നാലു കൈകളും, വക്ഷസിൽ ശ്രീവത്സ ചിഹ്നവും ഉള്ള ആ കന്യകയെ, തന്റെ പുത്രനെ കംസനിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കാൻ, അവൻ എടുത്തു. ശംഖം, ചക്രം, ഗദ, പദ്മം വഹിച്ച ജനാർദനനെ, ജ്ഞാനശാലിയായ വസുദേവൻ യശോദയിലേക്ക് നൽകി. "അവനെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ," എന്ന് പറഞ്ഞ്, നന്ദഗോപനു, ലോകങ്ങളുടെ രക്ഷകനായ വിഷ്ണുവിനെ, സ്വയമിച്ഛയാൽ രൂപം എടുത്തവനെ, വസുദേവൻ ഏല്പിച്ചു. അപരിമിതമായ ദീപ്തിയുള്ള, അനുഗ്രഹദായിയായ ശിവന്റെ കൃപയാൽ, പരമേശ്വരനെ രാമനു നൽകി. ഭൂഭാരനാശത്തിനായി, ലോകഗുരു ഭൂമിയിൽ ആവതരിപ്പിച്ചു; അതുകൊണ്ട് യാദവർക്കു എല്ലാ മംഗലവും സംഭവിക്കും. ദേവകിയുടെ ഗർഭം, നമ്മുടെ കഷ്ടതകൾ നീക്കാൻ വന്നതാണു; പിന്നെ ഉഗ്രസേനയുടെ പുത്രൻ, കംസൻ, അനകദുണ്ടുഭിയുടെ ഭാര്യയുടെ പുത്രൻ. അവൻ, ദേവകിയുടെ എട്ടാമത്തെ ഗർഭം, ലഘുവായി ജനിച്ച പെൺകുട്ടിയെ പ്രഖ്യാപിച്ചു: “ഇവൾ ദേവകിയുടെ എട്ടാമത്തെ ഗർഭം, കംസാ, നല്ല വ്രതമുള്ളവൻ.” അവൾ തന്നെ മരണമാണ്, എന്നത് പുരാതനവാക്യമാണ്; കംസൻ, ഉണർന്ന്, അവളെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചു. ആ അഷ്ടഭുജ ദേവി, മേഘത്തിന്റെ ഗംഭീരമായ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു: “നിന്റെ ശരീരത്തെ സംരക്ഷിക്കു; നിന്റെ മരണം ഇതിനകം വന്നിരിക്കുന്നു.