ഭൂതദയ, മനസ്സും വാക്കും കർമ്മവും കൊണ്ട് ബ്രഹ്മത്തെ പ്രാപിച്ചവൻ, മറ്റുള്ളവരെ ഭയപ്പെടുന്നില്ല; മറ്റുള്ളവരും അവനെ ഭയപ്പെടുന്നില്ല. അവൻ ആരെയും അപമാനിക്കുകയോ ദ്വേഷിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. അങ്ങനെ ബ്രഹ്മത്തെ പ്രാപിച്ചവനിൽ, മൂഢന്മാർക്കു ഉപേക്ഷിക്കാൻ അത്യന്തം പ്രയാസമുള്ള ആസക്തി, ശരീരം വൃദ്ധിയാകുമ്പോലെ ക്ഷയിക്കുന്നു. ജീവിതം അവസാനിപ്പിക്കുന്ന രോഗം പോലെ ആസക്തി, അതു ഉപേക്ഷിച്ചവനു സുഖം നൽകുന്നു. പ്രായമായപ്പോൾ മുടിയും പല്ലുകളും ക്ഷയിക്കുന്നതുപോലെ ആസക്തിയും ക്ഷയിക്കുന്നു. കണ്ണുകളും ചെവികളും വൃദ്ധിയാകുന്നു, പക്ഷേ ആസക്തി മാത്രം അശാന്തമാവുന്നില്ല; ശരീരത്തിന്റെ എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങളും സ്വാഭാവികമായി വൃദ്ധിയാകുന്നു, മറ്റൊരു വഴി ഇല്ല. ജീവിതത്തെയും സമ്പത്തെയും കുറിച്ചുള്ള പ്രതീക്ഷ ശരീരം വൃദ്ധിയാകുമ്പോഴും വൃദ്ധിയാകുന്നില്ല. ഈ ലോകത്തിലെ ആകാംക്ഷയുടെ ആനന്ദം, സ്വർഗത്തിലെ മഹാനന്ദം പോലും, ആസക്തി നശിച്ചപ്പോൾ ലഭിക്കുന്ന ആനന്ദത്തിന്റെ പതിനാറിൽ ഒന്നു പോലും തുല്യമായില്ല. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ആ രാജർഷി ഭാര്യയോടൊപ്പം വനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. അവിടെ ഭൃഗു ശിഖരത്തിൽ, മഹാത്മാവ് കഠിനമായ തപസ്സും ഉപവാസ വ്രതവും അനുഷ്ഠിച്ചു; ഭാര്യയോടൊപ്പം സ്വർഗം പ്രാപിച്ചു. അവന്റെ അഞ്ചു വംശങ്ങളും, ദൈവർഷികൾക്ക് മാന്യരായി, സൌരയശസ്സുപോലെ ഭൂമിയാകെ വ്യാപിച്ചു. യയാതിയുടെ പുണ്യകഥകൾ വായിക്കുന്നവനും കേൾക്കുന്നവനും സമ്പന്നനും, സന്താനധന്യനും, ദീർഘായുസ്സുകാരനും, പ്രശസ്തനും, ജ്ഞാനിയുമാകും. അവൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി ശിവലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. ഇനി ഞാൻ യദുവിന്റെ വംശം വിശദമായി പറഞ്ഞു തരാം. യദു, മൂവരിലും മുതിർന്നവനും പ്രകാശവാനുമായവൻ, അഞ്ചു പുത്രന്മാരുണ്ടായിരുന്നു: സഹസ്രജിത്, ക്രോഷ്ടു, നീല, അജക, ലഘു. സഹസ്രജിതിൽ നിന്നു ശതജിതെന്ന രാജാവു ജനിച്ചു; ശതജിതിന് മൂന്നുപുത്രന്മാർ: ഹൈഹയ, ഹയ, വേണുഹയ. ഹൈഹയയുടെ പുത്രൻ ധർമ്മ എന്നറിയപ്പെട്ടു; അവന്റെ പുത്രൻ ധർമ്മനേത്ര. ധർമ്മനേത്രയുടെ പുത്രൻ കീർത്തി; അവന്റെ പുത്രൻ സംജയ. സംജയയുടെ പുത്രൻ മഹിഷ്മാൻ; മഹിഷ്മാന്റെ പുത്രൻ ഭദ്രശ്രേണ്യ. ഭദ്രശ്രേണ്യയുടെ പുത്രൻ ദുര്ദമ; ദുര്ദമയുടെ പുത്രൻ ധനക. ധനകയുടെ നാലു പുത്രന്മാർ: കൃതവീര്യ, കൃതാഗ്നി, കൃതവർമ, കൃതൗജ. കൃതൗജയിൽ നിന്ന് കാർതവീര്യ അർജുനൻ ജനിച്ചു; ഏഴു ദ്വീപുകളുടെ അധിപനും ആയിരം ഭുജങ്ങൾ ഉള്ളവനും. അവനു നാരായണസ്വഭാവമുള്ള രാമൻ മരണമായി. കാർതവീര്യ അർജുനിന് നൂറു പുത്രന്മാരുണ്ടായിരുന്നു, അവരിൽ അഞ്ചുപേരാണ് മഹാബലവാന്മാർ: ശൂര, ശൂരസേന, ധൃഷ്ട, കൃഷ്ണ, ജയധ്വജ. ജയധ്വജൻ അവന്തികളുടെ രാജാവായിരുന്നു; അവന്റെ പുത്രൻ താലജംഘൻ, മഹാബലവാൻ. താലജംഘന് നൂറു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവരിൽ മൂത്തവൻ വീതിഹോത്രൻ. വീതിഹോത്രന്റെ പുത്രന്മാരിൽ വൃഷ എന്നവനാണ് പ്രധാനൻ; അവന്റെ പുത്രൻ മധു. മധുവിന് നൂറു പുത്രന്മാർ; അവരിൽ വൃഷ്ണി വംശാവലി ഏറ്റെടുത്തു. വൃഷ്ണിയുടെ സകല സന്തതികളും വൃഷ്ണികൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നു; മധുവിന്റെ സന്തതികൾ മാധവന്മാർ. ഹൈഹയന്മാരെ യദുവിന്റെ വംശജന്മാർ എന്നർത്ഥത്തിൽ യാദവന്മാർ എന്നും വിളിക്കുന്നു. ഈ മഹാത്മാക്കളായ ഹൈഹയന്മാരിൽ അഞ്ച് പ്രധാനകുലങ്ങളുണ്ട്: വീതിഹോത്രർ, ഹര്യതർ, ഭോജർ, അവന്തികൾ, പ്രശസ്തരായ ശൂരസേനർ, താലജംഘർ. ശൂര, ശൂരസേന, വൃഷ, കൃഷ്ണ, ജയധ്വജ—ഇവരാണ് ഹൈഹയന്മാരിൽ പ്രധാനം. ശൂരനും ശൂരവീരനും, ശൂരസേനന്റെ പ്രശസ്ത പുത്രന്മാരും ശൂരസേനന്മാരായി അറിയപ്പെടുന്നു; ഇവരുടെ ദേശങ്ങൾ അത്രയും പ്രശസ്തമാണ്. വീതിഹോത്രന്റെ പുത്രൻ നർത്ത; കൃഷ്ണന്റെ പുത്രൻ ദുര്ജയൻ അമിത്രകർഷണ എന്നറിയപ്പെട്ടു. ഇനി ഞാൻ രാജർഷിയായ ക്രോഷ്ടുവിന്റെ വംശം പറയാം. ഈ വംശത്തിൽ വൃഷ്ണിവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനായ വിഷ്ണു ജനിച്ചു. ക്രോഷ്ടുവിന് ഒരേ ഒരു പുത്രൻ: പ്രശസ്തനായ വൃജിനീവാൻ. അവന്റെ പുത്രൻ സ്വാതി; അവനിൽ കുശങ്കു ജനിച്ചു. കുശങ്കു, സന്തതിക്കായി മഹാബലിയും വലിയ യാഗങ്ങളും ധാനങ്ങളും നടത്തി. അവനിൽ ചിത്രരഥൻ ജനിച്ചു; ചിത്രരഥൻ ധീരനും മഹാദാനിയുമായിരുന്നു. ഈ വംശത്തിൽ ശശബിന്ദു എന്ന മഹാവ്രതധാരി രാജാവു ജനിച്ചു; സര്വഭൗമനും മഹാബലവാനുമായവൻ, അനേകം സന്താനങ്ങൾ ഉള്ളവൻ. ശശബിന്ദുവിന് ലക്ഷക്കണക്കിന് പുത്രന്മാർ; അവരിൽ അനന്തകൻ ഏറ്റവും പ്രശസ്തനും അതുലനുമായിരുന്നു. അനന്തകന്റെ പുത്രൻ യജ്ഞൻ; യജ്ഞന്റെ പുത്രൻ ധൃതി; അവന്റെ പുത്രൻ ഉശനസ് ഭൂമിയെ സ്വന്തമാക്കി. ഉശനസ് ധർമ്മനിഷ്ഠയോടെ നൂറു അശ്വമേധയാഗങ്ങൾ നടത്തി. അവന്റെ പുത്രൻ സിതേഷു രാജാവായി. സിതേഷുവിന്റെ പുത്രൻ മരുത്; മരുതിന്റെ പുത്രൻ കംബലബർഹി; കംബലബർഹിയുടെ പുത്രൻ പണ്ഡിതനായ രുക്മകവചൻ; രുക്മകവചൻ യുദ്ധത്തിൽ കാവചധാരികളായ വീരന്മാരെ സംഹരിച്ചു. ഇങ്ങനെ യദുവംശവും, അതിലെ മഹാപുരുഷന്മാരുടെയും അവരുടെ അദ്ഭുതകഥകളും മഹത്വവും പുണ്യഫലവും മഹർഷി വിശദീകരിച്ചു.