ശുക്രയുടെ കൊച്ചുമകനും ദേവയാനിയുടെ പുത്രനുമായ പുരു, രാജ്യത്തിന് അർഹതയുണ്ടോ, ഏറ്റവും മൂത്ത യദുവിനെ മറികടന്ന് ഏറ്റവും ചെറുതായ പുരുവിന് രാജ്യം നൽകാൻ എങ്ങനെ സാധിക്കും എന്ന് ചിലർ ചോദിച്ചു. എന്നാൽ, ധർമ്മം പാലിക്കണമെന്ന് അവർ ഉപദേശിച്ചു. യയാതി, ബ്രാഹ്മണരുടെ നേതാവിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ എല്ലാം ബ്രാഹ്മണന്മാർ തന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു: “എന്റെ കാര്യത്തിൽ, രാജ്യം ഏറ്റവും മൂത്ത പുത്രന് നൽകേണ്ടതല്ല.” യയാതിയുടെ ഏറ്റവും മൂത്ത പുത്രൻ യദു, തന്റെ ആജ്ഞ പാലിച്ചില്ല; അവന്റെ മനസ്സ് എതിരായിരുന്നു, അതുകൊണ്ട് സദാചാരമുള്ളവർ അവനെ പുത്രനായി കണക്കാക്കുന്നില്ല. മാതാപിതാക്കളുടെ വാക്കുകൾ അനുസരിക്കുന്ന പുത്രനാണ് സദാചാരമുള്ളവർ പ്രശംസിക്കുന്നത്; മാതാപിതാക്കൾക്ക് പുത്രനായി പെരുമാറുന്നവനാണ് യഥാർത്ഥ പുത്രൻ. യദു, തുര്വാസു, ദ്രുഹ്യു, അനു—all these sons—അവരെല്ലാം യയാതിയെ അവഗണിച്ചു, വലിയ അപമാനം ചെയ്തു. എന്നാൽ പുരു, യയാതിയുടെ വാക്കുകൾ പാലിച്ചു, പ്രത്യേകമായി യയാതിയെ ആദരിച്ചു; ഏറ്റവും ചെറുതായിരുന്നെങ്കിലും, അവൻ യയാതിയുടെ വൃദ്ധാവസ്ഥയിൽ സഹായിയായി, അവന്റെ വംശാവലി ഏറ്റെടുത്തു. ശുക്രയുടെ ഉപദേശത്തിൽ, ദേവയാനിയുടെ കാരണത്താൽ, യയാതി വൃദ്ധാവസ്ഥ തേടിയിരുന്നു; പിന്നെയും, ശുക്ര, വൃദ്ധാവസ്ഥ മറ്റൊരുത്തനിലേക്ക് പകർന്നു. ശുക്ര, കാവ്യ ഉശനസിന് ഒരു വരം നൽകി: “നിന്റെ വാക്കുകൾ അനുസരിക്കുന്ന പുത്രൻ രാജ്യം ഭരിക്കും.” അതിനാൽ, എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരും, സദാചാരമുള്ളതും, മാതാപിതാക്കൾക്ക് ഭക്തിയുള്ളതുമായ പുത്രനെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്യാൻ സമ്മതിക്കണം. പുത്രൻ ഏറ്റവും ചെറുതായിരുന്നാലും, അർഹതയുണ്ടെങ്കിൽ, എല്ലാ സൗഭാഗ്യവും രാജാധികാരവും ലഭിക്കാം; പുരു, യയാതിയുടെ ആജ്ഞകൾ അനുസരിച്ച പുത്തൻ, ഈ രാജ്യം ഭരിക്കാൻ അർഹനാണ്. ശുക്ര നൽകിയ വരം പ്രകാരം, ഇതിന് മറ്റൊരു വഴിയില്ല; നാഹുഷൻ, ജനങ്ങൾക്കു സന്തോഷം നൽകി, അങ്ങനെ പറഞ്ഞു. അവസാനം, യയാതി തന്റെ പുത്രൻ പുരുവിനെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു; തന്റെ പുത്രൻ തുര്വാസുവിനെ തെക്കു കിഴക്കു ഭാഗത്തേക്ക് നിയോഗിച്ചു. ഏറ്റവും മൂത്ത പുത്രൻ യദുവിനെ തെക്കു ഭാഗത്തേക്ക്, ദ്രുഹ്യുവിനെയും അനുവിനെയും പടിഞ്ഞാറും വടക്കിലും നിയോഗിച്ചു. നാഹുഷന്റെ പുത്രനായ യയാതി, ഭൂമിയുടെ ഏഴു ദ്വീപുകളും സമുദ്രങ്ങളും കീഴടക്കി, രാജ്യം മൂന്ന് ഭാഗങ്ങളായി തന്റെ പുത്രന്മാർക്ക് വിഭജിച്ചു. തന്റെ രാജശോഭയെയും ഭാരവും പുത്രന്മാർക്ക് നൽകുകയും, ഹൃദയം സന്തോഷത്തോടെ, ബന്ധുക്കൾക്ക് രാജഭാരവും ഏല്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇവിടെ, യയാതി രാജാവ് പഴയകാലത്ത് പാടിയ ശ്ലോകങ്ങൾ ഉണ്ട്: ആഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്ന് tortoise തന്റെ കാലുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതുപോലെ, മനുഷ്യൻ ആഗ്രഹങ്ങൾ പിന്മാറ്റണം. അനേകം പ്രവർത്തികൾ ചെയ്താൽ മാത്രമല്ല, ഈ ശ്ലോകങ്ങൾ പാടിയാൽ ഭാഗ്യവാൻ ആകാം; ആഗ്രഹങ്ങൾ ആഗ്രഹങ്ങൾ അനുഭവിച്ചാൽ ശമിക്കില്ല. അഗ്നി ഹോമം ചെയ്താൽ വളരുന്നതുപോലെ, ആഗ്രഹം എന്നും വളരുന്നു; ഭൂമിയിലെ അരി, ജവ, സ്വർണം, പശു, സ്ത്രീ—എല്ലാം ഒരാളിന് മതിയാകില്ല എന്ന് വിചാരിച്ചാൽ, ദുഷ്ടബുദ്ധി ഇല്ലാതെ, സമാധാനം തേടണം. പ്രവൃത്തിയിലും, മനസ്സിലും, വാക്കിലും ബ്രഹ്മം പ്രാപിച്ചാൽ, മറ്റുള്ളവരെ ഭയപ്പെടില്ല, മറ്റുള്ളവർ അവനെ ഭയപ്പെടില്ല. ആരെയും ദ്വേഷിക്കാതെ, അപകീർത്തിപ്പെടുത്താതെ, ബ്രഹ്മം പ്രാപിക്കാം; അജ്ഞാനികൾക്ക് ഉപേക്ഷിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ആഗ്രഹം, ശരീരം വൃദ്ധമായതുപോലെ, വാടിപ്പോകുന്നു. ജീവിതം അവസാനിപ്പിക്കുന്ന രോഗം—ആഗ്രഹം—അതിനെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവനാണ് ഭാഗ്യവാൻ; വയസ്സോടെ മുടിയും പല്ലും വാടുന്നത് പോലെ, ആഗ്രഹവും വാടുന്നു. കണ്ണും ചെവിയും വൃദ്ധമാകുന്നു, പക്ഷേ ആഗ്രഹം മാത്രം അലസമാകുന്നില്ല; ശരീരത്തിലെ എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങളും സ്വാഭാവികമായി വൃദ്ധമാകുന്നു, മറ്റൊരു വഴി ഇല്ല. ജീവിതത്തിനും സമ്പത്തിനും ഉള്ള പ്രതീക്ഷ വൃദ്ധമാകുന്നില്ല, ശരീരം വൃദ്ധമാകുമ്പോഴും; ലോകത്തിലെ ആഗ്രഹങ്ങളുടെ എല്ലാ സുഖവും, സ്വർഗത്തിലെ മഹാസുഖവും—even a sixteenth part of the happiness from the extinction of craving—does not equal. അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, യയാതി, തന്റെ ഭാര്യയോടൊപ്പം, വനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ഭൃഗു പർവതത്തിൽ, യയാതി, തപസ്സും ഉപവാസ വ്രതവും പൂർത്തിയാക്കി, ഭാര്യയോടൊപ്പം സ്വർഗത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. യയാതിയുടെ അഞ്ച് വംശങ്ങൾ, ദിവ്യസപ്തർഷികൾ ആദരിച്ച സദാചാരമുള്ളവ, ഭൂമിയിലെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ പോലെ വ്യാപിച്ചു. യയാതിയുടെ പുണ്യകഥകൾ വായിക്കുന്നവനും കേൾക്കുന്നവനും, ധനവാനായി, സന്തതിയിൽ സമ്പന്നനായി, ദീര്ഘായുസ്സോടെ, പ്രശസ്തനായി, ജ്ഞാനവും നേടുന്നു. എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചിതനായി, ശിവലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. ഇപ്പോൾ, ഏറ്റവും മൂത്തയും, പ്രകാശമുള്ളതുമായ യദുവിന്റെ വംശം ഞാൻ പറയാം; അതിന്റെ ക്രമം ചുരുക്കത്തിൽ കേൾക്കൂ. യദുവിന് അഞ്ച് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, ദേവപുത്രന്മാർക്ക് സമാനമായവർ: ഏറ്റവും മൂത്തത് സഹസ്രജിത്, പിന്നെ ക്രോഷ്ടു, നീല, അജക, ലഘു. സഹസ്രജിതിൽ നിന്ന് ശതജിത എന്ന രാജാവുണ്ടായി; ശതജിതിന് മൂന്ന് പുത്രന്മാർ, എല്ലാവരിലും പ്രശസ്തർ. ഹൈഹയ, ഹയ, രാജാവ് വേണുഹയ—ഇവരാണ് അവന്റെ പുത്രന്മാർ; ഹൈഹയയുടെ വംശത്തിൽ ധർമ്മ എന്ന മഹാപ്രശസ്തനായ പുത്രൻ ജനിച്ചു. ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, അവന്റെ പുത്രൻ ധർമ്മനെത്ര; ധർമ്മനെത്രയുടെ പുത്രൻ കീർതി, അവന്റെ പുത്രൻ സംജയ. സംജയയുടെ വംശത്തിൽ ധാർമ്മികനായ മഹിഷ്മാൻ; മഹിഷ്മാന്റെ പുത്രൻ ശക്തനായ ഭദ്രശ്രേണ്യ. ഭദ്രശ്രേണ്യയുടെ വംശത്തിൽ ദുർദമ എന്ന രാജാവ്; ദുർദമയുടെ ജ്ഞാനമുള്ള, പ്രശസ്തനായ പുത്രൻ ധനക. ധനകയ്ക്ക് ലോകം പ്രശംസിച്ച നാല് പുത്രന്മാർ: കൃതവീര്യ, കൃതാഗ്നി, കൃതവർമാ, കൃതൗജാ. നാലാമൻ കൃതൗജയിൽ നിന്ന് കാർതവീര്യ അർജുനൻ ജനിച്ചു; ഏഴു ദ്വീപുകളുടെ പരമാധിപതിയും, ആയിരം കൈകൾ ഉള്ളവനും. അവന്റെ മരണത്തിന്, നാരായണസ്വഭാവമുള്ള രാമൻ കാരണം; അവന് നൂറ് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിൽ അഞ്ച് മഹാവീരന്മാർ. ഈ രീതിയിൽ, ശാസ്ത്രത്തിലെ ശ്ലോകങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, യയാതിയുടെ വംശവും, യദുവിന്റെ വംശവും ഭൂമിയിൽ വ്യാപിച്ചു.