ഇക്ഷ്വാകുവിന്റെ വംശത്തിൽ പ്രശസ്തനായ ശൃതായു, അഥവാ ബൃഹദ്ബലൻ ജനിച്ചു. മഹാഭാരതയുദ്ധത്തിൽ സൗഭദ്രൻ അവനെ വധിച്ചു. ഇക്ഷ്വാകുവിന്റെ ഈ സന്തതികൾ രാജവംശങ്ങളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവരും, ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തരായവരുമാണ്. ഇവരൊക്കെയും പാശുപതവിദ്യ അഭ്യസിച്ചു, പരമേശ്വരനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു, ജ്ഞാനത്തോടും ശുദ്ധമായ രീതികളോടും കൂടിയ യാഗങ്ങൾ നിർവഹിച്ചു. ഈ മഹാത്മാക്കളിൽ ചിലർ സ്വർഗത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു, ചിലർ മോക്ഷം നേടിയ യോഗികളായി. എന്നാൽ, നൃഗൻ ഒരു ബ്രാഹ്മണന്റെ ശാപം മൂലം ഒരു പല്ലിയായി. ശര്യാതിയുടെ മകനാണ് ആനർത്തൻ, മകളാണ് സുകന്യ. ആനർത്തന്റെ മകൻ പ്രശസ്തനായ രോചമാനൻ. രോചമാനന്റെ മകൻ രേവ, രേവയിൽ നിന്ന് രൈവതൻ ജനിച്ചു. രൈവതന്റെ നൂറു മക്കളിൽ മുതിർന്നവൻ കകുദ്മിയാണ്. അവന്റെ മകളാണ് രേവതി, രാമന്റെ ഭാര്യയായി പ്രശസ്തയായവൾ. നരിഷ്യന്തന്റെ മകനാണ് ജിതാത്മാവ്, ആത്മസംയമനം പുലർത്തുന്ന ശക്തനായ രാജാവ്. നാഭാഗനിൽ നിന്ന് വിശ്ണുഭക്തനും ശക്തിയുള്ളവനുമായ അംബരീഷൻ ജനിച്ചു. അംബരീഷന്റെ മകനാണ് ഋത, ധർമ്മജ്ഞന്മാരിൽ പ്രഥമൻ. ഋതയിൽ നിന്ന് കൃത, കൃതയിൽ നിന്ന് സുധർമ, അഥവാ പൃഷിതൻ ജനിച്ചു. കരുർഷത്തിൽ പ്രശസ്തരായ കരുർഷർ ഇവരിൽ നിന്നാണ്. പൃഷിതൻ ഒരു പശുവിനെ ഹാനിപ്പെടുത്തിയതുകൊണ്ട് ഗുരുവിന്റെ ശാപം മൂലം മഹാപാപം ഏറ്റുവാങ്ങി, ച്യവനന്റെ പുത്രനെന്ന പേരിൽ ശൂദ്രനായി ജനിച്ചു. നാഭാഗന്റെ മകനാണ് ദിഷ്ടൻ, അവനിൽ നിന്ന് ഭലന്ദനൻ, ഭലന്ദനന്റെ വീരപുത്രനാണ് അജവാഹനൻ. ഇങ്ങനെ മനുവിന്റെ പുത്രന്മാർ സംക്ഷിപ്തമായി വിവരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇനി ഞാൻ ഇക്ഷ്വാകുവിന്റെ പുത്രന്മാരെയും മക്കളെയും, പിന്നീട് ഏലയെയും കുറിച്ച് വിവരിക്കാം. ഏലയുടെ പുത്രൻ പുരൂരവസാണ്, രുദ്രഭക്തനും മഹാശക്തിയുമുള്ളവൻ. അവൻ ത്വകാന്തക എന്ന വിശുദ്ധഭൂമിയിൽ രാജ്യം സ്ഥാപിച്ചു. യമുനയുടെ വടക്കേ kindly, പ്രയാഗയിൽ, മഹർഷിമാരാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന പ്രതിഷ്ഠാനപുരിയിൽ, പ്രതിഷ്ഠാനേശ്വരനായ മഹാരാജാവ് വാസം ചെയ്തു. അവനക്ക് ഏഴു പുത്രന്മാരുണ്ടായിരുന്നു, ഗന്ധർവലോകത്തിൽ പ്രശസ്തരും ഭവഭക്തരുമായ ശക്തന്മാർ. അവർ ആയു, മായു, അമായു, വിശ്വായു, ശ്രുതായു, ശതായു, ഉർവശിയുടെ ദിവ്യപുത്രന്മാർ. ആയുവിന് പ്രഭയെന്ന സ്വർഭാനുവിന്റെ മകളിൽ നിന്ന് അഞ്ച് വീരപുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. അവരിൽ പ്രധാനൻ നഹുഷൻ, ധർമ്മനിഷ്ഠനും ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തനും. നഹുഷന് ആറു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, ഇന്ദ്രനോട് തുല്യമായ ഭാവം ഉള്ളവർ. പിതൃകളുടെ മകൾ വിരജയിൽ നിന്ന് യതി, യയാതി, സംയാതി, അയാതി, അന്ത്യനായി അന്ധകൻ, വിജയതി—ഇവരാണ് ആ ആറുപേരും. യതിയാണ് മൂത്തവൻ, പിന്നെ യയാതി. യതി മോക്ഷം പ്രാപിക്കാൻ ബ്രഹ്മത്തിൽ ലയിച്ചു. അഞ്ചുപേരിൽ യയാതി ശക്തിയും വീരവും ഉള്ളവനായിരുന്നു. യയാതിക്ക് ഉശനസിന്റെ മകൾ ദേവയാനിയെ ഭാര്യയായി ലഭിച്ചു; അഥവാ, വൃഷപർവന്റെ അസുരകുലജാതയായ ശർമിഷ്ഠയും അവനു ഭാര്യയായി. ദേവയാനിയിൽ നിന്ന് യദു, തുര്വസു എന്ന ധർമ്മനിഷ്ഠരായ പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. ശർമിഷ്ഠയിൽ നിന്ന് ദ്രുഹ്യു, അനു, പുരു എന്ന പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. യയാതിക്ക് മഹാതേജസ്സുള്ള ശുക്രാചാര്യർ ഒരു ദിവ്യരഥം സമ്മാനിച്ചു. ആ ദിവ്യരഥം മനസ്സിനേക്കാൾ വേഗത്തിൽ ഓടുന്ന കുതിരകളാൽ യുക്തമായിരുന്നു. അതിൽ കയറി യയാതി ആ കന്യയുമായി ആറുമാസത്തിനകം ഭൂമിയെ ജയിച്ചു. യയാതിയെ ദേവന്മാരും, അസുരന്മാരും, മനുഷ്യരും യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു. ഭവഭക്തനായ, ശുദ്ധാത്മാവായ, സത്യനിഷ്ഠനായ യയാതി യാഗങ്ങൾ നടത്തി, കോപം ജയിച്ചു, സകലഭൂതങ്ങളോടും ദയയും പുലർത്തി. കൗരവന്മാരിൽ ഭവദ്രഥൻ പ്രഥമനായിരുന്നു. പുരുവിന്റെ വംശത്തിൽ, രാജാവ് ജനമേജയനും പാർക്ഷിതനും വരെ രാജാക്കന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ, ജ്ഞാനിയായ ഗർഗ്ഗന്റെ ശാപം മൂലം ആ ദിവ്യരഥം നശിച്ചു. കാരണം, രാജാവ് ജനമേജയൻ ഗർഗ്ഗന്റെ കുഞ്ഞുപുത്രനെ വധിച്ചു. അവൻ അക്രൂരനെ ഉപദ്രവിച്ചു, ബ്രാഹ്മണഹത്യാപാപം ഏറ്റുവാങ്ങി. അതിനാൽ, അയൽവാസികളും ജനങ്ങളും അവനെ ഉപേക്ഷിച്ചു; അവൻ എവിടെയും ശാന്തി കണ്ടെത്തിയില്ല, ദുഃഖത്തിൽ അലഞ്ഞു. അപ്പോൾ, ശരണത്തിനായി മഹർഷി ഷൗണകനെ സമീപിച്ചു. ആ മഹർഷി ഇന്ദ്രേതി എന്നായിരുന്നു, മഹാത്മാവും പ്രശസ്തനും. ഇന്ദ്രേതി ജനമേജയനോട് അശ്വമേധയാഗം നടത്തിച്ചു, മഹർഷിമാരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ. അങ്ങനെ, ഇരുമ്പുവാസനയും പാപവും വിട്ട്, ആ മഹാരാജാവ് യാഗസ്നാനത്തിനിടെ ദിവ്യവും ഭംഗിയുള്ളതുമായ രഥത്തിൽ കയറി. ആ വംശത്തിൽ വസു എന്ന ചെദിരാജാവ് പുറത്താക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും, ഇന്ദ്രൻ സന്തോഷിച്ചു വീണ്ടും ബൃഹദ്രഥന് ആ വംശം സമ്മാനിച്ചു. പിന്നീട് ഭീമൻ ജരാസന്ധനെ വധിച്ച് ആ ദിവ്യരഥം വാസുദേവനോടു പ്രീതിപൂർവ്വം സമ്മാനിച്ചു. യയാതി, നഹുഷന്റെ മഹാശക്തിയുള്ള സന്തതി, തന്റെ പുത്രൻ പുരുവിനെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു. അങ്ങനെ, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയനായ പുരുവിലൂടെ യയാതി പ്രതിഫലം നൽകി. പിന്നീട്, ഏറ്റവും ഇളയമകനായ പുരുവിനെ രാജാവാക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ബ്രാഹ്മണപ്രമുഖരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ അവർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.