ലിങ്ഗപുരാണമ്

ഉത്കലന്റെ രാജ്യമായിരുന്നു ഉത്കല ദേശം; വിനതാശ്വന് പടിഞ്ഞാറൻ ദേശവും, ഗയയ്ക്ക് ഗയ എന്ന അതിസുന്ദരമായ നഗരവും ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നു പറയുന്നു. ആ ഗയ നഗരത്തിൽ ദേവതകളുടെ സഭയും പിതൃവാസവും സ്ഥിരമായി നിലകൊണ്ടിരുന്നു. ഇക്ഷ്വാകുവിന്റെ മൂത്തമകനായവൻ മധ്യദേശം സ്വന്തമാക്കി. സുദ്യുമ്നന് ഒരു മകളില്ലായിരുന്നതിനാൽ അവനു പങ്ക് ലഭിച്ചില്ല; എന്നാൽ വസിഷ്ഠന്റെ വചനപ്രകാരമാണ് പ്രശസ്തനായ സുദ്യുമ്നൻ പ്രതിഷ്ഠാനത്തിൽ വാസം നടത്തിയത്. പ്രതിഷ്ഠാനം ധാർമ്മികനായ രാജാവ് സുദ്യുമ്നന്റേതായിരുന്നു. രാജ്യം ലഭിച്ച ശേഷം അവൻ അതു പുരൂരവസിന് സമ്മാനിച്ചു; അതുവഴി പുരൂരവസ് വലിയ പ്രസിദ്ധിയാർജിച്ചു. ഇക്ഷ്വാകുവിന് മാനവേയ എന്ന പേരിൽ, സ്ത്രീപുരുഷ ലക്ഷണങ്ങളോടു കൂടിയ ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചു; അവൻ വികുക്ഷി എന്ന ധീരനും ഉത്തമധാർമ്മികനുമായ പുത്രനായിരുന്നു. വികുക്ഷി നൂറു പുത്രന്മാരിൽ മൂത്തവൻ ആയിരുന്നു; അവന്റെ പുത്രന്മാർ പതിനഞ്ചു പേരായിരുന്നു. അവരിൽ മൂത്തവൻ കകുത്സ്ഥൻ, കകുത്സ്ഥനിൽ നിന്നാണ് സുയോധനൻ ജനിച്ചത്. അതിനുശേഷം മഹർഷികളിൽ പ്രഥമനായ പൃഥു ജനിച്ചു; അതുപോലെ രാജാവായ വിശ്വകയും. വിശ്വകയിൽ നിന്നു ജ്ഞാനിയായ അർദ്രക ജനിച്ചു; അർദ്രകയുടെ പുത്രനായിരുന്നു യുവനാശ്വൻ. അതിനുശേഷം മഹാതേജസ്സുള്ള ശാബസ്തി ജനിച്ചു; പിന്നെ വംശക ജനിച്ചു. വംശകന്റെ വഴി ശാബസ്തിമാർ ഗൗഡദേശത്ത് സ്ഥാപിതരായി, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ. വംശനിൽ നിന്നു ബൃഹദശ്വൻ ജനിച്ചു; അവന്റെ പുത്രൻ കുവലാശ്വൻ. കുവലാശ്വൻ മഹാബലശാലിയായ ധുന്ധുവിനെ സംഹരിച്ചു; അതിനാൽ അവന് ധുന്ധുമാരൻ എന്ന പേരും ലഭിച്ചു. ധുന്ധുമാരന് മൂന്ന് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു—ദൃഢാശ്വൻ, ചണ്ഡാശ്വൻ, കപിലാശ്വൻ—ഇവര് മൂന്നുപേരും ലോകത്രയത്തിൽ പ്രസിദ്ധരാണ്. ദൃഢാശ്വനിൽ നിന്നു പ്രമോദൻ ജനിച്ചു; പ്രമോദനിൽ നിന്ന് ഹര്യാശ്വൻ; ഹര്യാശ്വനിൽ നിന്ന് നികുംഭൻ; നികുംഭനിൽ നിന്നു സംഹതാശ്വൻ. സംഹതാശ്വനിൽ നിന്ന് കൃഷ്ണാശ്വനും റണാശ്വനും ജനിച്ചു; റണാശ്വനിൽ നിന്നു യുവനാശ്വൻ; യുവനാശ്വനിൽ നിന്ന് മണ്ഡാതൃ ജനിച്ചു. മണ്ഡാതൃയിൽ നിന്നു പുരുകുത്സൻ, മഹാബലശാലിയായ അംബരീഷൻ, ധാർമ്മികനായ മുചുകുന്ദൻ—ഈ മൂവരും ലോകത്രയത്തിൽ പ്രസിദ്ധരാണ്. അംബരീഷന്റെ പുത്രൻ മറ്റൊരു യുവനാശ്വൻ ആയിരുന്നു; യുവനാശ്വനിൽ നിന്ന് ഹരിതൻ ജനിച്ചു; അവനിൽ നിന്നാണ് ഹരിതർ എന്നവർ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഇവര് എല്ലാവരും അംഗിരസ്സുകുലത്തിൽ പെട്ടവരായിരുന്നുവെങ്കിലും, ക്ഷത്രിയരായി ഇരട്ടജന്മം പ്രാപിച്ചു. പുരുകുത്സന്റെ പുത്രനായത് പ്രശസ്തനായ ത്രസദ്ദസ്യു. നർമദാതീരത്ത് ത്രസദ്ദസ്യുവിന് സമ്ഭൂതി എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു; സമ്ഭൂതിയിൽ നിന്ന് വിഷ്ണുവൃദ്ധൻ; അവനിൽ നിന്നാണ് വിഷ്ണുവൃദ്ധർ എന്നവർ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഇവരും അംഗിരസ്സുകുലത്തിൽ പെട്ടവരായിട്ടും ക്ഷത്രിയരായി മാറി. സമ്ഭൂതിക്ക് അനരണ്യ എന്ന മറ്റൊരു പുത്രനും ഉണ്ടായിരുന്നു. ലോകത്രയവിജയത്തിനായി രാവണൻ കൊലപ്പെടുത്തിയതായിരുന്നു അനരണ്യ. അനരണ്യയുടെ പുത്രൻ ബൃഹദശ്വൻ; അവന്റെ പുത്രൻ ഹര്യാശ്വൻ. ഹര്യാശ്വനിൽ നിന്ന്, ദൃശദ്വതീ തീരത്ത്, വസുമാനസ് എന്ന രാജാവ് ജനിച്ചു; അവന്റെ പുത്രൻ ദിവ്യപ്രചോദിതനായ ത്രിധൻവൻ ആയിരുന്നു. ബ്രഹ്മപുത്രനായ ടണ്ടിൻ്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, അവന്റെ ശിഷ്യനായി, ആയിരം അശ്വമെധഫലങ്ങൾ നേടി. ഭവനിഷ്ഠനായ, ശക്തിയുള്ളവനായ രാജാവ്, അശ്വമെധയാഗം എങ്ങനെ നടത്താമെന്നതിൽ ചിന്തിച്ചു. സമ്പത്ത് കുറവായിരുന്നാലും, ധാർമ്മികാത്മാവായിരുന്ന അവൻ ബ്രഹ്മപുത്രനായ ബ്രാഹ്മണൻ ടണ്ടിയെ കണ്ടു; അവനിൽ നിന്ന് അവൻ ആഗ്രഹിച്ചതു നേടി. പണ്ടെ ബ്രഹ്മാവ് രുദ്രന്റെ ആയിരം നാമങ്ങൾ പ്രസ്താവിച്ചിരുന്നു; ടണ്ടി ആ മഹാദേവനെ ആ നാമങ്ങൾകൊണ്ട് സ്തുതിച്ചിരിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മപുത്രനായ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠൻ ഗണാധിപതിത്വം നേടി; പിന്നെ രാജാവിന് ടണ്ടി പ്രസ്താവിച്ച അതെ ഫലവും ലഭിച്ചു. ആയിരം നാമങ്ങൾ ജപിച്ചതുകൊണ്ട് അവൻ ഗണപതിത്വം നേടി; രുദ്രന്റെ ആയിരം നാമങ്ങൾ ടണ്ടി, ബ്രഹ്മപുത്രൻ, പ്രസ്താവിച്ചു. വ്രതനിഷ്ഠനായ സൂതനേ, വേദാർത്ഥസമാഹാരം മുഴുവനും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; നീ ഈ മംഗളമായ ആയിരം നാമങ്ങൾ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ജപിക്കണം. സ്ഥിരപ്രജ്ഞരായവരേ, എല്ലാ ഭൂതങ്ങളുടെ ആത്മാവായ, അളവില്ലാത്ത തേജസ്സുള്ള ഹരന്റെ ആയിരത്തി എട്ട് നാമങ്ങൾ കേൾക്കൂ. ഈ നാമങ്ങൾ ജപിച്ചുകൊണ്ട്, മഹർഷിശ്രേഷ്ഠനേ, അവൻ ഗണാധിപതിത്വം നേടി: ഓം! സ്ഥിരനും ദൃഢനും, പ്രകാശവാനുമായ, ഉജ്ജ്വലനും, വരദായകനും, ഉത്തമനുമായ, ഭഗവാൻ. സർവ്വാത്മാവായ, സർവ്വപ്രസിദ്ധനായ, സർവ്വവ്യാപിയായ, സർവ്വകർമ്മചെയ്യുന്ന ഭവൻ; ജടാധരൻ, ദണ്ഡധാരൻ, ജടാമുടിയുള്ളവൻ, സർവ്വവ്യാപി, സർവ്വസൃഷ്ടികർത്താവ്. ഹരിയും, കൃഷ്ണമൃഗനയനനുമാണ്—സർവ്വഭൂതവിഘ്നനാശകനായും ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു; പ്രവർത്തിയും ലയവും, ശാന്താത്മാവും, നിത്യനും, അവ്യയനുമാണ്. ശ്മശാനവാസിയായ, ഭാഗ്യശാലിയായ, ആകാശചാരിയായ, ഭൂചാരിയായ, ഉപദ്രവശീലനായ, പూజ്യനായ, മഹാകർമനിരതനായ, തപസ്വിയായ, ഭൂതപാലകനായ. ഉന്മാദവേഷം ധരിച്ച്, ഗൂഢനായി, സർവ്വവിശ്വരൂപിയായ, പ്രജാപതിയായ, മഹാരൂപനായ, മഹാവിക്ഷേപശാലിയായ, സർവ്വരൂപനായ, മഹാകീർത്തിയുള്ളവൻ. മഹാത്മാവായ, സർവ്വഭൂതങ്ങളിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നവൻ, നാനാരൂപധാരിയായ, വാമനനും, മനുഷ്യനും, ലോകപാലകനും, ഗൂഢാത്മാവും, അനുഗ്രഹശീലനും, അഭയദായകനും, സർവ്വവ്യാപിയും. ശുദ്ധനും മഹാനുമായ, സംയമനിഷ്ഠനായ, സംയമശീലികൾക്ക് ആശ്രയമായ, സ്വയംഭൂവുമായ, സർവ്വകർമ്മചെയ്യുന്നവൻ, ആദിയായ, സൃഷ്ടാവായ, നിധിയായ. ആയിരം കണ്ണുള്ളവൻ, വിശാലനയനനായ, സോമനായ, നക്ഷത്രങ്ങളിലെ പ്രവർത്താവായ, ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, ശനി, കേതു, ഗ്രഹാധിപനായ ഗ്രഹം. രാജാവായ, രാജ്യോത്പാദനഹേതുവായ, പ്രവർത്താവായ, മൃത്യുഭയത്തിൽ കുരിശ്ശലവെട്ടുന്നവൻ, മേഘം, മഹാതപസ്വി, ദീർഘതപസ്സുകാരൻ, അദൃശ്യൻ, ധനദായകൻ. വർഷമായ, മന്ത്രസാമർഥ്യമുള്ളവൻ, പ്രാണായാമിയായ, പരമതപസ്വിയായ, യോഗിയും, യോഗവും, മഹാബീജവും, മഹാരഥവും, മഹാബലശാലിയും. ഹിരണ്യഗർഭമായ, സർവ്വജ്ഞനായ, ഉത്തമബീജനായ, വൃഷഭധ്വജനായ, പത്തു ഭുജങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, ഉന്മേഷരഹിതനായ, നീലകണ്ഠനായ, ഉമാപതിയായ. വിശ്വരൂപനായ, സ്വയംപരമനായ, മഹാവീരനായ, ബലശ്രേഷ്ഠനായ, ഗണസൃഷ്ടാവായ, ഗണപതിയായ, ദിശാംവസ്ത്രധാരിയായ, സർവ്വാനുകൂലനായ. മന്ത്രജ്ഞനായ, പരമമന്ത്രനായ, സർവ്വസൃഷ്ടികർത്താവായ ഹരൻ, കമണ്ഡലുധാരിയായ, ധനുര്‌ധാരിയായ, ബാണധാരിയായ, കപാലധാരിയായ. ഇവിടെ, മഹാദേവന്റെ ഈ മഹാത്മാനാമങ്ങൾ മുഴുവനും സൂതൻ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ജപിക്കാൻ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നു—മഹത്വം, കൃപ, ശക്തി, സർവ്വാത്മത്വം എന്നിവയാൽ നിറഞ്ഞ ഈ നാമങ്ങൾ എല്ലാവരും ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കണമെന്ന് ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.