ലിങ്ഗപുരാണമ്

സ്വസ്ത്യാത്രേയന്മാർ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ആ മഹർഷിമാർ വേദങ്ങളിൽ നിപുണരായിരുന്നു. അവരുടെ ഇടയിൽ രണ്ടുപേർ വിശേഷപ്രശസ്തരും ബ്രഹ്മനിഷ്ഠരുമായ ശക്തിയുള്ളവരായിരുന്നു. അത്രിമാരിൽ ഏറ്റവും മുതിർന്നവൻ ദത്തൻ ആയിരുന്നു; അവന്റെ ഇളയ സഹോദരൻ ദുര്‍വാസസും, ഏറ്റവും ഇളയ സഹോദരി അമലയും ബ്രഹ്മജ്ഞാനിയായിരുന്നു. അത്രിമാരുടെ രണ്ടു വംശങ്ങളിൽ ഭൂമിയിൽ പ്രസിദ്ധമായ നാലു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു: ശ്യാവ, പ്രത്വസ, വവൽഗുസ്, ഗഹ്വര. അത്രേയന്മാരിൽ നാല് ശാഖകൾ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു: കാശ്യപ, നാരദ, പർവത, ഉദ്ഢത. ഇവർ അരുന്ധതിയുടെ മനസ്സിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവരാണ്. നാരദൻ അരുന്ധതിയെ വസിഷ്ഠനു നൽകി. മഹാതേജസ്സും ബ്രഹ്മചാര്യനിഷ്ഠയുമുള്ള നാരദൻ, ദക്ഷന്റെ ശാപത്താൽ, ദേവാസുരയുദ്ധമായ താരകാമയത്തിൽ പങ്കെടുത്തു. ലോകം ഭയാനകമായ വരൾച്ചയാൽ പീഡിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ലോകാധിപന്മാരോടൊപ്പം വസിഷ്ഠൻ തന്റെ തപസ്സുകൊണ്ട് ജനങ്ങളെ രക്ഷിച്ചു. ഭക്ഷ്യവും ജലവും മൂലങ്ങളും പഴങ്ങളും ഔഷധികളും ഉണ്ടാക്കി, കരുണയോടെ ഔഷധങ്ങൾ നൽകിയും അവരെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിച്ചു. വസിഷ്ഠനും അരുന്ധതിക്കും നൂറ് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. അതിൽ മുതിർന്നവൻ ശക്തി, അദൃശ്യന്തിയിൽ നിന്ന് പരാശരനെ ജനിപ്പിച്ചു. ശക്തിയെ ഒരു രാക്ഷസൻ ദഹിച്ചപ്പോൾ, അവന്റെ രക്തത്തിൽ നിന്ന് കാളി പരാശരനെ പ്രസവിച്ചു; അവനിൽ നിന്ന് കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ ജനിച്ചു. ദ്വൈപായനൻ കാട്ടിൽ ശുകനെ ജനിപ്പിച്ചു. പീവരിയിൽ നിന്ന് ഉപമന്യു ജനിച്ചു; ഇവരാണ് ശുകന്റെ പുത്രന്മാർ. ഭൂരിശ്രവ, ശംഭു, കൃഷ്ണ, ഗൗരസും അഞ്ചാമനായി കീർത്തിമതിയും ഉണ്ട്; അവൾ വ്രതനിഷ്ഠയുള്ളവളും യോഗമാതാവുമാണ്. അവൾ ബ്രഹ്മദത്തനും അനുഹയുടെയും ഭാര്യയായി ശ്വേത, കൃഷ്ണ, ഗൗര, ശ്യാമ, ധൂമ്ര, അരുണ, നീല, ബാദരിക എന്നീ പുത്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചു. ഇവർ പരാശരന്മാരാണ്; ഇതാണ് മഹാത്മാവായ പരാശരന്റെ എട്ട് ശാഖകൾ. ഇപ്പോൾ, ഇന്ദ്രപ്രമിതിയിൽ നിന്നുള്ള വംശത്തെ കുറിച്ച് കേൾക്കുക. വസിഷ്ഠന്റെ പുത്രനായ കപിഞ്ചലൻ ഘൃതാചിയിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു. ത്രിമൂർത്തി എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നവൻ പൃഥുവിന്റെ മകളിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ഇന്ദ്രപ്രമിതിയാണ്; അവളിൽ നിന്ന് ഭദ്രയും ഭദ്രയിൽ നിന്ന് വസുവും ജനിച്ചു. ഉപമന്യു അവന്റെ പുത്രനാണ്; ഉപമന്യുവിന്റെ അനേകം സന്തതികൾ ഉണ്ട്. പ്രശസ്തരായ കൗണ്ടിൻയന്മാർ മിത്രയിലും വരുണയിലും നിന്നാണ്. ഏകാർഷ്യന്മാരും പ്രശസ്തരായ വാസിഷ്ഠന്മാരും ഉണ്ട്. ഇവയാണ് മഹാത്മാവായ വസിഷ്ഠന്റെ പത്ത് ശാഖകൾ. ഇങ്ങനെ, ഭൂമിയിൽ പ്രശസ്തരായ ബ്രഹ്മാവിന്റെ മാനസപുത്രന്മാരും അവരുടെ മഹത്തായ വംശങ്ങളും വിവരിക്കപ്പെട്ടു. ദൈവമഹർഷികളുടെ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച ഇവർ മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും സംരക്ഷിക്കാൻ ശേഷിയുള്ളവരാണ്; അവരുടെ പുത്രന്മാരും മുമ്മക്കളും നൂറുകളിലും ആയിരങ്ങളിലുമാണ്. ഇവരാൽ മൂന്നു ലോകങ്ങളും സൂര്യൻ തന്റെ കിരണങ്ങളാൽ വ്യാപിക്കുന്നതുപോലെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ശക്തിയും സഹോദരന്മാരും എങ്ങനെ രാക്ഷസനാൽ ദഹിക്കപ്പെട്ടു എന്നതിനെക്കുറിച്ച് പറയണം എന്ന് സുതനോട് ചോദിച്ചു. ഒരിക്കൽ രുദിര എന്ന രാക്ഷസൻ, ശക്തിയുടെ ശാപത്താൽ, വസിഷ്ഠന്റെ പുത്രനായ ശക്തിയെയും സഹോദരന്മാരെയും ദഹിച്ചു. വിശ്വാമിത്രന്റെ പ്രേരണയോടെ, രാജാവ് കല്മാഷപാദന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം രുദിരൻ വസിഷ്ഠന്റെ ഹവിസ്സും ദഹിച്ചു. ശക്തി, ധർമ്മജ്ഞനും ശക്തരും ആയവൻ, രാക്ഷസനാൽ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം ദഹിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് കേട്ടപ്പോൾ വസിഷ്ഠൻ ദുഃഖത്തിൽ ആകൃഷ്ടനായി. “മകനേ, മകനേ, മകനേ” എന്നു വീണ്ടും വീണ്ടും വിളിച്ചുകൊണ്ട്, അരുന്ധതിയോടൊപ്പം ഭൂമിയിൽ വീണു ദു:ഖിച്ചു. തന്റെ വംശം നഷ്ടപ്പെട്ടുവെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ, നൂറ് പുത്രന്മാരെയും ശക്തിയെയും ഓർത്ത്, “ഞാൻ ഇനി ജീവിക്കില്ല” എന്ന് നിർണ്ണയിച്ചു. അജജന്മാവായ ആ മഹാത്മാവ്, ഭാര്യയോടൊപ്പം പർവ്വതശിഖരത്തിൽ കയറി കണ്ണുനിറഞ്ഞ് ഭൂമിയിൽ വീണു. അവൻ പർവ്വതത്തിൽ നിന്ന് വീണപ്പോൾ ഭൂമി അവനെ പിന്താങ്ങി; അതുവഴി അത്ഭുതകരമായി അലങ്കരിച്ച കഴുത്തുള്ള അവൾ, ഗജഗമനയോടെ, തന്റെ കമലപാണികളാൽ കരയുന്ന വസിഷ്ഠനെ എടുത്തു കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ശക്തിയുടെ ഭാര്യയും, ഭയത്താൽ കരഞ്ഞുകൊണ്ട്, വസിഷ്ഠനോടു പറഞ്ഞു: “മഹാഭാഗവതനായ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, ദയവായി ഈ ദേഹത്തെ സംരക്ഷിക്കേണം, ഞാൻ പ്രസവിക്കാനിരിക്കുന്ന ശക്തിയുടെ പുത്രനെ കാണേണ്ടതുണ്ട്. മഹാനായ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, എന്റെ ഗർഭസ്ഥനായ ഈ ബാലൻ ജനിക്കാൻ ബാക്കിയുണ്ട്; അതുകൊണ്ട് ദേഹത്തെ ഉപേക്ഷിക്കരുത്.” അവളിങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, നീതിമാനായ കമലനയനിയായ യുവതി തന്റെ കൈകളാൽ അച്ഛനമ്മാവിനെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ വെള്ളംകൊണ്ട് തുടച്ചു. ദുഃഖത്തിൽ ആയിരുന്നുവെങ്കിലും, അച്ഛനമ്മാവിനെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ അവൾ ശ്രമിച്ചു; ദുഃഖിതയായ അരുന്ധതിയോടും അവൾ അഭ്യർത്ഥിച്ചു. മരുമകളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് വസിഷ്ഠൻ നിലത്ത് നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു, ബോധം വീണ്ടെടുത്തു, അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു; അതിനാൽ ദുഃഖംകൊണ്ടു അവൾ നിലം വീണു. അരുന്ധതി കണ്ണുനിറഞ്ഞു അവളെ സ്പർശിച്ചു; ഭാര്യയെ മകനേ പോലെ സ്നേഹിച്ച വസിഷ്ഠൻ കരഞ്ഞു. അപ്പോൾ, നാലുമുഖനായി വിഷ്ണുവിന്റെ നാഭികമലത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതുപോലെ, ഗർഭസ്ഥനായ ബാലൻ ഒരു ഋക് വേദമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ചു. അതു കേട്ട്, വന്ദനപൂർവ്വം വസിഷ്ഠൻ അത്ഭുതത്തോടെ ആരാണെന്ന് വിചാരിച്ചു, അതിൽ മനസ്സു കേന്ദ്രീകരിച്ചു. അപ്പോൾ, ആകാശത്തിൽ നില്ക്കുന്ന, കമലനയനായ, സർവ്വാത്മാവും കരുണാനിധിയുമായ ഹരി വസിഷ്ഠനോട് സ്നേഹപൂർവ്വം സംസാരിച്ചു.