ലിങ്ഗപുരാണമ്

ഏക രൂപത്തിന്റെ അത്ഭുതകരമായ ഈ പരിവർത്തനം യഥാർത്ഥത്തിൽ എത്രത്തോളം സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് ആരും പൂർണ്ണമായി വിവരിക്കാൻ കഴിയില്ല. ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങളുടെ വരവും പോകലും മനുഷ്യൻ തന്റെ ശരീരദൃഷ്ടി, പാരമ്പര്യജ്ഞാനം, അനുമാനം, പ്രത്യക്ഷാനുഭവം, യുക്തിവിചാരം എന്നിവയിലൂടെ അറിയേണ്ടതാണ്. ഈ കാര്യങ്ങൾ ഗൗരവത്തോടെ പരിശോധിച്ചശേഷം, ശാസ്ത്രം, ജലമാനം, എഴുത്ത്, ഗണന, കൺ എന്നിവ—ഈ അഞ്ചു കാരണങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് നക്ഷത്രങ്ങളുടെ അളവ് നിർണ്ണയിക്കേണ്ടതാണെന്ന് ജ്ഞാനികൾക്ക് ഉപദേശം നൽകുന്നു. ഇപ്പോൾ, വിഷ്ണുവിന്റെ കൃപയാൽ ധ്രുവൻ എങ്ങനെയാണ് ഗ്രഹങ്ങളിൽ ഉന്നതനായ നിലയിലേയ്ക്ക് എത്തിയത് എന്നത് ഞാൻ പറയാം. ഈ വിഷയത്തിൽ, ഒരിക്കൽ മാർകണ്ഡേയമഹർഷി എന്നോട് ചോദിച്ചിരുന്നു; വിവിധ ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ പ്രഗത്ഭനായ അദ്ദേഹം ആകാംക്ഷയോടെ എന്റെ മറുപടി കേൾക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നു. ഉത്താനപാദൻ, മഹത്വം നിറഞ്ഞ ഭൂപാലകൻ, എല്ലാ ആയുധധാരികളിലും ശ്രേഷ്ഠൻ, ഭൂമിയെ ഭരിച്ചിരുന്നതാണ്. അദ്ദേഹത്തിന് രണ്ട് ഭാര്യമാരുണ്ടായിരുന്നു: സുനീതിയും സുരുചിയും. മുതിർന്ന സുനീതിയിൽ നിന്ന് മഹാപ്രശസ്തനായ ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. ധ്രുവൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ ബാലൻ, തന്റെ വംശത്തിന്റെ ദീപമായി, വലിയ ബുദ്ധിയുള്ളവനായി, ഏഴുവയസ്സിൽ തന്നെ പിതാവിന്റെ മടിയിൽ ഇരുന്നിരുന്നു. ആ സമയത്ത്, സുരുചി ധ്രുവനെ അവഗണിച്ച്, സ്നേഹപൂർവ്വം തന്റെ സ്വന്തം മകനെയാണ് പിതാവിന്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തിയത്, രൂപസൗന്ദര്യത്തിനനുസരിച്ച് അവനെ ആദരിച്ചു. അങ്ങനെ പിതാവിന്റെ മടിയിൽ ഇരിക്കാൻ കഴിയാതെ പോയ ധ്രുവൻ, ദു:ഖിതനായ മനസ്സോടെ അമ്മയോടു സമീപിച്ചു, വീണ്ടും വീണ്ടും കരഞ്ഞു. മകനിന്റെ കരച്ചിൽ കണ്ട സുനീതിയും ദു:ഖത്തിൽ ആകKulപെട്ടു. ഭർത്താവിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളായ സുരുചിക്കും ഒരു പുത്രനുണ്ടായിരുന്നു. സുനീതി തന്റെ മകനോട് പറഞ്ഞു: "നീ ദു:ഖിതനായത് കൊണ്ട് എന്റെ ദു:ഖം കൂടുന്നു; നീയും നിന്റെ മകനും ദുർഭാഗ്യവതികളാണ്. നീ വീണ്ടും വീണ്ടും കരയേണ്ടതെന്തിന്?" "മകനേ, നിന്റെ മനസ്സിൽ ദു:ഖം നിറയുന്നതു കൊണ്ട് എന്റെ ദു:ഖം കൂടി വർദ്ധിക്കും. അതിനാൽ, ധ്രുവാ, നീ നിന്റെ ശക്തിയാൽ തന്നെ നിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്ഥാനമെത്തുക." അമ്മയുടെ ഈ ഉപദേശം കേട്ട ധ്രുവൻ, അപ്പോൾ തന്നെ കാട്ടിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അവിടെ വിശ്വാമിത്രനെ കണ്ടപ്പോൾ, ആചാരാനുസൃതമായി നമസ്കരിച്ചു. കയ്ത്തു കൂപ്പി, ഭക്തിഭാവത്തോടെ ധ്രുവൻ ചോദിച്ചു: "പ്രഭോ, ഞാൻ എങ്ങനെയാണ് എല്ലാവരിലും ഉന്നതമായ സ്ഥാനമെത്താൻ കഴിയുക?" "ഞാൻ പിതാവിന്റെ മടിയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, അമ്മയായ സുരുചി എന്നെ അവഗണിച്ചു; രാജാവായ പിതാവ് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അതുകൊണ്ട് ഭയപ്പെട്ട് ഞാൻ അമ്മയോടു പോയി; അമ്മ സുനീതി എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'നീ അതിരുകടന്ന ദു:ഖത്തിൽ മുങ്ങരുത്. മകനേ, നീ നിന്റെ കര്‍മ്മഫലത്താൽ ഉന്നതമായ സ്ഥാനമെത്തണം.'" "ഇങ്ങനെ അമ്മയുടെ ഉപദേശം കേട്ട് ഞാൻ ഈ കാട്ടിൽ എത്തി, മഹർഷേ, ഇന്ന് നിങ്ങളെ കണ്ടു. നിങ്ങളുടെ കൃപയാൽ ഞാൻ അത്ഭുതകരമായ ഉന്നതസ്ഥാനം നേടട്ടെ." ഇങ്ങനെ ധ്രുവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, മഹർഷി വിശ്വാമിത്രൻ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: "രാജകുമാരാ, കേൾക്കൂ, നീ ആ പരമോന്നത സ്ഥാനമെത്തും." "ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായ കേശവനെ, ദു:ഖങ്ങൾ അകറ്റുന്നവനെയും, മഹാദേവന്റെ വലതുവശത്തു നിന്നുയർന്നവനെയും ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചാൽ നീ ലക്ഷ്യം നേടും. എല്ലാ പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങൾ നൽകുന്ന, അത്യന്തം വിശുദ്ധവും നിർമ്മലവുമായ, പരമമായ മന്ത്രം പ്രയോജനപ്പെടുത്തുക. പ്രണവം ചേർത്ത് ഈ ദിവ്യമായ മന്ത്രം ഉരിയാട്: 'വാസുദേവായ നമഃ' എന്നു നിരന്തരം ഉച്ചരിക്കുക." "നിത്യവിഷ്ണുവിൽ ധ്യാനമുറപ്പിച്ച്, ജപവും യാഗവും ചെയ്ത്, ഇങ്ങനെ ഉപദേശിച്ച മഹർഷിയെ ധ്രുവൻ വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ചു. കിഴക്കോട്ട് മുഖംചൊരിഞ്ഞ്, സംയമനത്തോടെയും സന്തോഷമുള്ള മനസ്സോടെ, മൂല, ഫലം, ഇല എന്നിവ മാത്രം ഭക്ഷിച്ച്, ഒരു വർഷം തളരാതെ മന്ത്രം ജപിച്ചു." "രാവും പകലും തുടർച്ചയായി ധ്രുവൻ മന്ത്രം ജപിച്ചു. ആ സമയത്ത് ഭയാനകമായ ഭൂതങ്ങൾ, പിശാചുകൾ, സിംഹാദികളും അവന്റെ മനസ്സിനെ ഭ്രമിപ്പിക്കാൻ സമീപിച്ചു. എന്നാൽ 'വാസുദേവ' എന്ന നാമം ജപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ധ്രുവൻ എങ്കിലും ചലിച്ചില്ല." "അവന്റെ അമ്മ സുനീതി പിശാചി രൂപത്തിൽ അവന്റെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു, ദു:ഖത്തിൽ ആകKulപെട്ട് കരയാൻ തുടങ്ങി: 'നീ എന്റെ ഏകമകനാണ്; നീ ഇങ്ങനെ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെടുന്നതെന്തിന്? നിന്റെ ദു:ഖിതയായ അമ്മയെ ഉപേക്ഷിച്ച് നീ എന്തിന് ഈ കഠിനതപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു?'" "അവൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടും, മഹാതപസ്വിയായ ധ്രുവൻ ഒരു നിമിഷം പോലും തിരിഞ്ഞുനോക്കാതെ സന്തോഷത്തോടെ ഹരിയുടെ നാമം ജപിച്ചു." "അപ്പോൾ ആ സ്ഥലത്തെ എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും അവസാനിച്ചു. അതിന്റെ പിന്നാലെ, ഇടിഞ്ഞ കറുത്ത മേഘംപോലുള്ള പ്രകാശത്തോടെ, ഗരുഡനിൽ കയറി വിഷ്ണു അവിടെ എത്തി. ദേവതകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടും മഹർഷിമാരാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടും, ശത്രുനാശകനായ മഹാവിഷ്ണു ധ്രുവന്റെ സമീപത്ത് എത്തി." "ആ മഹാത്മാവിനെ സമീപിക്കുന്നത കണ്ട ധ്രുവൻ 'ഇവൻ ആരാണ്?' എന്ന് വിചാരിച്ചു; ലോകനാഥനായ ഹൃഷീകേശനെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നവണ്ണം നോക്കി നിന്നു. 'വാസുദേവ' എന്ന നാമം ജപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ധ്രുവനെ ഗോവിന്ദൻ തന്റെ ശംഖത്തിന്റെ അറ്റം കൊണ്ട് സ്പർശിച്ചു." "അപ്പോൾ ധ്രുവൻ പരമജ്ഞാനവും പരമപുരുഷനെയും പ്രാപിച്ചു; ലോകനാഥനായ ഹരിയെ കയ്ത്തു കൂപ്പി സ്തുതിച്ചു: 'ദേവന്മാരുടെ നാഥനായ കേശവാ, ശംഖം, ചക്രം, ഗദ ധരിച്ചവനേ, ലോകാത്മാവേ, വേദരഹസ്യങ്ങൾ അറിയുന്നവനേ, ഞാൻ നിന്നിൽ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.'" "സനകാദിമഹർഷിമാരുപോലെയുള്ള മഹാജ്ഞാനികളും നിന്നെ പൂർണ്ണമായി അറിയുന്നില്ല; എങ്കിൽ ഞാൻ എങ്ങനെ അറിയും? ലോകനാഥനായ മഹാത്മാവേ, നമസ്കാരം." "വിഷ്ണു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: 'വാ, ധ്രുവാ, നീ സ്ഥിരമായ സ്ഥാനമെത്തുക; നക്ഷത്രങ്ങളിൽ ഉന്നതനായവനാവുക.'" "അവിടെ, നിന്റെ അമ്മയോടൊപ്പം, നക്ഷത്രങ്ങളുടെ സ്ഥാനത്തേക്ക് നീ എത്തുക—ഇത് എന്റെ പരമവും ശാശ്വതവും മനോഹരവുമായ വാസസ്ഥലമാണ്.