ലിങ്ഗപുരാണമ്

ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ സന്യാസിനേ, ഈ നക്ഷത്രങ്ങളിൽ നിന്നുതന്നെ എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങളും ഉദയിക്കുന്നു. ഈ ഗ്രഹങ്ങളിൽ സൂര്യൻ, വിവസ്വാൻ എന്ന മഹാതേജസ്സുകാരനായവനും ആദിതിയുടെ പുത്രനുമാണ്. വിഷാഖ നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിച്ച്, ഗ്രഹങ്ങളിൽ ആദിയായ പ്രകാശവാനായവൻ ധർമ്മപുത്രനാണ്. സോമദേവൻ, വാസുവാണ്. കുളിരുള്ള കിരണങ്ങളോടെ രാത്രിക്ക് രൂപം നൽകുന്നവൻ കൃതിക്കയിൽ ജനിച്ചു; ഭൃഗുപുത്രനായ, പതിനാറു കിരണങ്ങളുള്ള ശുക്രൻ സൂര്യന് ശേഷം ഉദിച്ചു. നക്ഷത്രഗ്രഹങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായതും തിഷ്യയിൽ ജനിച്ചതും അങ്കിരസിന്റെ പുത്രനായ, പന്ത്രണ്ടു കിരണങ്ങളുള്ള ബൃഹസ്പതിയാണ്. പൂർവ്വഫൽഗുണിയിൽ ജനിച്ച ലോകഗുരുവായ ഗ്രഹം പ്രജാപതിയുടെ പുത്രനാണ്; ഒമ്പതു കിരണങ്ങളോടെയും ചുവന്ന ശരീരത്തോടെയും അവൻ ഉദിച്ചു. പൂർവ്വാഷാഢയിൽ ഗ്രഹം ജനിച്ചതായി ഓർമിക്കപ്പെടുന്നു; റെവതിയിൽ, ഏഴു കിരണങ്ങളുള്ള സ്ഥലത്ത്, സൗരി അഥവാ ശനൈശ്ചരൻ സ്ഥിതി ചെയ്തു. ധനിഷ്ഠയിൽ, അഞ്ചു കിരണങ്ങളുള്ള ഗ്രഹമായി സൌമ്യൻ അഥവാ ബുധൻ ഉദിച്ചു; കറുത്തവനും യമപുത്രനുമായ, സകലജീവികളെയും നശിപ്പിക്കുന്ന ശിഖി ജനിച്ചു. മഹത്തായ ഗ്രഹം, എല്ലാം ദഹിപ്പിക്കുന്നവൻ, ആശ്ലേഷയിൽ ജനിച്ചു; അതുപോലെ തന്നെ ദക്ഷന്റെ പുത്രിമാർ സ്വന്തം നക്ഷത്രങ്ങളിൽ ഉദിച്ചു. അന്ധകാരത്തിന്റെ സാരമായ രാഹു, സ്വഭാവത്തിൽ കറുത്ത വട്ടാകാരനാണ്; ഭരണിയിൽ ജനിച്ചു, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ദോഷം വരുത്തുന്ന ഗ്രഹമാണവൻ. ഭർഗവാദി തുടങ്ങിയ ഈ നക്ഷത്രങ്ങളും ഗ്രഹങ്ങളും മനസ്സിലാക്കണം; ജന്മനക്ഷത്രങ്ങളിൽ ദോഷമുണ്ടെങ്കിൽ അവ അശുഭമാകുന്നു. ആ ദോഷത്തിൽ നിന്ന് മോചനം നേടാൻ ആ ഗ്രഹത്തിൽ ഭക്തി പുലർത്തണം; ഈ എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങളിൽ സൂര്യനാണ് ആദ്യം എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. നക്ഷത്രങ്ങളിലും ഗ്രഹങ്ങളിലും ശുക്രനാണ് ശ്രേഷ്ഠൻ; ധൂമവാൻ ഉല്കകളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ; നാലു ദിശകളിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ഗ്രഹങ്ങളിൽ ധ്രുവനാണ് ശ്രേഷ്ഠൻ. നക്ഷത്രങ്ങളിൽ ശ്രാവിഷ്ഠയാണ് ശ്രേഷ്ഠം; അയനങ്ങളിൽ ഉത്തരായണം; അഞ്ചുവർഷങ്ങളിൽ ആദ്യം വരുന്ന വർഷം ശ്രേഷ്ഠമാണ്. ഋതുക്കളിൽ ശിശിരം, മാസങ്ങളിൽ മാഘം, പക്ഷങ്ങളിൽ ശുക്ലപക്ഷം, തിഥികളിൽ പ്രതിപതിയാണ് ശ്രേഷ്ഠം. ദിവസവും രാത്രിയും തമ്മിൽ, ദിവസം ആരംഭമാണ്; മുഹൂർത്തങ്ങളിൽ ആദ്യം രുദ്രനു സമർപ്പിതമാണ്. നിമിഷം സമയത്തിന്റെ ആരംഭം; കാലത്തെ അറിയുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ശ്രവണത്തിൽ തുടങ്ങി ധനിഷ്ഠയിൽ അവസാനിക്കുന്ന യുകം അഞ്ചുവർഷമാണ്. സൂര്യന്റെ പ്രത്യേക ഗതിയാൽ, ദിവസനിർമ്മാതാവ് ചക്രംപോലെ ചുറ്റുന്നു; അതുകൊണ്ട് അവൻ കാലത്തിന്റെ കർത്താവായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു. നാലു വിധമുള്ള ജീവികളുടെ സൃഷ്ടിയും ലയവും ആരംഭിക്കുന്നതും അവസാനിപ്പിക്കുന്നതും അവനാണ്; എന്നാൽ അവനു പോലും ഭഗവാൻ രുദ്രനാണ് നേരിട്ട് ആരംഭം നൽകുന്നത്. ഇങ്ങനെ, ലോകവ്യവഹാരത്തിനായി മഹാദേവൻ ഈ പ്രകാശകങ്ങളുടെ ക്രമീകരണവും അർത്ഥനിർണയവും സ്ഥാപിച്ചു. കല്പത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ഭഗവാൻ മുൻകൂട്ടി ആലോചിച്ച് ഇതെല്ലാം പ്രേരിപ്പിച്ചു; അവൻ എല്ലാ പ്രകാശകങ്ങളുടെ ആധാരവും അദ്ധിപതിയും സാരവും ആകുന്നു. ഈ പ്രധാനരൂപത്തിന്റെ അത്ഭുതകരമായ പരിവർത്തനം യഥാർത്ഥത്തിൽ ആരാലും പൂർണ്ണമായി വിവരിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഈ പ്രകാശകങ്ങളുടെ വരവും പോകലും, വ്യക്തി ദൃശ്യചക്ഷു, പാരമ്പര്യം, അനുമാനം, പ്രത്യക്ഷം, തർക്കം എന്നിവയാൽ അറിയണം. കൃത്യമായ ബുദ്ധിയോടെ പരിശോധിച്ച് വിശ്വാസം പുലർത്തണം; ചക്ഷു, ശാസ്ത്രം, ജലം, എഴുത്ത്, ഗണിതം—ഈ അഞ്ചു കാര്യങ്ങൾ പ്രകാശകങ്ങളുടെ അളവ് നിർണയത്തിൽ അറിയണം. ഇനി, വിശ്ണുവിന്റെ കൃപയാൽ ധ്രുവൻ എങ്ങനെ ഗ്രഹങ്ങളിൽ അശ്രേയനായ തൂണായി മാറി എന്നത് പറയാം. ഈ വിഷയത്തിൽ, ഞാൻ ഒരിക്കൽ മാർകണ്ടേയനിൽ നിന്നു ചോദ്യം ലഭിച്ചു; വിവിധ ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ പണ്ഡിതനായ മാർകണ്ടേയൻ, ആകാംക്ഷയോടെ എന്നോട് പറഞ്ഞു. ഉത്താനപാദൻ എന്ന രാജാവാണ് ഭൂമിയിൽ വാണു ഭരതാവായി, മഹത്തായ തേജസ്സോടെ, ആയുധധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായി ഭരിച്ചു. അവനു രണ്ടു ഭാര്യമാരുണ്ടായിരുന്നു—സുനീതിയും സുരുചിയും. മൂത്തവളായ സുനീതിയിൽ നിന്ന് മഹാപ്രശസ്തനായ ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. ധ്രുവൻ എന്ന പേരിൽ, അതീവ ബുദ്ധിമാനായ, വംശത്തിന്റെ ദീപമായ, മഹാബുദ്ധിയുള്ള ആ ബാലൻ, ഏഴാം വയസ്സിൽ തന്നെ പിതാവിന്റെ മടിയിൽ ഇരുന്നു. അപ്പോൾ, സുരുചി അവനെ തള്ളിക്കളഞ്ഞു, തന്റെ സ്വന്തം മകനെ സ്നേഹപൂർവ്വം മടിയിൽ ഇരുത്തി, രൂപംകൊണ്ടുള്ള ആദരം നൽകി. പിതാവിന്റെ മടി ലഭിക്കാതിരുന്ന ആ ബുദ്ധിമാനായ ബാലൻ, മനസ്സിൽ ദുഃഖത്തോടെ, അമ്മയോടു സമീപിച്ചു വീണ്ടും വീണ്ടും കരയാൻ തുടങ്ങി. മകനു കരയുന്നതു കണ്ട അമ്മ, ദുഃഖത്തിൽ ആകുലയായി പറഞ്ഞു; ഭർതാവിന്റെ പ്രിയയായ സുരുചിക്കും ഒരു മകനുണ്ടായിരുന്നു. "നിന്റെ ജനനം ദാരിദ്ര്യശാലിയായ എന്നിൽ നിന്നാണ്; നീയും നിന്റെ മകനും ദാരിദ്ര്യശാലികളാണ്. നീ എന്തിനാണ് ഈ വിധം വീണ്ടും വീണ്ടും ദുഃഖിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുക? ഹൃദയത്തിൽ ദുഃഖം വളർത്തിയാൽ എന്റെ ദുഃഖം കൂടും മാത്രം; മകനേ ധ്രുവാ, നിന്റെ സ്വന്തം ശക്തിയാൽ നീ അർഹമായ സ്ഥാനം നേടണം." ഇങ്ങനെ അമ്മ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, ധ്രുവൻ കാടിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അവിടെ വിശ്വാമിത്രനെ കണ്ടപ്പോൾ, ആചാരപ്രകാരം വന്ദിച്ചു. കയ്യുകൂടി വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു: "ഭഗവൻ, എങ്ങനെ ഞാൻ എല്ലാ പേരിലും ശ്രേഷ്ഠമായ സ്ഥാനമെത്താൻ കഴിയും എന്ന് ദയവായി പറയേണം." "എന്റെ പിതാവിന്റെ മടിയിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ, സുരുചി എന്നെ തള്ളിക്കളഞ്ഞു; രാജാവായ പിതാവ് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഭയപ്പെട്ട് അമ്മയോടു പോയി; അമ്മ സുനീതി എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'അധികം ദുഃഖിക്കരുത്.'" "നിന്റെ സ്വന്തം പരിശ്രമത്തിലൂടെ, മകനേ, നീ ഉന്നതമായ സ്ഥാനം നേടണം. അമ്മയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, മഹർഷേ, നിന്റെ സ്ഥാനം ഉറപ്പാക്കപ്പെടും. അതിനാൽ ഞാൻ കാടിലേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു; ഇന്ന് ഞാൻ നിന്നെ കണ്ടു, ഭഗവൻ; നിന്റെ കൃപയാൽ ഞാൻ അത്ഭുതകരമായ ഉത്തമസ്ഥാനം നേടും." ഇങ്ങനെ ധ്രുവന്റെ കഠിനമായ ദു:ഖവും, മാതാവിന്റെ ഉപദേശവും, ഗുരുവിന്റെ അനുഗ്രഹവും ചേർന്ന്, അവനു ലോകത്തിൽ അക്ഷയമായ സ്ഥാനം ലഭിക്കാൻ തുടക്കമായി.