ലിങ്ഗപുരാണമ്

ദിവസവും രാത്രിയും, ആകാശത്തിന്റെ എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും, മുകളിലും കീഴിലും, ഈ ലോകത്തെ പൂർണ്ണമായും ചൂടാക്കുന്ന ഉത്തമമായ മാർഗ്ഗം സ്വീകരിച്ച് സൂര്യൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഒരു ഭവനത്തിന്റെ നടുവിൽ തൂങ്ങിയിരിക്കുന്ന പ്രകാശമുള്ള വിളക്ക്, മുകളിലും ചുറ്റുമുള്ള ഇരുട്ട് ഒരുപോലെ നീക്കം ചെയ്യുന്നതുപോലെ, ഗ്രഹങ്ങളുടെ അധിപനായ സൂര്യൻ, ആയിരം കിരണങ്ങളാൽ ലോകത്തെ എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു. ഈ സൂര്യന്റെ ആയിരം കിരണങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഏഴ് കിരണങ്ങൾ ഗ്രഹങ്ങളുടെ ഉറവിടങ്ങളാണ്. അവയാണ്: സുഷുമ്ണ, ഹരികേശ, വിശ്വകർമ്മ, വിശ്വവ്യചാ, ആദ്യ, സംനദ്ധ, പര. ഇതോടൊപ്പം സർവാവസു, സ്വരാട് എന്നിവയും ഉണ്ട്. സൂഷുമ്ണ സൂര്യന്റെ കിരണം ദക്ഷിണ ചിഹ്നത്തെ ഉണർത്തുന്നു; അതു താഴേക്കും മുകളിലേക്കും സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഹരികേശ മുന്നിലാണ്, അതാണ് നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ഉറവിടം. വിശ്വകർമ്മ വലതുവശത്ത് നിന്ന് ബുധനു വേണ്ടി കിരണം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു; വിശ്വവ്യചാ പിന്നിൽ നിന്ന് ശുക്രന്റെ ഉറവിടമായി ജ്ഞാനികൾ ഓർമ്മിക്കുന്നു. സംനദ്ധയാണ് ചൊവ്വയുടെ ഉറവിടം; ആറാമത്തേതായ സർവാവസു ഗുരുവിന്റെ കിരണമാണ്. വീണ്ടും, ശനൈശ്ചരൻ എന്ന ശനിയുടെ കിരണം പോഷിപ്പിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ സൂര്യന്റെ തേജസ്സിൽ നിന്നാണ് നക്ഷത്രങ്ങളും ഗ്രഹങ്ങളും നക്ഷത്രമണ്ഡലങ്ങളും പ്രകാശിക്കുന്നത്. ഇവയെല്ലാം ആകാശത്ത് കാണപ്പെടുന്നു; ഈ സർവ്വവിശ്വവും ഇത്രയും കാലം നിലനിൽക്കുന്നു, കാരണം അവ നശിക്കില്ലാത്തവയാണു് — അതുകൊണ്ടാണ് അവയെ നക്ഷത്രങ്ങൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഇവയുടെ കിരണങ്ങളിൽ എല്ലാ ഭൂഖണ്ഡങ്ങളും പ്രകാശിക്കുന്നു; സൂര്യൻ അവയിൽ നിന്നാണ് നക്ഷത്രങ്ങളെയും നക്ഷത്രമണ്ഡലങ്ങളെയും സ്വീകരിക്കുന്നത്. ഇവിടെ സത്കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തവരെ, അവരുടെ പുണ്യഫലം കഴിഞ്ഞ്, ഗ്രഹങ്ങളിൽ എത്തിക്കുന്നു; അവർ അതിനെ കടക്കുന്നതിനാൽ നക്ഷത്രങ്ങൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നു, അവരുടെ വെളുപ്പിനാൽ അവർക്ക് നക്ഷത്രം എന്ന പേരുമുണ്ട്. ദൈവികവും ഭൂമിയിലെയും രാത്രിയിലെയും എല്ലാം, ഒരു വ്യത്യാസമില്ലാതെ, സൂര്യൻ അവയുടെ തേജസ്സു പോലും എടുക്കുന്നു, ഇരുണ്ടവയുടേത് പോലും. യജ്ഞത്തിനും ഗതിക്കും വേണ്ടി ഈ ഘടകം വിവരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നു; ജലത്തിന്റെ തേജസ് ആകർഷിക്കുന്നതിനാൽ സൂര്യനെ സവിതൃ എന്നും വിളിക്കുന്നു. പൂർണ്ണചന്ദ്രൻ ആനന്ദഘടകമാണ്; അതിന്റെ വെളുപ്പിലും അമൃതത്തിലും തണുപ്പിലും അതിനെ തിരിച്ചറിയാം. സൂര്യനും ചന്ദ്രനും ഉള്ള പ്രകാശമുള്ള, ദീപ്തിയും ജലസാന്നിധ്യവും നിറഞ്ഞ, വൃത്താകാരവും മനോഹരവുമായ ദിവ്യവൃത്തങ്ങളിൽ, ചന്ദ്രന്റെ വൃത്തം ദ്രവീഭൂതജലസ്വഭാവമുള്ളതും സൂര്യന്റെ വൃത്തം ദ്രവീഭൂതപ്രകാശം നിറഞ്ഞതും വെളുത്തതുമാണ്. എല്ലാ ദേവതകളും ഈ സ്ഥലങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നു; ഓരോ മന്വന്തരത്തിലും അവർ നക്ഷത്രങ്ങൾ, സൂര്യൻ, ഗ്രഹങ്ങൾ എന്നിവയിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഗ്രഹങ്ങളെ ഭവനങ്ങൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്; സൂര്യൻ സൂര്യഭവനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു, ചന്ദ്രൻ ചന്ദ്രഭവനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. ശുക്രൻ പതിനാറ് കിരണങ്ങളാൽ ദീപ്തിയോടെ ശുക്രഭവനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; ഗുരു മഹാനായ ബൃഹസ്പതി ഗുരുഭവനത്ത്, ചൊവ്വ ചൊവ്വഭവനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. ശനി ശനിഭവനത്തിലും, ശനിദേവനും അവിടെയുമാണ്; ബുധൻ ബുധഭവനത്തിലും, രാഹു രാഹുഭവനത്തിലും പ്രവേശിച്ചു. എല്ലാ നക്ഷത്രങ്ങളും നക്ഷത്രമണ്ഡലങ്ങളിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു; ഈ ഗ്രഹങ്ങളും പ്രകാശവുമുള്ളവയും പുണ്യശീലന്മാരുടെ വകയാണ്. കാല്പത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ സ്വയംഭുവൻ ഇവയെ സൃഷ്ടിച്ചു, സഞ്ചാരത്തിലാക്കി; ഈ സ്ഥാനങ്ങൾ പ്രളയം വരുമ്പോൾ മാത്രം മാറും. എല്ലാ മന്വന്തരങ്ങളിലും ഇവ ദേവതകളുടെ ഭവനങ്ങളാണ്; ആത്മഗർവമുള്ള ദേവതകൾ ഈ സ്ഥാനങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും അധിഷ്ഠിക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞവരോടും വരാനിരിക്കുന്നവരോടും വരാത്തവരോടും കൂടിയുള്ള ദേവതകളോടും, ഇപ്പോൾ നിലനിൽക്കുന്നവരോടും, ഈ ഭവനങ്ങൾ ദേവതകളോടൊപ്പം നിലനിൽക്കുന്നു. ഈ മന്വന്തരത്തിൽ ഗ്രഹങ്ങൾ ദൈവികമാണ്; വിവസ്വാന്റെ പുത്രനും ആദിതിയുടെയും പുത്രനുമായ സൂര്യൻ വൈവസ്വത മന്വന്തരത്തിൽ പ്രശസ്തനാണ്. തേജസ്സുള്ള സോമൻ, ഒരു മുനിയുടെ പുത്രൻ, ദേവനും വാസുവുമാണ്; ശുക്രൻ ഭാർഗവൻ, അസുരാരാധകനായി അറിയപ്പെടുന്നു. മഹാതേജസ്സുള്ള ദേവഗുരു അംഗിരസിന്റെ പുത്രനായ ബൃഹസ്പതി; മനോഹരനും പ്രിയങ്കരനുമായ ബുധൻ ഒരു മुनിയുടെ പുത്രനായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. അത്യന്തം വിചിത്രരൂപമുള്ള ശനൈശ്ചരൻ സംജ്ഞയുടെയും വിവസ്വാന്റെയും പുത്രനാണ്; അഗ്നി വികേശിയിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്, അവൻ ചെറുപ്പക്കാരനും ചുവപ്പു ജ്വാലകളുമുള്ളവനാണ്. ദക്ഷന്റെ പുത്രിമാർ നക്ഷത്രങ്ങളും നക്ഷത്രമണ്ഡലങ്ങളുമാണ്; സിംഹികയുടെ പുത്രനായ സ്വർഭാനു ജീവികളെ ദുഃഖിപ്പിക്കുന്ന അസുരനാണ്. ചന്ദ്രൻ, നക്ഷത്രങ്ങൾ, ഗ്രഹങ്ങൾ, സൂര്യൻ — ഇവയിൽ ആത്മഗർവമുള്ളവർ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു; ഇവയുടെ സ്ഥാനങ്ങൾ മുൻപ് പറഞ്ഞതുപോലെയാണ്, ദേവതകളും അവിടെയുണ്ട്. വിവസ്വാൻ്റെ സൂര്യഭവനം ആയിരം കിരണങ്ങളാൽ ദാഹിപ്പിക്കുന്നതും ദഹനസ്വഭാവമുള്ളതുമാണ്; ചന്ദ്രഭവനം ജലസ്വഭാവവും വെളുപ്പും നിറഞ്ഞതുമാണ്. ബുധന്റെ ഭവനം ജലസ്വഭാവമുള്ളതും ഇരുണ്ടതും മനോഹരവുമാണ്; ശുക്രന്റെ ഭവനം ജലസ്വഭാവവും വെളുപ്പും പതിനാറ് കിരണങ്ങളാൽ ദീപ്തിയുമാണ്. ഭൗമന്റെ (ചൊവ്വ) ഉത്തമഭവനം ചുവപ്പും ഒമ്പത് കിരണങ്ങളുമുള്ളതും, ബൃഹസ്പതിയുടെ ഭവനം മഞ്ഞയും മഹത്തായതും പതിനാറ് ജ്വാലകളുമുള്ളതുമാണ്. ശനിഭവനം കറുപ്പും എട്ട് കിരണങ്ങളുമുള്ളതും, സ്വർഭാനുവിന്റെ ഭവനം ഇരുണ്ടതും ജീവികളെ ദുഃഖിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്. എല്ലാ നക്ഷത്രങ്ങളും ഒരു കിരണമുള്ള ഋഷികളായി അറിയപ്പെടുന്നു; അവ പുണ്യകീര്ത്തിയുള്ളവരുടെ ഭവനങ്ങളാണ്, സ്വഭാവത്തിൽ വെളുപ്പാണ്. അവ ദ്രവീഭൂതജലത്തിൽ നിന്നാണ് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത്, കാല്പത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവയാണു്; സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളുമായി യോജിച്ച് അവ പ്രകാശസ്വഭാവം പ്രാപിക്കുന്നു. സവിതൃയുടെ (സൂര്യൻ) ആധാരം ഒൻപതിനായിരം യോജനമാണ്; അതിന്റെ പരിധി അതിന്റെ ചക്രത്തിന്റെ അളവിൽ മൂന്നു മടങ്ങാണ്. ചന്ദ്രന്റെ വിസ്തൃതി സൂര്യന്റെ ഇരട്ടിയാണ്; സ്വർഭാനു ഇരുവരുടെയും തുല്യവലിപ്പം കൊണ്ടാണ്, അവൻ അവരെക്കാൾ താഴെ സഞ്ചരിക്കുന്നു.