ലിങ്ഗപുരാണമ്

ഇവയിൽ, വൈദ്യുത, ജല, കമലജന്യ അഗ്നികൾ എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് അഗ്നികളുടെ സ്വഭാവം മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ്. ഇവയുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഞാൻ വിശദീകരിക്കുന്നു. വൈദ്യുത അഗ്നി, ജല അഗ്നി, കമലജന്യ അഗ്നി—ഇവ മൂന്ന് അഗ്നികൾ ആണെന്നും, സൂര്യൻ, വെള്ളം കുടിച്ചുകൊണ്ട് അതിന്റെ കിരണങ്ങളാൽ പ്രകാശിക്കുന്നു എന്നും, കമലജന്യ അഗ്നി വെള്ളത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു, എന്നാൽ വെള്ളം അഗ്നിയെ നശിപ്പിക്കുന്നില്ല എന്നും പറയുന്നു. മനുഷ്യരുടെ വയറുകളിൽ അഗ്നി നശിക്കാറില്ല; കിരണങ്ങളില്ലാതെയും, കാറ്റിനൊപ്പം കത്തുന്ന അഗ്നി 'ജഠരാഗ്നി' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുമ്പോൾ, വെളുത്ത, വൃത്താകൃതിയിലുള്ള, തണുത്ത രൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന അതാണ് സൂര്യപ്രഭ. രാത്രി അഗ്നി സൂര്യന്റെ വൃത്തത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു, അതുകൊണ്ടാണ് സൂര്യൻ ദൂരത്തിൽ നിന്ന് പ്രകാശിക്കുന്നത്; പകൽ സൂര്യൻ ഉയരുമ്പോൾ, അഗ്നിയുടെ ചൂട് വീണ്ടും സൂര്യനിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. ഭൂമിയിലെ അഗ്നിയുടെ പാദം കൊണ്ട് അഗ്നി കത്തുന്നു; പ്രകാശവും ചൂടും എന്നിങ്ങനെ, സൂര്യനും ഭൂമിയിലും അഗ്നികൾ ദ്വാരദ്വാരത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു. ഇരു അഗ്നികളും പരസ്പരം പദാർത്ഥം പരസ്പരം പോഷിപ്പിക്കുന്നു; ഭൂമിയുടെ വടക്കേ അർദ്ധത്തിൽ വെള്ളവും, തെക്കേ അർദ്ധത്തിൽ അഗ്നിയും നിലനിൽക്കുന്നു. സൂര്യൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉയരുന്നു, വീണ്ടും വെള്ളത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട്, പകൽ-രാത്രി സൂര്യൻ വെള്ളത്തിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, വെള്ളം താമ്രവർണ്ണമാകുന്നു. സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുമ്പോൾ, വെള്ളം പകലിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട്, രാത്രി വെള്ളം വെള്ളയും പ്രകാശമുള്ളതുമാണ്. ഈ ക്രമത്തിൽ, ഭൂമിയുടെ വടക്കും തെക്കും, സൂര്യോദയവും അസ്തമയവും, പകൽ-രാത്രി, എല്ലായ്പ്പോഴും വെള്ളം പ്രവേശിക്കുന്നു. പ്രകാശിക്കുന്ന സൂര്യൻ, അതിന്റെ കിരണങ്ങൾ കൊണ്ട് വെള്ളം കുടിക്കുന്നവൻ, ദൈവീയനും ശുദ്ധനും ഭൂമിയിലെ അഗ്നിയുമായി കലർന്നതുമാണ്. ആ അഗ്നിയെ ആയിരം പാദങ്ങൾ ഉള്ള, വൃത്താകൃതിയിലുള്ള പാത്രം പോലെ കാണുന്നു; അതിന് എല്ലാ ദിശകളിലെയും ആയിരം ചാനലുകൾ ഉണ്ട്. ഈ ചാനലുകൾ സമുദ്രം, കിണറുകൾ, മേഘങ്ങൾ, നിലനിൽക്കുന്ന-ചലിക്കുന്ന വെള്ളങ്ങൾ, കുളങ്ങൾ, നദികൾ എന്നിങ്ങനെയുള്ളവയാണ്. അതിന്റെ ആയിരം കിരണങ്ങൾ തണുപ്പും മഴയും ചൂടും പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു; അതിൽ നാലു നൂറ് ചാനലുകൾ അത്ഭുതകരമായ രൂപത്തിൽ മഴ വരുത്തുന്നു. അവയെ പാത്രങ്ങൾ, മാലകൾ, പതാകകൾ, ചാലങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ വിളിക്കുന്നു; മഴ വരുത്തുന്ന കിരണങ്ങൾ 'അമൃതം' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. അതിൽ മൂന്നു നൂറ് ചാനലുകൾ ഹിമം കൊണ്ടുവരുന്നവയാണ്; അതിൽ തന്തു, മേഘം, മഴ എന്നിവയും ഉണ്ട്, അവ തണുപ്പും ഹിമവും നൽകുന്നു. അവയെ 'ചന്ദ്രകിരണങ്ങൾ' എന്ന പേരിൽ വിളിക്കുന്നു; മഞ്ഞു നിറമുള്ളവ, വെള്ള നിറമുള്ളവ, ദിശകൾ, ഗോമാതകൾ—ബ്രഹ്മാണ്ഡം പോഷിപ്പിക്കുന്നവ—all are included. ആ വെള്ള നിറമുള്ളവയെ മൂന്നു നൂറ് കിരണങ്ങൾ ചൂട് നൽകുന്നവയായി വിളിക്കുന്നു; ഇവ വഴി ചന്ദ്രൻ മനുഷ്യരെയും, പിതൃകളെയും, ദേവതകളെയും പോഷിപ്പിക്കുന്നു. ഇവിടെ, മനുഷ്യരെ ഔഷധങ്ങൾ കൊണ്ട്, പിതൃകളെ ഹവികൾ കൊണ്ട്, ദേവതകളെ അമൃതം കൊണ്ട്, മൂന്നു കാര്യങ്ങളിലൂടെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു. വസന്ത-ഗ്രീഷ്മകാലങ്ങളിൽ, മൂന്നു നൂറ് കിരണങ്ങൾ കൊണ്ട് ചൂട് നൽകുന്നു; വർഷ-ശരത്കാലങ്ങളിൽ, നാലു നൂറ് കിരണങ്ങൾ കൊണ്ട് മഴ നൽകുന്നു. ഹേമന്ത-ശിശിരകാലങ്ങളിൽ, മൂന്നു കിരണങ്ങൾ കൊണ്ട് പനിയെ പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു: ഇന്ദ്രൻ, ധാത, ഭഗ, പൂഷൻ, മിത്രൻ, വരുണൻ, അര്യമൻ. അംശു, വിവസ്വാൻ, ത്വഷ്ടാ, പർജന്യ, വിഷ്ണു, മാഘ മാസത്തിൽ വരുണൻ, ഫാൽഗുനത്തിൽ സൂര്യൻ. ചൈത്രത്തിൽ അംശു; വൈശാഖത്തിൽ ചൂട് നൽകുന്ന ധാത; ജ്യേഷ്ഠയിൽ ഇന്ദ്രൻ; ആഷാഢത്തിൽ അര്യമൻ, രവി; ശ്രാവണത്തിൽ വിവസ്വാൻ; പ്രൗഷ്ഠപദയിൽ ഭഗ; ആശ്വയുജയിൽ പർജന്യ; കാർത്തികയിൽ ത്വഷ്ടാ, രവി. മാർഗശീർഷയിൽ മിത്രൻ; പൗഷയിൽ നിത്യനാണ് വിഷ്ണു; മാഘ മാസത്തിൽ വരുണന്റെ സൂര്യ പ്രവർത്തനത്തിന് അഞ്ചു ആയിരം കിരണങ്ങൾ ഉണ്ട്. പൂഷൻ, ദേവനായ അംശു, ആറു ആയിരം കിരണങ്ങൾ കൊണ്ട് പ്രകാശിക്കുന്നു; ധാതയ്ക്ക് ഏഴ് ആയിരം; ശതക്രതുവിന് എട്ട് ആയിരം. വിവസ്വാൻ പത്ത് കിരണങ്ങൾ കൊണ്ട് ചലിക്കുന്നു; ഭഗയ്ക്ക് പതിനൊന്ന്; മിത്രൻ ഏഴ് കിരണങ്ങൾ കൊണ്ട് കത്തുന്നു; ത്വഷ്ടാ എട്ട് കിരണങ്ങൾ കൊണ്ട് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. അര്യമൻ പത്ത് കിരണങ്ങൾ കൊണ്ട് ചലിക്കുന്നു; പർജന്യയ്ക്ക് ഒൻപത്; വിഷ്ണു ആറു ആയിരം കിരണങ്ങൾ കൊണ്ട് ഭൂമിയെ ചൂട് നൽകുന്നു. വസന്തത്തിൽ സൂര്യൻ മഞ്ഞു നിറത്തിൽ; ഗ്രീഷ്മത്തിൽ സ്വർണ്ണപ്രഭയിൽ; വർഷത്തിൽ വെള്ള നിറത്തിൽ; ശരത്കാലത്തിൽ മങ്ങലായ നിറത്തിൽ. ഹേമന്തത്തിൽ താമ്രവർണ്ണം; ശിശിരത്തിൽ ചുവപ്പ് നിറം. ഇതാണ് സൂര്യനിൽ നിന്നുള്ള വർണ്ണങ്ങൾ ഞാൻ വിശദീകരിച്ചത്. സൂര്യൻ ഔഷധങ്ങൾക്ക് ശക്തി നൽകുന്നു, പിതൃകൾക്ക് ഹവികൾ, ദേവതകൾക്ക് അമൃതം; ഈ മൂന്നു കാര്യങ്ങൾ സൂര്യൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു. ആയിരം കിരണങ്ങൾ ഉള്ള സൂര്യശക്തി ലോകങ്ങളുടെ ഉദ്ദേശം പൂർത്തിയാക്കുന്നു, അവയിൽ എത്തുമ്പോൾ വിഭജിക്കുന്നു, വെള്ളം വഴി തണുപ്പും ചൂടും നൽകുന്നു. ഈ പ്രകാശമുള്ള, ദീപ്തമായ ഗോൾ, സൂര്യൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നവൻ, നക്ഷത്രങ്ങൾ, ഗ്രഹങ്ങൾ, ചന്ദ്രൻ എന്നിവയുടെ ആധാരവും ഉത്ഭവവും ആണ്. എല്ലാ ചന്ദ്ര, നക്ഷത്ര, ഗ്രഹങ്ങൾ സൂര്യനിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്; സോമൻ, നക്ഷത്രങ്ങളുടെ അധിപൻ, ഭരണാധികാരിയുടെ ഇടത് കണ്ണാണ്. സൂര്യൻ തന്നെ ഭരണാധികാരിയുടെ വലത് കണ്ണാണ്; ഈ ലോകത്തിൽ, അവയുടെ ദൃഷ്ടി എല്ലാ ജീവികൾക്കും വഴികാട്ടുന്നു. മറ്റു അഞ്ചു ഗ്രഹങ്ങൾ സ്വതന്ത്രമായി ചലിക്കുന്ന ഭരണാധികാരികളായി അറിയപ്പെടുന്നു; അഗ്നി, സൂര്യൻ, ജല, ചന്ദ്രൻ എന്നിവയും പറയുന്നു. ഇനി, അവയുടെ സ്വഭാവം ഞാൻ വിശദമായി പറയുന്നു: ദേവസേനാധിപനായ സ്കന്ദൻ, ഗ്രഹങ്ങളിൽ അങ്കാരക എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ജ്ഞാനികൾ ബുധനെ നാരായണൻ ദേവനായാണ് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്; യമൻ, ലോകങ്ങളുടെ അധിപൻ, ജീവികളുടെ യഥാർത്ഥ അധിപനാണ്. ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ, ശനൈശ്ചരൻ, വലിയ ഗ്രഹം, ദേവതകളും അസുരരും തമ്മിൽ ഗുരുവാണ്; രണ്ടു പ്രകാശമുള്ളവ, വലിയ ഗ്രഹങ്ങളാണ്. ശുക്രനും ബൃഹസ്പതിയും പ്രജാപതിയുടെ പുത്രന്മാരാണ്; മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കും സൂര്യനാണ് മൂലാധാരം—ഇതിൽ സംശയമില്ല.