ലിങ്ഗപുരാണമ്

ചന്ദ്രന്റെ കിരണങ്ങളിൽ നിന്ന് അമൃതം പ്രവഹിക്കുന്ന അമാവാസ്യയിൽ, പിതൃകൾക്ക് ആമാത്രം അർപ്പിതമാകുന്നു. അവര്‍ രണ്ടുഭാഗം കാലം ആ അമൃതം പാനം ചെയ്ത് തൃപ്തരാകുന്നു; ശേഷിക്കുന്ന ഭാഗം അർപ്പണങ്ങളുടെ അമൃതമായി ഒഴുകുന്നു. മാസമൊന്നിന് അത്യുത്തമമായ അമൃതം പാനമാക്കി തൃപ്തരായ ശേഷം, പിതൃകൾ അവിടെയிருந்து പുറപ്പെടുന്നു. അമ്പതാം ദിവസത്തെ ഭാഗം അവർ കുടിക്കുന്നു; അന്ന് അമ്പതാം ഭാഗം ചന്ദ്രനിൽ കുറയുമ്പോൾ, അമാവാസ്യയ്ക്കിടയിൽ വീണ്ടും അത് പൂരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രതിഉപചയത്തിൻറെ ആരംഭത്തിലും പതിനാറാം ദിവസത്തിലും ചന്ദ്രന്റെ വളർച്ചയും കുറവുമാണ് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്. സൂര്യന്റെ സ്വാധീനത്താൽ ഓരോ പക്ഷത്തിലും ചന്ദ്രനിൽ വളർച്ച സംഭവിക്കുന്നു. സോമപുത്രന്റെ രഥം വെള്ളവും പ്രകാശവും കൊണ്ടുള്ള എട്ട് കുതിരകളാൽ കെട്ടിയിരിക്കുന്നു; അതിൽ മനോഹരമായ കപില വർണ്ണമുള്ളവയും ഉണ്ട്. ശുക്രന്റെ രഥത്തിൽ ഭിന്നവർണ്ണങ്ങളുള്ള പത്ത് സുന്ദരമായ കുതിരകളാണ്; ഭൂമിസംബന്ധമായവയും ദൈത്യഗുരുവായ പ്രബുദ്ധനായ ശുക്രന്റെവയും ആണവ. ചൊവ്വയുടെ രഥം എട്ട് കുതിരകളാൽ കെട്ടിയിരിക്കുന്ന സ്വർണ്ണരഥമാണ്, അത്യന്തം ഭാസ്വരവും ഭംഗിയുമാണ്; ജീവയുടെ രഥവും സ്വർണ്ണത്തിൽ നിർമ്മിതം, എട്ട് കുതിരകളോടുകൂടിയതാണ്. ശനിയുടെ രഥം ഇരുമ്പിൽ നിർമ്മിതമാണ്. രാഹുവിന്റെ രഥം വെള്ളത്തിൽനിന്നും നിർമ്മിതമായ പത്ത് കുതിരകളാൽ കെട്ടിയിരിക്കുന്നു; അതിൽ വെള്ളയും മറ്റു വർണ്ണങ്ങളുമുണ്ട്. അതുപോലെതന്നെ കേതുവിന്റെയും സൂര്യന്റെയും രഥങ്ങൾ എട്ട് കുതിരകളോടുകൂടിയവയാണ്. ഈ ഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലാം ധ്രുവതാരത്തിൽ പതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; കാറ്റിന്റെ കിരണങ്ങളാൽ ഇവ ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നു, തങ്ങളുടേതായ ക്രമത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. എത്ര നക്ഷത്രങ്ങളുണ്ടോ, അത്രയും കിരണങ്ങൾ ഉണ്ട്; അവയും ധ്രുവതാരത്തിൽ പതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ചുറ്റി ചലിച്ചുകൊണ്ട് അതിനെയും ചലിപ്പിക്കുന്നു. വെളിച്ചത്തിന്റെ ചക്രം വേഗത്തിൽ ചലിക്കുന്ന തീക്കമ്പിയുടെ ചക്രംപോലെയാണ് ഇവയുടെ ചലനം; കാറ്റിൻറെ ചക്രം ഇവയെ ഓടിക്കുന്നു. വെളിച്ചം വഹിക്കുന്നതിനാൽ അവൻ പ്രവാഹ എന്നാണു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. നക്ഷത്രങ്ങൾ, സൂര്യൻ, ഗ്രഹങ്ങൾ, ഇവയൊക്കെ ആകാശത്ത് ഒരു ചക്രം രൂപപ്പെടുത്തി മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടുമായി ചലിക്കുന്നു. ധ്രുവതാരത്തിൽ പതിഞ്ഞ് അവയെല്ലാം അതിനെ ചുറ്റി വലതുവശത്തേക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്നു, ആകാശത്ത് സ്ഥിരമായി നിലകൊള്ളുന്ന ധ്രുവനാഥനെ ദർശിക്കാൻ. സൂര്യന്റെ ഗോളത്തിന്റെ വ്യാസം ഒൻപതിനായിരം യോജനമാണ്; അതിന്റെ പരിധി അതിന്റെ മൂന്നു മടങ്ങാണ്. ചന്ദ്രന്റെ വ്യാപ്തി സൂര്യനേക്കാൾ ഇരട്ടി; സ്വർഭാനു ഇവരുടേയും തുല്യമായി താഴെ സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഭൂമിയുടെ വട്ടംപോലെയുള്ള നിഴൽ എടുത്ത്, ആ ഇരുണ്ടതയിൽ സ്വർഭാനുവിന് മൂന്നാമത്തെ വലിയ സ്ഥാനം ഉണ്ട്. ചന്ദ്രന്റെ പതിനാറിൽ ഒരുഭാഗം വ്യാസം, വൃത്തം, ദൂരം എന്നൊക്കെയുള്ള അളവുപ്രകാരം ശുക്രനാണ് ഏറ്റെടുക്കുന്നത്. ഗുരു ശുക്രനേക്കാൾ നാലിൽ ഒരു ഭാഗം കുറവാണ്; അതുപോലെ ചൊവ്വയും ശനിയും നാലിൽ ഒരു ഭാഗം കുറവാണ്, അവയുടെ അളവുകൾ സമമല്ല. ബുധൻ, വ്യാസത്തിലും വൃത്തത്തിലും, ചൊവ്വയേക്കാളും ശനിയേക്കാളും നാലിൽ ഒരു ഭാഗം കുറവാണ്. നക്ഷത്രങ്ങളുടെയും ഗ്രഹങ്ങളുടെയും പ്രകാശമുള്ള രൂപങ്ങൾ ബുധനുമായി തുല്യവ്യാസവും വൃത്തവും ഉള്ളവയാണ്; ചന്ദ്രനോടൊപ്പം ചേർന്നിരിക്കുന്ന നക്ഷത്രങ്ങൾ ഇതുപോലെ തന്നെയാണ്. നക്ഷത്രങ്ങളുടെയും ഗ്രഹങ്ങളുടെയും രൂപങ്ങൾ പരസ്പരം 500, 400, 300, 200 യോജനങ്ങൾ കുറവാണ്. അതിനുമുകളിൽ രണ്ട് യോജനങ്ങളുള്ള ചെറുതായ വൃത്തങ്ങളാണ്; അതിനേക്കാൾ ചെറുത് ഒന്നുമില്ല. ഇവയ്ക്കുമുകളിൽ ദൂരേയ്ക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്ന മൂന്ന് ഗ്രഹങ്ങളുണ്ട്: ശനി, ചൊവ്വ, വക്രഗതി ഉള്ള ഗ്രഹം—ഇവയെ മന്ദഗതിയുള്ളവയെന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. അവയ്ക്കു താഴെ, സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, ബുധൻ, ശുക്രൻ എന്ന നാല് വലിയ ഗ്രഹങ്ങൾ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. എത്ര നക്ഷത്രങ്ങൾ ഉണ്ടോ, അത്രയേറെ കോടി നക്ഷത്രങ്ങൾ എല്ലാ നക്ഷത്രപഥത്തിലും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; അവയുടെ സ്ഥാനം ധ്രുവതാരത്തിൽ നിന്നുള്ള നിയമപ്രകാരം നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഏഴു കുതിരകളാൽ കെട്ടിയിരിക്കുന്ന സൂര്യൻ ക്രമത്തിൽ ഉദയവും അസ്തമയവും ചെയ്യുന്നു; ചന്ദ്രൻ ഉത്തരായണപഥത്തിൽ സംയുക്തമായിരുന്നാൽ അതിന്റെ ഉയരത്താൽ വേഗത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു, എന്നാൽ അതിന്റെ കിരണങ്ങൾ അത്ര വ്യക്തമായില്ല. തെക്കുപഥത്തിൽ ചന്ദ്രൻ താഴേക്കാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത്. ഭൂമിയിൽ ചുറ്റപ്പെട്ട സൂര്യൻ പൗർണമിയും അമാവാസ്യയിലും കാണപ്പെടുന്നു; സമയത്ത് വേഗത്തിൽ അസ്തമയവും സംഭവിക്കുന്നു. അതിനാൽ, അമാവാസ്യയിൽ ചന്ദ്രൻ ഉത്തരപഥത്തിൽ ഉണ്ടെങ്കിൽ കാണപ്പെടുന്നു; തെക്കുപഥത്തിൽ ഉണ്ടെങ്കിൽ കാണപ്പെടുന്നില്ല. പ്രകാശകരമായവയുടെ ചലനസമയോജനം കൊണ്ടു സൂര്യൻ ഇരുണ്ടതാൽ മറയ്ക്കപ്പെടുന്നു; വിഷുവിനിടയിൽ സൂര്യോദയവും അസ്തമയവും ഒരേ സമയത്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്. ഉത്തരയാത്രയിൽ സൂര്യോദയവും അസ്തമയവും മദ്ധ്യത്തിൽ ആണ്; പൗർണമിയും അമാവാസ്യയിലും വെളിച്ചത്തിന്റെ ചക്രംപോലെയാണ് ഇവ നടക്കുന്നത്. പ്രഭയുള്ള സൂര്യൻ തെക്കുപഥത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങളുടെയും താഴെകൂടിയാണ് കടന്നുപോകുന്നത്. അതിന്റെ മുകളിലൂടെ ചന്ദ്രൻ വലിയൊരു വട്ടം വരയ്ക്കുന്നു; അതിന്റെ മുകളിലൂടെ മുഴുവൻ നക്ഷത്രപഥവും ചലിക്കുന്നു. നക്ഷത്രങ്ങളുടെ മുകളിലാണ് ബുധൻ; ബുധന്റെ മുകളിലാണ് ശുക്രൻ; ശുക്രന്റെ മുകളിലാണ് ചൊവ്വ; ചൊവ്വയുടെ മുകളിലാണ് ഗുരു. ഇങ്ങനെ, മന്ദഗതിയുള്ള ഗ്രഹങ്ങൾക്കുമുകളിലാണ് സപ്തർഷിമണ്ഡലം; അതിനുമുകളിലാണ് ധ്രുവന്റെ സ്ഥിരമായ സ്ഥാനം. വിഷ്ണുവിന്റെ പരമാധാമം ഇതാണെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും; അതിന് രണ്ടായിരത്തി ഒരു നൂറ് യോജന ദൂരം ഉണ്ട്. ഗ്രഹങ്ങൾക്കും നക്ഷത്രങ്ങൾക്കും നക്ഷത്രപഥങ്ങൾക്കും മുകളിലായി ക്രമത്തിൽ ഗ്രഹങ്ങളും, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ദിവ്യഭാസ്വരതയോടെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അവ എപ്പോഴും നക്ഷത്രപഥങ്ങളുമായി ചേർന്ന്, പകലും രാത്രിയും ക്രമത്തിൽ ചലിക്കുന്നു; ഗ്രഹങ്ങൾ, നക്ഷത്രങ്ങൾ, സൂര്യൻ എന്നിവ താഴെയും മുകളിലെയും നേരെയുള്ള സ്ഥാനങ്ങളിലും നിലകൊള്ളുന്നു. അവയുടെ സംയോജനങ്ങളിലും വേർതിരിവിലും മനുഷ്യർ അവയെ ഒരേ സമയം കാണുന്നു; ആറു ഋതുക്കൾ അങ്ങനെയാണ് അഞ്ച് വിധത്തിൽ ഒന്നിച്ചുവരുന്നത്. ഇവ പരസ്പരം സ്ഥിരതയോടെ ഒന്നിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നു; അവയുടെ സംയോജനങ്ങൾ വിവേചനം കൂടാതെ സംഭവിക്കുന്നവയാണെന്ന് ജ്ഞാനികൾ അറിയണം.