ലിങ്ഗപുരാണമ്

ദൈവങ്ങൾ പാനം ചെയ്യുന്ന സോമം ക്ഷയപക്ഷത്തിൽ തുടർച്ചയായി പുനഃപൂരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നു; സൂര്യൻ തന്റെ ഒരു കിരണംകൊണ്ട് പതിനഞ്ച് ദിവസങ്ങൾ സോമം പാനമാക്കുന്നു. സൂര്യന്റെ സുഷുമ്നാ കിരണിലൂടെ, ഭാഗംപ്രതി ഭാഗം ചന്ദ്രന്റെ ശരീരം ഈ സോമരസത്തോടെ നിറയുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് പൗർണമിയിൽ ചന്ദ്രൻ വെളുപ്പും പൂർണ്ണചക്രവുമുള്ളവനായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്; ഇങ്ങനെ, ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോകുമ്പോൾ സോമം പൂരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനുശേഷം, കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ രണ്ടാം ദിവസത്തിൽനിന്ന് പതിനാലാം ദിവസംവരെ ദേവന്മാർ ഈ ജലസമ്പന്നമായ, മധുരമായ, സാന്ത്വനകരമായ അമൃതം പാനമാക്കുന്നു. സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളാൽ സമാഹരിച്ച ഈ അമൃതം അരമാസംകൊണ്ട് ദേവന്മാർ പാനമാക്കുന്നു; പൗർണമിയിൽ ദേവന്മാർ സോമത്തെ, അതായത് അമൃതത്തെ, പാനത്തിനായി ആരാധിക്കുന്നു. കൃഷ്ണപക്ഷം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, സൂര്യനെ അഭിമുഖീകരിച്ചുകൊണ്ട്, ദേവന്മാരും പിതൃകൾക്കും ഋഷിമാരും ഒരുമിച്ച് ഒരു രാത്രിയിലൊന്നു സോമം പാനമാക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, ഓരോ അംശവും ദേവന്മാർ പാനമാക്കുന്നുപോവുമ്പോൾ, അവയിൽ കുറവുവരുന്നു; ആ അംശങ്ങൾ മൂവായിരത്തി മുപ്പത്തിരണ്ടും, അതുപോലെ മുപ്പത്തിമൂന്നും ഉണ്ട്. ദേവന്മാർ, അങ്ങേയറ്റം അമ്പതിനായിരം (മുപ്പത്തിമൂന്നായിരം) പേരാണ് സോമം പാനമാക്കുന്നത്; ഇങ്ങനെ ദിവസങ്ങളുടെ ക്രമത്തിൽ ദേവന്മാർ ചന്ദ്രനിൽനിന്ന് സോമം പാനമാക്കുന്നു. അരമാസം പാനശേഷം, മഹത്തായ ദേവന്മാർ അമാവാസ്യയിൽ പുറപ്പെടുന്നു; അപ്പോഴാണ് പിതൃകൾ ചന്ദ്രനിലേക്കെത്തുന്നത്. പതിനഞ്ചാം ഭാഗത്തിന്റെ ചെറിയൊരു അംശം ശേഷിക്കുമ്പോൾ, അപ്രഹരത്തിൽ, പിതൃഗണങ്ങൾ അതിലെ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന ഭാഗത്തെ ആരാധിക്കുന്നു. അവർ രണ്ട് കാലഘട്ടങ്ങൾക്കായി പാനമാക്കുന്നു; ശേഷിക്കുന്ന ഭാഗം, അമാവാസ്യയിൽ ചന്ദ്രന്റെ കിരണങ്ങളിൽനിന്ന് പുറന്തള്ളുന്നത്, ഹവിരസമായ അമൃതമാണ്. മാസം മുഴുവൻ അത്യുത്തമമായ അമൃതം പാനമാക്കി തൃപ്തരായി അവർ പുറപ്പെടുന്നു; പിതാക്കന്മാർ പാനമാക്കിയ പതിനഞ്ചാം ദിവസത്തെ ഭാഗം, അത്രയും കുറയുമ്പോൾ, അമാവാസ്യയിൽ, ഇടയിൽ വീണ്ടും പൂരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ഓരോ പക്ഷം ആരംഭത്തിലും ആറുപതിനാറാം ദിവസങ്ങളിലും ചന്ദ്രന്റെ വർദ്ധനവും ക്ഷയവും ഓർക്കപ്പെടുന്നു; സൂര്യന്റെ സ്വാധീനത്തിലൂടെ, ചന്ദ്രനിൽ പക്ഷവർദ്ധനവുണ്ടാകുന്നു. ഇതിന്റെപിന്നെ, സോമപുത്രന്റെ രഥം എട്ട് കുതിരകളാൽ ഉണർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവ ജലവും പ്രകാശവും കൊണ്ടുള്ളവയും, മനോഹരമായ കപിലവർണ്ണമുള്ളവയുമാണ്. ശുക്രന്റെ രഥം പത്തു സുന്ദരമായ, ഭിന്നവർണ്ണങ്ങളുള്ള, ഭൂമിയിൽ നിന്നുള്ള കുതിരകളാൽ ഉണർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവ ദൈത്യഗുരുവിന്റെതായാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. ചൊവ്വയുടെ രഥം എട്ട് കുതിരകളാൽ ഉണർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതു പൊന്നുകൊണ്ടുള്ളതും അത്യന്തം ഭാസുരവുമാണ്. ജീവന്റെ രഥവും പൊന്നുകൊണ്ടുള്ളതും എട്ട് കുതിരകളുമാണ്; ശനിയുടെ രഥം ഇരിമ്പുകൊണ്ടുള്ളതാണ്. രാഹുവിന്റെ രഥം പത്തു ജലരൂപികളായ, വെള്ളയും മറ്റ് വർണ്ണങ്ങളുമുള്ള കുതിരകളാൽ ഉണർത്തപ്പെടുന്നു; അതുപോലെ, കെതുവിന്റെയും സൂര്യന്റെയും രഥം എട്ട് കുതിരകളാണ്. ഈ ഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലാം ധ്രുവനക്ഷത്രത്തിൽ സ്ഥിരമായി ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവ വായുവിന്റെ കിരണങ്ങളാൽ ചുറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു, ഓരോന്നും തങ്ങളുടെ ക്രമത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. എത്ര നക്ഷത്രങ്ങളുണ്ടോ, അത്രയും കിരണങ്ങളുമുണ്ട്; അവയും ധ്രുവനക്ഷത്രത്തിൽ സ്ഥിരമായി ചുറ്റി, അതിനെ തന്നെ ചുറ്റിക്കുന്നു. അവയെല്ലാം, തീക്കൊണ്ടുള്ള ചക്രത്തിന്റെ അറ്റംപോലെ, വായു ചക്രം ചലിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നു; പ്രകാശങ്ങൾ ചുമക്കുന്നവൻ ആകയാൽ അവനെ പ്രാവാഹ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. നക്ഷത്രങ്ങൾ, സൂര്യൻ, ഗ്രഹഗണങ്ങൾ, എല്ലാം ആകാശത്തിൽ ഒരു ചക്രം രൂപപ്പെടുത്തി മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടുമാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത്. ധ്രുവനക്ഷത്രത്തിന്റെ ആധാരത്തിൽ അവയെല്ലാം ധ്രുവനക്ഷത്രത്തെ ചുറ്റി വലതുവശത്തേക്ക് ചുറ്റുന്നു; ആകാശത്തിൽ സ്ഥിരമായി നിൽക്കുന്ന ആ ധ്രുവനാഥനെ ദർശിക്കാനാണ് അവയുടെ സഞ്ചാരം. സൂര്യന്റെ ചക്രത്തിന്റെ വ്യാസം ഒൻപതിനായിരം യോജനങ്ങളാണ്; അതിന്റെ പരിധി അതിന്റെ മൂന്നു മടങ്ങാണ്, അളവുപ്രകാരം. ചന്ദ്രന്റെ അളവ് സൂര്യന്റെ ഇരട്ടിയാണ്; സ്വർഭാനുവിന് ഇരുവരുടെയും അളവിനും തുല്യമാണ്, താഴെ സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഭൂമിയുടെ നിഴൽ വൃത്താകൃതിയിൽ സ്വീകരിച്ച്, സ്വർഭാനുവിന്റെ മഹാസ്ഥാനം, ഇരുണ്ടതുകൊണ്ടുള്ള മൂന്നാമത്തേതാണ്. ചന്ദ്രന്റെ പതിനാറിൽ ഒരു ഭാഗം ശുക്രനുവേണ്ടി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവയുടെ വ്യാസവും ചക്രവും ദൂരവും അടിസ്ഥാനമാക്കി. ഗുരു ശുക്രനേക്കാൾ കാൽഭാഗം കുറഞ്ഞവനാണ്; അതുപോലെ ചൊവ്വയും ശനിയും കാൽഭാഗം കുറവാണ്; അവയുടെ അളവുകൾ തുല്യമല്ല. ബുധൻ ചൊവ്വയേക്കാളും ശനിയേക്കാളും വ്യാസത്തിലും ചക്രത്തിലും കാൽഭാഗം കുറവാണ്; ഇവിടെ ഉള്ള എല്ലാ പ്രകാശമുള്ള രൂപങ്ങളും, നക്ഷത്രങ്ങളും, ഗ്രഹങ്ങളുമൊക്കെ ബുധനോടു തുല്യമായ അളവിലാണ്. ചന്ദ്രനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നക്ഷത്രങ്ങൾ സാധാരണ ഇതുപോലെയാണ്, ജ്ഞാനികൾ അറിയുന്നു. നക്ഷത്രങ്ങളുടെ രൂപങ്ങൾ പരസ്പരം അഞ്ചുനൂറ്, നാലുനൂറ്, മൂവായിരം, ഇരുനൂറ് യോജനങ്ങൾ കുറവാണ്. അവയുടെ മുകളിൽ രണ്ടോ യോജനങ്ങൾ അളവുള്ള ചെറിയ നക്ഷത്രചക്രങ്ങൾ ഉണ്ട്; അതിനേക്കാൾ ചെറിയതൊന്നും കാണപ്പെടുന്നില്ല. അതിന്റെ മുകളിൽ മൂന്നു ഗ്രഹങ്ങൾ ഉണ്ട്: ശനി, ചൊവ്വ, പിന്മാറ്റം സഞ്ചരിക്കുന്ന ഗ്രഹം; ഇവ ദൂരേ സഞ്ചരിക്കുന്നവയാണ്. അവയുടെ താഴെ സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, ബുധൻ, ശുക്രൻ എന്നിങ്ങനെ നാലു വലിയ ഗ്രഹങ്ങൾ ഉണ്ട്; ഇവ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. നക്ഷത്രങ്ങൾ എത്ര രാശികൾ ഉണ്ടോ അത്രയേറെ കോടിയാണെന്നും, അവയുടെ സ്ഥാനങ്ങൾ രാശിപഥത്തിൽ ധ്രുവനക്ഷത്രത്തിന്റെ നിയമപ്രകാരം നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഏഴു കുതിരകളാൽ ഉണർത്തപ്പെടുന്ന സൂര്യൻ ക്രമമായി ഉദിച്ച് അസ്തമിക്കുന്നു; ചന്ദ്രൻ സംയോജനങ്ങളിൽ ഉത്തരയാനപഥത്തിൽ എത്തിയാൽ, അതിന്റെ ഉയരത്താൽ അതിവേഗം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു, അതിന്റെ കിരണങ്ങൾ അത്ര വ്യക്തമായിരിക്കില്ല; പിന്നെ, ദക്ഷിണപഥത്തിൽ എത്തിയാൽ, താഴ്ന്ന പഥം പിന്തുടരുന്നു. ഭൂമിയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട സൂര്യൻ, പൗർണമിയിലും അമാവാസ്യയിലും കാണപ്പെടുന്നു; യുക്ത സമയത്ത് അത് വേഗത്തിൽ അസ്തമിക്കുന്നു. അതിനാൽ, അമാവാസ്യയിൽ ചന്ദ്രൻ ഉത്തരപഥത്തിൽ എത്തുമ്പോൾ അത് കാണപ്പെടുന്നു; ദക്ഷിണപഥത്തിൽ നിയമപ്രകാരം അതിനെ കാണാനാവില്ല. പ്രകാശവാഹികളുടെ ചലനങ്ങളുടെ സംയോജനത്തിലൂടെ സൂര്യൻ ഇരുട്ടാൽ മറയ്ക്കപ്പെടുന്നു; സമവേഷങ്ങളിൽ, സൂര്യോദയവും അസ്തമയവും ഒരേ സമയത്ത് സംഭവിക്കുന്നു.