ലിങ്ഗപുരാണമ്

സൂര്യനു തന്റെ മഹത്വവും പ്രകാശവും പുനരുദ്ധരിക്കുന്നവരാണ് ദേവതാക്കൾ; അവരുടെ അതുല്യമായ തേജസ്സിലൂടെ സൂര്യൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉജ്ജ്വലനാകുന്നു. മഹർഷികൾ സ്വയം രചിച്ച സ്തുതികളാൽ സൂര്യനെ പുകഴ്ത്തുന്നു. ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരസുമാരും നൃത്തവും ഗായനവും കൊണ്ട് ആരാധന നടത്തുന്നു. യക്ഷന്മാർ, ഭൂതങ്ങൾ എന്നിവരുടെ നേതാക്കളും സമാഹൃത അർപ്പണങ്ങൾ സമർപ്പിക്കുന്നു. നാഗങ്ങൾ സൂര്യനെ ചുമന്ന് കൊണ്ടുപോകുന്നു; യാതുധാനന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുടരുന്നു. വാലഖില്യർ സൂര്യോദയ സമയത്ത് ചുറ്റി നിന്നുകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തെ അസ്തമയത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. ഈ ദേവതകൾ അവരുടെ തേജസിന്റെ അളവിലും, തപസ്സിലും, യോഗ്യതയിലും, മന്ത്രശക്തിയിലും, ധർമ്മത്തിലും, ബലത്തിലും അനുസരിച്ച് ആകുന്നു. ഇവരുടെ തേജസ്സിൽ നിന്ന് സൂര്യൻ ഉജ്ജ്വലനാകുന്നു; അങ്ങനെ ദ്വന്ദ്വങ്ങളായി, ഓരോ രണ്ടു മാസത്തേക്കും ഓരോ കൂട്ടം ദേവതകൾ സൂര്യനിൽ വസിക്കുന്നു. മഹർഷികൾ, ദേവതകൾ, ഗന്ധർവന്മാർ, നാഗങ്ങൾ, അപ്സരസുമാർ, യക്ഷന്മാർ, യാതുധാനന്മാർ എന്നിവരുടെ കൂട്ടങ്ങൾ അങ്ങനെ സൂര്യനിൽ ഇരുന്നു പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഈ ദേവതകൾ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു, മഴ വരുത്തുന്നു, ലോകത്തെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു, കാറ്റുപോലെയും സൃഷ്ടിപോലെയും പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഇവർ ഭൂമിയിലെ അശുഭകർമ്മങ്ങൾ നീക്കുന്നു. മനുഷ്യരിൽ നിന്നു ഭാഗ്യവും, ദുഷ്ടന്മാരിൽ നിന്നു ദുഷ്ഫലവും, നല്ലവരുടെ പാപങ്ങളും ഇവർ ചിലപ്പോൾ നീക്കുന്നു. ദിവ്യമായ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്ന, കാറ്റിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന രഥത്തിൽ ഇരുന്ന്, സൂര്യനോടൊപ്പം, ഇവർ ദിനങ്ങളോട് അനുയോജ്യമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു. മഴ വരുത്തി, പ്രകാശം പകർന്നു, സന്തോഷം നൽകി, ഈ ദേവതകൾ സ്വർഗ്ഗങ്ങളുടെ ക്ഷയത്തിൽ നിന്ന് എല്ലാ ജീവികളെയും സംരക്ഷിക്കുന്നു. ഇവരുടെ സ്ഥാനങ്ങൾ, ഭവത്വം, ഭാവി, വർത്തമാന മന്വന്തരങ്ങളിൽ എല്ലായിടത്തും നിലനിൽക്കുന്നു. ഏഴു കൂട്ടങ്ങൾ, ആകെ പതിനാലു കൂട്ടങ്ങൾ, സൂര്യനിൽ വസിക്കുന്നു. പതിനാലു മന്വന്തരങ്ങളിലും ഇവരുടെ സാന്നിധ്യം ഉണ്ട്. മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായോ, ഞാൻ ഈ ദൈവങ്ങളുടെ ചരിത്രം സംക്ഷിപ്തമായും വിശദമായും, ഞാൻ കേട്ടതുപോലെയും സംഭവിച്ചതുപോലെയും വിശദീകരിച്ചു. ഇവർ തങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ ആസക്തരായി, ഓരോ രണ്ടു മാസത്തേക്കും ഏഴു കൂട്ടങ്ങൾ സൂര്യനിൽ വസിക്കുന്നു; അങ്ങനെ പന്ത്രണ്ട് കൂട്ടങ്ങൾ ആകുന്നു. ഒരു ചക്രമുള്ള രഥത്തിൽ, ഹരിതവർണ്ണവും അമരന്മാരായ കുതിരകളും ചുമക്കുന്ന രഥത്തിൽ സൂര്യൻ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഏഴു കുതിരകളാൽ ചുമക്കുന്ന ഈ ഏകചക്രരഥത്തിൽ സൂര്യൻ പകൽ-രാത്രി ആകാശത്ത് സഞ്ചരിച്ചു, ഏഴു ദ്വീപുകളും സമുദ്രങ്ങളും ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ, രാത്രിയുടൊധിപൻ ആയ ചന്ദ്രൻ, നക്ഷത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ തന്റെ പാതയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ രഥം മൂന്നു ചക്രങ്ങളുള്ളതും ഇരുവശത്തും കുതിരകളുള്ളതുമാണ്. മൂവായിരം ഉത്തമവും വെള്ളയുമുള്ള കുതിരകളും, പത്ത് സുന്ദരവും ദൈവികവുമായ ദൗർബല്യമില്ലാത്ത വേഗമുള്ള കുതിരകളും ചേർന്നതാണ് ഈ രഥം. ഈ രഥത്തിൽ ദേവതകളും പിതൃകളും ചേർന്ന്, വെള്ള നിറമുള്ള കിരണങ്ങളാൽ പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ട്, ജലതുല്യവും വെള്ളയും ആയ പശുക്കൾ ചന്ദ്രനെ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നു. ശുക്ലപക്ഷം തുടങ്ങുമ്പോൾ, സൂര്യനു മുകളിലേക്കുയർന്ന്, ദിവസങ്ങളിലൂടെ ചന്ദ്രൻ അകത്തുനിന്ന് പൂരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ ദേവതകൾ കുടിക്കുന്ന സോമം ക്ഷയപക്ഷത്തിൽ വീണ്ടും പുനരുദ്ധരിക്കുന്നു; സൂര്യൻ ഒരു കിരണത്തിലൂടെ പതിനഞ്ചുദിവസം അതു കുടിക്കുന്നു. സുഷുമ്ണാ കിരണത്തിലൂടെ ഭാഗംഭാഗമായി സൂര്യൻ ചന്ദ്രനെ പൂരിപ്പിക്കുന്നു. അങ്ങനെ പൗർണമിയിൽ ചന്ദ്രൻ പൂർണ്ണവൃത്താകൃതിയിലും വെള്ള നിറത്തിലും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു; ദിവസങ്ങളിലൂടെ സോമം പൂരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. പിന്നീട് കൃഷ്ണപക്ഷം രണ്ടാം ദിവസം മുതൽ പതിനാലാം ദിവസം വരെ ദേവതകൾ ഈ ജലതുല്യവും മധുരവും സൌമ്യവുമായ അമൃതം കുടിക്കുന്നു. പകുതി മാസത്തിനുള്ളിൽ സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളാൽ ശേഖരിച്ച അമൃതം ദേവതകൾ കുടിക്കുമ്പോൾ, പൗർണമിയിൽ ദേവതകൾ സോമത്തെ കുടിക്കാനായി ആരാധിക്കുന്നു. ഒരു രാത്രികാലം ദേവതകളും പിതൃകളും മഹർഷികളും ചേർന്ന്, കൃഷ്ണപക്ഷാരംഭത്തിൽ സൂര്യനെ നേരിട്ടു നിൽക്കുന്ന ചന്ദ്രനിൽ സോമം കുടിക്കുന്നു. അവിടെ 330 അങ്കങ്ങൾ, അതുപോലെ 33 ഉണ്ട്; കുടിക്കുന്നതോടെ അങ്കങ്ങൾ ചന്ദ്രനിൽ കുറയുന്നു. 33,000 ദേവതകൾ സോമം കുടിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ദിവസങ്ങളിലൂടെ ദേവതകൾ ചന്ദ്രനിൽ നിന്ന് കുടിക്കുന്നു. പകുതി മാസം കുടിച്ചശേഷം ദേവതകൾ അമാവാസ്യയിൽ പുറപ്പെടുന്നു; അപ്പോൾ പിതൃകൾ ചന്ദ്രനിലേക്ക് വരുന്നു. പതിനഞ്ചാം ഭാഗത്തിന്റെ ചെറിയൊരു അംശം ശേഷിക്കുമ്പോൾ, അസ്തകാലത്ത് പിതൃസംഘങ്ങൾ അതിന്റെ താഴെയുള്ള ഭാഗം ആരാധിക്കുന്നു. അവർ രണ്ടുഭാഗം സമയത്തോളം കുടിക്കുന്നു; ശേഷിക്കുന്ന ഭാഗം, അമാവാസ്യയിൽ ചന്ദ്രകിരണങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒഴുകിയതാണു ഹവിരമൃതം. ഒരു മാസം അത്യുത്തമ അമൃതം കുടിച്ച് തൃപ്തി പ്രാപിച്ച ശേഷം അവർ പുറപ്പെടുന്നു; പിതാക്കന്മാർ കുടിച്ച പതിനഞ്ചാം ദിവസത്തെ ഭാഗം, അത്രയും കാലം കുറഞ്ഞു, വീണ്ടും പൂരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രതിപക്ഷം തുടങ്ങുമ്പോഴും, പകൽപക്ഷം അവസാനത്തിലും, ചന്ദ്രന്റെ വളർച്ചയും ക്ഷയവും ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു; സൂര്യന്റെ പ്രഭാവത്തിലൂടെ പകൽപക്ഷ വളർച്ച ചന്ദ്രനിൽ ഉണ്ടാവുന്നു. ചന്ദ്രപുത്രന്റെ രഥത്തിൽ എട്ട് കുതിരകളുണ്ട്; ജലവും പ്രകാശവും ചേർന്നവയും മനോഹരമായ കനകവര്ണവുമുള്ളവയും. ശുക്രന്റെ രഥത്തിൽ പത്തു ദൗർബല്യമില്ലാത്ത, വിവിധ വർണ്ണങ്ങളുള്ള ഭൂമിയിൽ നിന്നുള്ള കുതിരകളാണ്; ദൈത്യാചാര്യനായ ബൃഹസ്പതിയുടെ രഥം ഇതാണ്. ചൊവ്വയുടെ രഥം എട്ടു കുതിരകളും സ്വർണ്ണത്തിൽ നിർമ്മിതവും അത്യന്തം ഭാസുരവുമാണ്. ജീവന്റെ രഥവും സ്വർണ്ണത്തിൽ നിർമ്മിതവും എട്ടു കുതിരകളുമാണ്; ശനിയുടെ രഥം ഇരുമ്പിൽ നിർമ്മിതം. രാഹുവിന്റെ രഥം വെള്ളയും മറ്റ് വർണ്ണങ്ങളുമുള്ള ജലത്തിൽ നിന്നുള്ള പത്തു കുതിരകളാൽ വലിക്കപ്പെടുന്നു; കെതുവിന്റെയും സൂര്യന്റെയും രഥങ്ങൾക്ക് എട്ടു കുതിരകളാണ്. ഈ ഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലാം ധ്രുവതാരത്തിൽ സ്ഥാപിതവും കാറ്റിന്റെ കിരണങ്ങളാൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവയുമാണ്. അവ ഇങ്ങനെ ഭ്രമണം ചെയ്ത്, തങ്ങളുടെ ക്രമത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. എത്ര നക്ഷത്രങ്ങളുണ്ടോ, അത്രയും കിരണങ്ങളുണ്ട്; അവ എല്ലാം ധ്രുവതാരത്തിൽ സ്ഥാപിതവയും, ഭ്രമണം ചെയ്യുകയും അതിനെ ഭ്രമിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.