അപ്സരസ്സുകളിൽ കൃതസ്ഥലയും പുഞ്ചികസ്ഥലയും, ഗ്രാമണി, രഥകൃത്, കൂടാതെ രണ്ട് രഥോജന്മാരും സൂര്യനിൽ വസിക്കുന്നു. യാതുധാനന്മാരിൽ രക്ഷോഹേതി, പ്രഹേതി എന്നിങ്ങനെയുള്ളവർ, മധുമാധവ മാസങ്ങളിൽ ഈ സംഘം സൂര്യനിൽ വസിക്കുന്നു. വേനലിന്റെ രണ്ട് മാസങ്ങളും, മിത്രനും വരുണനും, അത്രിയും വസിഷ്ഠനും, തക്ഷക എന്ന സർപ്പനും അവിടെയുണ്ട്. മേനകയും സഹജന്യയും, ഹാഹാ ഹൂഹൂ എന്ന ഗന്ധർവന്മാരും, സുബാഹു, രണ്ട് ഗ്രാമണിമാർ, രണ്ട് രഥചിത്രന്മാർ എന്നിവരും സൂര്യനിൽ വസിക്കുന്നു. യാതുധാനന്മാരിൽ പൗരുഷേയനും വധയും, ശുചി-ശുക്ര മാസങ്ങളിൽ സൂര്യനിൽ വസിക്കുന്നു. പിന്നെ, മറ്റു ദേവതകളും സൂര്യനിൽ വസിക്കുന്നു: ഇന്ദ്രൻ, വിവസ്വാൻ, അംഗിരാസ്, ഭൃഗു എന്നിവരും. ഇലാപത്ര, ശംഖപാല എന്ന രണ്ട് സർപ്പന്മാർ, വിശ്വാവസു, ഉഗ്രസേന, വരുണൻ, രഥസ്വനൻ എന്നിവരും അവിടെയുണ്ട്. പ്രശസ്തയായ പ്രമ്ലോചയും അനുമ്ലോചയും, യാതുധാനന്മാരും ഒരു സർപ്പനും വ്യാഘ്രനും സൂര്യനിൽ വസിക്കുന്നു. നഭ, നഭസ്യ മാസങ്ങളിൽ പാർജന്യൻ, പൂഷൻ, ഭരദ്വാജൻ, ഗൗതമൻ എന്നിവരും അവിടെയുണ്ട്. ധനഞ്ജയനും ഇരാവാനും, സുരുചിയും അപരാവസുവും, അഗ്രഗണ്യയായ ഘൃതാച്ചി അപ്സരസ്സും അതീവ സുന്ദരിയായ വിശ്വാച്ചിയും സൂര്യനിൽ വസിക്കുന്നു. സേനജിത്, സുഷേണ, ഗ്രാമണിമാർ, ആപ, വാത, രണ്ട് യാതുധാനന്മാർ—ഇവരും ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ സംഘം ഊർജ, ഇഷ മാസങ്ങളിൽ സൂര്യനിൽ വസിക്കുന്നു; കൂടാതെ ശീതകാലത്തിലെ രണ്ട് മാസങ്ങളും സൂര്യനിൽ വസിക്കുന്നു. അംശു, ഭഗ, കശ്യപ, ക്രതു, മഹാപദ്മ, കർക്കോട്ടക എന്നീ രണ്ട് സർപ്പന്മാർ ഇവിടെയുണ്ട്. ചിത്രസേന ഗന്ധർവനും ഊർണായുവും, ഉർവശിയും പൂർവചിത്തിയും അപ്സരസ്സുകളും അവിടെയുണ്ട്. താര്ക്ഷ്യ, അരിഷ്ടനേമി, രണ്ട് സേനാധിപന്മാർ, വിദ്യുത്, ദിവാകര എന്നീ രണ്ട് യാതുധാനന്മാർ ഇവിടെയുണ്ട്. സഹേയും സഹസ്യയും കൂടി, ഈ സംഘം സൂര്യനിൽ വസിക്കുന്നു; ശൈശിര മാസങ്ങളിലും ഇവർ അവിടെയുണ്ട്. ത്വഷ്ടൃ, വിഷ്ണു, ജമദഗ്നി, വിശ്വാമിത്ര, കദ്രുവിൽ ജനിച്ച കംബല, അശ്വതര എന്ന രണ്ട് നാഗന്മാർ ഇവിടെയുണ്ട്. ധൃതരാഷ്ട്ര ഗന്ധർവനും സൂര്യവർചസ്സും, അപ്സരസ്സുകളിൽ തിലോത്തരയും മനോഹരിയായ രംഭയും അവിടെയുണ്ട്. രഥജിത്, സത്യജിത് എന്ന രണ്ട് പ്രശസ്ത സേനാധിപന്മാർ, ബ്രഹ്മതത്ത്വം ലഭിച്ചവനും യജ്ഞോപേത എന്ന രാക്ഷസനും അവിടെ വസിക്കുന്നു. ഈ ദേവന്മാർ ഓരോരുത്തരും രണ്ട് മാസത്തെ ഇടവേളയിൽ, രണ്ട് പേർ വീതം സൂര്യനിൽ വസിക്കുന്നു; ആകെയുള്ള പതിനൊന്ന് കൂട്ടങ്ങൾ ഏഴു പേരെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഇവർ അവരുടെ തേജസ്സുകൊണ്ടും, മഹാതേജസ്സുകൊണ്ടും സൂര്യനെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കുന്നു; മഹർഷിമാർ സ്വയം രചിച്ച വചനങ്ങളാൽ സൂര്യനെ സ്തുതിക്കുന്നു. ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരസ്സുകളും നൃത്തഗാനങ്ങളാൽ ആരാധിക്കുന്നു; നേതാക്കളും യക്ഷന്മാരും ഭൂതഗണങ്ങളും ഹവികൾ സമർപ്പിക്കുന്നു. സർപ്പന്മാർ സൂര്യനെ ചുമക്കുന്നു; യാതുധാനന്മാർ അവനെ പിന്തുടരുന്നു; വാലഖില്യർ സൂര്യോദയത്തെ ചുറ്റി, അവനെ അസ്തമയത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. ഈ ദേവന്മാരിൽ, അവരുടെ തേജസ്, തപസ്സ്, യോഗ്യത, മന്ത്രശക്തി, ധർമ്മം, ബലം എന്നിവ അനുസരിച്ച് സൂര്യൻ പ്രകാശിക്കുന്നു; ഇവർ രണ്ട് പേർ വീതം രണ്ട് മാസങ്ങൾ വീതം സൂര്യനിൽ വസിക്കുന്നു. മഹർഷികൾ, ദേവന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, സർപ്പന്മാർ, അപ്സരസ്സുകൾ, നേതാക്കൾ, യക്ഷന്മാർ, പ്രധാനമായും യാതുധാനന്മാർ—ഇവരാണ് ഈ സംഘങ്ങൾ. ഇവർ പ്രകാശിപ്പിക്കുകയും, മഴ പെയ്യിക്കുകയും, വെളിച്ചം നൽകുകയും, കാറ്റ് വീശിക്കുകയും, സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ഇവർ ഭൂമിയിലെ ജനങ്ങളുടെ അശുഭകർമ്മങ്ങൾ അകറ്റുന്നു. മനുഷ്യരുടെ ഭാഗ്യവും, ദുഷ്ടരുടെ ദുർഭാഗ്യവും ഇവർ അകറ്റുന്നു; നല്ലവരുടെ പാപങ്ങൾ ചിലപ്പോൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നു. ദിവ്യമായ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്ന, കാറ്റിൽ ഓടുന്ന രഥത്തിൽ ഇവർ സൂര്യനോടൊപ്പം ദിവസങ്ങളെ പിന്തുടർന്ന് സഞ്ചരിക്കുന്നു. മഴ വരുത്തുകയും, പ്രകാശം പകരുകയും, ആനന്ദം നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന ഇവർ, സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ക്ഷയം തടയാൻ എല്ലാ ജീവികളെയും സംരക്ഷിക്കുന്നു. തങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ ആസക്തരായ ഇവർ, ഭുത, ഭാവി, വർത്തമാന മനുഷ്യരിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും ഈ സ്ഥാനങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നു. ഏഴു കൂട്ടങ്ങൾ, ആകെ പതിനാലു, സൂര്യനിൽ വസിക്കുന്നു; ഓരോ പതിനാലു മന്വന്തരത്തിലും ഈ സംഘം അവിടെ സാന്നിധ്യമുണ്ട്. മഹർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഞാൻ ഈ ദൈവസംഘത്തിന്റെ കഥ, സംക്ഷിപ്തമായും വിശദമായും, യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉണ്ടായതുപോലെയും ഞാൻ കേട്ടതുപോലെയും വിവരിച്ചു. ഈ ദേവന്മാർ തങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ ആസക്തരായി, ഓരോ സംഘം ഏഴു പേരായി, രണ്ട് മാസങ്ങൾ വീതം സൂര്യനിൽ വസിക്കുന്നു; അങ്ങനെ പന്ത്രണ്ട് കൂട്ടങ്ങളാണ്. ഒരൊറ്റ ചക്രത്തിൽ, പച്ച നിറമുള്ള അമരശക്തിയുള്ള കുതിരകൾ ചേർത്ത രഥത്തിൽ സൂര്യൻ, ദിനപ്രകാശകനായി, വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഒരൊറ്റ ചക്രത്തിൽ, ഏഴു കുതിരകളാൽ ആകർഷിക്കപ്പെടുന്ന രഥത്തിൽ, സൂര്യൻ പകലും രാത്രിയും ആകാശമണ്ഡലത്തിൽ സഞ്ചരിച്ച് ഏഴു ദ്വീപുകളും സമുദ്രങ്ങളും ചുറ്റുന്നു. രാത്രിയുടെ അധിപനായ ചന്ദ്രൻ, നക്ഷത്രങ്ങൾക്ക് ഇടയിൽ തന്റെ പഥത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു; അവന്റെ രഥം മൂന്നു ചക്രങ്ങളുള്ളതും, രണ്ട് വശത്തും കുതിരകളുള്ളതുമാണ്. അവന്റെ രഥം മൂന്നു നൂറ് ഉത്തമ, വെള്ള കുതിരകളുമായി, പത്ത് സുതാര്യവും ദിവ്യവും ക്ഷീണമില്ലാത്തതും മനസ്സുപോലെ വേഗമുള്ളതുമായ കുതിരകളാൽ ചുമക്കപ്പെടുന്നു. ഈ രഥത്തിൽ, ദേവന്മാരോടും പിതൃകൾക്കോടും കൂടെ, വെള്ള രശ്മികളാൽ പ്രകാശിച്ച്, വെള്ളപാൽ നിറമുള്ള പശുക്കളാൽ ആകർഷിക്കപ്പെട്ട്, സോമൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു. ശുക്ലപക്ഷത്തോടു തുടങ്ങി, സൂര്യനേക്കാൾ മുകളിൽ എത്തി, ദിവസങ്ങളുടെ പ്രവാഹത്തിൽ അകത്തേക്ക് ക്രമേണ നിറയുന്നു.