ഭഗവാനെ ആരാധിക്കുന്ന ദിവ്യരഥം ദേവന്മാർ, ആദിത്യന്മാർ, മഹർഷികൾ, ഗന്ധർവന്മാർ, അപ്സരസ്സ്, പ്രധാനന്മാർ, സർപ്പങ്ങൾ, റാക്ഷസന്മാർ എന്നിവരാൽ ആധിപത്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. ഈ ദിവ്യജനങ്ങൾ ഓരോ ജോഡിയായി രണ്ട് മാസങ്ങൾ വീതം സൂര്യനോടൊപ്പം വസിക്കുകയും, തങ്ങളുടെ ശക്തികളാൽ പ്രകാശമാനവും മംഗളകരവുമായ ഭാസ്കരനെ പോഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മഹർഷികൾ രവി ദേവനേ ശ്ലോകങ്ങളാൽ സ്തുതിക്കുകയും, ഗന്ധർവരായും അപ്സരസുമായും അവനെ നർത്തനത്തിലും സംഗീതത്തിലും ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പ്രധാനന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, ഭൂതങ്ങൾ ആയുധങ്ങൾ ചുമന്ന് ചേരുന്നു; സർപ്പങ്ങൾ സൂര്യനെ ചുമക്കുമ്പോൾ, യാതുധാനന്മാർ അവനെ പിന്തുടരുന്നു. വാലഖില്യർ സൂര്യന്റെ ഉദയത്തും അസ്തമയത്തും അവനെ ചുറ്റി നയിക്കുന്നു; ഇങ്ങനെ ഓരോ ജോഡിയും രണ്ട് മാസങ്ങൾ വീതം സൂര്യനോടൊപ്പം വസിക്കുന്നു. മധൂ, മാധവ, ശുക്ര, ശുചി, നഭസ്, നഭസ്യ, ഈഷ, ഊർജ, സഹസ്, സഹസ്യ, തപസ്യ, തപഃ എന്നിങ്ങനെ പന്ത്രണ്ട് മാസങ്ങൾ മനുഷ്യവത്സരമായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഈ മാസങ്ങൾക്ക് വസന്തം, ഗ്രീഷ്മം, വർഷാ, ശരദ്, ഹിമംതം, ശിശിരം എന്നിങ്ങനെ ആറു ঋതുക്കളും ഉണ്ട്. ധാതാ, അര്യമൻ, മിത്ര, വരുണ, ഇന്ദ്ര, വിവസ്വാൻ, പൂഷൻ, പർജന്യ, അൻശു, ഭാഗ തുടങ്ങിയ ദേവന്മാരും; ത്വഷ്ടൃ, വിഷ്ണു, പുലസ്ത്യ, പുലഹ, അത്രി, വസിഷ്ഠ, അംഗിരസ്, ഭൃഗു എന്നീ മഹർഷികളും; ഭാരദ്വാജ, ഗൗതമ, കശ്യപ, ക്രതു, ജമദഗ്നി, കൗശിക, വാസുകി, കങ്കണികര എന്നീ വിശിഷ്ടർ; തക്ഷക, നാഗ, ഏലാപത്ര, ശംഖപാല, ഐരാവത എന്നീ സർപ്പന്മാർ; ധനഞ്ജയ, മഹാപദ്മ, കർക്കോടക, കംബല, അശ്വതര, തുംബുരു, നാരദ എന്നിവർ; ഹാഹാ, ഹൂഹൂ, വിശ്വാവസു, ഉഗ്രസേന, സുരുചി, പരാവസു, ചിത്രസേന, ഊർണയു, ധൃതരാഷ്ട്ര, സൂര്യവർച, കൃതസ്ഥലാ ദേവി തുടങ്ങിയവർ; ശുഭനന, ശുഭശ്രോണി, പുണ്ജികസ്ഥലാ, മേനക, സഹജന്യ, പ്രംലോച, ശുചിസ്മിത, അനുമ്ലോച, ഘൃതാച്ചി, വിശ്വാച്ചി, ഉർവശി, പൂർവചിത്തി, തിലോത്തമ, രംഭ, അംബോജവധന, രഥകൃത്, ഗ്രാമണി, രഥോജ, രഥചിത്ര, സുഭാഹു, രഥസ്വന, വരുണ, സുശേന, സേനജിത്, തർക്ക്ഷ്യ, അരിഷ്ടനേമി, ക്ഷതജിത്, സത്യജിത് എന്നിങ്ങനെ അനേകം ദൈവികരും സർപ്പന്മാരും ഗന്ധർവരുമും അപ്സരസുമാണ് സൂര്യനിൽ വസിക്കുന്നവർ. രക്ഷോഹേതി, പ്രഹേതി, പൗരുഷേയ, വധ എന്നിങ്ങനെയുള്ള യാതുധാനന്മാർ, സർപ്പം, വ്യാഘ്രം, ജലം, വായു, മിന്നൽ, സൂര്യൻ—ഇവയും അങ്ങിനെ തന്നെ സൂര്യനിൽ വസിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മോപേത, യജ്ഞോപേത എന്നിങ്ങനെ രക്ഷസാധിപന്മാരും ഇവരോടൊപ്പം ഉണ്ട്. ഈ ദേവന്മാരും മറ്റു വിശിഷ്ടരും ക്രമാനുസൃതമായി സൂര്യനിൽ വസിക്കുന്നു. പന്ത്രണ്ട് വിഭാഗങ്ങളായി ഓരോ വിഭാഗത്തിലും ഏഴുപേരും തങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ ആധിപത്യം പുലർത്തുന്നു; ധാത മുതൽ വിഷ്ണു വരെ പന്ത്രണ്ട് ദേവന്മാർ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പുലസ്ത്യയിൽ തുടങ്ങി കൗശികയിൽ അവസാനിക്കുന്ന മഹർഷികൾ സൂര്യനെ തങ്ങളുടെ തേജസ്സാൽ നിറയ്ക്കുന്നു. ഇവർ പന്ത്രണ്ടുപേരും ക്രമത്തിൽ സൂര്യനെ സ്തുതികളാൽ ആരാധിക്കുന്നു; വാസുകി മുതൽ അശ്വതര വരെ പുണ്യസർപ്പങ്ങളും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യുന്നു. പന്ത്രണ്ടുപേരുടെ ഒരു സംഘം, തുംബുരുവിനെ പ്രധാനമാക്കി, സൂര്യനെ ക്രമത്തിൽ ചുമക്കുന്നു, ജലധാരകന്മാരെപ്പോലെ. കൃതസ്ഥലയിൽ തുടങ്ങി രംഭയിൽ അവസാനിക്കുന്ന പന്ത്രണ്ട് ഗന്ധർവന്മാരും ദിവ്യ അപ്സരസുമാണ് സൂര്യനെ ഗാനംകൊണ്ട് ആരാധിക്കുന്നത്. സത്യജിതിൽ തുടങ്ങി രഥകൃതിൽ അവസാനിക്കുന്ന ദൈവിക നേതാക്കൾ താണ്ഡവനൃത്യത്തിൽ സൂര്യനെ ആരാധിക്കുന്നു. അവേ ക്രമത്തിൽ തന്നെ, പന്ത്രണ്ടുമുഖങ്ങളുള്ളവർ ആയുധങ്ങൾ ചുമന്നു, യാഗനിഷ്ഠരായ രക്ഷോഹേതിയെ നേതൃത്വം നൽകുന്നവർ ഒന്നിച്ചു മുന്നേറുന്നു. പന്ത്രണ്ടുപേരുള്ള ഈ രക്ഷസസംഘം: ധാതാ, അര്യമൻ, പുലസ്ത്യ, പുലഹ, പ്രജാപതി, ഉറഗ, വാസുകി, കങ്കണിക, തുംബുരു, നാരദ, കൃതസ്ഥല, പുണ്ജികസ്ഥലാ, ഗ്രാമണി, രഥകൃത, രഥോജകൾ, രക്ഷോഹേതി, പ്രഹേതി—മധുമാധവ മാസങ്ങളിൽ സൂര്യനിൽ വസിക്കുന്നു. ഗ്രീഷ്മകാല മാസങ്ങളിൽ മിത്രനും വരുണനും, അത്രിയും വസിഷ്ഠനും, തക്ഷക സർപ്പനും, മേനകയും സഹജന്യയും, ഹാഹാ-ഹൂഹൂ ഗന്ധർവന്മാർ, സുഭാഹു, ഗ്രാമണി, രഥചിത്ര എന്നിവർ വസിക്കുന്നു. ശുചി-ശുക്ര മാസങ്ങളിൽ പൗരുഷേയനും വധയും യാതുധാനന്മാരായി സൂര്യനിൽ വസിക്കുന്നു. പിന്നീട് മറ്റു ദേവന്മാർ സൂര്യനിൽ വസിക്കുന്നു: ഇന്ദ്രൻ, വിവസ്വാൻ, അംഗിരസ്, ഭൃഗു, ഏലാപത്ര, ശംഖപാല സർപ്പന്മാർ, വിശ്വാവസു, ഉഗ്രസേന, വരുണ, രഥസ്വന തുടങ്ങിയവർ. പ്രശസ്തയായ പ്രംലോചയും അനുമ്ലോചയും, യാതുധാനന്മാരും ഒരു സർപ്പവും ഒരു വ്യാഘ്രവും സൂര്യനിൽ വസിക്കുന്നു. നഭ, നഭസ്യ മാസങ്ങളിൽ പർജന്യൻ, പൂഷൻ, ഭാരദ്വാജൻ, ഗൗതമൻ, ധനഞ്ജയൻ, ഐരാവാൻ, സുരുചി, അപരാവസു, ഘൃതാച്ചി, വിശ്വാചി എന്നീ അപ്സരസുമാണ് സൂര്യനിൽ വസിക്കുന്നത്. ഇവരൊക്കെയും ക്രമത്തിൽ സൂര്യനിൽ വസിച്ച്, ഭഗവാന്റെ മഹത്വം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും, അദ്ദേഹത്തെ സ്തുതികളാൽ, നൃത്തഗാനങ്ങളാൽ, തേജസ്സാൽ, ആയുധങ്ങൾകൊണ്ടും സമർപ്പിതരായി ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.