ലിങ്ഗപുരാണമ്

പക്ഷികളും താമരകളും മറ്റു ജലചരങ്ങളും വെള്ളം ചൊരിയുമ്പോൾ, ആ വെള്ളം മുഴുവനായി സമുദ്രം നിറയ്ക്കുന്നു. അങ്ങിനെ ആ സമുദ്രത്തിൽ തുല്യൻ ഇല്ലാത്ത ഭഗവാൻ വിശ്രമിക്കുന്നു. ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനായവനേ, അഗ്‌നിയിൽ നിന്നുമുള്ള പുക, ശ്വാസത്തിൽ നിന്നുള്ളത്, പക്ഷികളിൽ നിന്നുള്ളത്, മേഘങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളത്—ഇവയെ എല്ലാം എപ്പോഴും പോഷകമായതായാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. പുണ്ഡ്രദേശത്തെ മഴകൾ എല്ലാം മിന്നലിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്; അവ തണുപ്പ് നിറഞ്ഞതും ധാരാളം വിളവുമുള്ളതുമാണ്. അവിടെയുണ്ടാകുന്ന മഞ്ഞും പനിയും പാമ്പുകളുടെ തുള്ളികളാണ്. ഗംഗായിൽ നിന്നുള്ള ജലത്തിൽ ജനിച്ച ഗംഗാനദി, മഴയും മലനദികളും ചേർന്ന് നിറയുന്നു. മലകളിൽ നിന്നുള്ള നദികളും ദിക്കുകളിലെ ആനകളും അവിടെ കൂട്ടം ചേർക്കുന്നു. മേഘങ്ങളിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ച ജലം പരാവഹ എന്ന കാറ്റ് ഏറ്റെടുത്തു, അതിനെ അംബികയുടെ ഗുരുവിനിടത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു. ദ്വിജന്മാരുടെ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, മേനയുടെ അധിപതിയെ അതിജീവിച്ച ശേഷമാണ് ശേഷിക്കുന്ന മഴ ഭാരതഭൂമിയിലേക്ക് എത്തുന്നത്, പടിഞ്ഞാറൻ പ്രദേശങ്ങൾ കൂടുതൽ സമൃദ്ധിയിലാകാനായി. ഇന്ന് മഴയുടെ സ്വഭാവം ഇരട്ടയാണെന്ന് ഞാൻ വിശദീകരിച്ചു; ഇനി എന്റെ ബുദ്ധിക്ക് അനുസരിച്ച്, വിളവിന്റെ രണ്ടു വകഭേദങ്ങൾ കുറിച്ച് ചുരുക്കമായി പറയും. സ്രഷ്ടാവും, അതിയായ പ്രകാശമുള്ള സൂര്യനും, സർവ്വദർശിയും, സർവവ്യാപിയും—ഇവൻ തന്നെ പരമേശ്വരനായ ശിവനാണ്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനായവനേ. അവൻ തന്നെയാണ് ശക്തി, ഊർജ്ജം, ബലം, മഹിമ, കണ്ണ്, ചെവി, മനസ്സ്, മരണം, ആത്മാവ്, കോപം, ദിശകളും ദിക്കുകളും. അവൻ സത്യം, ഋതം, വായു, ആകാശം, ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ, ലോകത്തിന്റെ രക്ഷകൻ, ഹരി, ബ്രഹ്മ, രുദ്രൻ—ഇവൻ മഹാദേവൻ തന്നെയാണ്. അവൻ ആയിരം കിരണങ്ങൾ ഉള്ളതും, മഹിമയുള്ളതും, എട്ടു ഭുജങ്ങളുള്ളതും, അത്യന്തം മംഗളമുള്ളതും, അർദ്ധനാരി രൂപിയുമായതും, മൂന്ന് കണ്ണുകൾ ഉള്ളതും, ദേവന്മാരുടെ അധിപതിയുമാണ്. അവന്റെ കൃപയാൽ തന്നെ, ദ്വിജന്മാരേ, വിവിധ രൂപങ്ങളിൽ മഴ ഉത്ഭവിക്കുന്നു; അവന്റെ കിരണങ്ങൾ ജലം ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർത്തി, ആയിരം മടങ്ങ് അത് വീണ്ടും ചൊരിയുന്നു. ജലത്തിന് നാശവും വർദ്ധനവും ഇല്ല; അവൻ ആലോചിക്കുന്നത് പോലെ കാറ്റ്, ധ്രുവനക്ഷത്രത്തിൽ സ്ഥിതി ചെയ്തുകൊണ്ട്, മഴ വീണ്ടും ശേഖരിക്കുന്നു. ഗ്രഹങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ളതും സൂര്യനിൽ നിന്നുമുള്ളതും നക്ഷത്രമണ്ഡലത്തിലുടനീളം സഞ്ചരിച്ച ശേഷം, അതിന്റെ യാത്രയുടെ അവസാനം, അത് സൂര്യനിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു, ധ്രുവനക്ഷത്രം സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നതിൽ. ഇനി ഞാൻ ചുരുക്കമായി സൂര്യന്റെ രഥത്തെ, ചന്ദ്രന്റെ രഥത്തെയും, മറ്റു ഗ്രഹങ്ങളുടെ സഞ്ചാരവും, ജലധാരകന്റെ കാര്യവും വിശദീകരിക്കും. ബ്രഹ്മാവു നിർമിച്ച സൂര്യന്റെ രഥം, വർഷത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങൾകൊണ്ടാണ് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനായവനേ. ആ രഥത്തിന് മൂന്നു മുഷ്ടികൾ, അഞ്ചു അകങ്ങളുള്ള ഒരു ചക്രം ഉണ്ട്; അത് പൊന്നുകൊണ്ടുള്ളതും, എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും, പ്രത്യേകിച്ച് സൂര്യന്റെ വാസഭൂമിയുമാണ്. അതിന് അമ്പതു നൂറ്റാണ്ട് യോജന ദൈർഘ്യവും വീതിയും ഉണ്ട്; അതിന്റെ അക്ഷം, രഥപീഠത്തിന്റെ ഇരട്ടിയാണെന്നും അളക്കപ്പെടുന്നു. അത് കുതിരകളാൽ കെട്ടിയിട്ടില്ല; ചക്രം നില്ക്കുന്നിടത്തൊക്കെ, അവന്റെ ഏഴ് കുതിരകളും നില്ക്കുന്നു, അവയെ ഛന്ദസ്സുകളിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിച്ചതാണ്. ചക്രത്തിന്റെ അകങ്ങളിൽ കെട്ടിയിരിക്കുന്ന അക്ഷം, ധ്രുവത്തിൽ ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; ചക്രം കുതിരകളോടൊപ്പം ചുറ്റുകയും, അക്ഷം ധ്രുവത്തോടൊപ്പം ചുറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു. അക്ഷവും ചക്രവും ധ്രുവം ചലിപ്പിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ചുറ്റുന്നു; ധൈര്യശാലിയായ ധ്രുവം കാറ്റിന്റെ പ്രേരണയാൽ പ്രകാശങ്ങളെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു. രഥത്തിന്റെ രണ്ടു കിരണങ്ങൾ, യോകിന്റെയും അക്ഷത്തിന്റെയും അറ്റങ്ങളിൽ ചേർന്നിരിക്കുന്നു; കിരണങ്ങൾ ധ്രുവത്തിൽ കെട്ടി, യോകും അക്ഷവും ചുറ്റുന്നു. അത് ചുറ്റുമ്പോൾ, ആകാശരഥം വൃത്തങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു; യോകിന്റെയും അക്ഷത്തിന്റെയും അറ്റങ്ങൾ രഥത്തിന്റെ വലതുവശത്താണ്. ധ്രുവം, കുതിരകളിൽ കെട്ടിയിരിക്കുന്ന കെട്ടുകളും പിടിച്ചുകൊണ്ട്, ചുറ്റുമ്പോൾ, രണ്ടു കിരണങ്ങളും ധ്രുവത്തെ പിന്തുടരുന്നു. ഈ കാറ്റാൽ ചലിക്കുന്ന രഥത്തിന്റെ യോകിന്റെയും അക്ഷത്തിന്റെയും അറ്റം ഒരു കുരിശിൽ ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; കയറുപോലെ എല്ലാദിശയിലേക്കും അത് ചുറ്റുന്നു. ചുറ്റുമ്പോൾ, ഉത്തരയാനത്തിൽ കിരണങ്ങൾ വൃത്തങ്ങളിൽ വർദ്ധിക്കുന്നു; തെക്കോട്ടു തിരിയുമ്പോൾ വൃത്തങ്ങൾ രൂപപ്പെടുന്നു. ധ്രുവം നിയന്ത്രിക്കുന്ന കിരണങ്ങൾ പിൻവലിക്കുമ്പോൾ, സൂര്യൻ അകത്തിരിക്കുന്നു; അപ്പോൾ സൂര്യൻ അകത്തിരിക്കുന്നു, വൃത്തങ്ങളിൽ ചുറ്റുന്നു. രണ്ട് ഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ എൺപതു നൂറ് വൃത്തങ്ങൾ ഉണ്ട്; കിരണങ്ങൾ ധ്രുവം വിട്ട് വീണ്ടും മടങ്ങുമ്പോൾ. അതുപോലെ, സൂര്യൻ പുറത്തു വൃത്തങ്ങളിൽ ചുറ്റുന്നു, വേഗത്തിൽ ആ വൃത്തങ്ങൾ അഴിച്ചുവിടുന്നു. അങ്ങനെ ദേവരും ഋഷികളും രാവും പകലും ഭാസ്കരനായ ദേവനെ, സദാ ആരാധിക്കുന്നു. ആ രഥത്തിൽ ദേവന്മാർ, ആദിത്യന്മാർ, ഋഷികൾ, ഗന്ധർവന്മാർ, അപ്സരസ്സുകൾ, പ്രമുഖന്മാർ, സർപ്പങ്ങൾ, രാക്ഷസന്മാർ ഇവർക്ക് വാസമുണ്ട്. ഇവർ ഓരോ ജോഡിയായി രണ്ട് മാസത്തിന് വീതം സൂര്യനോടൊപ്പം വസിക്കുന്നു; അവരുടെ ശക്തിയാൽ ഭാസ്കരനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു. ഋഷികൾ രവിയെ സ്തുതികളാൽ വാഴ്ത്തുന്നു; ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരസ്സുകളും നൃത്തഗാനങ്ങളാൽ ആരാധിക്കുന്നു. പ്രമുഖന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, ഭൂതങ്ങൾ ആയുധങ്ങൾ ചുമക്കുന്നുണ്ട്; സർപ്പങ്ങൾ സൂര്യനെ ചുമക്കുന്നു; യാതുധാനന്മാർ അവനെ പിന്തുടരുന്നു. വാലഖില്യന്മാർ സൂര്യനെ അസ്തമയത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു; ഉദയസമയത്ത് അവനെ ചുറ്റുന്നു. അങ്ങനെ ഓരോ ജോഡിയായി രണ്ട് മാസത്തിനായി ഇവർ സൂര്യനോടൊപ്പം വസിക്കുന്നു. മധു, മാധവ, ശുക്ര, ശുചി, നഭസ, നഭസ്യ, ഈഷ, ഊർജ എന്നിവയും, സഹസ, സഹസ്യ, തപസ്യ, തപഃ എന്നിവയും—ഇവയാണ് മനുഷ്യവർഷം പൂർത്തിയാക്കുന്ന പന്ത്രണ്ടു മാസങ്ങൾ, ദ്വിജന്മാരേ. വസന്തം, ഗ്രീഷ്മം, വർഷാ, ശരദ്, ഹേമന്തം, ശിശിരം—ഇവയാണ് ഋതുക്കൾ. ധാത, അര്യമൻ, മിത്ര, വരുണ, ഇന്ദ്ര, വിവസ്വാൻ, പൂഷൻ, പർജന്യ, അൻശു, ഭാഗ എന്നിവരും, ത്വഷ്ടൃ, വിഷ്ണു, പുലസ്ത്യ, പുലഹ, അത്രി, വസിഷ്ഠ, അംഗിരാസ്, ഭൃഗു എന്നിങ്ങനെ മഹാഋഷികളും ഇവിടെയുണ്ട്. ഇങ്ങനെ, സൂര്യന്റെ രഥവും, അതിന്റെ ഘടകങ്ങൾ, ദേവതകളുടെയും മഹർഷിമാരുടെയും പങ്ക്, കാലചക്രത്തിന്റെ മഹിമ—all ഈ രഹസ്യങ്ങൾ സസന്തോഷം വിവരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.