ലിങ്ഗപുരാണമ്

മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, ഈ ലോകത്തിൽ ഇടിമുഴക്കത്തിന് മൂന്നു പ്രധാനമായ ഉത്ഭവങ്ങൾ ഉണ്ട്—കാറ്റിൽ നിന്ന്, മിന്നലിൽ നിന്ന്, അഗ്നിയിൽ നിന്ന്. ഈ മൂന്ന് തരത്തിലുള്ളവയാണ് മേഘങ്ങളുടെ ഉത്ഭവം എന്നും പറയപ്പെടുന്നു. മേഘങ്ങൾ താഴേക്ക് വീഴാത്തതിനാൽ അവയെ 'മേഘ' എന്ന പേരിൽ വിളിക്കുന്നു. മേഘങ്ങളുടെ ചിറകുകൾ, മരങ്ങൾ വഹിക്കുന്നവ, വിവിധതരത്തിലുള്ളവയും ബ്രഹ്മാവിന്റെ സ്വഭാവമുള്ളവയുമാണ്. നെയ്യും മരവും ചേർന്നപ്പോൾ അഗ്നിയിൽ നിന്ന് പുക ഉയരുന്നു; രണ്ടാമത്തേതു ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശ്വാസത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. അതിനുശേഷം, ഇന്ദ്രൻ മുറിച്ച പർവതങ്ങളുടെ ചിറകുകളിൽ സഞ്ചരിച്ച്, ശുഭമായ അഗ്നിമേഘങ്ങൾ തങ്ങളുടെ സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് നീങ്ങുന്നു. ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശ്വാസത്തിൽ നിന്നുള്ളവയും, കാറ്റിന്റെ ശാഖകളിൽ നിന്നുള്ളവയും, ചിറകുകളിൽ നിന്നുള്ളവയും—പുഷ്കരാദികൾ പോലുള്ളവയും—സമയമാകുമ്പോൾ മഴ പെയ്യുന്നു. നിശ്ശബ്ദമായ, ശബ്ദമുള്ള, അശുദ്ധമായ മേഘങ്ങൾ ഓരോന്നും തങ്ങളുടെ കർമ്മങ്ങൾ അനുസരിച്ച് നിർവഹിക്കുന്നു; തണുത്ത കാറ്റുള്ളവ ദീർഘകാലം കുറച്ച് മഴ മാത്രമേ പെയ്യൂ. അതുപോലെ, ജീവകമേഘങ്ങൾ ദുർബലവും ഇടിമുഴക്കമില്ലാത്തതുമായവ, ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ക്രോഷ ദൂരം അകലെ നിലകൊള്ളുന്നു. പർവതങ്ങളിൽ വസിക്കുന്ന മേഘങ്ങൾ അർദ്ധക്രോഷ ദൂരത്തിൽ, ധാരാളം മഴ പെയ്യുന്നവ അതിന്റെ ഉത്തമത്വം കൊണ്ടു ഒരു യോജന ദൂരത്തിലാണ്. ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തിൽ നിന്ന്, മിന്നലിന്റെ സ്വഭാവമുള്ള മേഘങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നു; അവയുടെ മഴയും മൂന്നു തരത്തിൽ വിവരണ ചെയ്യപ്പെടുന്നു. ചിറകുകളിൽ നിന്നുള്ളവയും, കല്പവൃക്ഷങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളവയും, പർവതങ്ങളിൽ ഏറ്റവും വലിയവയുമാണ്; കല്പാന്തത്തിൽ, ഈ മേഘങ്ങൾ രാത്രിയിൽ മഴ പെയ്യുന്നു, ശാരദ്കാലത്തിന്റെ സംഹാരത്തിനായി. പക്ഷികളും താമരകളും മറ്റും വെള്ളം പകരുമ്പോൾ, സമുദ്രം മുഴുവനും നിറയുന്നു; അവിടെ സമം ഇല്ലാത്ത ഭഗവാൻ വിശ്രമിക്കുന്നു. അഗ്നിയിൽ നിന്ന്, ശ്വാസത്തിൽ നിന്ന്, പക്ഷികളിൽ നിന്ന്, മേഘങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉയരുന്ന പുക എപ്പോഴും പോഷകമായിരിക്കുന്നു എന്നും അറിയണം. പുണ്ഡ്രദേശത്തിലെ എല്ലാ മഴകളും മിന്നലിൽ നിന്നുള്ളവയാണ്; അവ തണുപ്പും ധാരാളം വിളവുമാണ് നൽകുന്നത്. അവിടെയിടുന്ന മഞ്ഞും പനിയും സർപ്പങ്ങളുടെ തുള്ളികളാണ്. ഗംഗാജലത്തിൽ നിന്നുള്ള ഗംഗ, മഴയും പർവതനദികളും ചേർന്ന് നിറയുന്നു; പർവതനദികളും ദിക്കുകളുടെ ആനകളും അവിടെ കൂട്ടംകൂടുന്നു. മേഘങ്ങളിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട വെള്ളം പരാവഹ എന്ന കാറ്റാണ് കൂടുതലായി കൊണ്ടുപോകുന്നത്; അത് അംബികയുടെ ഗുരുവിന് എത്തിക്കുന്നു. മേനയുടെ അധിപതിയെ കടന്ന ശേഷം, ശേഷിച്ച മഴ ഭാരതഭൂമിയിലെ പടിഞ്ഞാറൻ പ്രദേശങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ എത്തുന്നു. ഇന്നത്തെ മഴകളെ ഞാൻ വർദ്ധനവിനായി രണ്ടു വിധത്തിൽ വിവരണം ചെയ്തു; ഇനി ഞാൻ എന്റെ ബുദ്ധിമുട്ടനുസരിച്ച് രണ്ട് തരത്തിലുള്ള വിളകൾ കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കാം. സൃഷ്ടാവും, മഹാസ്തേജസ്സുള്ള സൂര്യനും, സർവ്വദർശിയും, സർവവ്യാപിയുമാണ്—ശ്രേഷ്ഠനേ, യഥാർത്ഥത്തിൽ അതേ പരമശിവനാണ്. അവൻ തന്നെയാണ് ശക്തിയും, വീര്യവും, ബലവും, മഹിമയും, കണ്ണും, ചെവിയും, മനസ്സും, മരണവും, ആത്മാവും, കോപവും, ദിശകളും, ദിക്കുകളും. അവൻ സത്യം, ഋതം, വായു, ആകാശം, ആകാശചാരി, ലോകപാലകൻ, ഹരിയും, ബ്രഹ്മാവും, രുദ്രനും—സാക്ഷാൽ മഹേശ്വരനാണ്. ആയിരം കിരണങ്ങളാൽ ദീപ്തനും, മഹിമയുള്ളവനും, എട്ടു ഭുജങ്ങളുള്ളവനും, ഉത്തമശുഭസ്വരൂപിയുമായവനും, അർദ്ധനാരി രൂപിയുമായവനും, മൂന്നു കണ്ണുള്ളവനും, ദേവന്മാരുടെ നാഥനുമാണ്. അവന്റെ കൃപയാൽ മാത്രമാണ്, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, വിവിധതരത്തിലുള്ള മഴ ഉത്ഭവിക്കുന്നത്; അവൻ തന്റെ കിരണങ്ങൾകൊണ്ട് വെള്ളം ആകാശത്തേക്ക് ഉയർത്തി, ആയിരംപിരിവ് വീണ്ടും ഒഴുക്കുന്നു. അവൻ ആലോചിക്കുന്നപോൾ വെള്ളത്തിന് neither നാശ nor വർദ്ധനയുണ്ട്; ധ്രുവത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന കാറ്റ് വീണ്ടും മഴയെ ശേഖരിക്കുന്നു. ഗ്രഹങ്ങളിൽ നിന്ന്, സൂര്യനിൽ നിന്ന്, നക്ഷത്രവ്യൂഹത്തിലൂടെ, യാത്രയുടെ അവസാനം, അത് സൂര്യനിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു, ധ്രുവം സ്ഥാപിച്ചതായി. ഇനി ഞാൻ സൂര്യന്റെ രഥം, ചന്ദ്രന്റെ രഥം, മറ്റു ഗ്രഹങ്ങളുടെ ചലനം, ജലധാരകനായവൻ എന്നിവയെ കുറിച്ച് സംക്ഷേപത്തിൽ വിശദീകരിക്കാം. സൂര്യന്റെ രഥം ബ്രഹ്മാവാണ് ഒരു ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ സൃഷ്ടിച്ചത്; വർഷത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നാണ് അതു നിർമ്മിതമായിരിക്കുന്നത്. അതിന് മൂന്ന് നാവ്, അഞ്ചു അക്രം, പൊന്നാൽ നിർമ്മിതമായ ചക്രം ഉണ്ട്. ദേവന്മാരുടെ വാസസ്ഥാനവും, പ്രത്യേകിച്ച് സൂര്യന്റെ വാസസ്ഥാനവുമാണ് അത്. അത് ഒൻപതിനായിരം യോജന ദൈർഘ്യവും വീതിയും ഉണ്ട്; അതിന്റെ അക്ഷം, രഥത്തിന്റെ പാളത്തിന്റെ ഇരട്ടിയാണു നീളം. കുതിരകൾ കെട്ടാത്ത നിലയിൽ, ചക്രം നിൽക്കുന്നിടത്ത് അവന്റെ ഏഴു കുതിരകളും, ഛന്ദസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ളവയും, നിലകൊള്ളുന്നു. ചക്രത്തിന്റെ അക്രത്തിൽ ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന അക്ഷം ധ്രുവത്തിൽ ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; കുതിരകളോടുകൂടിയ ചക്രവും അക്ഷവും ധ്രുവത്തോടൊപ്പം ചുറ്റുന്നു. അക്ഷവും ഏകചക്രവും ധ്രുവം ചലിപ്പിച്ചതുപോലെ ചുറ്റുന്നു; ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നത്, കാറ്റ് ചലിപ്പിക്കുന്ന ധ്രുവം പ്രകാശങ്ങളെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നു എന്നതാണ്. രഥത്തിന്റെ രണ്ട് കിരണങ്ങൾ, യോകും അക്ഷവും ചേർന്നിടത്ത് ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; അവ കിരണങ്ങളാൽ ധ്രുവത്തിൽ ബന്ധിപ്പിച്ച് ചുറ്റുന്നു. ചുറ്റുമ്പോൾ ആകാശരഥം വട്ടങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു; യോകിന്റെ അറ്റങ്ങളും അക്ഷവും രഥത്തിന്റെ വലത്തുഭാഗത്താണ്. ധ്രുവത്താൽ പിടിച്ചിരിക്കുകയും കുതിരകളുടെ reins-ൽ ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു; ചുറ്റുമ്പോൾ കിരണങ്ങൾ ധ്രുവത്തെ പിന്തുടരുന്നു. ഈ കാറ്റു ചലിക്കുന്ന രഥത്തിന്റെ യോക് അക്ഷത്തിന്റെ അറ്റം ഒരു തൂണിൽ ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; കയറുപോലെ എല്ലാ ദിശയിലേക്കും ചുറ്റുന്നു. ചുറ്റുമ്പോൾ, വടക്കോട്ട് പോകുമ്പോൾ കിരണങ്ങൾ വട്ടങ്ങളിൽ വർദ്ധിക്കുന്നു; തെക്കോട്ടു തിരിയുമ്പോൾ വട്ടങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ധ്രുവം നിയന്ത്രിക്കുന്ന കിരണങ്ങൾ വലിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ, സൂര്യൻ അകത്തിരുത്തി വട്ടത്തിൽ ചുറ്റുന്നു. രണ്ട് ഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ എൺപത് നൂറ് വട്ടങ്ങൾ ഉണ്ട്; കിരണങ്ങൾ വിട്ടയക്കുമ്പോൾ അവ തിരിച്ചെത്തുന്നു. ഇതു പോലെ സൂര്യൻ പുറത്തു വട്ടത്തിൽ ചുറ്റുന്നു, വട്ടങ്ങൾ വേഗത്തിൽ അഴിച്ചു കൊണ്ടു പോകുന്നു. ഇങ്ങനെ ദേവന്മാരും മഹർഷികളും ദിവസവും രാത്രി ഭാസ്കരനെ, സദാ സൃഷ്ടിയുടെ ദൈവത്തെ, ആരാധിക്കുന്നു.