ലിങ്ഗപുരാണമ്

ആവഹ, പ്രവഹ, അനുവഹ, സംവഹ, വിവഹ, പരാവഹ—ഇവയാണ് ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന വാതത്തിന്റെ ഏഴു വലയങ്ങൾ. ഈ വാതവലയങ്ങൾക്കൊപ്പം മേഘങ്ങൾ, സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, നക്ഷത്രഗണങ്ങൾ എന്നിവയും ക്രമമായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ഗ്രഹങ്ങൾ, സപ്തർഷിമാർ, ധ്രുവതാരവും ഇവിടെയുണ്ട്. ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തിൽ നിന്ന് പതിനഞ്ച് യോജനങ്ങൾ ഉയരത്തിൽ ധ്രുവതാരത്തിൽവരെ ഇവ ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തിൽ നിന്ന് സൂര്യന്റെ മണ്ഡലത്തിൽവരെ ഒരു ലക്ഷം യോജന ദൂരം. അതിന് മുകളിൽ, സൂര്യന്റെ രഥം പതിനാറായിരം യോജനങ്ങൾ ഉയരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ഭൂമിയുടെ മുകളിൽ, മേരു പർവതം എൺപത്തിനാലായിരം യോജനങ്ങൾ ഉയരത്തിലാണ്. ധ്രുവതാരത്തിൽ നിന്ന് പതിനായിരം ലക്ഷം യോജനങ്ങൾ ഉയരത്തിൽ മഹർലോകം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. മഹർലോകത്തിൽ നിന്ന് ജനലോകത്തിലേക്ക് ഇരുപത് ലക്ഷം യോജനവും, ജനലോകത്തിൽ നിന്ന് തപോലോകത്തിലേക്ക് നാല്പത് ലക്ഷം യോജനവും ദൂരം. പ്രജാപതി ലോകത്തിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്ക് ആറ്പത് ലക്ഷം യോജനമാണ്. ഈ ഏഴു പുണ്യലോകങ്ങളും ഈ ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിനുള്ളിലാണ്, ദ്വിജന്മാരേ. ഇതിന് താഴെ ഏഴു പാതാളലോകങ്ങളും, കോടിക്കണക്കിന് നരകങ്ങളും ഉണ്ട്. മായയോടെ അവസാനിക്കുന്ന ഇരുപത്തിയെട്ട് ഭയാനകമായ നരകങ്ങൾ അവിടെ കാണപ്പെടുന്നു. പാപികൾ അവിടെയാകെ തങ്ങളുടെ കർമ്മഫലപ്രകാരം വേദനിക്കപ്പെടുന്നു. അവീചി, റൗരവ മുതലായ എല്ലാ നരകങ്ങളും അവിടെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഓരോ നരകത്തിനും അഞ്ചു പ്രത്യേക നരകങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നു. ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ അതിന്റെ പൊതിയലുകളും ഞാൻ വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഹിരണ്യഗർഭന്റെ സൃഷ്ടി അതിന്റെ വ്യാപ്തിയിൽ അനന്തമായ ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങളിൽ ആയിരക്കണക്കിന് ഉണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം. പ്രകൃതിയുടെ ആദിമാവസ്ഥ എല്ലായിടത്തും, മുകളിൽ, താഴെ, അകത്ത് വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ, ഈ എല്ലാ ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങളിലും പതിനാലു ലോകങ്ങൾ നിലകൊള്ളുന്നു. ഓരോ ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന്റെയും കാരണമാകുന്നത് മഹേശ്വരനാണ്; ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിനകത്തും പുറത്തും പൊതിയലുകളിലും മഹേശ്വരൻ നിലകൊള്ളുന്നു. അന്ധകാരത്തിന്റെ അവസാനം, അതിനപ്പുറത്ത്, അഷ്ടമൂർത്തിയായ മഹാദേവൻ അസ്ഥിരൂപത്തിൽ സ്ഥാപിതനാണ്. ശരീരമില്ലാത്തവൻ തന്നെ പരമാത്മാവിന്റെ മുഴുവൻ ശരീരമാണ്—അഷ്ടമൂർത്തിയായ ശിവൻ, ഗൃഹസ്ഥൻ. ദൈവികമായ പ്രകൃതിയാണ് ഭാര്യ; മഹത് മുതലായവയാണ് സന്താനങ്ങൾ; പശുക്കളും ദാസന്മാരും ശരീരബന്ധിതരായവരാണ്. ആനന്ദസ്വരൂപിയായ മഹേശ്വരൻ ആദിയുമില്ല, അന്തവുമില്ല, അനന്തനാണ്; പ്രധാനം മുതലായ ഏഴു രൂപങ്ങൾ, പ്രധാനം സ്വരൂപം, പതിനാറു ഭാഗങ്ങളുള്ള മഹേശ്വരൻ, അഷ്ടമൂർത്തി—ഇവയെല്ലാം അവനിൽ ഏകീഭവിച്ചിരിക്കുന്നു. അവന്റെ ആജ്ഞയാൽ ഭൂമി, പർവതങ്ങൾ, മേഘങ്ങൾ, സമുദ്രങ്ങൾ, ഉജ്ജ്വല വസ്തുക്കൾ, ഇന്ദ്രൻമാർമുഖ്യനായ ദേവതകൾ, ഗന്ധർവാദികൾ, സ്താവരജംഗമങ്ങൾ—എല്ലാം നിലകൊള്ളുന്നു. ഇന്ദ്രന്റെ കൂടെ, യക്ഷനെ ആലോകിച്ച്, ദേവതാക്കൾക്കു അത്ഭുതം തോന്നി: "ഇതെന്താണ്?" എന്ന്. അവർ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ യക്ഷനോടടുത്തപ്പോൾ, അഗ്നിയും മറ്റു ദേവതകളും തങ്ങളുടെ ശക്തികൾ ഉപയോഗിച്ചെങ്കിലും, ഒരു പുല്ല് പോലും അഗ്നി ദഹിപ്പിക്കാനായില്ല; വായുവിനും അതിനെ കവിളിക്കാനായില്ല; ദേവതകൾക്കും തങ്ങളുടെ ശക്തി പ്രയോഗിക്കാനായില്ല. അപ്പോൾ ദേവരാജാവായ വൃത്രരിപു, ദേവതകളുടെ കുലപതി, യക്ഷനോടു ചേർന്ന് ചോദിച്ചു: "നിങ്ങൾ ആരാണ്?" അപ്പോൾ യക്ഷൻ ദൃശ്യാതീതനായി അപ്രത്യക്ഷനായി. അപ്പോൾ ഹിമവാന്റെ മകൾ, ഉമ, ഭദ്രമുഖിയായ അംബിക, അനേകം ഭൂഷണങ്ങൾ ധരിച്ച് അവിടെ പ്രത്യക്ഷയായി. "ഇത് എന്താണ്, ഭഗവാനേ, ഇത്ര ഭാസുരമായത്?" അംബികയോട് അവർ ചോദിച്ചു. യക്ഷസ്വരൂപം അവിടെ നിലനിൽക്കുന്നു. അവർ അവളെ, സിംഹിനിപോല ചലിക്കുന്ന, മജയുടെ മകളായ ഉമയെ, ചുവപ്പും, വെളുപ്പും, കറുപ്പും നിറങ്ങളുള്ളവളെ, വണങ്ങി. ദേവതകളുടെ പ്രധാനന്മാർ അവളെ ആദരിച്ചു; ദേവരും അസുരന്മാരും സജീവമായി പ്രവർത്തിച്ചു. അവൾ പറഞ്ഞു: "ഞാൻ ആദിപ്രകൃതിയും, ജീവികളുടെ കാരണവും ആകുന്നു; യക്ഷൻ എന്റെ ആജ്ഞക്ക് കീഴിലാണു്." അതിനാൽ, ദ്വിജന്മാരേ, അജജനായവന്റെ ആജ്ഞയാൽ എല്ലാം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു; ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിൽ നിന്ന് അജൻ ഉദിച്ചു; അവനിൽ നിന്ന് ലോകവും പ്രകാശലോകവും ഉദിച്ചു, അജന്റെ സ്വരൂപം അവയുടെ മൂലമായിരിക്കുന്നു. ഇനി ഞാൻ ഈ ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിനകത്ത് ദിവ്യദേശങ്ങൾ നിരീക്ഷിച്ച് ഗ്രഹങ്ങളുടെ ഗതിയെ മനസിലാക്കുവാൻ ജ്യോതിഷ്കന്മാരുടെ ചലനം സംക്ഷിപ്തമായി വിവരിക്കുന്നു. മനസ്സിന്റെ മുകളിൽ, മേരുവിന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് മഹേന്ദ്രപുരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; തെക്കോട്ട് ഭാനുപുത്രന്റെയും വരുണന്റെയും നഗരങ്ങൾ, വരുണിയോടുകൂടി, സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. സോമയുടെ പ്രദേശത്ത് സൗമ്യപുരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; ഈ ദിശകളിൽ അമരാവതി, സംയമനി, സുഖ, വിഭ എന്നീ ലോകപാലകർ തങ്ങളുടേതായ സ്ഥാനങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നു. ലോകപാലകരുടെ മുകളിൽ, ദക്ഷിണായനത്തിൽ, സൂര്യൻ ആ ദിശയിലേക്കു സഞ്ചരിക്കുന്ന വഴി ശ്രവിക്കൂ. സൂര്യൻ ദക്ഷിണയാത്ര ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, വെടിയിടുന്ന അമ്പുപോലെ വേഗത്തിൽ, ഉജ്ജ്വല വസ്തുക്കളുടെ ചക്രം പിടിച്ചു, അവൻ അതിൽ സദാ സഞ്ചരിക്കുന്നു. സൂര്യൻ പുരാന്തപുരത്തിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, ശക്രന്റെ അധിപനാവുന്നു; അപ്പോൾ എല്ലാ സന്ധ്യാഗ്രഹങ്ങളും ദൃശ്യമായി, സൂര്യോദയം കാണപ്പെടുന്നു. അതേ സൂര്യൻ, രാത്രി അവസാനം സുഖവതിയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുമ്പോൾ, വിഭയിൽ വീണ്ടും ഉദയകാലത്ത് ദൃശ്യനാവുന്നു. അമരാവതിയിൽ ഞാൻ വിവരണമാക്കിയതുപോലെ, സൂര്യൻ അന്ധകാരനാശകനാണ്; സംയമനി, സുഖ, വിഭ എന്നിവിടങ്ങളിലെത്തുമ്പോൾ, ആ പക്ഷി (സൂര്യൻ) സഞ്ചരിക്കുന്നു. അഗ്നേയഭാഗത്ത് ഉച്ചയും, നൈരൃതഭാഗത്ത് പ്രഭാതവും, വായുവിന്റെ പ്രദേശത്ത് (അത്യന്തം കഠിനമായ) അർദ്ധരാത്രിയും, ഈശാന്യഭാഗത്ത് പ്രാരംഭരാത്രിയും അനുഭവപ്പെടുന്നു; ഇതാണ് എല്ലായിടത്തും ദിശാനുസൃതമായ സ്ഥിതിവിവരം. പുഷ്കരത്തിന്റെ മധ്യത്തിലൂടെ സൂര്യൻ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ ഗതി ശ്രവിക്കൂ. ഒരു മുഹൂർത്തത്തിൽ സൂര്യൻ ഭൂമിയുടെ മുപ്പത് അംശം സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഒരു മുഹൂർത്തത്തിൽ സൂര്യൻ കടക്കുന്ന യോജനങ്ങളുടെ സംഖ്യ കേൾക്കൂ—അത് മുപ്പത്തൊന്ന് ലക്ഷവും, അമ്പതിനായിരം കൂടി ചേർന്നതാണ്. ഇതാണ് മഹാത്മാവായ ഭാസ്കരന്റെ മുഹൂർത്തപ്രകാരം സഞ്ചാരഗതി. ഇതുപ്രകാരം, ദക്ഷിണഭാഗത്തേക്ക് എത്തുമ്പോൾ, സൂര്യൻ സൗമ്യദിശയെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു; പുഷ്കരത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ, ദക്ഷിണായനത്തിൽ അവൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു.