ലിങ്ഗപുരാണമ്

ഹിമവത് പർവതം യക്ഷന്മാരുടെയും ഭൂതഗണങ്ങളുടെയും ദൈവങ്ങളുടെയും പ്രധാന കേന്ദ്രമാണ്. എല്ലാ പർവതങ്ങളിലുമാണ് മഹാദേവൻ ഹരി, ബ്രഹ്മ, അംബിക എന്നിവരോടൊപ്പം സാന്നിധ്യപ്പെടുന്നത്. നന്തിയും അനുചരഗണങ്ങളും സഹിതം, വിവിധ ദിക്കുകളിലും കാടുകളിലും, നീല, വെള്ള, മൂന്നു കൊമ്പുള്ള പർവതങ്ങളിലുമാണ് ഈ അനുഗ്രഹീത നീല-ചുവപ്പ് ദൈവം വസിക്കുന്നത്. സിദ്ധന്മാർക്കും ദേവന്മാർക്കും പിതൃകൾക്കും ഈ മഹാദേവന്റെ ദർശനം എപ്പോഴും ലഭ്യമാണ്, പ്രത്യേകിച്ച് നീല വജ്രം പോലുള്ള, വെളുത്ത, പ്രകാശമുള്ള, പൊന്നുപോലുള്ള പർവതങ്ങളിൽ. മയിലിന്റെ പിംപൊന്നും, പൊന്നുപോലുള്ളതും, മൂന്നു കൊമ്പുള്ള ശ്രിംഗവാനും എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഈ പർവതരാജാക്കന്മാർ ജംബുദ്വീപത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. പ്ലക്ഷാദ്വീപം മുതലായ മറ്റു ദ്വീപുകളിലും ഓരോ ദ്വീപിലും ഏഴു പർവതങ്ങൾ വീതം, എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും നേരേ പടർന്നുകിടക്കുന്നു. ഇവയെ ദിക്കുകളുടെ പർവതങ്ങൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പ്ലക്ഷാദ്വീപത്തിൽ ഏഴു ദിവ്യമായ മഹാപർവതങ്ങളുണ്ട്: ആദ്യം ഗോമേദക, രണ്ടാമതായി ചന്ദ്രപർവതം. മൂന്നാമതായി നാരദപർവതം, നാലാമതായി ദുന്ദുഭി, അഞ്ചാമതായി സോമക, ആറാമതായി സുമനസ്. അതേ പർവതം വൈഭവ എന്നും ഏഴാമത്തേത് വൈഭ്രജ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവയാണ് പ്ലക്ഷാദ്വീപത്തിലെ പ്രധാന ഏഴു പർവതങ്ങൾ. ശാൽമലിദ്വീപത്തിലും ഏഴു പർവതങ്ങളുണ്ട്: കുമുദ, ഉത്തമ, ബാലാഹക എന്ന പർവതം, ഡ്രോണ, കാങ്ക, മഹിഷ, ഏഴാമത്തേത് കകുദ്മാൻ. കുശദ്വീപത്തിലും ഏഴു പ്രധാന പർവതങ്ങളുണ്ട്: ആദ്യം വിദ്രുമ, രണ്ടാം ഹെമപർവതം, മൂന്നാമത് ദ്യുതിമാൻ, നാലാമത് പുഷ്പിത, അഞ്ചാമത് കുശേശയ, ആറാമത് ഹരിഗിരി, ഏഴാമത് മന്ദര. മന്ദര പർവതം അത്യന്തം ഭംഗിയുള്ളതും മഹാദേവന്റെ വാസസ്ഥാനവുമാണ്. മന്ദാ എന്ന നദി അവിടെ ഉത്ഭവിക്കുന്നു, അതിനാൽ തന്നെ മന്ദര എന്ന പേര് ലഭിച്ചു; കാരണം അതാണ് ജലസംഭരണം. അവിടെ, നന്തിയോടൊപ്പം, ഊര്ത്തിയുള്ള ഗോപുരത്തിൽ, മഹാദേവൻ ശുദ്ധനായ ശിവൻ, സോമൻ, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെ കർത്താവായി വസിക്കുന്നു. പുരാതനകാലത്ത്, മന്ദരപർവതം മഹേശ്വരനെ തപസ്സുകൊണ്ട് പ്രീതിപ്പെടുത്തി; അവിമുക്തം എന്ന മഹാക്ഷേത്രത്തിൽ മഹാദേവൻ പരമോന്നതമായ വരം ലഭിച്ചു. പിന്നീട്, വാസത്തിനായി അംബയോടൊപ്പം അവൻ അവിമുക്തത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ട് മന്ദരപർവതത്തിൽ വാസം ആരംഭിച്ചു. നന്തിയും അനുചരഗണങ്ങളും സഹിതം സോമൻ അവിടെ സ്ഥിരമായി വസിക്കുന്നു. ക്രൗഞ്ചദ്വീപത്തിലും ഏഴു പ്രധാന പർവതങ്ങളുണ്ട്: ആദ്യം ക്രൗഞ്ച, പിന്നെ വാമനക, മൂന്നാമത് അന്ധകാരക. അന്ധകാരത്തിനു അപ്പുറമാണ് ദിവാവൃത് എന്ന പർവതം. അതിന്റെ അപ്പുറമാണ് വിവിന്ദ, അതിന് അപ്പുറം മഹാപർവതമായ പുണ്ഡരിക, പിന്നെ ദുന്ദുഭിസ്വന. ഇവയാണ് ക്രൗഞ്ചദ്വീപത്തിലെ രത്നംപൊതിഞ്ഞ ഏഴു പർവതങ്ങൾ. ശാകദ്വീപത്തും ഏഴു പർവതങ്ങൾ: ഉദയ, റൈവത, ശ്യാമക, രാജത (അംബികയുടെ സ്വന്തം), അംബികേയയ്ക്ക് അപ്പുറമാണ് ഔഷധസമ്പന്നമായ മനോഹരമായ പർവതം, പിന്നെ കേശരി (അവിടെനിന്നാണ് കാറ്റ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്). പുഷ്കരദ്വീപിൽ ഒരു വലിയ പാറപർവതമാണ്, അതിന്റെ കൊമ്പുകൾ വിവിധ രത്നങ്ങളിൽ നിന്നാണ് നിർമ്മിതമായിരിക്കുന്നത്. ഈ മഹാപർവതം ദ്വീപിന്റെ കിഴക്കേപാതിയിൽ, അത്ഭുതകരമായ ഒരു ശിഖരത്തോടുകൂടി നിലകൊള്ളുന്നു. അത് അമ്പതിനായിരം യോജന ഉയരത്തിൽ, മുപ്പത്തിനാലായിരം യോജന ആഴത്തിൽ, അത്രയേറെ വലിയതാണ്. ദ്വീപിന്റെ പകുതിയെ ചുറ്റിപ്പറ്റി മനസോത്തര പർവതം നിലകൊള്ളുന്നു, തീരത്തിനു സമീപം, പുതുതായി ഉദിച്ച ചന്ദ്രനെ പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു. അതും അമ്പതിനായിരം യോജന ഉയരവും അത്രയേറെ വീതിയും വൃത്താകൃതിയുമാണ്. ദ്വീപിന്റെ പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത്, മാനസ എന്ന ഭൂധരപർവതം ഒറ്റപർവതമായി നിലകൊള്ളുന്നു, അതിന്റെ രൂപത്തിൽ രണ്ടായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആ ദ്വീപിൽ രണ്ട് പുണ്യപ്രദേശങ്ങളുണ്ട്: രാജതയും മാനസ്യയും, പർവതത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റി. മാനസയ്ക്കു പുറത്താണ് മഹാവീത പ്രദേശം, അകത്താണ് ധാതകീഖണ്ഡം എന്ന പ്രദേശം. ഈ കമലദ്വീപ് എല്ലാ ദിശകളിലും മധുരജലത്തിലും തൈരിലും നിറഞ്ഞ സമുദ്രം ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കുന്നു; അതിന്റെ വ്യാപ്തി പുഷ്കരദ്വീപിനോടു തുല്യമാണ്. വ്യാപ്തിയിലും പരിധിയിലും പുഷ്കരദ്വീപ് തുല്യമാണ്. ഇങ്ങനെ, ഏഴു ദ്വീപുകളെയും ഏഴു സമുദ്രങ്ങൾ ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കുന്നു. ഓരോ ദ്വീപിനും പിന്നാലെ ഏഴാമത്തെ സമുദ്രം വരുന്നു; ഇങ്ങനെ ദ്വീപുകളും സമുദ്രങ്ങളും പരസ്പരം ക്രമത്തിൽ വർദ്ധിച്ചുവരുന്നതാണ്. പുഷ്കരത്തിന് അപ്പുറമാണ് വലിയ മധുരജലസമുദ്രം, അത് എല്ലാം ചുറ്റിപ്പറ്റി നിലകൊള്ളുന്നു. അതിനപ്പുറം, ഇരട്ടി വലുപ്പമുള്ള ഒരു വലിയ പൊൻഭൂമി കാണപ്പെടുന്നു, ഒറ്റ പാറക്കഷണം പോലെയാണ്, അവിടെ ലോകങ്ങൾ സ്ഥാപിതമാണ്. അതിനപ്പുറം, പ്രകാശമുള്ളതും അപ്രകാശമുള്ളതുമായ ഒരു പർവതം, ചക്രത്തിന്റെ അതിരായി നിലകൊള്ളുന്നു; അതാണ് ലോകാലോകപർവതം. ഈ ദൃശ്യവും അദൃശ്യവുമായ പർവതം എത്ര ദൂരമുണ്ട്, അത്രയും ദൂരമാണ് ഭൂമി വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് പറയുന്നു; അതിന്റെ ഉയരം പത്തായിരം യോജനമാണ്. ലോകാലോകപർവതത്തിന് അത്രയേറെ വീതിയും ഉണ്ട്; അതിന്റെ അടുത്തപകുതിയിൽ സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ എത്തുന്നു. അപ്പുറത്തേ പകുതിയിൽ എപ്പോഴും ഇരുട്ടാണ്, അതിനാലാണ് അതിനെ ലോകാലോകം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഇങ്ങനെ ഭൂമിയുടെ വ്യാപ്തി സംക്ഷിപ്തമായി വിവരിച്ചു. സൂര്യനിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിലേക്കും സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കും, ധ്രുവതാരത്തേക്കും വരെ, ആവഹ മുതലായ ഏഴു വാതായനങ്ങൾ സ്ഥാപിതമാണ്, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ.