ഇലാവൃതവർഷത്തിൽ, അവിടെ neither സൂര്യൻ പ്രകാശിക്കുന്നു, nor ജനങ്ങൾ പ്രായം ചേരുന്നു. അവിടുത്തെ ലോകത്ത് neither ചന്ദ്രൻ ആണ്, nor സൂര്യൻ, nor നക്ഷത്രങ്ങൾ, nor വെളിച്ചം. അവിടെ ജനിക്കുന്നവർ ഒട്ടുമിക്കതും താമരപൂവുപോലെ ദീപ്തിയുള്ളവരും, താമരപുഷ്പംപോലെയുള്ള മുഖവുമാണ് അവർക്കും, താമരയുടെ ഇലപോലെയുള്ള കണ്ണുകളും, താമരയുടെ ഇലപോലെയുള്ള സുഗന്ധവും അവർക്കുണ്ട്. അവിടെ ജനിക്കുന്നവർ സതതമായുള്ള ജീവതത്തോടാണ് ചേരുന്നത്. അവർ ജമ്പൂവൃക്ഷത്തിന്റെ ഫലരസത്തിൽ ജീവിക്കുന്നു; അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ ചലനമില്ലാതെ, സുഗന്ധം നിറഞ്ഞവരാണ്. ദേവലോകത്തിൽ നിന്നുവരുന്നവർ അവിടെ ജനിക്കുന്നു; അവർക്കു neither വൃദ്ധതയുണ്ട്, nor മരണം. അത്തരം ഉത്തമന്മാർ ഇലാവൃതത്തിലെ ദൈവിക പ്രദേശങ്ങളിൽ പതിന്മൂവായിരം വർഷം ജീവിക്കുന്നു. ജമ്പൂഫലരസം കുടിക്കുന്നതുകൊണ്ട് അവർക്കു neither വൃദ്ധത, nor വിശപ്പ്, nor ക്ഷീണം അനുഭവപ്പെടുന്നില്ല; അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾക്കു മരണം ഉണ്ടാകുന്നുമില്ല. അവിടെ ജമ്പുനദ എന്ന പേരിൽ ഒരു സ്വർണ്ണം ഉരുത്തിരിയുന്നു; ദേവന്മാർക്ക് അലങ്കാരമായ അതു, ഇന്ദ്രഗോപ എന്ന ചെറുപുഴുവിന്റെ നിറംപോലും തിളക്കവും ഉള്ളതാണ്. ഇങ്ങനെ, ഞാൻ ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ ഈ ഒമ്പത് പ്രദേശങ്ങളിലുള്ളവരുടെ വർണ്ണം, ആയുസ്, ആഹാരം, മറ്റ് വിശേഷങ്ങൾ എന്നിവ വിവരിച്ചു; എന്നാൽ വിശദമായി അല്ല. ഹേമകൂടത്തിൽ ഗാന്ധർവന്മാരെയും അപ്പ്സരസുകളുടെ കൂട്ടങ്ങളെയും അറിയാവുന്നതാണ്; നിഷധത്തിൽ ശേഷൻ, വാസുകി, തക്ഷകൻ എന്നിവരുള്പ്പെടെയുള്ള എല്ലാ നാഗന്മാരെയും. അതുപോലെ, മുപ്പത്തിമൂന്ന് ശക്തിയുള്ള യാഗദേവതകൾ അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ വസിക്കുന്നു. നീലവണ്ണമുള്ള വൈഡൂര്യപർവതത്തിൽ സിദ്ധന്മാരും വിശുദ്ധ ബ്രഹ്മർഷിമാരും വസിക്കുന്നു. വെളുത്ത പർവതം ദൈത്യന്മാർക്കും ദാനവന്മാർക്കും ആധാരമാണ്. ശ്രിംഗവാൻ പർവതം പിതൃകളുടെ സ്ഥിരവാസസ്ഥലമാണ്. ഹിമവത് പർവതം യക്ഷന്മാരുടെയും ഭൂതഗണങ്ങളുടെയും, ഭഗവാന്റെതുമാണ്; എല്ലാ പർവതങ്ങളിലും മഹാദേവൻ ഹരി, ബ്രഹ്മ, അംബിക എന്നിവരോടൊപ്പം വസിക്കുന്നു. നന്ദിയോടും അനുചരഗണങ്ങളോടും കൂടി, പ്രദേശങ്ങളിലും കാടുകളിലും, നീല, വെള്ള, മൂന്നു കൊമ്പുള്ള പർവതങ്ങളിലും, ആ മഹാനായ നീല-ചുവപ്പ് ദൈവം സദാ വസിക്കുന്നു. സിദ്ധന്മാർക്കും ദേവന്മാർക്കും പിതൃകൾക്കും, പ്രത്യേകിച്ച് നീലവൈഡൂര്യ, വെള്ള, തിളങ്ങുന്ന, സ്വർണ്ണപർവതങ്ങളിൽ, അവൻ എപ്പോഴും ദൃശ്യനാണ്. മയിലിന്റെ പൂച്ചൂടിയ, സ്വർണ്ണവണ്ണം, മൂന്നു കൊമ്പുള്ള ശ്രിംഗവാൻ—ഈ പർവതരാജാക്കന്മാർ ജമ്പുദ്വീപത്തിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. പ്ലക്ഷ, മറ്റു ദ്വീപുകളിലൊക്കെ, ഓരോന്നിലും ഏഴു പർവതങ്ങളുണ്ട്; അവ നേരേ എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതും ദേശപർവതങ്ങൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നവയുമാണ്. പ്ലക്ഷദ്വീപിൽ ദൈവികമായ ഏഴു വലിയ പർവതങ്ങൾ: ആദ്യം ഗോമേദക, രണ്ടാമത്തെ ചന്ദ്രപർവതം. മൂന്നാമത്തെ നാരദ, നാലാമത്തെ ദുന്ദുഭി; അഞ്ചാമത്തെ സോമക, ആറാമത്തെ സുമനസ്. അതേപോലെ, ഏഴാമത്തെ വൈഭവ, വൈഭ്രജ എന്നുമാണ് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്. ഇങ്ങനെ ഈ ഏഴു പർവതങ്ങൾ പ്ലക്ഷദ്വീപിൽ പ്രത്യേകമായി പറയപ്പെടുന്നു. ശാൽമലിദ്വീപിലും ഏഴു പർവതങ്ങളുണ്ട്: കുമുദ, ഉത്തമ, ബാലാഹക എന്ന പർവതം, പിന്നെ ദ്രോൺ, കങ്ക, മഹിഷ, ഏഴാമത്തേതായി കകുദ്മാൻ എന്നുമാണ് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്. കുശദ്വീപിലും ഏഴു പ്രധാന പർവതങ്ങളുണ്ട്. അവയുടെ പേരുകൾ: ആദ്യമായി വിദ്യുമ, രണ്ടാം ഹേമപർവതം, മൂന്നാമത്തെ ദ്യുതിമാൻ, നാലാമത്തെ പുഷ്പിത, അഞ്ചാമത്തെ കുശേശയ, ആറാമത്തെ ഹരിഗിരി, ഏഴാമത്തെ മന്ദര എന്നുമാണ്. മന്ദര മഹാദേവന്റെ വാസസ്ഥലമായ മനോഹരമായ പർവതമാണ്. അവിടുത്തെ നദി മന്ദാ; അതിന്റെ ജലങ്ങൾ മന്ദര പർവതം നിറുത്തുന്നു എന്നതിനാലാണ് ഈ പേര്. അവിടുത്തെ കാളയുദം ചിഹ്നമായ ഭഗവാൻ ശിവൻ, സമസ്തലോകനാഥൻ, സോമൻ, നന്ദിയോടും അനുചരഗണങ്ങളോടും കൂടി, അത്യുത്തമമായ സ്വർണ്ണമന്ദിരത്തിൽ വസിക്കുന്നു. പുരാതനകാലത്ത് മഹേശ്വരൻ മന്ദരപർവതത്തെ തപസ്സിലൂടെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു; അവിമുക്ത എന്ന മഹാക്ഷേത്രത്തിൽ പരമോന്നതമായ വരം ലഭിച്ചു. വാസത്തിനായി അഭ്യർത്ഥിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഭഗവാൻ അംബയോടൊപ്പം അവിമുക്തത്തിൽ നിന്ന് മന്ദരപർവതത്തിലേക്ക് വന്ന് വാസമുറപ്പിച്ചു. നന്ദിയോടും അനുചരന്മാരോടും കൂടി, സോമൻ അവിടുത്തെ താമസിക്കുന്നു; അവിടുത്തെ വിട്ട് പോകുന്നില്ല. ക്രൗഞ്ചദ്വീപിൽ ഏഴു പ്രധാന പർവതങ്ങളുണ്ട്, ആദ്യം ക്രൗഞ്ച. ക്രൗഞ്ച, വാമനക, മൂന്നാമത്തേതായി അന്ധകാരക; അന്ധകാരയ്ക്ക് അപ്പുറം ദിവാവൃത പർവതം. ദിവാവൃതയ്ക്ക് അപ്പുറം വിവിന്ദ പർവതം; വിവിന്ദയ്ക്ക് അപ്പുറം വലിയ പുണ്ടരികപർവതം. പുണ്ടരികയ്ക്ക് അപ്പുറം ദുന്ദുഭിസ്വന; ഇങ്ങനെ ഈ ഏഴു രത്നങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച പർവതങ്ങൾ ക്രൗഞ്ചദ്വീപിലെവയാണ്. ശാകദ്വീപിലും ഏഴു പർവതങ്ങളുണ്ട്: ഉദയ, റൈവത, ശ്യാമക എന്നിങ്ങനെ. അവിടുത്തെ മനോഹരമായ രാജതപർവതം അംബികയുടെതാണ്; അംബികേയയ്ക്ക് അപ്പുറം എല്ലാ ഔഷധങ്ങളാലും നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ പർവതം ഉണ്ട്. അതുപോലെ, കേശരി എന്ന പർവതം ഉണ്ട്, അവിടുന്നാണ് കാറ്റ് ഉരുത്തിരിയുന്നത്. പുഷ്കരദ്വീപിൽ ഒരു വലിയ പർവതം മാത്രം ഉണ്ട്, അത്യന്തം മനോഹരവും രത്നങ്ങൾകൊണ്ടും ഉയർന്ന കല്ലുകൊണ്ടും നിർമ്മിതവുമാണ്. ദ്വീപിന്റെ കിഴക്കേ പാതിയിൽ അതിന്റെ അത്ഭുതമായ കൊമ്പ് ഉയർന്നിരിക്കുന്നു. അത് അമ്പതിനായിരം യോജന ഉയരത്തിൽ, മുപ്പത്തിനാലായിരം യോജന താഴേക്ക് വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ദ്വീപിന്റെ പാതിയെ ചുറ്റിപ്പറ്റി, തീരത്തിനടുത്ത്, പുതിയ ചന്ദ്രക്കലപോലെ തിളങ്ങുന്ന മാനസോത്തര പർവതം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. അതും അമ്പതിനായിരം യോജന ഉയരത്തിൽ, അതേപോലെ വീതിയും വട്ടവും ഉള്ളതുമാണ്. ദ്വീപിന്റെ പടിഞ്ഞാറ് പാതിയിൽ, ഭൂമിയെ ചുമക്കുന്ന മാനസപർവതം ഉണ്ട്; അതൊരു വലിയ കൊമ്പാണ്, അതിന്റെ ഘടന മൂലം രണ്ടായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു. അവിടുത്തെ രാജതയും മാനസ്യയും എന്ന രണ്ടു പുണ്യപ്രദേശങ്ങൾ പർവതത്തിന് ചുറ്റുമുണ്ട്. മാനസയ്ക്ക് പുറത്തുള്ള പ്രദേശം മഹാവീത, അകത്തുള്ളത് ധാതകീഖണ്ഡം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.