ലിങ്ഗപുരാണമ്

അവിടെ, ദീർഘകാലം ആ മഹാത്മാവ് ആനന്ദത്തോടെ സഞ്ചരിച്ചു. അവിടുത്തെ ശുഭമായും പാവനമായും വിശുദ്ധിയായും കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന നദി, മേരു പർവതത്തെ വലതുഭാഗത്തേക്ക് ചുറ്റി ഒഴുകി. ആ നദിയുടെ ജലങ്ങൾ, കാറ്റ് വേഗത്തിൽ തളളിയതുകൊണ്ട്, മേരുവിന്റെ നാലു ആന്തരിക ശിഖരങ്ങളിൽ വീണു. എല്ലാ ദിശകളിലുമുള്ള പർവതങ്ങളെ മറികടന്ന്, ദേവാദിദേവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ആ മഹാനദി വിവിധ ശാഖകളായി വലിയ സമുദ്രത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ആ നദിയിൽ നിന്ന് നൂറുകണക്കിന്, ആയിരക്കണക്കിന് നദികൾ ഉത്ഭവിച്ചു; അവയിലെ പലതും ദ്വീപുകളിലും, പർവതങ്ങളിലും, ദേശങ്ങളിലും പ്രശസ്തമാണ്. അനേകം ചെറിയ നദികളും ഒഴുകുന്നു. കെതുമാലയിൽ, എല്ലാവരും കറുത്ത നിറമുള്ളവരും, ഗംഗാ വസ്ത്രം ധരിച്ചവരുമാണ്; അവർക്കു പ്രധാന ഭക്ഷണം പ്ലാവു പഴമാണ്. അവിടുത്തെ സ്ത്രീകൾ താമരപ്പൂവിന്റെ നിറമുള്ളവരാണ്, അവരുടെ ആയുസ്സ് പത്തു ആയിരം വർഷം എന്നു പറയപ്പെടുന്നു; ഭദ്രാശ്വയിൽ സ്ത്രീകൾ ചന്ദ്രന്റെ കിരണങ്ങളെപ്പോലെ വെളുപ്പാണ്. അവിടുത്തെ എല്ലാവരും കറുത്ത മാവു പഴം ഭക്ഷിക്കുന്നു, ദുഃഖരഹിതരായി, സ്നേഹത്തിൽ ആനന്ദം കണ്ടെത്തുന്നു; ശിവഭക്തരാണ്, ആയുസ്സും പത്തു ആയിരം വർഷമാണ്. അവരുടെ മനസ്സ് പൂർണ്ണമായും ഭഗവാനിൽ അർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, അവർ പൊന്നിനെപ്പോലെ ദീപ്തിയുള്ളവരാണ്. രമണക ദേശത്തും, അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ ആൽപ്പഴം കഴിച്ച് ജീവിക്കുന്നു. അവിടെ ശുദ്ധരായ, ശിവധ്യാനത്തിൽ ലീനരായ എല്ലാവരും ഒരു ലക്ഷത്തി അമ്പതിനായിരം വർഷം ജീവിക്കുന്നു. അവർ പൊന്നുപോലെ ദീപ്തരായ, മഹാഭാഗ്യശാലികളായവരാണ്; പൊൻകാടുകളിൽ വസിക്കുന്നു; അവരുടെ എണ്ണം പതിനൊന്ന് ആയിരത്തി നൂറ്റി അമ്പതാണ്. അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ ആ വർഷങ്ങൾക്കാലം അർജുനവൃക്ഷഫലം ഭക്ഷിച്ച്, പൊന്നുപോലെ പ്രകാശിച്ച്, മനസ്സ് പൂർണ്ണമായും ഭഗവാനിൽ അർപ്പിച്ച് ജീവിക്കുന്നു. കുരു ദേശത്ത്, സ്വർഗത്തിൽ നിന്നും വീണു ജനിച്ച കുരുക്കൾ, എല്ലാം സംയോജനത്തിലൂടെ ജനിച്ചവരാണ്; അവർ പാലും, പാലിൽ നിന്നുള്ള വിഭവങ്ങളും മാത്രം കഴിക്കുന്നു. അവർ പരസ്പരം ചക്രവാകപക്ഷികളെപ്പോലെയാണ്, രോഗവും ദുഃഖവും ഇല്ല, സദാ സന്തോഷത്തിലാണ്. ശക്തിയുള്ള അവർ പതിന്മൂന്നായിരത്തി നൂറ്റി അമ്പതു വർഷം ജീവിക്കുന്നു; അവർ സ്വന്തമായ ഭാര്യയെ മാത്രമേ ആശ്രയിക്കൂ. ആ സ്വർഗവാസികളായ കുരുക്കൾക്ക്, മരണം ഒരുമിച്ച് വരുന്നു; അവർ സന്തോഷത്തോടെയും മഹാസമ്പത്തോടെയും അമൃതഭക്ഷണങ്ങളൊക്കെയും ആസ്വദിക്കുന്നു. അവർക്കു ചന്ദ്രകാന്തം എന്നും ഉണ്ടാകും; അവർ എപ്പോഴും യുവാക്കളാണ്, കറുത്തവയാണെങ്കിലും ഭംഗിയായ അലങ്കാരങ്ങൾ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. ജംബുദ്വീപിൽ, അതുപോലെ തന്നെ, പ്രകാശം പകർന്ന കുരു ദേശവും ഉണ്ട്; അവിടെ, ചന്ദ്രകിരീടനായ ശംഭുവിന്റെ ദിവ്യമായ മന്ദിരം നിലകൊള്ളുന്നു. ഭാരതദേശത്ത്, മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ കർമഫലപ്രകാരം ജീവിക്കുന്നു; അവർക്ക് ദീർഘായുസ്സ്, വിവിധ വർണ്ണങ്ങൾ, പരിമിതമായ ശരീരം എന്നിവയുണ്ട്. അവർ വിവിധ ദേവതകളെ ആരാധിക്കുന്നു, വിവിധ കർമഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു, വിവിധ ജ്ഞാനവും സമ്പത്തും കൈവശമുണ്ട്; പക്ഷേ, അവർക്കു ശക്തിയും ആസ്വാദ്യവും കുറവാണ്. ചിലർ ഇന്ദ്രദ്വീപിൽ, ചിലർ കസേരുവിൽ, ചിലർ താമ്രദ്വീപിൽ, ചിലർ ഗഭസ്തിമതിൽ താമസിക്കുന്നു. ചിലർ സൗമ്യമായ നാഗദ്വീപിലും, ചിലർ ഗന്ധർവ, വരുൺ പ്രദേശങ്ങളിലും; അവിടെ മ്ലേച്ഛന്മാരും പുലിന്ദന്മാരും, അനേകം ജാതികളിൽ ജനിച്ചവരും ഉണ്ട്. കിഴക്കോട്ട് കിരാതന്മാരും, പടിഞ്ഞാറിൻ അറ്റത്ത് യവനന്മാരുമാണ്; നടുവിൽ ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ, എല്ലാ പ്രദേശങ്ങളിലും ശൂദ്രന്മാരുമാണ്. അവർ യാഗം, യുദ്ധം, വ്യാപാരം എന്നിവയിൽ നിലനിൽക്കുന്നു; പരസ്പരം ഇടപാടുകൾ നടക്കുന്നു. ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്, ഓരോ വർഗ്ഗവും തങ്ങളുടെ കൃത്യങ്ങൾ മനസ്സോടെ, ക്രമത്തിൽ നിർവഹിക്കുന്നു. ഇവിടുത്തെ മനുഷ്യരുടെ പ്രവർത്തനം സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും ലക്ഷ്യമാക്കി നടക്കുന്നു; അവരുടെ കർമങ്ങൾ കാലത്തിനനുസരിച്ചാണ്, മറ്റൊന്നുമല്ല, മഹർഷേയേ. കിംപുരുഷദേശത്ത്, മനുഷ്യരുടെ ആയുസ്സ് പത്തു ആയിരം വർഷമാണ്; പുരുഷന്മാർ പൊന്നുപോലെയുള്ളവർ, സ്ത്രീകൾ ദേവകന്യകളെപ്പോലെയാണ്. അവരൊക്കെയും രോഗവും ദുഃഖവും ഇല്ലാത്തവരും, ശിവഭക്തരുമായും, ശുദ്ധരായും, പൊന്നുപോലെയുള്ളവരുമായും, ഭാര്യകളോടൊപ്പം താമസിച്ച് പ്ലക്ഷഫലം ഭക്ഷിക്കുന്നവരുമാണ്. ഹരിവർഷത്തിലും, ജനങ്ങൾ വലിയ വെള്ളി പോലെയാണ്; എല്ലാവരും ദൈവീകശരീരമുള്ളവർ, ദേവലോകത്തിൽ നിന്ന് വീണവരാണ്. അവർ ഹരനെ, സർവ്വേശ്വരനെ ആരാധിക്കുന്നു, ശുദ്ധമായ ഇരട്ടചക്കരസം കുടിക്കുന്നു; അവർക്കു വൃദ്ധതയില്ല, അവർ വേദനിക്കുന്നില്ല. അവിടെ മനുഷ്യർ പത്തു ആയിരം വർഷം ജീവിക്കുന്നു; ആ കേന്ദ്രപ്രദേശമാണ് ഇലാവൃതം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. അവിടുത്തെ സൂര്യനും ഇല്ല, ജനങ്ങൾ വൃദ്ധരാവുന്നില്ല; ഇലാവൃതത്തിൽ neither ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നക്ഷത്രങ്ങളും പ്രകാശവും ഇല്ല. അവർ താമരപൂവിനെപ്പോലെ ദീപ്തരായ മുഖം, കണ്ണുകൾ, സുഗന്ധം എന്നിവയോടെ ജനിക്കുന്നു; അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ സദാ ജീവതത്തിൽ ലീനരാണ്. അവർ ജംബൂഫലരസം കുടിച്ച്, അചഞ്ചലരായി, സുഗന്ധരായി ജീവിക്കുന്നു; ദേവലോകത്തിൽ നിന്ന് വന്നവർ അവിടെ ജനിക്കുന്നു, അവർക്കു വൃദ്ധതയോ മരണവും ഇല്ല. ആ ദൈവീക ഇലാവൃതപ്രദേശത്ത്, അത്യുത്തമപുരുഷന്മാർ പതിന്മൂന്നായിരം വർഷം ജീവിക്കുന്നു. ജംബൂഫലരസം കുടിക്കുന്നതിനാൽ അവർക്കു വൃദ്ധതയോ, വിശപ്പോ, ക്ഷീണമോ, മരണവും ഇല്ല. അവിടെ ജംബുനദം എന്ന സ്വർണ്ണവിഭാഗം ഉത്ഭവിക്കുന്നു; ദേവന്മാർക്ക് അലങ്കാരമായ, ഇന്ദ്രഗോപപുഴുവിനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള, ദീപ്തിയുള്ള സ്വർണ്ണം. ഇങ്ങനെ, ഈ ഒൻപതു പ്രദേശങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നവരുടെ വർണ്ണം, ആയുസ്സ്, ആഹാരം, മറ്റ് പ്രത്യേകതകൾ സങ്ക്ഷിപ്തമായി ഞാൻ വിശദീകരിച്ചു; വിശദമായി പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ഹേമകുടപർവതത്തിൽ ഗന്ധർവരും എല്ലാ അപ്സരാസ്സമൂഹങ്ങളും വസിക്കുന്നു; നിഷധപർവതത്തിൽ എല്ലാ നാഗന്മാരും: ശേഷൻ, വാസുകി, തക്ഷകൻ എന്നിവരും. മുപ്പത്തിമൂന്നു ശക്തരായ യാഗദേവന്മാർ അവിടെ ആനന്ദിക്കുന്നു; നീലവജ്രമലയിൽ സിദ്ധന്മാരും ശുദ്ധബ്രഹ്മർഷിമാരും വസിക്കുന്നു. വെള്ളപർവതം ദൈത്യന്മാരുടെയും ദാനവന്മാരുടെയും വാസസ്ഥലമാണ്; ശ്രിംഗവാന്പർവതം എന്നും പിതൃകളുടെ വാസസ്ഥലമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.