രുദ്രപുരി എന്നൊരു നഗരമാണ്, അനേകം കൊട്ടാരങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതും, അതിൽ ശിവൻ തന്റെ രൂപം നൂറു മടങ്ങ് വർദ്ധിപ്പിച്ച് അംബയോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ കളിക്കുന്നു. അംബയോടും ശിവന്റെ അനുചരന്മാരോടും ചേർന്ന് അദ്ദേഹം ക്രീഡിക്കുന്നു; അതാണ് ശിവന്റെ വാസസ്ഥലം. ശര്വന്റെ ശയനസ്ഥലങ്ങൾ നൂറുകണക്കിന് ആയിരങ്ങൾ, ദ്വീപുകളിൽ, മലകളിൽ, കാടുകളിൽ, നദികളുടെയും തടാകങ്ങളുടെയും തീരങ്ങളിൽ, ജലസംയോഗങ്ങളിലുമാണ്. അവിടെ അനേകം നദികൾ ഉദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നു, എപ്പോഴും ജലസമൃദ്ധവും ശുഭപ്രദവും, തടാകങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്നവയും, എണ്ണമറ്റവയും. ഈ നദികൾ കിഴക്കോട്ട് മുഖം, തെക്കോട്ട് വായ്, വടക്കിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവം; പാശ്ചാത്യത്തിൽ ഉറവിടം, ശുഭവും ശുദ്ധവുമാണ്, ഓരോ വർഷവും പറയപ്പെടുന്നു. ആകാശത്തിലെ സമുദ്രം, സോമം എന്നറിയപ്പെടുന്നതാണ്, എല്ലാ ജീവികളുടെ അടിസ്ഥാനവും ദേവതകൾക്ക് അമൃതത്തിന്റെ ഉറവിടവുമാണ്. അതിൽ നിന്ന് വിശുദ്ധമായ ഒരു നദി ഒഴുകുന്നു; അതിന്റെ ജലം ശുദ്ധവും, ആകാശത്തിലൂടെ ഒഴുകുന്നവയും, ഏഴാമത്തേത് കാറ്റിന്റെ പാതയിലൂടെ, അമൃതജലങ്ങളോടെ മുന്നേറുന്നു. അവൾ പ്രകാശങ്ങളോട് ചേർന്ന്, അനേകം താറാവുകളാൽ സേവിക്കപ്പെടുന്നു, ആകാശത്തിലെ കോടിയോളം നക്ഷത്രങ്ങളുമായി ചേരുന്നു. ചന്ദ്രൻ ദിവസേന ചുറ്റും പോലെ, അവൾ എൺപത്തിയൊന്ന് ആയിരം നാലു നൂറ് (84,000) വരെ ഉയരുന്നു. മഹാമേരു, ശ്രീകണ്ഠന്റെ ക്രീഡാഭൂമി പോലെ ആഹ്ലാദകരമായത്, അത്രയേറെ യോജനങ്ങൾ നീളുന്നു; അവിടെ ശര്വൻ അംബയോടും ഗണാധിപന്മാരോടും കൂടെ ഇരിക്കുന്നു. അവിടെ, ദീർഘകാലം അദ്ദേഹം ക്രീഡിക്കുന്നു; അതിൽ നിന്ന് ശുഭപ്രദമായ വിശുദ്ധ നദി, മേരു പർവതത്തെ വലതുവശം ചുറ്റി ഒഴുകുന്നു. അവളുടെ ജലം, കാറ്റിനാൽ വേഗത്തിൽ ചിതറപ്പെട്ടു, മേരുവിന്റെ നാലു ആന്തരിക കുന്നുകളിൽ പതിക്കുന്നു. എല്ലാ മലകളിലും അവൾ അതിജീവിച്ച്, ദേവദേവന്റെ ആജ്ഞാനുസരണം, മഹാസമുദ്രത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു, എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും ശാഖകളായി. അവളിൽ നിന്ന് നൂറുകണക്കിന്, ആയിരക്കണക്കിന് നദികൾ ഉത്ഭവിക്കുന്നു; അവയിൽ പലതും ദ്വീപുകളിൽ, മലകളിൽ, പ്രദേശങ്ങളിൽ പ്രശസ്തമാണ്. അനേകം ചെറിയ നദികൾ ഒഴുകുന്നു; കെതുമാലയിൽ, ജനങ്ങൾ കറുത്തവർ, ഗംഗയുടെ വസ്ത്രം ധരിച്ച്, ചക്ക കഴിക്കുന്നു. അവിടുത്തെ സ്ത്രീകൾ താമരയിലപോലെയാണ്, ജീവകാലം പത്തായിരം വർഷം; ഭദ്രാശ്വയിൽ സ്ത്രീകൾ ചന്ദ്രകിരണങ്ങൾ പോലെ വെള്ളയാണ്. അവിടെ എല്ലാവരും കറുത്ത മാങ്ങ കഴിക്കുന്നു, കഷ്ടതകളില്ല, പ്രേമത്തിൽ ആഹ്ലാദിക്കുന്നു, ശിവഭക്തിയിൽ പത്തായിരം വർഷം ജീവിക്കുന്നു. അവരുടെ മനസ്സ് പൂർണ്ണമായും ഭഗവാനോടാണ്, പൊന്നുപോലെയാണ്他们; രമണകയിൽ ജനങ്ങൾ ആൽഫലമാണ് ആഹാരം. ശിവധ്യാനത്തിൽ ലയിച്ച ശുദ്ധരായ അവർ, ഒരു ലക്ഷം അഞ്ഞൂറു വർഷം ജീവിക്കുന്നു. അവർ പൊന്നുപോലെയാണ്, വലിയ ഭാഗ്യശാലികൾ, പൊൻകാടുകളിൽ വസിക്കുന്നു; അവരുടെ എണ്ണം പതിനൊന്ന് ആയിരം ഒരു നൂറു അൻപത് (11,150) ആണ്. അവിടെ, അത്ര വർഷം, അശ്വത്ഥഫലത്തിൽ ജീവിക്കുന്നു, പൊന്നുപോലെ തിളങ്ങുന്നു, മനസ്സ് ഭഗവാനിലേക്ക് സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. കുരുവിന്റെ ദേശത്ത്, സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് വീണ കുരുക്കൾ, സംയോജനത്തിലൂടെ ജനിക്കുന്നു, പാലും പാൽപാനിയുമാണ് ജീവിതം. അവർ പരസ്പരം ചക്രവാകപക്ഷികൾ പോലെ ഭക്തരാണ്, രോഗവും ദുഃഖവും ഇല്ല, എപ്പോഴും സന്തോഷത്തിലാണ്. അവിടുത്തെ ശക്തരായവർ പതിനെട്ട് ആയിരം ഒരു നൂറു അൻപത് (13,150) വർഷം ജീവിക്കുന്നു, തങ്ങളുടെ സ്ത്രീകൾക്കു മാത്രമേ സാന്നിധ്യം നൽകൂ. ആ കുരുക്കൾക്ക്, സ്വർഗവാസികൾക്ക്, മരണം ഒരുമിച്ച് വരുന്നു; അവർ ആഹ്ലാദകരരാണ്, വലിയ സമ്പന്നർ, എല്ലാ രസഭക്ഷണവും ആസ്വദിക്കുന്നു. അവർ എപ്പോഴും ചന്ദ്രശിലയുണ്ട്, യൗവനം നിലനിർത്തുന്നു, കറുത്ത ശരീരവും, എല്ലാ അലങ്കാരവും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. ജംബുദ്വീപിൽ, കുരുവിന്റെ ഭംഗിയുള്ള പ്രദേശവും ഉണ്ട്, അവിടെ ശംഭുവിന്റെ, ചന്ദ്രശിഖരന്റെ, ചന്ദ്രംപോലെ തിളങ്ങുന്ന ദൈവിക കൊട്ടാരം നിലകൊള്ളുന്നു. ഭാരതദേശത്ത്, മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ കർമ്മഫലപ്രകാരം ജീവിക്കുന്നു; അവർ ദീർഘായുസ്സുള്ളവരും, വിവിധ വർണ്ണങ്ങളുള്ളവരും, സ محدود ശരീരമുള്ളവരും. വിവിധ ദേവതാരാധനയിൽ, വിവിധ കർമ്മഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു, വ്യത്യസ്ത ജ്ഞാന-സമ്പത്തുള്ളവരും, ദുർബലരും, കുറഞ്ഞ ആസ്വദന ശേഷിയുള്ളവരും. ചിലർ ഇന്ദ്രദ്വീപിൽ, ചിലർ കസേരുവിൽ, ചിലർ താമ്രദ്വീപിൽ, ചിലർ ഗഭസ്തിമതിൽ, ചിലർ നാഗദ്വീപിൽ, ഗന്ധർവ-വരുണ പ്രദേശങ്ങളിൽ; അവിടെ മ്ലേച്ചരും, പുലിന്ദരും, അനേകം വർഗ്ഗങ്ങളിൽ ജനിച്ചവരും ഉണ്ട്. കിഴക്കിൽ കിരാതർ, പടിഞ്ഞാറിൽ യവനർ, ഇടയിൽ ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ, എല്ലായിടത്തും ശൂദ്രർ. അവർ യാഗത്തിൽ, യുദ്ധത്തിൽ, വാണിജ്യത്തിൽ സ്ഥിരതയുണ്ട്; പരസ്പരം ഇടപാടുകൾ നടക്കുന്നു. ധർമ്മം, സമ്പത്ത്, കാമം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു, ഓരോ വർഗ്ഗവും തങ്ങളുടെ കർമ്മങ്ങൾ, സങ്കൽപ്പത്തോടും അഭിമാനത്തോടും, ജീവിതക്രമത്തിൽ അനുസരിച്ച് നിർവഹിക്കുന്നു. ഇവിടെ, മനുഷ്യരുടെ പ്രവർത്തനം സ്വർഗ്ഗത്തെയും മോക്ഷത്തെയും ലക്ഷ്യമാക്കുന്നു; അവരുടെ കർമ്മങ്ങൾ കാലചക്രത്തിൽ ബന്ധപ്പെട്ടു, മറ്റൊന്നുമല്ല. കിംപുരുഷയിൽ, മനുഷ്യരുടെ ആയുസ്സ് പത്തായിരം വർഷം; പുരുഷന്മാർ പൊന്നുപോലെയും, സ്ത്രീകൾ ദേവതകളെപ്പോലെയും. അവരിൽ രോഗവും ദുഃഖവും ഇല്ല, ശിവഭക്തരാണ്, ശുദ്ധസ്വഭാവമുള്ളവരും, പൊൻപോലെയുള്ളവരും, തങ്ങളുടെ ഭാര്യമാരോടൊപ്പം ജീവിക്കുന്നു, പ്ലക്ഷഫലമാണ് ആഹാരം. ഹരിവർഷത്തിലും, ജനങ്ങൾ വലിയ വെള്ളിയേപ്പോലെയാണ്; divine form ഉള്ളവരും, ദേവലോകത്തിൽ നിന്ന് വീണവരും. അവർ ഹരനെ, സർവ്വനാഥനെ ആരാധിക്കുന്നു, ശുദ്ധമായ ഉണക്കരസം കുടിക്കുന്നു; വയസ്സു വരില്ല, അവിടെ ജനങ്ങൾ പ്രായം കൂടില്ല. അവിടെ, മനുഷ്യർ പത്തായിരം വർഷം ജീവിക്കുന്നു; ഈ കേന്ദ്രപ്രദേശം ഇലാവൃതം എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.