ലിങ്ഗപുരാണമ്

ഏകാന്തമായ ഒരു കാലത്ത്, മഹർഷിയുടെ ഏഴ് പുത്രന്മാർ ആയ രാജ, സുഹോത്ര, ബഹു, സവൻ, അനഘ, സുതപ, ശുക്ര എന്നിവരുടെ വംശകഥയാണു തുടങ്ങുന്നത്. സ്വയംഭുവായ പ്രഭുവും, ഭവയുടെ ആത്മാവും, പിതാമഹനും, അഗ്നിയും, ജീവികളുടെ പ്രാണശക്തിയും ആയ അഗ്നി, സ്വാഹയിലൂടെ മൂന്ന് പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു; ഈ മൂന്ന് പുത്രന്മാർ മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി ജനിച്ചു. അഗ്നിയുടെ ഈ മൂന്നു പുത്രന്മാർ പവമാന, പാവക, ശുചി എന്നിങ്ങനെയാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. പവമാന friction-ൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്, പാവക വൈദ്യുത അഗ്നിയാണെന്നും, ശുചി സൂര്യാത്മാവാണെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ഇവരുടെ പുത്രന്മാരും, പുത്രപുത്രന്മാരും, ഈ വംശത്തിൽ ചുരുക്കമായി വിശദീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഏഴ് വിഭാഗങ്ങൾ, ആദ്യത്തെ അമ്പത് ഒപ്പം ഒമ്പത് അഗ്നികൾ, യജ്ഞങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന അഗ്നികൾ ആയി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു. ഇവരൊക്കെയും തപസ്സുകാരും, വ്രതധാരികളും, ജീവികളുടെ അധിപതികളും, രുദ്രസ്വഭാവമുള്ളവരും എന്നിങ്ങനെയാണ് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്. യജ്ഞം ചെയ്യാത്തവരും, യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവരും പിതാക്കളാണ്; യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവരെ അഗ്നിഷ്വാത്തന്മാർ എന്നറിയപ്പെടുന്നു, മറ്റുള്ളവരെ ബർഹിഷദുകൾ എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്. സ്വധാ, അഗ്നിഷ്വാത്ത വംശത്തിൽ നിന്നും മനസ്സിൽ നിന്നു ജനിച്ച മേനയെ ജനിപ്പിച്ചു; ഈ മനസ്സിൽ നിന്നു ജനിച്ച മേന ലോകങ്ങളിൽ പ്രശസ്തയാണു. മേന, മൈനാകയും, ക്രൗഞ്ചയും, അവരുടെ സഹോദരി ഉമയും ജനിപ്പിച്ചു; ഗംഗ, ഹിമവതിന്റെ പുത്രി, ഭവയുമായി സംയുക്തമായി പവിത്രതയോടെ ജനിച്ചു. അവൾ ധരണിയെ, മനസ്സിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവളെ, യജ്ഞനിഷ്ഠയോടെ ജനിപ്പിച്ചു; സ്വധാ, രാജാവ് മെറുവിന്റെ ഭാര്യയായി, ലോട്ടസ് മുഖമുള്ളവളായി മാറി. പിതാക്കൾ അമൃതം പാനം ചെയ്യുന്നവരാണെന്ന് പറയുന്നു; അവരുടെ വംശം ഇവിടെ വിശദമായി വിവരിക്കുന്നു. മഹർഷികളുടെ മുഴുവൻ വംശം കേൾക്കാൻ ക്ഷണിക്കുന്നു. പിന്നീട്, ദാക്ഷായണി, സതി, രുദ്രന്റെ പക്കലേക്ക് പോയി, പാർവതിയായി. ദക്ഷനെ അപമാനിച്ച ശേഷം, അവൾ ഭവയെ ഭർത്താവായി നേടി; അവളെ ധ്യാനിച്ച നീലലോഹിതൻ അനേകം രുദ്രന്മാരെ വിടുവിച്ചു. സ്വയം, അവൻ എല്ലാം സൃഷ്ടിച്ചു, ലോകങ്ങൾക്കിടയിൽ ആദരിക്കപ്പെട്ടു; ബ്രഹ്മാവിന്റെ അഭ്യർത്ഥനയിൽ, സപ്തർഷികളിൽ കടുവപോലുള്ളവൻ, ചിരിച്ചു, ഉടൻ അതു നിർവഹിച്ചു. ആ രുദ്രന്മാർ വഴി പതിനാലു ലോകങ്ങൾ മുഴുവൻ മൂടപ്പെട്ടു; വിവിധ രുദ്രന്മാരെ, ശുദ്ധവും നീല-ചുവപ്പുമുള്ളവരെയും, പിതാമഹൻ കണ്ടു. വയസ്സും മരണവും ഇല്ലാത്ത ആ രുദ്രന്മാരെ പിതാമഹൻ അഭിസംബോധന ചെയ്തു: "നമസ്കാരം, മഹാദേവന്മാരെ, ത്രിനേത്രന്മാരെ, നീല-ചുവപ്പുമുള്ളവരേ." അവർ എല്ലാം അറിയുന്നവരും, എല്ലാം വ്യാപിച്ചവരും, ഉയരമുള്ളവരും, ചെറുതും, വളഞ്ഞവരും, ശുഭപ്രദവും, സ്വർണ്ണകേശവും, ദൃഷ്ടിനാശകരും, ശാശ്വതവും, ജ്ഞാനവാനും, ശുദ്ധവുമായവരും. ദ്വൈതമില്ലാത്തവരും, രാഗരഹിതവരും, സർവാത്മാക്കളും, ഭവയുടെ പുത്രന്മാരും; രുദ്രന്മാരെ സ്തുതിച്ച ശേഷം, രുദ്രൻ ഭവയെ, ശിവയെ, പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തശേഷം, സ്വർണ്ണത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ഭാഗ്യവാൻ സംസാരിച്ചു. "നമസ്കാരം, മഹാദേവാ; ശങ്കരാ, മരണരഹിതരായ ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കരുത്; മരണവുമായി ബന്ധമുള്ളവരെ സൃഷ്ടിക്കണം." അതിന് ശങ്കരൻ പറഞ്ഞു: "അത് എന്റെ സ്ഥിതി അല്ല; നീ, പ്രഭു, ഇഷ്ടാനുസരണം മരണബന്ധിതരായ ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്ക." അനുമതി ലഭിച്ച ശേഷം, ചതുര്മുഖൻ ശങ്കരനിൽ നിന്നു എല്ലാ ചലന-അചലന വസ്തുക്കളും, വയസ്സും മരണവും കൂടിയ ലോകം സൃഷ്ടിച്ചു. പിന്നെ, രുദ്രന്മാർ withdrawal-ൽ അസ്ഥിരമായ ശങ്കരൻ, സ്ഥാണു സ്ഥിതിയിൽ പ്രവേശിച്ചു; ഇതാണ് ശങ്കരന്റെ മഹത്വം. ദയാലുവായ രുദ്രൻ, സമ്പൂർണ ജീവികളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു; ശംഭുവിന്റെ രൂപത്തിൽ, നിർഗുണനും, സ്വച്ഛാനുസരണം നിലനിൽക്കുന്നവനും. ശങ്കരൻ, യോജനൈപുണ്യത്തോടെ effortlessly, വൈരാഗ്യത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവർക്കു മോക്ഷം നൽകുന്നു; ഈ മോക്ഷം 'ശം' എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്. ഭവയിലുള്ള ഭയത്തിൽ നിന്ന്, ഉപാധികൾ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, മനുഷ്യനിൽ വൈരാഗ്യം ഉദിക്കുന്നു; ഈ വൈരാഗ്യം മറ്റു ശാസ്ത്രങ്ങളിലും അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ദോഷങ്ങളിൽ നിന്ന് മാറി, ഗുണങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, അന്വേഷണം കൂടാതെ, ജ്ഞാനത്തിൽ നിന്നാണ് ഈ അവസ്ഥ വരുന്നത്; പരമപ്രഭുവിന്റെ കൃപയാൽ ഈ ഐക്യം ലഭിക്കുന്നു. ധർമ്മം, ജ്ഞാനം, വൈരാഗ്യം, ഐശ്വര്യം — ഇവ എല്ലാം ശംകരൻ തന്നെയാണ്; അവൻ നേരിട്ട് പിനാകി, നീല-ചുവപ്പുള്ളവൻ. ശംകരനിൽ അഭയം സ്വീകരിക്കുന്നവർ എല്ലാം സംശയമില്ലാതെ മോക്ഷം നേടുന്നു; അത്യന്തം പാപികൾ പോലും ഭയാനകമായ നരകത്തിൽ പോകുന്നില്ല. അതിനാൽ, ശംകരനിൽ അഭയം സ്വീകരിക്കുന്നവർ ശാശ്വതത്വം നേടുന്നു; മായയുടെ ഇരുപത്തിയെട്ട് ഭയാനക രൂപങ്ങൾ അവസാനിക്കുന്നു. അനേകം നരകങ്ങൾ ഉണ്ട്, പാപികൾ അവിടെ പീഡിതരാവുന്നു; ശിവ, രുദ്ര, ശംകര, നീല-ചുവപ്പുള്ളവരിൽ അഭയം സ്വീകരിക്കാത്തവർ അവിടെ പോകുന്നു. അവൻ സർവജീവികളുടെ അഭയം, അക്ഷയൻ, ലോകങ്ങളുടെ അധിപതി, പരമാത്മാവും, പുരുഹൂതനും, മനുഷ്യർ സ്തുതിക്കുന്നവനുമാണ്. അന്ധകാരത്തിൽ അവൻ കാലരുദ്രൻ; പാഷാനിൽ സ്വർണ്ണത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവൻ; സത്ത്വത്തിൽ വിശ്വനായി വ്യാപിച്ചവൻ; അതീതത്തിൽ മഹേശ്വരൻ. മനുഷ്യർ എങ്ങനെ നരകത്തിൽ പോകുന്നു, ജ്ഞാനിയേ? പ്രവർത്തനമോ, അപ്രവർത്തനമോ? ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഭവയുടെ അതിമാനവശക്തിയും, ശംകരന്റെ ഉത്ഭവവും, ചുരുക്കത്തിൽ, എല്ലാവരും കാണുന്ന വിധത്തിൽ, തുറന്നു പറയാം. എല്ലാ തത്വങ്ങളും അറിഞ്ഞ യോഗികൾ, പരമവൈരാഗ്യത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു. ശ്വാസനിയന്ത്രണം തുടങ്ങിയ എട്ട് പ്രായോഗികങ്ങൾക്കൊപ്പം, ദയാദികഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നരായി, വിവിധ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടും, അവരുടെ കർമ്മം അനുസരിച്ച് സ്വർഗ്ഗത്തിലോ നരകത്തിലോ പോകുന്നു. കൃപയിൽ നിന്ന് ജ്ഞാനം ഉത്ഭവിക്കുന്നു; ജ്ഞാനത്തിൽ നിന്ന് യോഗം ആരംഭിക്കുന്നു; യോഗത്തിലൂടെ മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നു; കൃപയാൽ ഇതൊക്കെ സാധ്യമാണ്. കൃപയാൽ, യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം, ദൈവീകവും മഹേശ്വര യോഗവും, യഥാർത്ഥം പറയാൻ കഴിയുമോ, യോജനായകന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ? ശിവൻ, ചിന്താരഹിതനായി, യോഗമാർഗ്ഗത്തിൽ എങ്ങനെയാണ് കൃപ നൽകുന്നത്, ഏത് സമയത്താണ് മനുഷ്യർക്കു കൃപ നൽകുന്നത്, മഹാബലശാലിയേ?