ലിങ്ഗപുരാണമ്

മഹേശ്വരന്റെ അതിശയകരമായ രൂപം കണ്ട്, ശിലാദൻ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു: "എട്ടു രൂപങ്ങൾകൊണ്ടു ഉള്ളവനായി, പതിനൊന്നു ഭാവങ്ങളിലായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഈ മഹാനാരാണ്?" ശിലാദന്റെ ഈ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ, ദേവശത്രുക്കളുടെ സംഹാരകനായ മഹേശ്വരൻ, തന്റെ ശുഭമായ കൈകൾ ബ്രഹ്മാവിന്റെ മേൽ വച്ച് പറഞ്ഞു: "എനിക്ക് പരമാത്മാവായാണ് അറിയേണ്ടത്; എന്റെ സമീപത്തുള്ള ഈ ശക്തി എന്റെ അജൻമമായ മായയാണ്." "ഈ രുദ്രന്മാർ ഇവിടെ പ്രതിഷ്ഠിതരായി, നിന്നെ രക്ഷിക്കാൻ വന്നവരാണ്." അങ്ങനെ മഹേശ്വരൻ പറഞ്ഞതും, ബ്രഹ്മാവു ദേവാദിദേവനായ ആ ഭഗവാനെ പ്രണാമം ചെയ്ത്, സന്തോഷംകൊണ്ടു കണങ്ങൾ നിറഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു: "പ്രഭോ, ദേവദേവ, ഞാൻ ദുഃഖങ്ങളിൽ പെട്ടിരിക്കുന്നു. ശങ്കരാ, ഈ സംസാരചക്രത്തിൽ നിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കണം." അപ്പോൾ ഉമാപതിയായ ശിവൻ പിതാമഹനെ നോക്കി സ്നേഹപൂർവ്വം പുഞ്ചിരിച്ചു. അതിനു ശേഷം, ഭഗവാൻ രുദ്രന്മാരോടും തന്റെ മായയോടും കൂടി അപ്രത്യക്ഷനായി. അങ്ങനെ, ശിലാദേ, ലോകങ്ങളിൽ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കാത്തവൻ അത്യന്തം അപൂർവനാണെന്ന് അറിഞ്ഞിരിക്കണം. മരണമില്ലാത്ത മനുഷ്യനും അപൂർവനാണ്; പദ്മജനായ ബ്രഹ്മാവിനും മരണം അനിവാര്യമാണ്. എന്നാൽ ദേവദേവനായ രുദ്രൻ പ്രസന്നനാകുമ്പോൾ, അതെല്ലാം സാധ്യമാണ്. "ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കാത്ത, മരണരഹിതനായ പുത്രൻ, എന്റെ, വിഷ്ണുവിന്റെ, മഹാത്മാവായ ബ്രഹ്മാവിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ലഭിക്കാൻ അസാധ്യമല്ല." "അജന്മനും, അമരനും ആയ ഒരാളെ വിവരണം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല." അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, കാരുണ്യവാനായ ശിവൻ ശിലാദനെ അനുഗ്രഹിച്ചു. ദേവതകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ശിവൻ വെള്ള കാളയിൽ കയറി യാത്രയായി. ശിവൻ, ഇന്ദ്രൻ എന്നിവർ യാത്രയായതിനു ശേഷം, ശിലാദൻ മഹാദേവനായ ഭവനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ കഠിനമായ തപസ്സിൽ ആകുലനായി. അങ്ങനെ, പരമോന്നത ലക്ഷ്യത്തോടെ, ശുദ്ധഹൃദയത്തോടു തപസ്സ് ചെയ്ത ശിലാദൻ, ദൈവീയമായ ആയിരം വർഷങ്ങൾ ഒരു നിമിഷം പോലെ അനുഭവിച്ചു. ആ തപസ്സിന്റെ ഫലമായി, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശരീരം പുഴുവുകൾ കൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ടു; ചുവന്ന, മൂർച്ചയുള്ള പല്ലുകളുള്ള കീടങ്ങൾ ശരീരത്തിൽ കയറി. മാംസം, രക്തം, ചർമ്മം എല്ലാം ഇല്ലാതായി, മതിൽപോലെ അശ്രാവ്യമായ അവസ്ഥയിൽ, അസ്ഥികൾ മാത്രം ശേഷിച്ചു. അപ്പോൾ, മനോഹരനായ ശങ്കരൻ, മനോഹരമായ കാമന്റെ ശത്രു, തന്റെ കൈ ശിലാദന്റെ മേൽ വച്ചതോടെ, ആ മഹർഷിയുടെ സർവ്വതപസ്സിന്റെ ക്ഷീണം അക്ഷണമായി മാറി. ശിലാദന്റെ തപസിൽ തൃപ്തനായി, ഭഗവാൻ ശങ്കരൻ, തന്റെ ഗണങ്ങളോടും ബ്രഹ്മാവിനോടും കൂടി അവിടെ പ്രത്യക്ഷനായി: "നിന്റെ തപസ്സിന്റെ ഫലം ഞാൻ സംതൃപ്തനാണ്. മഹാനുഭാവാ, ഈ തപസ്സിന്‍റെ ലക്ഷ്യം എന്താണ്? എല്ലാ ശാസ്ത്രാർത്ഥങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള, സർവ്വജ്ഞനായ പുത്രനെയും ഞാൻ നിനക്ക് നൽകാം." ദേവാദിദേവനായ ശിവനെ വന്ദിച്ച്, ശിലാദൻ സന്തോഷം നിറഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ, ചന്ദ്രനെ കിരീടമായി ധരിച്ച ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ചു: "പ്രഭോ, ദേവദേവ, ത്രിപുരസംഹാരകനേ, ശങ്കരാ, ഞാൻ അജന്മനും, അമരനും ആയൊരു പുത്രനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു." മുമ്പ്, ശിവൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ മുഖാന്തിരം ശിലാദനോട് സ്നേഹപൂർവ്വം പറഞ്ഞിരുന്നു: "ദ്വിജാ, ബ്രഹ്മാവും, മഹാത്മാക്കളായ തപസ്വികളും, ദേവതകളും, മുൻകാലത്ത് അവതാരാർത്ഥം എന്നെ ആരാധിച്ചിരുന്നു. അജന്മനായും, നന്ദി എന്ന നാമത്തിൽ, ഞാൻ നിന്റെ പുത്രനാകും. നീ എന്റെ പിതാവായിരിക്കും, ബ്രഹ്മാവ് ലോകങ്ങളുടെ പിതാവായതുപോലെ." അതുപറഞ്ഞ്, ശിലാദൻ ഭക്തിപൂർവ്വം നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു, ചന്ദ്രനെപ്പോലെ ദീപ്തിയുള്ള സോമൻ തൃപ്തനായി അപ്രത്യക്ഷനായി. അങ്ങനെ, രുദ്രനിൽ നിന്നു പുത്രനെ ലഭിച്ച ശിലാദൻ, സന്തോഷപൂർവ്വം മഹാസ്ത്രയാഗഭൂമിയിലേക്കു, യാഗജ്ഞത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായി, യാത്രയായി. ശിവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ആ യാഗഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഞാൻ, അഗ്നിയെപ്പോലെ ദീപ്തിയോടെ, ജനിച്ചു. ഉടനെ, ആകാശത്ത് മേഘങ്ങൾ മഴ പെയ്യിച്ചു; ദേവതകളും കിന്നരന്മാരും സിദ്ധന്മാരും സാദ്ധ്യന്മാരും ഗാനം പാടി; ശിലാദന്റെ പുത്രനായ ഞാൻ ജനിച്ചപ്പോൾ, ഉപേന്ദ്രൻ പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. അപ്പോഴെനിക്ക്, കാലാന്ത്യത്തിലെ സൂര്യനെപ്പോലെ ദീപ്തിയുണ്ടായിരുന്നു; ജടാമുടിയും, മൂന്നു കണ്ണുകളും, നാലു കൈകളും, ത്രിശൂലവും, പരശുവും, ഗദയും കൈവശം വഹിച്ച ബാലൻ. വജ്രം കൈവശമുള്ള കുട്ടി, വജ്രപാണിയുടെ ആരാധനയോടെ, കാട്ടുപല്ലുകളും, മേഘഗർജനപോലുള്ള ശബ്ദവുമുള്ളവൻ; വജ്രകുണ്ഡലങ്ങൾ ധരിച്ചവൻ; ഭയങ്കരൻ. ബ്രഹ്മാവും, ഇന്ദ്രനും, മഹർഷികളും തുടങ്ങി സർവ്വദേവതകളും എന്നെ സ്തുതിച്ചു. എല്ലാ ദിശകളിലും സംഗീതം മുഴങ്ങി; അപ്സരസുകൾ നൃത്തം ചെയ്തു. മഹർഷികൾ ശ്രീരുദ്രമന്ത്രങ്ങൾ, ഋക്, യജുർ, സാമവേദങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള മഹാ ശൈവമന്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് സന്തോഷത്തോടെ എന്നെ സ്തുതിച്ചു, വന്ദിച്ചു. ബ്രഹ്മാവും, ഹരിയും, രുദ്രനും, ഇന്ദ്രനും, ശിവനും, അംബികയും, ജീവനും, ചന്ദ്രനും, സൂര്യനും, വായുവും, അഗ്നിയും, ഈശാനനും, നിരൃതിയും, യക്ഷനും, യമനും, വരുണനും, സർവ്വവിശ്വദേവന്മാരും, രുദ്രന്മാരും, വസുക്കളും, ലക്ഷ്മിയും, ശചിയും, ജ്യേഷ്ഠയും, സരസ്വതിയും, അദിതിയും, ദിതിയും, ശ്രദ്ദ, ലജ്ജ, ധൃതിയും, നന്ദ, ഭദ്ര, സുരഭി, സുശീല, സുമന, പ്രകാശമുള്ള വൃഷേന്ദ്രൻ, ധർമ്മൻ, ധർമ്മപുത്രൻ—എല്ലാവരും എന്നെ ചുറ്റി, ആലിംഗനം ചെയ്തു, സ്തുതിച്ചു. ഇതെല്ലാം കണ്ട ശിലാദൻ, സന്തോഷത്തോടെ, തന്റെ പുത്രനായ ഈ ഇഷ്ടദായകനെ വന്ദിച്ച്, സ്തുതിച്ചു: "ദേവദേവ, ത്രിനേതനേ, അവിനാശിയേ, ലോകങ്ങളുടെ രക്ഷകൻ എന്നെന്ത് പറയണം? ലോകങ്ങളുടെ രക്ഷകനായതുകൊണ്ടു, എന്റെ പുത്രൻ സർവ്വവ്യാപിയാണ്. അജന്മനായോ, സകലസ്രഷ്ടാവായോ, പിതാവായോ, പുത്രനായോ, ഗുരുവായോ, മഹാപ്രഭുവായോ, ഞാൻ നിന്നെ വന്ദിക്കുന്നു. മഹാഭാഗ്യശാലിയായ പുത്രാ, പരമേശ്വരാ, എന്നെ രക്ഷിക്കണം. നീ എന്നെ സന്തോഷിപ്പിച്ചതുകൊണ്ട്, ഞാൻ 'നന്ദി' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ട്, എന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കണമേ, നന്ദിനേ. ഞാൻ ലോകനാഥനെ വന്ദിക്കുന്നു. എന്റെ മാതാപിതാക്കൾ ഇന്ന് രുദ്രലോകത്തിലേക്കു പോയിരിക്കുന്നു, ദയവായി അനുഗ്രഹിക്കണമേ." ഇങ്ങനെ, ശിലാദനും, ദേവതകളും, മഹർഷികളും, ലോകങ്ങൾ മുഴുവൻ സന്തോഷത്തോടെ നന്ദിയുടെ അവതാരത്തെ വന്ദിച്ചു, സ്തുതിച്ചു.