ലിങ്ഗപുരാണമ്

അപ്പോൾ ആ മഹാദേവൻ ഏഴ് ദിക്കുകളിലും എട്ടു രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു; അപ്പോൾ സൂര്യൻ പ്രകാശിച്ചു, ചന്ദ്രൻ തന്റെ കറുത്ത പാതയോടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഭൂമി, വായു, മനുഷ്യൻ, ജലം, ആകാശം, സർവവ്യാപിയായത്—ഈ ഘട്ടത്തിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹം "എട്ടു രൂപങ്ങളുള്ള Господ" എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. എട്ടു രൂപങ്ങളുള്ള ഈ മഹാദേവന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, വിരിഞ്ചി ബ്രഹ്മാവ് വീണ്ടും സൃഷ്ടി ആരംഭിച്ചു; എല്ലാം സൃഷ്ടിച്ച ബ്രഹ്മാവ്, കാലാവസാനത്തിലും വീണ്ടും സൃഷ്ടി നടത്തി. ആയിരം യುಗങ്ങൾക്കു ശേഷം, ചലനവും അചലനവും ഉള്ള എല്ലാ ജീവികളും ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന സമയത്ത്, സൃഷ്ടി ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ബ്രഹ്മാവ് ശക്തമായ തപസ്സ് നടത്തി. അവൻ അങ്ങനെ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നപ്പോൾ, ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല; ദീർഘകാലം കഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ, ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് കോപം ഉരുത്തിരിഞ്ഞു. ബ്രഹ്മാവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നുള്ള കോപം നിറഞ്ഞ കണ്ണീരിന്റെ തുള്ളികൾ വീണു; ആ തുള്ളികളിൽ നിന്ന് ഭൂതകളും പ്രേതകളും ജനിച്ചു. ആ ഭൂതങ്ങൾ, പ്രേതങ്ങൾ, രാത്രി സഞ്ചാരികൾ എന്നിവയെ—all those elder beings—കണ്ട ബ്രഹ്മാവ്, അജൻമനും സർവവ്യാപിയും, സ്വയം കുറ്റപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. കോപം കൊണ്ട് ആകൃതമായ സൃഷ്ടികളുടെ ദൈവം, തന്റെ പ്രാണനിരകൾ ഉപേക്ഷിച്ചു; അതിനുശേഷം, ബ്രഹ്മാവിന്റെ വായിൽ നിന്ന്, പ്രാണശക്തിയിൽ നിറഞ്ഞ രുദ്രൻ ഉദിച്ചുവന്നു. അവൻ അർദ്ധം പുരുഷനും അർദ്ധം സ്ത്രീയും ആയ കിരണപ്രഭയുള്ള ദൈവമായി മാറി, തൻറെ രൂപം പതിനൊന്ന് ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചു നിലകൊണ്ടു. അവൻ തൻറെ അർദ്ധഭാഗത്തിൽ നിന്ന്, സർവജീവാത്മാവായ ശിവയെ—ഉമയെ—സൃഷ്ടിച്ചു; അവൾ പിന്നീട് ലക്ഷ്മി, ദുർഗാ, സർസ്വതി എന്നിവയെ സൃഷ്ടിച്ചു. വാമാ, രൗദ്രി, മഹാമായാ, കമലനയനിയായ വൈഷ്ണവി, കലാ, വികിരിണി, കാളി, കമലവാസിനി എന്നിവയെ സൃഷ്ടിച്ചു. ബാലവികിരിണിയും, ബാലപ്രമാഥിനിയും, എല്ലാ ജീവികളെ വശീകരിക്കുന്ന മനോന്മനിയും സൃഷ്ടിച്ചു. അവൾ അനേകം സ്ത്രീകളെ—ആയിരക്കണക്കിനുള്ളവരെ—സൃഷ്ടിച്ചു; രുദ്രന്മാരോടൊപ്പം, ആ മഹാദേവൻ അതു കൊണ്ട് മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും നാഥനായി. ആ സർവാത്മാവായ ദേവൻ അവളെക്കൊണ്ട് മുന്നിൽ നിലകൊണ്ടു; ബ്രഹ്മാവായ പരമേശ്വരൻ, മരണപ്പെട്ടവൻ, അവളെക്കൊണ്ട് നിലകൊണ്ടു. കരുണാനിധിയായ മഹേശ്വരൻ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രൻ, വീണ്ടും ബ്രഹ്മാവിന്റെ ജീവൻ അവനിൽ നിന്ന് എടുത്തു നൽകി, അവന്റെ ജീവശക്തികൾ തിരികെ നൽകി. രുദ്രൻ സന്തോഷം നിറഞ്ഞു, ശക്തി ഭാഗികമായി വീണ്ടെടുത്തു; ദേവതകളുടെ നാഥൻ ബ്രഹ്മാവിനോട് ഉത്തമവാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: "ഭയപ്പെടേണ്ട, ഭാഗ്യശാലിയേ, വിരിഞ്ചേ, ലോകങ്ങളുടെ ഗുരുവേ. ഞാൻ നിന്റെ ജീവശക്തികൾ ഇവിടെ സ്ഥാപിച്ചു; അതുകൊണ്ട് എഴുന്നേൽക്കു, നാഥാ." ആ വാക്കുകൾ കേട്ട്, പിതാമഹൻ, സ്വപ്നത്തിൽ നിന്ന് ഉണർന്നതുപോലെ മനസ്സിൽ ശാന്തതയോടെ, കണ്ണുകൾ പൂക്കുന്ന കമലപൂക്കൾപോലെ പ്രകാശിച്ചു. ജീവൻ വീണ്ടെടുത്ത്, മഹേശ്വരനെ ദീർഘമായി നോക്കി, ന мягким и глубоким голосом പറഞ്ഞു. ബ്രഹ്മാ, എഴുന്നേൽക്കുകയും, കൈകൾ ചേർത്ത് വന്ദിക്കുകയും ചെയ്തു: "പ്രഭാവമുള്ളവനേ, സംസാരിക്കൂ, ഭാഗ്യശാലിയേ, നാഥാ; നീ എന്റെ മനസ്സിനെ സന്തോഷത്തോടെ നിറയ്ക്കുന്നു." "നീ ആരാണ്, എട്ടു രൂപങ്ങളുള്ളവൻ, പതിനൊന്ന് രൂപങ്ങളായി നിലകൊള്ളുന്നവൻ?" ഈ ചോദ്യം കേട്ട്, മഹേശ്വരൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: ബ്രഹ്മാവിനെ തന്റെ ശുഭഹസ്തങ്ങൾ കൊണ്ട് സ്പർശിച്ച്, ദേവതകളുടെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ പറഞ്ഞു: "എന്നെ പരമാത്മാവായി അറിയുക; ഈ മായയെ അജൻമയായതായി അറിയുക." "ഈ രുദ്രന്മാർ ഇവിടെ നിന്നെ സംരക്ഷിക്കാൻ സ്ഥാപിതരാണ്." ബ്രഹ്മാവ്, ദേവതകളുടെ നാഥനോട് വന്ദിച്ചു: കൈകൾ ചേർത്ത്, സന്തോഷത്തിൽ ശബ്ദം ചോരുന്നവനായി പറഞ്ഞു: "ദേവതകളുടെ ദേവനേ, ഞാൻ ദുഃഖത്തിൽ ആകുന്നു." "ശങ്കരനേ, എന്നെ ജയത്തിന്റെ ചക്രത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കണം." ഉമയുടെ ഭർത്താവ്, അനുഗ്രഹീതനായ നാഥൻ, പിതാമഹനെ കാണിച്ച് പുഞ്ചിരിച്ചു. ആശ്വാസം നൽകിയ ശേഷം, ആ ലോകങ്ങളുടെ നാഥൻ രുദ്രന്മാരോടും അവളോടും കൂടെ അപ്രത്യക്ഷനായി. അതുകൊണ്ട്, ശിലാദാ, ലോകങ്ങളിൽ ഗർഭത്തിൽ നിന്നു ജനിക്കാത്തവൻ അത്യന്തം അപൂർവനാണ്. മരണമില്ലാത്ത മനുഷ്യൻ അപൂർവനാണ്; കമലത്തിൽ ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവും മരണത്തിന് വിധേയനാണ്. എന്നാൽ, ദേവതകളുടെ ദേവനായ രുദ്രൻ സന്തോഷം പ്രാപിച്ചാൽ, അതു സാധ്യമാണ്. "ഗർഭത്തിൽ നിന്നു ജനിക്കാത്ത, മരണമില്ലാത്ത പുത്രൻ എനിക്ക്, വിഷ്ണുവിനും, മഹാത്മനായ ബ്രഹ്മാവിനും, പ്രാപിക്കാൻ അസാധ്യമായതല്ല." "അജൻമനും, മരണമില്ലാത്തവനും എന്നെ വിശദമായി വിവരിക്കാൻ സാധ്യമല്ല." അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, കരുണാനിധിയായ ദൈവം, ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ഉത്തമനായ ശിലാദയെ അനുഗ്രഹിച്ചു. ദേവതകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ആ നാഥൻ വെളുത്ത കാളയിൽ കയറി പുറപ്പെട്ടു. അയ്യായിരം കണ്ണുള്ള ഇന്ദ്രനും, വരദാനങ്ങൾ നൽകുന്നവനും പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, ശിലാദൻ മഹാദേവനായ ഭവയെ ഉപാസിച്ചു, austerity വഴി അദ്ദേഹത്തെ പ്രസന്നിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ആ ഭക്തനായ ബ്രാഹ്മണനു വേണ്ടി, ഉന്നത ലക്ഷ്യത്തിൽ ലയിച്ച, ദൈവീയമായ ആയിരം വർഷങ്ങൾ ഒരു അത്ഭുതകരമായ നിമിഷം പോലെ കടന്നു. മുനിയുടെ ശരീരം ഒരു പുഴു കൂടാരത്തിൽ മൂടപ്പെട്ടു; അതിൽ പുഴുക്കളും, മൂർച്ചയുള്ള വായുള്ള ചുവപ്പ് പുഴുക്കളും നിറഞ്ഞു. മാംസവും രക്തവും ചർമ്മവും ഇല്ലാതെ, മതിലുപോലെ സ്പർശിക്കാത്ത, അസ്ഥികൾ മാത്രം ബാക്കി; ശങ്കരൻ അങ്ങനെ അവനെ നിരീക്ഷിച്ചു. കാമന്റെ ശത്രുവായ ദൈവം, തന്റെ കൈ കൊണ്ട് ആ മുനിയെ സ്പർശിച്ചപ്പോൾ, ആ നിമിഷത്തിൽ, ദ്വിജൻ തന്റെ ക്ഷീണം വിട്ടു. austerity കൊണ്ട് പ്രസന്നനായ ശങ്കരൻ, തന്റെ ഗണങ്ങളോടും, ഞാൻ കൂടിയവനുമായി, 'നിന്റെ തപസ്സ് കൊണ്ട് ഞാൻ സംതൃപ്തനാണ്' എന്ന് പറഞ്ഞു. "മഹാമനസ്സുള്ളവനേ, ഈ austerity നിന്റെ ലക്ഷ്യം എന്താണ്? ഞാൻ നിന്നെ സകലശാസ്ത്രാർത്ഥങ്ങൾക്കു പരിചയമുള്ള, സർവജ്ഞനായ പുത്രനായി അനുഗ്രഹിക്കും." ദേവതകളുടെ നാഥനോട് വന്ദിച്ച്, praise അർപ്പിച്ച്, ശിലാദൻ, ചന്ദ്രനാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനോട് സന്തോഷത്തിൽ ശബ്ദം ചോരുന്നവനായി പറഞ്ഞു: "ദേവതകളുടെ ദേവനേ, ത്രിപുരനാശകനേ, ശങ്കരനേ, ഞാൻ അജൻമയും, മരണമില്ലാത്തവനും ആയ പുത്രനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ഉത്തമനേ." മുന്പ്, പരമേശ്വരനായ രുദ്രൻ austerity കൊണ്ട് സംതൃപ്തനായി, ബ്രഹ്മാവിലൂടെ ശിലാദനോട് വലിയ സ്നേഹത്തോടെ സംസാരിച്ചിരുന്നു.