ഭൂമിയെ സമതലമാക്കി, അതിലെ മുഴുവൻ കുന്നുകളും പൂർവ്വകാലത്തിലെ മഹത്തായ അഗ്നിയിൽ ചുട്ടുപോയ പർവ്വതങ്ങളും, അതീവ സൂക്ഷ്മതയോടെ അവിടുത്തെ സ്ഥാപിച്ചു. അതിനുശേഷം, ഭൂലോകം മുതലായ നാല് ലോകങ്ങളും പുനഃസ്ഥാപിച്ചു; അപ്പോൾ, ഭാഗ്യവാൻ വീണ്ടും സൃഷ്ടിക്കുവാൻ മനസ്സുറപ്പിച്ചു. സൃഷ്ടിക്കുവാൻ തീരുമാനിച്ചപ്പോൾ, മഹാത്മാവിൽ മായയുടെ സ്വഭാവം ഉദിച്ചു. ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നു, അവന്റെ അജ്ഞാത ജനനത്തിൽ നിന്ന്, മുൻബോധമുള്ള ദ്വിജന്മാർ ഉദിച്ചു. അപ്രഭാവിയായ ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ഇരുണ്ടിരിപ്പ്, മായ, മഹാമായ, താമിസ്ര, അന്ധം എന്നിങ്ങനെ അജ്ഞാനത്തിന്റെ അഞ്ചു രൂപങ്ങൾ ഉദിച്ചു. അജ്ഞാനത്തിൽ ആകൃതമായ ഈ സൃഷ്ടി പ്രഥമസൃഷ്ടി എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്; അതു ഫലപ്രദമല്ലാത്തതാണെന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നു, അതുകൊണ്ടു ഈ പ്രഥമസൃഷ്ടി പ്രജാപതിയായ ബ്രഹ്മാവിനാണ് അർപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. തുടർന്ന്, ബ്രഹ്മാവ് മറ്റൊരു സൃഷ്ടിയെ പരിഗണിച്ചു; പ്രധാന വൃക്ഷങ്ങൾ അപ്പോൾ ഉദിച്ചു. ആ മഹർഷിയുടെ ധ്യാനത്തിൽ നിന്ന് കണ്ഠം മൂന്നു വിധത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ആദ്യം, അവനിൽ നിന്ന് അക്ഷോഭ്യസൃഷ്ടി ജനിച്ചു; തുടർന്ന്, സത്ത്വഗുണമുള്ള ഉർദ്ധ്വഗ സൃഷ്ടി ഉദിച്ചു. അതിനുശേഷം, അധോഗ സൃഷ്ടിയും, ദയാലു സൃഷ്ടിയും, ഭൗതിക സൃഷ്ടിയും ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് പുനഃജനിച്ചു. ഇതിൽ ആദ്യത്തെ മഹത് സൃഷ്ടി, രണ്ടാമത്തെ ഭൗതിക സൃഷ്ടി, മൂന്നാമത്തെ ഇന്ദ്രിയസൃഷ്ടി, നാലാമത്തെ മുഖ്യസൃഷ്ടി, അഞ്ചാമത്തെ പശുസൃഷ്ടി, ആറാമത്തെ ദൈവികസൃഷ്ടി, ഏഴാമത്തെ മാനവസൃഷ്ടി, എട്ടാമത്തെ ദയാലുസൃഷ്ടി, ഒൻപതാമത്തെ യൗവനസൃഷ്ടി എന്നിങ്ങനെയാണ്. ഇവ സ്വാഭാവികവും പരിഷ്കൃതവുമായ സൃഷ്ടികളാണ്. ആദ്യമായി, ബ്രഹ്മാവ് സനന്ദൻ, സനക, സനാതനൻ എന്നീ മൂന്നു മഹർഷിമാരെ സൃഷ്ടിച്ചു; അവർ നിർക്രിയയിലൂടെ പരമാവസ്ഥയിൽ എത്തി. അതിനുശേഷം, യോഗശാസ്ത്രത്തിലൂടെ മരീചി, ഭൃഗു, അങ്കിരസ്, പുലസ്ത്യ, പുലഹ, ക്രതു, ദക്ഷ, അത്രി, വസിഷ്ഠ എന്നിങ്ങനെ ഒൻപത് മഹർഷിമാരെ സൃഷ്ടിച്ചു. ഇവർ ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രന്മാർ, ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ, ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠർ, ബ്രഹ്മവാചകർ എന്നും ബ്രഹ്മാസമാനർ എന്നും ഓർക്കപ്പെടുന്നു. ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന്, സംകൽപം, ധർമ്മം, അധർമ്മം, ധർമ്മസാന്നിധ്യം എന്നിങ്ങനെ പന്ത്രണ്ടു സങ്കല്പങ്ങൾ ഉദിച്ചു. സനാതനൻ ആദ്യം ഋഭു, സനത്കുമാരൻ എന്നിവരെ സൃഷ്ടിച്ചു; ഇരുവരും ദൈവികരായി, ഉർദ്ധ്വഗശക്തിയോടെ, ബ്രഹ്മവാചകർ ആയി ജനിച്ചു. ബ്രഹ്മാസമാനമായ, സർവ്വജ്ഞന്മാരായ, സർവ്വസ്രഷ്ടാക്കളായ ബ്രഹ്മപുത്രന്മാരുടെ ഭാര്യമാരെ ഞാൻ വിശദീകരിക്കും. പ്രജാപതിയായ ഭഗവാൻ, ശതരൂപ എന്ന രാജ്ഞിയെയും വിരാട് എന്ന പുരുഷനെയും സൃഷ്ടിച്ചു. സ്വായംഭുവൻ ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന്, ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കാതിരുന്ന ശതരൂപയ്ക്ക് രണ്ട് ധർമ്മപുത്രന്മാരും രണ്ട് പുത്രിമാരും ലഭിച്ചു. ഉത്താനപാദൻ ഇളയവനും, പ്രിയവ്രതൻ മൂത്തവനും. ആകൂതി മൂത്ത പുത്രിയും, പ്രസൂതി ഇളയ പുത്രിയും. അപ്പോൾ, പ്രജാപതിയായ രുചി ആകൂതിയെ കല്യാണം കഴിച്ചു; ലോകങ്ങളുടെ പോഷകനായ യോഗിയായ ദക്ഷ പ്രസൂതിയെ വിവാഹം ചെയ്തു. ആകൂതി യജ്ഞനെയും ദക്ഷിണയെയും പ്രസവിച്ചു; ദക്ഷിണയ്ക്ക് പുനഃപന്ത്രണ്ടു ദൈവിക പുത്രിമാർ ജനിച്ചു. ദക്ഷനും പ്രസൂതിക്കും ഇരുപത്തിനാലു പുത്രിമാർ ജനിച്ചു: ശ്രദ്ദ, ലക്ഷ്മി, ധൃതി, പുഷ്ടി, തുഷ്ടി, മേധ, ക്രിയ, ബുദ്ധി, ലജ്ജ, വപു, ശാന്തി, സിദ്ധി, കീർതി, മഹാതപ, ഖ്യാതി, ശാന്തി, സംഭൂതി, സ്മൃതി, പ്രീതി, ക്ഷമ, സംനതി, അനസൂയ, ഊർജ, സ്വാഹ, സുരാരണി, സ്വധാ എന്നിങ്ങനെ. ശ്രദ്ദ മുതൽ കീർത്തി വരെ പതിമൂന്ന് പുത്രിമാർ പ്രാപ്യമല്ലാത്ത ധർമ്മന്റെ ഭാര്യമാരായി. ഭൃഗു മഹർഷി ഖ്യാതിയെ വിവാഹം ചെയ്തു; മരീചി സംഭൂതിയെ, അങ്കിരസ് സ്മൃതിയെ, പുലസ്ത്യ പ്രീതിയെ, പുലഹ ക്ഷമയെ, ക്രതു സംനതിയെ, അത്രി അനസൂയയെ വിവാഹം ചെയ്തു. കമലനയനനായ വസിഷ്ഠ ഊർജയെ വിവാഹം ചെയ്തു; വിഭാവസു സ്വാഹയെയും, പിതൃദേവന്മാർ സ്വധയെയും വിവാഹം ചെയ്തു. ശിവന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നു ജനിച്ച് ദക്ഷന്റെ മുഖേന സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട സതീ, ലോകങ്ങളുടെ പോഷകനായ രുദ്രന്റെ ഭാര്യമായി. സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭത്തിൽ, അർദ്ധനാരീശ്വരനെ കണ്ട ബ്രഹ്മാവ്, സ്വർണ്ണാണ്ഡത്തിൽ ജനിച്ചവൻ, "വിഭജിക്കൂ" എന്നു പറഞ്ഞു; അതിനനുസരിച്ച്, അവൾ ജനിച്ചപ്പോൾ അതു പൂർത്തിയായി. മൂല്യലോകങ്ങളിലെ എല്ലാ സ്ത്രീകളും അവളുടെ അംശങ്ങളാണ്; അതുപോലെ, പതിനൊന്നു രുദ്രന്മാർ അവന്റെ അംശങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്. അവൾ സർവ്വസ്ത്രീത്വത്തിന്റെ പ്രതീകയും, നീലലോഹിതൻ പുരുഷത്വത്തിന്റെ പ്രതീകയും. ഇത് കണ്ട ബ്രഹ്മാവ്, ധർമ്മശീലനായ ദക്ഷനോട് പറഞ്ഞു: "ലോകങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന ഈ ദുഹിതാവിനെ നീയും ഞാനും സ്വീകരിക്കണം; അവൾ പുത് എന്ന നരകത്തിൽ നിന്ന് മോചനം നൽകുന്നവളാണ്, അതിനാൽ അവളെ ദുഹിതാവെന്നു വിളിക്കും." "ഈ സുന്ദരിയായവൾ നിന്റെ പുത്രിയായി, വിശ്വജനനിയായി അറിയപ്പെടും; അതിനാൽ അവളെ സതീ എന്നു വിളിക്കും." ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ദക്ഷൻ സതിയെ ആദരപൂർവ്വം നേരിട്ട് രുദ്രന് സമർപ്പിച്ചു. ശ്രദ്ദ മുതലായ ധർമ്മഭാര്യമാർ പതിമൂന്നാണെന്ന് പറയുന്നു; അവരുടെ ഉത്തമ പുത്രന്മാരെ ഞാൻ വിശദമായി വിവരിക്കും. അവരിൽ, കാമം, അഹങ്കാരം, ശമം, തൃപ്തി, ലോഭം, വിദ്യ, ശിക്ഷ, അനുരഞ്ജനം, വിവേകം എന്നിവ—all ഉജ്ജ്വലതയുള്ളവ. ജാഗ്രത, വിനയം, ധൈര്യം, ക്ഷേമം, സന്തോഷം, കീർതി—ഇവയും ധർമ്മപുത്രന്മാരിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ധർമ്മാനുഷ്ഠാനത്തിൽ ശിക്ഷയും അനുരഞ്ജനവും, ജാഗ്രതയും വിവേകവും ജ്ഞാനധർമ്മപുത്രന്മാരാണ്. അങ്ങനെ, പതിനഞ്ചു പുത്രന്മാർ ധർമ്മനിൽ നിന്നുണ്ട്. ഭൃഗുവിന്റെ ഭാര്യയായ ഖ്യാതി, വിഷ്ണുവിന്റെ പ്രിയയായവൾ, ശ്രീദേവിയെ പ്രസവിച്ചു.