ലിങ്ഗപുരാണമ്

ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ, ഈ പുണ്യകഥ. ഒരിക്കൽ, ഒരു ഭക്തൻ ആഗാധമായ ആഗ്രഹത്തോടെ ചോദിച്ചു: “താങ്കൾ മഹാദേവനെയും ഉമാദേവിയുടെ ഭർത്താവിനെയും എങ്ങനെ സമീപിച്ചു? ദയവായി അതിന്റെ എല്ലാ വിവരങ്ങളും പറയണം, മഹാശയാ.” അവൻ തുടർന്നു പറഞ്ഞു: “എന്റെ പിതാവായ ശിലാദൻ, മഹാമുനിയായിരുന്നു; ദീർഘകാലം അന്ധനായിരുന്ന അദ്ദേഹം സന്താനത്തിനായി കഠിനമായ തപസ്സുകൾ നിർവഹിച്ചു. ആ തപസ്സുകൾക്ക് തൊട്ടുപിന്നാലെ, വജ്രായുധധാരി ഭഗവാൻ പ്രസന്നനായി, ശിലാദനോട് പറഞ്ഞു: ‘ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്, നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വരം ചോദിക്കു.’ അതിനുശേഷം, ദേവതകളോടൊപ്പം ആയിരം കണ്ണുള്ള ദേവേന്ദ്രനോടു നമസ്കരിച്ച്, ആ മഹാമുനി ചുരുക്കിയ കൈകളോടെ ഹരിയോട് പറഞ്ഞു: ‘ദേവതകളുടെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നോനേ, ആയിരം കണ്ണുള്ള വരദാനദായകനേ, ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കാത്ത, മരണമില്ലാത്ത ഒരു പുത്രനാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്, ധർമ്മശീലനേ.’ ദേവേന്ദ്രൻ മറുപടി നൽകി: ‘മഹാമുനിയേ, ഞാൻ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്ന, മരണത്തിന് വിധേയമായ ഒരു പുത്രനെ മാത്രം നിനക്ക് നൽകാം; അതിനപ്പുറം, മരണമില്ലാത്ത പുത്രനെ ഞാൻ നൽകില്ല, കാരണം മരണത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായ ആരും ഇല്ല.’ ‘പുത്രനായി ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കാത്ത, മരണമില്ലാത്തവനെയോ, മഹാമുനിയേ, ബ്രഹ്മാവായ പിതാമഹനും നൽകില്ല; പിന്നെ മറ്റുള്ളവർ എങ്ങനെ നൽകും?’ ‘ബ്രഹ്മാവും സ്വയം മരണത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനല്ല; അതുപോലെ, പരമേശ്വരനും അങ്ങനെയല്ല. ബ്രഹ്മാവ് ഗർഭത്തിൽ നിന്ന്, അണ്ഡത്തിൽ നിന്ന്, താമരയിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവനാണ്.’ ‘മഹേശ്വരന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ച, ഭവാനിയുടെ പുത്രനായ മഹാബലശാലിയും, അവന്റെ ആയുസ്സ് രണ്ട് പരാർദ്ധങ്ങൾ വരെ മാത്രമാണ്.’ ‘കൽപ്പങ്ങളുടെ ആയുസ്സ് ആയിരം കോടി ദിനങ്ങൾ വരെ നീണ്ടു; അതാണ് ഈ മൂന്ന് ലോകങ്ങളിൽ ഉള്ള ജീവികളുടെ ആയുസ്സ്.’ ‘അതുകൊണ്ട്, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കാത്ത, മരണത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായ പുത്രനായി ആഗ്രഹം ഉപേക്ഷിച്ചോ, തനിക്കു തുല്യനായ പുത്രനെ സ്വീകരിച്ചോ.’ ഇതൊക്കെ കേട്ടശേഷം, ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തനായ, ധർമ്മശീലനായ ശിലാദൻ വീണ്ടും സചീഭർത്താവിനോട് പറഞ്ഞു: ‘ഭഗവാനേ, ഞാൻ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കാത്ത ജനനത്തെ, താമരയിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവനെ, മഹേശ്വരന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവനെ, ബ്രഹ്മാവിനെ—all ഇതൊക്കെ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.’ ‘മഹാബലശാലിയായോനേ, മഹേന്ദ്രന്റെ വംശത്തിൽ, നാരദൻ മുൻ ജന്മങ്ങളിൽ പറഞ്ഞതും കേട്ടിട്ടുണ്ട്; അതെന്താണ്, ദയവായി വേഗത്തിൽ വിശദീകരിക്കണം.’ ‘ദക്ഷായണി ദക്ഷന്റെ പുത്രിയാണ്; താമരയിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ദേവൻ അവളുടെ പുത്രനാണ്; എന്നാൽ അവൾ സ്വർണഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവളാണ്, അതുപോലെ ആ മഹാബലശാലി അവളുടെ പുത്രനാണെങ്കിൽ, അതെങ്ങനെ?’ ‘ഇതിൽ സംശയിക്കേണ്ടതുണ്ട്, ബ്രാഹ്മണേ; കാരണം ഞാൻ പറയാം. പുരുഷകല്പത്തിൽ, പരമബ്രഹ്മാവിനെ സംബന്ധിച്ച ഈ സംഭവമുണ്ടായി.’ ‘പരമഭഗവാൻ ജനാർദ്ദനൻ, സർവലോകങ്ങളുടെ അധിപൻ, ധ്യാനിച്ച്, മേഘവാഹനകല്പത്തിൽ ബ്രഹ്മാവിനെയും മറ്റ് സൃഷ്ടികളെയും സൃഷ്ടിച്ചു.’ ‘ദൈവീയമായ ആയിരം വർഷങ്ങൾ, മേഘം ആയി, നാരായണൻ, മഹാദേവനെ വലിയ ആദരത്തോടും ഭക്തിയോടും കൂടി ചുമന്നു.’ ‘ഹരിയുടെ മനോഭാവം കാണുമ്പോൾ, ശങ്കരൻ, മഹാദേവൻ, ബ്രഹ്മാവിനോടൊപ്പം സൃഷ്ടി ശക്തി നൽകിച്ചു.’ ‘അപ്പോൾ ആ കല്പം മേഘവാഹനകല്പം എന്നായി; അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, ഹിരണ്യഗർഭൻ അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു.’ ‘ജനാർദ്ദനന്റെ പുത്രൻ, austerity വഴി ശങ്കരനെ പ്രാപിച്ചു; അവൻ പറഞ്ഞു: ‘വിഷ്ണു നിങ്ങളുടെ ഇടതുഭാഗത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്നു; ഞാൻ നിങ്ങളുടെ വലതുഭാഗത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്നു.’ ‘എന്നോടൊപ്പം അച്യുതൻ സർവലോകം സൃഷ്ടിച്ചു; അവൻ സർവസാരമായ, മേഘം ആയി, ഞങ്ങളെ പകലും രാത്രിയും ചുമന്നു.’ ‘വിഷ്ണു, ദേവതകളുടെ ദേവനായ, ലോകത്തിന്റെ ഗുരുവായ, നിന്നെ കൊണ്ടുവന്നു; ശങ്കരാ, ഞാൻ നാരായണനേക്കാൾ കൂടുതൽ ഭക്തനാണ്.’ ‘ദയവായി, എല്ലാ വരം നൽകൂ; കാരണം നീ സർവജീവികളുടെ ആത്മാവാണ്, ഭഗവാനേ. അപ്പോൾ, അവൻ നിനക്ക് നിന്ന്, ആ blessed one, ഉടൻ സർവാത്മാവായ സ്ഥിതിയെ പ്രാപിച്ചു.’ ‘വേഗത്തിൽ, അവൻ ഏകസമുദ്രത്തിലെ വിശുദ്ധ വാസത്തിൽ, അതീവ ഭയാനകമായ അന്ധകാരത്തിൽ, പരമപുരുഷനെ കണ്ടു.’ ‘മനസ്സിൽ സൃഷ്ടിച്ച, സ്വർണ്ണവും രത്നങ്ങളും അലങ്കരിച്ച ദൈവീയമായ സ്ഥലത്തിൽ, ദുഷ്ടർക്ക് ലഭിക്കാത്ത, സനകാദിമുനികൾക്കും കാണാനാവാത്ത, സന്മാർഗ്ഗികൾക്ക് മാത്രം ലഭ്യമായ സ്ഥലത്ത്.’ ‘അജൻ, ലോകത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്ന പുരുഷനെ, അനന്തനാഗശയ്യയിൽ, താമരക്കണ്ണുകളോടെ കിടക്കുന്നവനെ കണ്ടു.’ ‘ശംഖം, ചക്രം, ഗദ, താമരം കൈവശം, നാലു കരങ്ങളുള്ള, എല്ലാ ആഭരണങ്ങളും ധരിച്ച, ചന്ദ്രമണ്ഡലത്തോട് സമാനമായ ഭഗവാനെ.’ ‘ശ്രീവത്സമുദ്രം ചിഹ്നമായ, കൃപാന്ധരമായ മുഖം, ജനാർദ്ദനൻ, ലക്ഷ്മിയുടെ കൈകളുടെ സുന്ദരസ്പർശത്തിൽ ചുവന്ന താമരപാദങ്ങൾ.’ ‘പരമാത്മാവായ, ഭഗവാനായ, കാലത്തിന്റെ രൂപമായ അന്ധകാരത്തിൽ, രാജസ്സിന്റെ ശക്തിയിൽ സർവലോകങ്ങളുടെ സൃഷ്ടി കളി ആരംഭിക്കുന്നവൻ.’ ‘സത്ത്വഗുണത്തിൽ, സർവഭൂതങ്ങളെ സ്ഥാപിക്കുന്ന, പരമഭഗവാൻ, സർവാത്മാവ്, മഹാത്മാവ്, പരമാത്മാവ്, ഭഗവാൻ.’ ‘പാൽസമുദ്രത്തിൽ, അമൃതത്തിൽ, യോഗനിദ്രയിൽ കിടക്കുന്നവനെ കണ്ടപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവ്, blessed Janārdanaനോട് പറഞ്ഞു.’ ‘നിന്റെ കൃപയാൽ, ഞാൻ നിന്നെ, മുൻപുപോലെ, ആഗമിപ്പിക്കും; കാരണം ഞാൻ തന്നെയാണ് നീ.’ എന്നാൽ blessed one, പുഞ്ചിരിച്ച്, പിതാമഹനെ ഉണർത്തി.’ ‘മഹാബലശാലി അവനെ നോക്കി, slight smile ചെയ്തു, അണ്ഡജനനായവന്റെ ഉള്ളിൽ പ്രവേശിച്ചു; അങ്ങനെ ആ മഹാത്മാവ് അവനെ ആഗമിപ്പിച്ചു.’ ‘അതിനുശേഷം, ബ്രഹ്മാവ്, അച്യുതനെ തന്റെ ക眉ക്കിടയിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിച്ചു; അങ്ങനെ ഹരി അവന്റെ മുമ്പിൽ നിലകൊണ്ടു.’ ‘അതിനിടെ, രുദ്രൻ, സർവദേവതകളുടെ ഉത്ഭവമായ, കഠിനരൂപം സ്വീകരിച്ചു; മുൻപ് വരമായി നൽകിയതുപോലെ, അവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.’ ‘വിഷ്ണു, സർവജഗതിന്റെ ആത്മാവായ, പരമഭഗവാനായ, incomparable grace ബ്രഹ്മാവിനെയും ഹരിയെയും നൽകാനായി അവിടെ എത്തി.’ ‘അപ്പോൾ, രണ്ട് ദേവതകളും ചേർന്ന്, ഭവയെ, എല്ലാ ദേവതകളുടെ ഉത്ഭവമായ, കാലാഗ്നിയെ പോലെ ദീപ്തമായ, ഭഗവാനെ കണ്ടു.’ ‘ശർവനെ, കഠിനരൂപം, ജടാധാരിയെ, ദൂരത്തിൽ നിന്ന് വന്ദിച്ചു, വരദാനദായകനായ ഭഗവാനെ, വലിയ ഭക്തിയോടെ സ്തുതിച്ചു.’ ‘ഭവൻ, blessed Lord, ബ്രഹ്മാവിനെയും ജനാർദ്ദനനെയും അനുഗ്രഹിച്ച്, അവിടുതന്നെ അപ്രത്യക്ഷനായി.’ ഇങ്ങനെയാണ് ഈ ദിവ്യകഥയുടെ പ്രവാഹം, തപസ്സിന്റെയും, ദേവതകളുടെ ഉത്ഭവത്തിന്റെയും, പരമാത്മാവിന്റെ മഹത്വത്തിന്റെയും ഈ സ്നേഹപൂർണമായ അനുസ്മരണം.