ലിങ്ഗപുരാണമ്

ഇന്ത്യയുടെ പ്രാചീന കാലങ്ങളിലേയ്ക്ക് നമ്മെ കൊണ്ടുപോകുന്ന ഈ കഥയിൽ, ദധീചി എന്ന മഹാനായ ബ്രാഹ്മണൻ, വജ്രധാരിയായ ഇന്ദ്രൻപോലെയും ശക്തിയും അന്ധകാരവും നിറഞ്ഞവനായി നിലകൊള്ളുന്നവനുപോലെയും, വജ്രം കൊണ്ട് ഇടിയടിക്കപ്പെട്ട് നിലത്തു വീഴുകയായിരുന്നു. വേദനയിലായ ദധീചി, ഭാർഗവമുനിയായ ശുക്രനെ ഓർത്ത്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹായം തേടി. ശുക്രൻ, യോഗശക്തിയാൽ ദധീചിയുടെ ശരീരം പുനഃസ്ഥാപിച്ചു, പഴയപോലെയാക്കുകയും ചെയ്തു. ശരീരം വീണ്ടെടുത്ത ദധീചി, ഉമയുടെ ഭർത്താവായ, ബ്രഹ്മാദികളും ആരാധിക്കുന്ന ദേവതാദേവനായ, പാപരഹിതനായ ത്രയംബകനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചു. "ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ദധീചി, ത്രയംബകന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ നീ അജേയനായി മാറുക. ഈ മരണമുതൽ ഉത്തരണം ഞാൻ ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു," എന്ന് ശുക്രൻ പറഞ്ഞു. ശംഭുവിന്റെ ഭക്തർക്കു മരണഭയം ഇല്ല; ഈ ഉത്തരണം, ശിവനോടു ബന്ധപ്പെട്ടതാണെന്ന് അദ്ദേഹം അറിയിച്ചു. തൃലോകങ്ങൾക്കും, ത്രിഗുണങ്ങൾക്കും, ത്രിവേദങ്ങൾക്കും, ത്രിപ്രകൃതികൾക്കും, ത്രിദേവതകൾക്കും, ത്രിസ്വഭാവങ്ങൾക്കും, ത്രിഫലങ്ങൾക്കും, പൂക്കളിലെ സുഗന്ധംപോലെയും, ആഹാരത്തിൽ മനുഷ്യന്റെ സ്വഭാവംപോലെയും, വിശ്വത്തിൽ എല്ലായിടത്തും, വിശേഷങ്ങൾക്കിടയിലും, ബ്രഹ്മാവിനും, വിഷ്ണുവിനും, മुनികൾക്കും, ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവതകൾക്കും, ആഹാരം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ദൈവം, അമരനായ രുദ്രൻ, ക്രിയയിലും തപസിലും നേടാവുന്നതാണ്. വേദപഠനം, യോഗം, ധ്യാനം എന്നിവയിലൂടെ ശിവനെ ആരാധിച്ചാൽ, ഭവ, നിന്റെ ഇച്ഛയാൽ, സത്യംകൊണ്ടു മരണത്തിന്റെ പാശത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും. സങ്കരനിൽ നിന്ന് ഞാൻ ലഭിച്ച, മരണമുതൽ ഉത്തരണം നൽകുന്ന മന്ത്രം, 'കുമ്മളി തണ്ടിൽ നിന്ന് വേർപെടുന്നതുപോലെ', ബന്ധവും മോചനവും നൽകുന്നു. ഈ മന്ത്രം ജപിച്ചും, അർപ്പിച്ചും, ലിംഗം മുമ്പിൽ ധ്യാനിച്ചും, പാനീയജലം ദിവസവും രാത്രിയും കുടിച്ചാൽ, ദ്വിജന്മാരേ, മരണഭയം ഇല്ല. ഇതൊക്കെ കേട്ട ദധീചി ശങ്കരനെ കഠിനതപസ്സോടെ ആരാധിച്ചു; അതിലൂടെ അദ്ദേഹത്തിന് വജ്രംപോലെയുള്ള ദൃഢതയും അജേയത്വവും ലഭിച്ചു. ദേവതാദേവനായ ശങ്കരനെ ആരാധിച്ച ദധീചി, വലിയ പരിശ്രമത്തിലൂടെ, വജ്രംപോലെയുള്ള ദൃഢതയും അജേയത്വവും നേടി. പിന്നെ, ദധീചി രാജാവിന്റെ തലയുടെ അടിയിലേക്ക് പ്രഹരിച്ചു; ക്ഷുപ രാജാവ് ദധീചിയെ വജ്രംകൊണ്ട് ഛാതിയിൽ അടിച്ചു. എന്നാൽ, ദധീചിയുടെ ശരീരം, പരമദേവന്റെ ശക്തിയാൽ, വജ്രംപോലെയായിരുന്നു; ആ വജ്രം ദധീചിയെ നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു. ദധീചിയുടെ അജേയത്വവും, കീഴടക്കാനാവാത്തതും കണ്ട ക്ഷുപ രാജാവ്, ഹരി മുകുണ്ടനെ, കമലനയനായ, ഇന്ദ്രന്റെ സഹോദരനായ വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിച്ചു. ക്ഷുപന്റെ ആരാധനയാൽ, ശ്രീയും ഭൂമിയും കൂടെ, കൺ, ചക്രം, ഗദ എന്നിവ കൈവശമുള്ള, പുഷ്ടിയോടെ, ദൈവിക രൂപത്തിൽ, പുരുഷോത്തമനായ വിഷ്ണു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. വെള്ളരിയുടുപ്പും, കിരീടവും, എല്ലാ അലങ്കാരങ്ങളും, ദേവതകളും അസുരന്മാരും ചുറ്റിയ, കമലപുഷ്പം കൈവശമുള്ള, ഗരുഡധ്വജനായ ജനാർദ്ദനൻ, ദൈവിക ദർശനം ക്ഷുപനു നൽകി. ആ ദർശനം കണ്ട ക്ഷുപൻ, ഭക്തിയോടെ, തിരഞ്ഞെടുത്ത വാക്കുകളിൽ ജാനാർദ്ദനനെ സ്തുതിച്ചു: "നീ ആരംഭവും, അനന്തവും, ഉത്ഭവവും, ലോകനാഥനായ വിഷ്ണുവും, ബ്രഹ്മാവും, സർവവ്യാപിയായ പിതാവും, പ്രപഞ്ചരൂപിയും, ആദിപിതാവും, പരമസത്വവും, പരമജ്യോതിസ്സും, പരമാത്മാവും, ശ്രീയുടെ ഭർത്താവും, ഭൂമിയുടെ യജമാനനും." "നിന്റെ കോപത്തിൽ നിന്ന് രുദ്രൻ, അന്ധകാരത്തിൽ നിന്ന് ഉദിക്കുന്നു; നിന്റെ കൃപയിൽ ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടികർമ്മത്തിൽ ഉത്ഭവിക്കുന്നു. നിന്റെ കൃപയിൽ തന്നെ, വിശുദ്ധനായ വിഷ്ണു, പുരുഷോത്തമനായി, ഹരി, നാരായണൻ, പ്രപഞ്ചരൂപൻ, കാലത്തിന്റെ вопം." "മഹാഭൂതങ്ങൾ, സൂക്ഷ്മഭൂതങ്ങൾ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, എല്ലാം നിന്റെ ദേവരൂപത്തിൽ സ്താപിതമാണ്, മഹാദേവൻ, ലോകപിതാവ്, ഗുരുനാഥൻ, ദേവതാദേവൻ, ദയവു ചെയ്യണമേ, ലോകനാഥൻ, ദയവു ചെയ്യണമേ, പരമനാഥൻ. ഞാൻ അഭയം തേടുന്നു, വൈകുണ്ഠൻ, ശൗരീ, സർവജ്ഞൻ, വസുദേവൻ, ബലശാലിയൻ." "സങ്കർഷണൻ, പ്രദ്യുമ്നൻ, പുരുഷോത്തമൻ, അനിരുദ്ധൻ, മഹാവിഷ്ണു, എപ്പോഴും വിഷ്ണു, ഞാൻ നിനക്ക് വന്ദനം ചെയ്യുന്നു. വിഷ്ണുവേ, നിന്റെ ദൈവാസനം അപ്രത്യക്ഷമാണ്; അതിന്റെ മധ്യത്തിൽ സർവവ്യാപിയായ, ആയിരം തലയുള്ള, അന്ധകാരത്തിന്റെ вопം, ഭൂമിയെ ചുമക്കുന്നവൻ നിലകൊള്ളുന്നു." "അടിയിൽ ധർമ്മവും, ജ്ഞാനവും, വൈരാഗ്യവും; ആ സിംഹാസനത്തിന്റെ പാദങ്ങൾ നിന്റെ സാംരാജ്യമാണ്. ഏഴു പാതാളങ്ങൾ നിന്റെ പാദങ്ങൾ, ഭൂമി നിന്റെ കമർ, ഏഴു സമുദ്രങ്ങൾ നിന്റെ വസ്ത്രം, ദിശകൾ നിന്റെ ശക്തമായ ഭുജങ്ങൾ." "സർവവ്യാപിയായ, ആകാശം നിന്റെ തല, നാഭി ശൂന്യമാണ്, കാറ്റ് നിന്റെ നാസികയിൽ, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നിന്റെ കണ്ണുകൾ, നീലത്തമരയും മറ്റ് പൂക്കളും നിന്റെ മുടി. നക്ഷത്രങ്ങളും ഗ്രഹങ്ങളും ആകാശവും നിന്റെ കണ്ഠാഭരണങ്ങൾ. എങ്ങിനെയാണ് ദേവതാദേവനായ, പരമപുരുഷനായ, ആരാധനാർഹനായ നാഥനെ ഞാൻ സ്തുതിയോടെ പുകഴ്ത്തുവാൻ?" "ഭക്തിയോടെ ചെയ്ത എല്ലാ ദൈവിക പ്രവർത്തനങ്ങൾ, കേട്ടതും ജപിച്ചതും, യാതൊരു പിഴവുണ്ടായാലും, നാരായണാ, ക്ഷമിക്കണമേ, നിനക്ക് വന്ദനം. ഈ വിഷ്ണുസ്തുതി എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു; ആരെങ്കിലും അതു ജപിച്ചാലും, കേട്ടാലും, ചെറിയതെങ്കിലും, അല്ലെങ്കിൽ ഭക്തിയോടെ ദ്വിജന്മാർക്ക് കേൾപ്പിച്ചാലും, അവൻ വിഷ്ണുവിന്റെ ലോകം നേടുന്നു." ഇങ്ങനെ, ദധീചിയുടെ അജേയത്വം, ഭക്തി, ദേവതാരാധന, ദൈവങ്ങളുടെ കൃപ, മഹാസ്തുതികൾ, എല്ലാം ഈ കഥയിൽ ചേർന്ന്, സനാതനധർമ്മത്തിന്റെ മഹത്വം പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.