ലിങ്ഗപുരാണമ്

മഹർഷിമാരേ, മനുഷ്യരുടെ കണക്കുപ്രകാരം മൂന്നു നൂറ് മാസം കൂടെ അറുപത് മാസം കൂടി ചേർത്താൽ ഒരു പിതൃവത്സരം എന്നു പറയപ്പെടുന്നു. മനുഷ്യരുടെ ഒരു നൂറ് വർഷം പിതാക്കന്മാർക്ക് മൂന്നു വർഷം ആയി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അങ്ങനെ, പിതൃകളുടെ കണക്കിൽ പന്ത്രണ്ട് മാസം, അതായത് പത്ത് മാസം കൂടെ രണ്ട് മാസം ചേർത്താൽ, ഒരു വർഷം ആകുന്നു. ഇതേ കണക്കാണ് ലോകത്തിൽ മനുഷ്യർക്ക് ഒരു വർഷം എന്നത്. ഇതിനെ ദൈവിക പകൽ-രാത്രി എന്ന് ലിംഗപുരാണത്തിൽ പറയുന്നു. ദൈവലോകത്തിൽ പകൽ-രാത്രി ചേർത്താൽ ഒരു വർഷം ആകുന്നു; അതിന്റെ വിഭജനം വീണ്ടും വിശദീകരിക്കപ്പെടുന്നു. അവിടെ സൂര്യന്റെ ഉത്തരയാണം ദൈവിക പകൽ, ദക്ഷിണയാണം ദൈവിക രാത്രി എന്നു പറയുന്നു. ഈ ദൈവിക പകൽ-രാത്രികൾ പ്രത്യേകമായി എണ്ണപ്പെടുന്നു. മുപ്പത് വർഷം ഒരു ദൈവമാസമായി കണക്കാക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, മനുഷ്യരുടെ നൂറ് വർഷം മൂന്ന് ദൈവമാസം ആകുന്നു. അതുപോലെ, പത്ത് ദിവസം ഒരു ദൈവനിയമം ആകുന്നു; മൂവായിരം ആറ് നൂറ് വർഷം അങ്ങനെ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഈ ദൈവവത്സരം മനുഷ്യരുടെ കണക്കുപ്രകാരം മൂവായിരം വർഷം ആകുന്നു. മറ്റൊരു മുപ്പത് വർഷം സപ്തർഷിവത്സരമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു; ഒമ്പതായിരം മനുഷ്യവർഷം അങ്ങനെ എണ്ണപ്പെടുന്നു. മറ്റൊരു തൊണ്ണൂറ് വർഷം ധ്രുവവത്സരമായി അറിയപ്പെടുന്നു; അങ്ങനെ മുപ്പത്തിയാറായിരം മനുഷ്യവർഷം കണക്കാക്കുന്നു. നൂറ് വർഷം ദൈവനിയമമായി അറിയപ്പെടുന്നു; അങ്ങനെ മൂവായിരം ആയിരം മനുഷ്യവർഷം എണ്ണപ്പെടുന്നു. അറുപതിനായിരം വർഷം എണ്ണുമ്പോൾ, സംഖ്യകൾ അറിയുന്നവർ അതിൽ ആയിരം ദൈവവത്സരം എന്ന് പറയുന്നു. ദൈവിക കണക്കുപ്രകാരം യുഗങ്ങളുടെ എണ്ണം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു; ആദ്യം കൃതയുഗം, പിന്നെ ത്രേതായുഗം. പിന്നെ ദ്വാപരയും കലിയും—ഇവയാണ് യുഗങ്ങൾ, ധാർമ്മികരേ; മനുഷ്യരുടെ കണക്കുപ്രകാരം ഇവയുടെ വർഷങ്ങൾ നിരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠരേ, ദൈവിക കണക്കിൽ കൃതയുഗത്തിന്റെ ദൈർഘ്യം പതിനാലു ലക്ഷം വർഷം ആണ്, ആയിരങ്ങൾക്കും നൂറുകൾക്കും കണക്കാക്കി. അതുപോലെ, കൃതയുഗം നാല്പത് ആയിരം വർഷവും, പത്ത് ആയിരം വർഷം നൂറുയ multiply ചെയ്തതും ഉണ്ട്. ത്രേതായുഗം എൺപത് ആയിരം വർഷം, മനുഷ്യർക്കായി എഴുനൂറ് ആയിരം വർഷം എന്ന് പറയുന്നു. ദ്വാപരയുഗം ഇരുപത് ആയിരം വർഷം, ആകെ മൂവായിരം ആയിരം വർഷം. കലിയുഗം അറുപത് ആയിരം വർഷം; അങ്ങനെ നാലു യുഗങ്ങൾ, സന്ധികാലങ്ങൾ ഒഴികെ, ഓർക്കപ്പെടുന്നു. സന്ധിക്കാലങ്ങൾ ഒഴിച്ചാൽ മുപ്പത്താറ് ലക്ഷം വർഷം; ഇവിടെ കണക്കു നാല്പത്തിമൂന്ന് ലക്ഷം വർഷം. നാലു യുഗങ്ങൾക്ക് ഇരുപത് ആയിരം വർഷം സന്ധികാലം; അങ്ങനെ, സന്ധികാലങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ ആകെ എഴുപത്തി ഒന്ന് ലക്ഷം വർഷം. കൃത, ത്രേത, മുതലായ യുഗങ്ങളടങ്ങിയ കാലഘട്ടം മന്വന്തരം എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്; മന്വന്തരത്തിന്റെ കണക്കു വർഷങ്ങളുടെ തുടക്കത്തിൽ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു. ദ്വിജശ്രേഷ്ഠരേ, ഒരു മന്വന്തരം മുപ്പത് കോടി മനുഷ്യവർഷം കൂടെ അറുപത്തി ഏഴ് ലക്ഷം വർഷം കൂടി ചേർത്തതാണ്. അതിൽ ഇരുപത് ആയിരം വർഷം അധികം, അവ ഒഴിവാക്കുന്നു; ലിംഗപുരാണത്തിൽ这样 മന്വന്തരത്തിന്റെ കണക്കാണ് പ്രഖ്യാപിച്ചത്, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ. ഇങ്ങനെ നാലു യുഗങ്ങളുടെ വർഷങ്ങൾ കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ആയിരം യുഗചക്രങ്ങൾ ഒരു കല്പം ആകുന്നു, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠരേ. കല്പരാത്രിയുടെ അവസാനം ലോകങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു; രാത്രി ജീവികൾ നശിക്കുന്നു. ദേവന്മാർക്ക് അവിടെ ഇരുപത്തിയെട്ട് കോടി വർഷം ഉണ്ട്. മന്വന്തരങ്ങളിൽ മൂവായിരം കോടി, ഒപ്പം തൊണ്ണൂറ്റിരണ്ട് കോടി കൂടി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, കഴിഞ്ഞ കല്പത്തിൽ എഴുപതിനായിരം, വീണ്ടും എട്ടായിരം എന്നിങ്ങനെ എല്ലായിടത്തും സംഗ്രഹമായി പറയുന്നു. കല്പാന്ത്യത്തിൽ അവശേഷിക്കുന്നവർ ഒഴികെ, പ്രളയം വന്നപ്പോൾ ഈ ജീവികൾ മഹർലോകം വിട്ട് ജനലോകത്തിലേക്ക് പോവുന്നു. അവിടെ ഇരുപത് കോടി, എൺപത് കോടി നൂറുകൾ, അറുപത്തിരണ്ട് കോടി, എഴുപത് ലക്ഷം—ഇങ്ങനെ കണക്കാക്കുന്നു. അർദ്ധകല്പത്തിന്റെ ദൈവിക സംഖ്യ ഇങ്ങനെ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു; ആയിരം കല്പങ്ങൾ അജജന്മാവിന്റെ ഒരു വർഷം ആകുന്നു. എട്ടായിരം വർഷം ബ്രഹ്മയുഗം, ബ്രഹ്മാവിന്റെ കാലഘട്ടം; സഹസ്രയുഗങ്ങൾ ദേവതകളുടെ ഉത്ഭവത്തിന്. മൂന്നു വിധങ്ങളിലുള്ള ആയിരം യാഗങ്ങൾ പറയപ്പെടുന്നു; അങ്ങനെ, സമയത്തിന്റെ രൂപനായ ബ്രഹ്മാവിന്റെ കാലം പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. സൃഷ്ടി, ഉദയം, തപസ്, ഭാവി, വികാസം, യാഗം, ঋതു, അഗ്‌നി, ഹവ്യവാഹനൻ, സാവിത്രം, ശുദ്ധത—ഇവയെല്ലാം ഉണ്ട്. ഉശിക, കുശിക, ഗാന്ധാര, ഋഷഭ, ഷഡ്ജ, മജ്ജാലിയ, മദ്ധ്യമ, വൈരാജ, നിഷാദ, മേഘവാഹനൻ, ചിത്രക, ആകൂതി, ജ്ഞാനം—ഇവയും. മനഃ, സുദർശ, ബൃംഹ, ശ്വേതലോഹിത, രക്ത, പീതവസ്ത്ര, അസിത, വിശ്വരൂപൻ—ഇവയും. ഇങ്ങനെ, അജജന്മാവായ ബ്രഹ്മാവിന്റെ കല്പങ്ങൾ എണ്ണപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; മുനിശ്രേഷ്ഠരേ, അനന്തം അനന്തം കല്പങ്ങൾ ഉണ്ട്. അത്രയൊക്കെ പകൽ-രാത്രികൾ കടന്നുപോയിരിക്കുന്നു; പരമകാലത്തിന്റെ അവസാനം എല്ലായിടത്തും എല്ലാ രൂപഭേദങ്ങളും അവയുടെ മൂലത്തിലേക്ക് മടങ്ങുന്നു. ഈ രൂപഭേദങ്ങളുടെ ലയം ശിവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം മാത്രമേ സംഭവിക്കൂ; രൂപഭേദം ലയിച്ചാൽ അവിദ്യയും ആത്മാവും മാത്രം ശേഷിക്കും.