ലിങ്ഗപുരാണമ്

യോഗത്തിനും ജ്ഞാനത്തിനും അനേകം മാർഗങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും, എവിടെയും പഞ്ചാക്ഷരമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ചല്ലാതെ മുക്തി പ്രാപിക്കാൻ കഴിയില്ല. എല്ലാ ദ്വന്ദങ്ങളിലുമൊഴിഞ്ഞ് തപസ്സു ചെയ്താൽ, ആൾ മുക്തനെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു; പഴുത്തു നില്ക്കുന്ന ഫലത്തിനെപ്പോലെ. ഒരാൾ പാശുപതവ്രതം ഒരു ദിവസം പോലും ശരിയായി ആചരിച്ചാൽ, സാംഖ്യയിലോ പഞ്ചരാത്രത്തിലോ ആ നിലയിലേക്കു ഒരിക്കലും എത്തുവാൻ കഴിയില്ല. ഇങ്ങനെ, മനുവിൽ നിന്നു കൃഷ്ണന് വരെ ഇരുപത്തിയെട്ട് യുഗങ്ങളിലായി അവതാരങ്ങളുടെ സ്വഭാവങ്ങൾ ഞാൻ വിവരിച്ചു. ആ കാല്പത്തിൽ കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ ഉദിച്ചപ്പോൾ, ശാസ്ത്രസമാഹാരങ്ങളുടെ വിഭജനം തന്നെ ധർമ്മത്തിന്റെ അടയാളമായിരുന്നു. മഹാദേവൻ പ്രസ്താവിച്ച രുദ്രാവതാരത്തിന്റെ മഹത്വം കേട്ടു, ഭാഗ്യവാൻ അതിശയത്തോടെ മഹാദേവനോട് നമസ്കരിച്ചു. അവൻ മനോഹരമായ വാക്കുകളിൽ മഹാദേവനെ സ്തുതിച്ച് വീണ്ടും ശങ്കരനോടു ചോദിച്ചു: "സകല ദേവതകളിലും വിഷ്ണു വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; സകല ഭൂട്ടഗണങ്ങളിലും വിഷ്ണുവാണ് വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നത്." യഥാർത്ഥത്തിൽ വിഷ്ണുവിനോട് തുല്യമായ മറ്റൊരു മാർഗ്ഗം വേദങ്ങളിൽ എവിടെയും പറഞ്ഞിട്ടില്ല; ഇതിൽ സംശയമില്ല. ദേവതകളിൽ ദേവനായ ആ ഭാഗ്യവാൻ, നിങ്ങളുടെ ലിംഗത്തെ ഭക്തിപൂർവം ഉപാസിച്ചും, എന്നും നമസ്കരിച്ചും, ദേവൻ എങ്ങനെ ഭഗവാൻ ആയി? ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട മഹേശ്വരൻ ആ ഗൗരവമുള്ള ചോദ്യത്തിൽ സന്തോഷിച്ചു, ദൃഢമായി നോക്കി. ആരാധ്യവിഷയത്തെ ദർശിച്ച് ശങ്കരൻ പറഞ്ഞു: "നീയും, നാരായണനും, ദേവതകളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ശക്രനും ഇവിടെ സന്നിഹിതരാണ്." സദാ നിയമാനുസൃതമായി ലിംഗം പൂജിക്കുന്ന ഋഷിമാർ തങ്ങൾക്കു യഥായോഗ്യമായ സ്ഥാനം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് അവർ ലിംഗം പൂജിക്കുന്നത്. ലിംഗപൂജയില്ലാതെ യാതൊരു പ്രാപ്തിയും ഇല്ല; അതുകൊണ്ടു തന്നെ ജനാർദ്ദനനായ ഭാഗ്യവാൻ സതതം ഭക്തിയോടെ താനെ തന്നെ പൂജിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, മഹേശ്വരൻ ബ്രഹ്മാവിനോട് കൃപ കാണിച്ച്, ദേവാദിദേവനെ നോക്കി അവിടത്തുതന്നെ അദൃശ്യനായി. അതിനു ശേഷം ബ്രഹ്മാവ്, കയ്യുകൂടിച്ചേർത്ത് ശിരസു വാഴ്ത്തി, ശങ്കരനിൽ നിന്നുള്ള ബോധം വീണ്ടെടുത്ത്, ശേഷിച്ച സൃഷ്ടികൾക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചു. "മഹേശ്വരൻ, ലിംഗരൂപത്തിൽ എങ്ങനെയാണ് പൂജിക്കപ്പെടേണ്ടത്? ഇത് ഞങ്ങൾക്ക് പറയേണ്ടതുണ്ട്, രോമഹർഷണാ!" – എന്നിങ്ങനെ ചോദ്യം ഉയർന്നു. കൈലാസശിഖരത്തിൽ പാർവതിദേവി ചോദിച്ചപ്പോൾ, ദേവാദിദേവൻ തന്റെ മടിയിൽ ഇരിക്കുന്ന പർവ്വതജാതയോട് ലിംഗപൂജയുടെ ക്രമം വിശദമായി പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ശാലങ്കായനപുത്രനായ നന്ദി, സമീപത്ത് നിന്നു നിന്നു, മുൻകൂട്ടി എല്ലാം കേട്ടവൻ, ധർമ്മാത്മാവായ ബ്രഹ്മാപുത്രനോട് പറഞ്ഞു. സന്തകുമാരനോട് അവൻ ലിംഗപൂജയുടെ ഉത്തമമായ വിധാനം വിവരിച്ചു; അതിനാൽ മഹാതേജസ്സുള്ള വ്യാസൻ അതു ശാസ്ത്രാനുസൃതമായി പഠിച്ചു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ശൈലാദി മുതലായവരിൽ നിന്ന് കേട്ടതുപോലെ, സ്നാനവും അർപ്പണങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്ന ശരിയായ പൂജാക്രമം വിശദീകരിക്കാം. ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ ക്ഷേമത്തിനായാണ്, പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന ഈ സ്നാനക്രമം, പുരാതനകാലത്ത് ശിവൻ സ്വയം പറഞ്ഞത്. ഈ വിധിയിൽ സ്നാനവും ശങ്കരനെ ഒരിക്കൽ പൂജിച്ചതും ബ്രഹ്മകുര്‍ച്ചം പാനമാക്കിയതും ചെയ്താൽ, എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് മോചനം. ശംഭു ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയും മറ്റു വിഭാഗങ്ങളുടെയും ഉപകാരത്തിനായി മൂന്നു വിധത്തിലുള്ള സ്നാനങ്ങൾ വിവരിച്ചു: ആദ്യം വരുണസ്നാനം, പിന്നെ ഉത്തമമായ അഗ്നേയസ്നാനം, പിന്നെ മന്ത്രസ്നാനം; അതിനുശേഷം പരമേശ്വരനെ പൂജിക്കണം. കുഴഞ്ഞ മനസ്സോടെ വെള്ളത്തിൽ കുളിച്ചാൽ, അഗ്നിഭസ്മം ഉപയോഗിച്ചാലും ശുദ്ധി സംഭവിക്കില്ല; മനസ്സിന്റെ ശുദ്ധി നിർബന്ധമാണ്, അല്ലെങ്കിൽ ശുദ്ധിക്രമം നടത്തരുത്. ഒരാൾ എല്ലാ നദികളിലും, തടാകങ്ങളിലും, കുളങ്ങളിലും കാലാന്ത്യവരെ കുളിച്ചാലും, മനസ്സ് അശുദ്ധമാണെങ്കിൽ ശുദ്ധി ഉണ്ടാവില്ല – ഇതിൽ സംശയമില്ല. ജനങ്ങളിൽ മനസ്സെന്ന കമലം ഉണർന്നിരിക്കുമ്പോൾ അതു ശുദ്ധമാണ്; അതു അന്ധകാരത്തിൽ ഉറങ്ങുമ്പോൾ, ജ്ഞാനത്തിന്റെ വെളിച്ചം മാത്രമാണ് അതിനെ ശുദ്ധമാക്കുന്നത്. സ്നാനത്തിനായി കിളി, ഗോമയം, പൂക്കൾ, അഗ്നിഭസ്മം എന്നിവയും കുഴഗ്രാസവും തീരത്ത് വെക്കണം. കാലിൽ കഞ്ഞിയും ശരീരത്തിലെ മലിനതയും തീരത്ത് ലഭിക്കുന്ന വസ്തുക്കളാൽ കഴുകി, പിന്നെ സ്നാനം നടത്തണം. "ഉദ്ധൃതാസീതി" എന്ന മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് വീണ്ടും ശരീരം ശുദ്ധീകരിച്ച്, കിളി എടുത്ത് മറ്റൊരു വസ്ത്രം ധരിച്ചു സ്നാനമാരംഭിക്കണം; അശുദ്ധമായത് ഒഴിവാക്കണം. "ഗന്ധദ്വാരം ദുരാധർഷാം" എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, മന്ത്രജ്ഞൻ കപിലാ പശുവിന്റെ ഗോമയം വായുവിൽ മാത്രം ഉപയോഗിക്കണം. വീണ്ടും സ്നാനം ചെയ്ത് മലിനവസ്ത്രം മാറ്റി, വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച് സ്നാനമാരംഭിക്കണം. എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള പൂർണ്ണശുദ്ധിക്കായി, വരുണനെ ആഹ്വാനിച്ച്, ദൈവത്തെ മാനസികമായി ആരാധിച്ച്, ഭവനെ ധ്യാനയാഗം ചെയ്യണം. ക്ഷേത്രത്തിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം കഴുകിക്കളഞ്ഞ് ഭവനെ സ്മരിച്ച്, ക്രമാനുസൃതമായി വീണ്ടും കഴുകി, പുണ്യജലം ശുദ്ധീകരിക്കണം. വീണ്ടും മുങ്ങി അഘമർശണമന്ത്രം ജപിക്കണം; ആ വെള്ളത്തിൽ സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, അഗ്നി എന്നിവയുടെ വൃത്തങ്ങളെ സ്മരിക്കണം. വീണ്ടും കഴുകി ജലത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്ന്, മന്ത്രജ്ഞൻ വീണ്ടും ക്ഷേത്രമധ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കണം, പുണ്യം വർദ്ധിപ്പിക്കാനായി. മാൻകൊമ്പ്, പലയില, കുഴഗ്രാസം, പൂക്കൾ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് നല്ലവണ്ണം കഴുകി, അവയാൽ അഭിഷേകം നടത്തണം. മന്ത്രജ്ഞൻ രുദ്ര, പാവമാന, ത്വരിത സൂക്തങ്ങളും, തരത്സമന്ദി കൂട്ടവും, രണ്ട് ശാന്തി സൂക്തങ്ങളും ഉപയോഗിക്കണം. ഏകശാന്തിക്രിയയും അഞ്ചു ബ്രഹ്മശുദ്ധികളും, ആ മന്ത്രങ്ങളുടെ ദേവതാസ്വരൂപങ്ങളും ഋഷിമാരെയും സ്മരിച്ച് നടത്തണം. ഇങ്ങനെ, തനതു തലയിൽ ജലം അഭിഷേകം ചെയ്ത്, ദ്വിജൻ ഹൃദയത്തിൽ മൂന്നുകണ്ണുള്ള, അഞ്ചുമുഖമുള്ള ഈശ്വരനെ ധ്യാനിക്കണം.