ലിങ്ഗപുരാണമ്

വാസുദേവൻ, യദുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠൻ, തന്റെ ആറാം ഭാഗത്തിൽ നിന്ന്, മനുഷ്യന്മാരിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമനായ കൃഷ്ണൻ ആയി ഭൂമിയിൽ അവതരിക്കും. അപ്പോൾ ഞാൻയും, യോഗമൂലമായ മായാ ശക്തിയിലൂടെ, ലോകത്തെ അതിശയിപ്പിക്കാൻ ബ്രഹ്മചാരിയുടെ രൂപം സ്വീകരിച്ച് യോഗിയായി മാറും. ശ്മശാനത്തിൽ ബന്ധുക്കളില്ലാതെ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഒരു ശവം കാണുമ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണരുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, ഞാൻ മായാ യോഗം ഉപയോഗിച്ച് ആ ശവത്തിൽ പ്രവേശിക്കും. അതിനുശേഷം, ദിവ്യവും പുണ്യവുമായ മെരു പർവതത്തിലെ ഗുഹയിൽ, നീയും വിഷ്ണുവും ചേർന്ന്, ഞാൻ ബ്രഹ്മൻ എന്ന ലകുലി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടും. ഇതാണ് ശരീരാവതാരം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്; അപ്പോൾ അതി വിശുദ്ധമായ ആ സ്ഥലത്തിന് ഭൂമി നിലനില്ക്കുന്നത്രയും പ്രശസ്തി ലഭിക്കും. അവിടെയും, എന്റെ പുത്രന്മാർ ആയ കുഷിക, ഗർഗ, മിത്ര, കൌരുഷ്യ എന്നിവരും സന്യാസികൾ ആയിരിക്കും. അവർ യോഗത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവരും, മഹേശ്വരന്റെ പരമയോജ്യം നേടുന്ന ശുദ്ധവും ഉജ്ജ്വലമായ ഊർജ്ജമുള്ള മഹാത്മാക്കളായ ബ്രാഹ്മണന്മാരും ആയിരിക്കും. അവർ, പാശുപതന്മാരായി, ശരീരം ചാരത്തിൽ മാഞ്ഞ്, റുദ്രന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോവും; അവിടെ മടങ്ങി വരുക വളരെ പ്രയാസമാണ്. ലിംഗത്തിന്റെ ആരാധനയിൽ എപ്പോഴും അർപ്പിതരായും, അകത്തും പുറത്തും സ്തിരതയോടെ, എന്നോട് ഭക്തിയോടെ, യോഗത്തിൽ ആഴപ്പെട്ട്, ധ്യാനത്തിൽ സ്ഥിരതയോടെ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചവരായും അവർ നിലകൊള്ളും. സാംസാരിക ബന്ധങ്ങൾ വെട്ടിമാറ്റാനും, ജ്ഞാനമാർഗ്ഗം തെളിയിക്കാനും, സ്വഭാവജ്ഞാനം നേടാനും, മഹാപാശുപതയോഗം അതിനായി ഉണ്ട്. യോഗത്തിനും ജ്ഞാനത്തിനും പല വഴികളുണ്ട്, എന്നാൽ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം ഒഴികെ മറ്റെവിടെയും മോക്ഷം ലഭിക്കില്ല. എല്ലാ ദ്വന്ദങ്ങൾ വിട്ട്, നിർമലമായ വ്രതം ആചരിക്കുന്നവൻ, പക്വമായ ഫലമെന്നപോലെ, മോക്ഷം പ്രാപിച്ചവനായി കരുതപ്പെടുന്നു. ഒരു ദിവസം പോലും പാശുപതവ്രതം ശരിയായി ആചരിച്ചാൽ, സാംഖ്യയിലും പഞ്ചരാത്രയിലും അത്തരം ഫലം ഒരിക്കലും ലഭിക്കില്ല. ഇങ്ങനെ, മനുവിൽ നിന്ന് കൃഷ്ണൻ വരെ, ഇരുപത്തിയെട്ടു യುಗങ്ങളിലെയും അവതാരങ്ങളുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഞാൻ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിൽ, കൃഷ്ണ ദ്വൈപായനൻ ഉദയിക്കുന്ന കൽപ്പത്തിൽ, ശാസ്ത്രങ്ങളുടെ വിഭജനമാണ് ധർമ്മത്തിന്റെ അടയാളമാവുക. മഹാദേവൻ പ്രഖ്യാപിച്ച റുദ്രന്റെ ആവതാരത്തിന്റെ മഹിമയുള്ള കഥ കേട്ടപ്പോൾ, ഭാഗ്യശാലി ബ്രഹ്മാ മഹാനായ പ്രഭുവിന് വന്ദനം ചെയ്തു. അവൻ തിരഞ്ഞെടുത്ത വാക്കുകളിൽ പ്രഭുവിനെ സ്തുതിച്ച്, ശങ്കരനോട് വീണ്ടും ചോദിച്ചു: "വിഷ്ണു എല്ലാ ദേവതകളെയും ആകമാനം പരവ്യപ്തനാണ്; എല്ലാ ദേവസംഘങ്ങളും വിഷ്ണുവാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. യഥാർത്ഥത്തിൽ, വിഷ്ണുവിനോട് തുല്യമായ മറ്റൊരു മാർഗ്ഗം ഇല്ല; വേദങ്ങൾ എപ്പോഴും ഈ സത്യം പാടുന്നു, ഇതിൽ സംശയമില്ല." ദേവതകളുടെ ദേവനായ ഭാഗ്യശാലി, നിങ്ങളുടെ ലിംഗം ആരാധനയിൽ സതതം അർപ്പിതനായും, എപ്പോഴും നിങ്ങൾക്ക് വന്ദനം ചെയ്യുന്നതും — ആ ദൈവം എങ്ങനെ പ്രഭുവായി മാറി? ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട മഹേശ്വരൻ, ആ ഗൗരവമുള്ള ചോദ്യത്തിൽ സന്തുഷ്ടനായി, ദൃശ്യത്തിലൂടെ ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കി. ആരാധനയുടെ വിഷയത്തെ കാണിച്ചശേഷം, ശങ്കരൻ ബ്രഹ്മാവിനോട് പറഞ്ഞു: "നീ തന്നെ, നാരായണനും, ശക്രനും, ദേവതകളിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ഇവിടെ ഉണ്ട്. സന്യാസികൾ, നിയമപ്രകാരം ലിംഗം ആരാധിക്കുന്നവരും, അവരവരുടെ സ്ഥിതിയിൽ എത്തുകയും അതിനാൽ അവർ ആരാധിക്കുന്നു. ലിംഗം ആരാധന ഇല്ലാതെ മോക്ഷം ലഭിക്കില്ല; അതിനാൽ ജനാർദനൻ, ഭാഗ്യശാലി പ്രഭു, വിശ്വാസത്തോടെ സ്വയം ആരാധിക്കുന്നു." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ മഹേശ്വരൻ, ബ്രഹ്മാവിന് അനുഗ്രഹം നൽകിക്കൊണ്ട്, ദേവതകളുടെ പ്രഭുവിനെയും നോക്കി, അവിടെയും അദൃശ്യനായി. തുടർന്ന്, ബ്രഹ്മാവ്, കൈകൾ ചേർത്ത് വന്ദനം ചെയ്ത്, ശങ്കരനിൽ നിന്ന് ബോധം വീണ്ടെടുത്തു, ശേഷിച്ച സൃഷ്ടിക്ക് തയ്യാറായി പുറപ്പെട്ടു. "മഹേശ്വരൻ, ലിംഗരൂപത്തിൽ, എങ്ങനെ ആരാധിക്കപ്പെടണം?" എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ, രോമഹർഷണനോട് ഈ രഹസ്യം വെളിപ്പെടുത്തണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിച്ചു. അപ്പോൾ, കైలാസത്തിൽ, ദേവതകളുടെ പ്രഭു, തനിക്കു തോളിൽ ഇരുന്ന പർവതജാതിയായ ദേവിയെ, ലിംഗം ആരാധനയുടെ ക്രമം വിശദമായി വിവരിച്ചു. അടുത്ത് നിന്നിരുന്ന ശാലങ്കായനന്റെ പുത്രൻ നന്ദി, എല്ലാം മുൻപ് കേട്ടിരുന്നു, ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രനോട് സംസാരിച്ചു. സനത്കുമാരനോട്, ലിംഗം ആരാധനയുടെ പുണ്യവും ഉത്തമവുമായ മാർഗ്ഗം അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; അതിനാൽ, മഹാതേജസ്സുള്ള വ്യാസൻ, ശാസ്ത്രാനുസൃതമായി ഈ മാർഗ്ഗം പഠിച്ചു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ, ശൈലാദി മുതലായവരിൽ നിന്ന് കേട്ടതുപോലെ, ശിവൻ പുരാതനകാലത്ത് നേരിട്ട് പറഞ്ഞ, ബ്രാഹ്മണരുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, സ്നാനവും അർപ്പണങ്ങളും, സ്നാനത്തിൽ തുടങ്ങി, ആരാധനയുടെ ക്രമവും വിശദീകരിക്കുന്നു. ഈ രീതിയിൽ സ്നാനം ചെയ്ത്, ശങ്കരനെ ഒരിക്കൽ ആരാധിച്ച്, ബ്രഹ്മകുര്ചം പാനം ചെയ്താൽ, എല്ലാ പാപങ്ങൾ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും. ശിവൻ, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും, മൂന്ന് തരത്തിലുള്ള സ്നാനങ്ങൾ നിർദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആദ്യം വരുണ സ്നാനം, പിന്നെ ഉത്തമമായ അഗ്നേയ സ്നാനം, തുടർന്ന് മന്ത്ര സ്നാനം; അതിനുശേഷം പരമപ്രഭുവിനെ ആരാധിക്കണം. വെള്ളത്തിൽ ദുഷ്ടചിത്തത്തോടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ, ചാരത്തിലൂടെ പോലും ശുദ്ധി ലഭിക്കില്ല; മനസ്സിന്റെ ശുദ്ധി പ്രാപിക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ ശുദ്ധീകരണം ചെയ്യരുത്. ഒരാൾ എല്ലാ നദികളിലും, തടാകങ്ങളിലും, കുളങ്ങളിലും കാലാവധിയോളം സ്നാനം ചെയ്താലും, മനസ്സിൽ അശുദ്ധി ഉണ്ടെങ്കിൽ, ശുദ്ധി ഉണ്ടാകില്ല — ഇതിൽ സംശയമില്ല. മനസ്സിലെ താമര ഉണർന്നാൽ, അത് ശുദ്ധമാണ്; അന്ധകാരത്തിൽ ഉറങ്ങുമ്പോൾ, ജ്ഞാനത്തിന്റെ വെളിച്ചം മാത്രമാണ് ശുദ്ധി നൽകുന്നത്. സ്നാനത്തിനായി, മണ്ണ്, ഗോമയ, പൂക്കൾ, ചാര, എന്നിവയും, കുശഗ്രാസും, തീരത്ത് വെച്ച്, സ്നാനസ്ഥലത്ത് ഒരുക്കണം. പാദങ്ങൾ കഴുകി, ശരീരത്തിലെ മാലിന്യം തീരത്ത് ലഭ്യമായ വസ്തുക്കളാൽ വൃത്തിയാക്കി, പിന്നീട് സ്നാനം നടത്തണം. 'ഉദ്ധൃതാസിതി' എന്ന മന്ത്രം ചൊല്ലി, വീണ്ടും ശരീരം ശുദ്ധീകരിച്ച്, മണ്ണും മറ്റൊരു വസ്ത്രവും എടുത്ത്, അശുദ്ധമായത് ഒഴിവാക്കി സ്നാനം ചെയ്യണം. ഇങ്ങനെ, മഹേശ്വരന്റെ ലിംഗം ആരാധനയും, സ്നാനത്തിന്റെ ക്രമവും, ശുദ്ധിയുടെ പ്രാധാന്യവും, മഹത്മാക്കളുടെ യോഗവും, അവതാരങ്ങളുടെ മഹിമയും, ശിവൻ ബ്രഹ്മാവിനോട് വെളിപ്പെടുത്തിയതുപോലെ, ഈ പുണ്യകഥയിൽ വിവരിക്കുന്നു.