ലിങ്ഗപുരാണമ്

ഭഗവാൻ അനുഗ്രഹം നൽകി, "നിനക്ക് ആശീർവാദങ്ങൾ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ പുറപ്പെടുന്നു; നീ ധൈര്യവാനായി വിവേകം നേടുക," എന്നു പറഞ്ഞു അപ്രത്യക്ഷനായി. ദേവദേവന്മാരാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന സേനാനായകൻ, ഗോവിന്ദനിൽ നിന്നു ജ്ഞാനം പ്രാപിച്ച കമലാസനനായ പിതാമഹൻ, അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു. പിതാമഹൻ, സൃഷ്ടിയെ ആരംഭിക്കാൻ ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ കടുത്ത തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, അങ്ങനെയൊരു തപസ്സിൽ മുഴുകിയിരുന്നിട്ടും, ഒന്നും സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നില്ലായിരുന്നു. ഏറെക്കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, വിഷാദത്തിൽ നിന്ന് കോപം ഉദിച്ചു; ആ ക്രോധത്തിന്റെ പിടിയിൽ പെട്ടപ്പോൾ, അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് അശ്രുദ്രോപ്പങ്ങൾ വീണു. ആ അശ്രുദ്രോപ്പുകളിൽ നിന്ന്, വായുവിന്റെ, പിത്തത്തിന്റെ, കഫത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ ഉള്ള, മഹാഭാഗ്യശാലികളും മഹാബലശാലികളും ആയ, ശുഭലക്ഷണങ്ങൾ അലങ്കരിച്ച ജീവികൾ ഉദിച്ചു. അവ ശിരോവസ്ത്രം അലഞ്ഞു കിടക്കുന്ന, മഹാവിഷം നിറഞ്ഞ പാമ്പുകളായിരുന്നു. ആ പ്രാചീന പാമ്പുകളെ കണ്ട ബ്രഹ്മാവ് മനസ്സിൽ കുറ്റം കാണിച്ചു: "ഹായ്! എന്റെ തപസ്സിന് ഇതാണ് ഫലം എങ്കിൽ, ലോകത്തിന്റെ നാശം തന്നെ എന്റെ ആദ്യസൃഷ്ടിയായി മാറിയിരിക്കുന്നു!" അങ്ങനെ ക്രോധത്താൽ ഉണർന്ന അമിതമായ ക്ഷീണത്തിൽ, സൃഷ്ടികർത്താവായ ബ്രഹ്മാവ് ആ ക്ഷീണത്തിൽ തളർന്ന് ജീവൻ വിട്ടു. അത്രയും മഹാശക്തനായ ആ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന്, കരുണയോടെ, പതിനൊന്ന് രുദ്രന്മാർ, കരഞ്ഞുകൊണ്ട്, അവിടെ ഉദിച്ചു. അവരുടെ കരച്ചിലിനാൽ അവരെ രുദ്രന്മാർ എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടു; ആ രുദ്രന്മാരാണ് പ്രാണന്മാർ, ആ പ്രാണങ്ങൾ തന്നെയാണ് അവരുടെ സ്വരൂപം. പ്രാണങ്ങൾ എല്ലായിടത്തുമുള്ള ജീവജാലങ്ങളിൽ ഉള്ളവയും, അത്യന്തം ഭയങ്കരവും മഹാനുമായ നല്ല ആചാരമുള്ളവയുമാണ്. ത്രിശൂലധാരിയായ നീലചുവപ്പൻ വീണ്ടും ബ്രഹ്മാവിന് പ്രാണം നൽകി; ജീവൻ തിരിച്ചുകിട്ടിയ ബ്രഹ്മാവ് ദേവദേവനായ ഉമാപതിയെ ദർശിച്ചു. അവനിൽ നമസ്കരിച്ചു, ഗായത്രീയോടൊപ്പം ബ്രഹ്മാവ് വിശ്വനാഥനെ കണ്ടു; ലോകങ്ങളുടെ സാരമായ ദൈവത്തെ കണ്ട ബ്രഹ്മാവ് അവനെ സ്തുതിച്ചു. അത്ഭുതംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞ്, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിച്ച്, അവൻ ശർവനോടു പറഞ്ഞു: "മഹാബലശാലീ, സൃഷ്ടിയുടെ ആദിയിൽ നീ എങ്ങനെ ഉദിച്ചുവെന്ന് ദയവായി അറിയിക്കൂ." ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ഭവൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ രൂപം ധരിച്ച് ഉപദേശാർത്ഥം സ്നേഹപൂർവ്വം പുഞ്ചിരിച്ച് അവനോട് സംസാരിച്ചു: "ശ്വേതയുഗത്തിൽ ഞാൻ മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു; വെള്ളയുള്ള, വെള്ളമാലകൾ ധരിച്ച, വെളുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച, പ്രകാശമുള്ള വെളുപ്പുള്ളവൻ. വെള്ളയുള്ള അസ്ഥികളും, വെള്ളമുടിയും, വെളുത്ത-ചുവപ്പും; അതിനാൽ ആ കാലഘട്ടം ശ്വേതയുഗം എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെടുന്നത്. എന്നിൽ നിന്നു ജനിച്ച ദേവി വെള്ളയുള്ള, വെളുത്ത-ചുവപ്പും, വെളുത്തവളും ആയിരുന്നു; അപ്പോൾ ഗായത്രീയെ ബ്രഹ്മാ എന്നറിയപ്പെട്ടു. അതുകൊണ്ട്, ദേവദേവാ, നിന്റെ രഹസ്യമായ തപസ്സിലൂടെ, നീ വീണ്ടും എന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു, ഉടൻ തന്നെ സദ്യോജാതസ്വരൂപം പ്രാപിച്ചു. 'സദ്യോജാതൻ' എന്നതാണ് ആ ബ്രഹ്മന്റെ പേര്, ഇത് രഹസ്യമാണെന്നും അറിയപ്പെടുന്നു; അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ഇത് രഹസ്യമായി കരുതപ്പെടുന്നു, അതറിയുന്ന ദ്വിജന്മാർ— അവർ എനിക്ക് അടുത്ത് വരും, തിരിച്ചുവരവ് ദുഷ്ക്കരമായിടത്തേക്ക്; വീണ്ടും നീ ലോഹിത എന്ന പേരിൽ നിലകൊണ്ടപ്പോൾ— എന്റെ വർണ്ണം കൊണ്ടു ആ കാലഘട്ടം ലോഹിതയുഗം എന്നായി; അപ്പോൾ ചുവന്ന മാംസം, അസ്ഥി, രക്തം ഉള്ള ജീവികൾ ഉദിച്ചു. ഗായത്രീ, പശുവെന്നറിയപ്പെടുന്നവൾ, ചുവന്ന കണ്ണും നിറഞ്ഞ മുലകളും ഉള്ളവളായിരുന്നു; അതുകൊണ്ടുതന്നെ അവളുടെ ചുവപ്പ് വർണ്ണം കൊണ്ട് അവൾക്ക് ആ പേര് ലഭിച്ചു. ദേവതയുടെ ഇടതുവശം മൂലം വാമദേവൻ എന്ന പേര് ലഭിച്ചു; അവിടെയും, മഹാത്മാവേ, നീ എന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു, ആത്മനിയമത്തിൽ സ്ഥിരനായി. നിന്റെ യോഗശക്തിയാൽ നീ എന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു, മറ്റൊരു വർണ്ണത്തിൽ നിലകൊണ്ടവനായി; അതിനാൽ ഭൂമിയിൽ ഞാൻ വാമദേവൻ എന്നായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവിടെ നിന്നെ വാമദേവൻ എന്നറിയുന്ന ദ്വിജന്മാർ രുദ്രലോകം പ്രാപിക്കും, തിരിച്ചുവരവ് ദുഷ്ക്കരമായിടത്തേക്ക്. പുനഃ ഞാൻ മഞ്ഞ വർണ്ണത്തിൽ ഇവിടെ പ്രത്യക്ഷനാകുമ്പോൾ, യുഗക്രമം അനുസരിച്ച്, എന്റെ പേരിൽ മഞ്ഞസ്വരൂപം സ്ഥാപിതമായി. എന്നിൽ നിന്നു ജനിച്ച ദേവി മഞ്ഞവണ്ണവും മഞ്ഞ-ചുവപ്പുമുള്ളവളും ആയിരുന്നു; അപ്പോൾ ഗായത്രീയെ ബ്രഹ്മാ എന്നറിയപ്പെട്ടു. അവിടെയും, മഹാത്മാവേ, യോഗത്തിൽ മനസ്സ് ഏകാഗ്രമാക്കിയവരാൽ ഞാൻ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടു. അവിടെ നീ എന്നെ തത്പുരുഷൻ എന്നറിയുകയും ചെയ്തു; അതിനാൽ ഈ തത്പുരുഷസ്വരൂപം എനിക്ക് ഉണ്ട്, കനകന്ദാ. ബ്രഹ്മയോ​ഗം ചെയ്ത, രുദ്രൻ, രുദ്രാണി, ഗായത്രീ, വേദമാതാവ് എന്നെ അറിയുന്ന ശുദ്ധന്മാർ— അവർ രുദ്രലോകം പ്രാപിക്കും, തിരിച്ചുവരവ് ദുഷ്ക്കരമായിടത്തേക്ക്; വീണ്ടും ഞാൻ കറുത്തും ഭയങ്കരവുമായും ആകുമ്പോൾ— എന്റെ വർണ്ണം കൊണ്ടു ആ സംകൽപ്പം കറുപ്പായി അറിയപ്പെടുന്നു; അവിടെ ഞാൻ കാലൻപോലെയാണ്, ലോകങ്ങൾ അവസാനിപ്പിക്കുന്ന കാലൻ. നീ എന്നെ ഭയങ്കരനും അതിവിശാലശക്തിയുള്ളവനുമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു, ബ്രഹ്മൻ; എന്നിൽ നിന്നു ജനിച്ച ഗായത്രീ കറുത്തശരീരവും കറുത്ത-ചുവപ്പുമുള്ളവളുമായിരുന്നു. അവൾ കറുത്തവളായിരുന്നു, ദേവദേവാ, അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാ എന്നറിയപ്പെട്ടു; അതിനാൽ ഞാൻ ഭയാനകത്വം പ്രാപിച്ചു—ഭൂമിയിൽ എന്നെ അങ്ങനെയറിയുന്നവർക്ക്, ഞാൻ ഭയരഹിതനും ശാന്തനും നിത്യശിവനുമാകും; വീണ്ടും, ഞാൻ സർവ്വാത്മകസ്വരൂപം പ്രാപിച്ചപ്പോൾ, ബ്രഹ്മൻ, അപ്പോൾ നീ പരമധ്യാനത്തിലൂടെ എന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു; ഗായത്രീ സർവ്വാത്മകസ്വരൂപം പ്രാപിച്ചു, ലോകങ്ങളെ പോഷിപ്പിച്ചു. എനിക്ക് സർവ്വാത്മകത്വം ലഭിച്ചപ്പോൾ ഭൂമിയിൽ എന്നെ അങ്ങനെയറിയുന്നവർക്ക് ഞാൻ എപ്പോഴും ശിവനും സൗമ്യനും ആയിരിക്കും. ഈ സ്വരൂപം സർവ്വാത്മകത്വം കൊണ്ടാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്, അതുപോലെ സാവിത്രിയും സർവ്വാത്മകസ്വരൂപയാണെന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ, ഈ എല്ലാ സ്വരൂപങ്ങളും ഉദിച്ചവയാണ്, എന്റെ പുത്രന്മാരേ; ഈ നാലു പേരും ഞാൻ പറഞ്ഞവരാണ്, ലോകങ്ങളിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്ന എന്റെ പുത്രന്മാർ.