ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಚ ವಿವಿಧೋತ್ಪತ್ತಿಂ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಲೋಕತನ್ತ್ರಿಣಃ ಇಮಂ ಪರಮಸಾದೃಶ್ಯಂ ಪ್ರಶ್ನಮ್ ಅಭ್ಯವದದ್ಧರಿಃ

ಬ್ರಹ್ಮನ ವಿವಿಧ ಉತ್ಪತ್ತಿಗಳನ್ನು ತಿಳಿದು, ಲೋಕಗಳ ನಿಯಂತ್ರಕನಾದ ಅವನ ಈ ಮಹಾ ಸಾಮ್ಯತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಹರಿಯು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಅಸ್ಮಾನ್ಮಹತ್ತರಂ ಭೂತಂ ಗುಹ್ಯಮನ್ಯನ್ನ ವಿದ್ಯತೇ ಮಹತಃ ಪರಮಂ ಧಾಮ ಶಿವಮ್ ಅಧ್ಯಾತ್ಮಿನಾಂ ಪದಮ್

ಇದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದು ಅಥವಾ ಗುಪ್ತವಾದುದು ಇನ್ನೊಂದಿಲ್ಲ; ಮಹತ್ತಿನ ಪರಮಧಾಮ, ಆತ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಶಿವನ ಸ್ಥಾನ.

ದ್ವಿವಿಧಂ ಚೈವಮಾತ್ಮಾನಂ ಪ್ರವಿಭಜ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ ನಿಷ್ಕಲಸ್ತತ್ರ ಯೋ ಽವ್ಯಕ್ತಃ ಸಕಲಶ್ ಚ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ಹೀಗೆ ಆತ್ಮನು ಎರಡು ವಿಧವಾಗಿ ವಿಭಜನೆಗೊಂಡು ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿದೆ; ಅಲ್ಲಿಗೆ ಮಹೇಶ್ವರನು ಅವ್ಯಕ್ತವಾದ ನಿರ್ವಿಕಾರರೂಪಿಯೂ, ಸಕಲರೂಪಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

ಯಸ್ಯ ಮಾಯಾವಿಧಿಜ್ಞಸ್ಯ ಅಗಮ್ಯಗಹನಸ್ಯ ಚ ಪುರಾ ಲಿಙ್ಗೋದ್ಭವಂ ಬೀಜಂ ಪ್ರಥಮಂ ತ್ವಾದಿಸರ್ಗಿಕಮ್

ಮಾಯೆಯ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನಿಗೆ, ಅಪ್ರಾಪ್ಯ ಮತ್ತು ಗಂಭೀರ ಸ್ವರೂಪದವನಿಗೆ, ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಂತಿರುವ ಲಿಂಗದ ಮೊದಲ ಬೀಜವು ಹುಟ್ಟಿತು.

ಮಮ ಯೋನೌ ಸಮಾಯುಕ್ತಂ ತದ್ಬೀಜಂ ಕಾಲಪರ್ಯಯಾತ್ ಹಿರಣ್ಮಯಮಕೂಪಾರೇ ಯೋನ್ಯಾಮಣ್ಡಮಜಾಯತ

ಆ ಬೀಜವು ನನ್ನ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿ, ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ, ಯೋನಿಯೊಳಗಿನ ಚಿನ್ನದ ಮೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿತು.

ಶತಾನಿ ದಶ ವರ್ಷಾಣಾಮ್ ಅಣ್ಡಮ್ ಅಪ್ಸು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಮ್ ಅನ್ತೇ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಸ್ಯ ವಾಯುನಾ ತದ್ದ್ವಿಧಾ ಕೃತಮ್

ಹತ್ತು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆ ಮೊಟ್ಟೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಯಾಯಿತು; ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಅದು ಎರಡು ಭಾಗವಾಯಿತು.

ಕಪಾಲಮೇಕಂ ದ್ಯೌರ್ಜಜ್ಞೇ ಕಪಾಲಮಪರಂ ಕ್ಷಿತಿಃ ಉಲ್ಬಂ ತಸ್ಯ ಮಹೋತ್ಸೇಧೋ ಯೋ ಽಸೌ ಕನಕಪರ್ವತಃ

ಒಂದು ಕವಚವು ಆಕಾಶವಾಯಿತು, ಇನ್ನೊಂದು ಭೂಮಿಯಾಗಿತು; ಅದರ ದಪ್ಪವಾದ ಹೊದಿಕೆ, ಎತ್ತರವಾದುದು, ಅದೇ ಚಿನ್ನದ ಪರ್ವತವಾಗಿದೆ.

ತತಶ್ ಚ ಪ್ರತಿಸಂಧ್ಯಾತ್ಮಾ ದೇವದೇವೋ ವರಃ ಪ್ರಭುಃ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭೋ ಭಗವಾಂಸ್ ತ್ವ್ ಅಭಿಜಜ್ಞೇ ಚತುರ್ಮುಖಃ

ಆ ಸಂಧಿಯ ನಂತರ ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ಪರಮೇಶ್ವರನು, ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭನೆಂಬ ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳಿರುವ ಭಗವಂತನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಆ ತಾರಾರ್ಕೇನ್ದುನಕ್ಷತ್ರಂ ಶೂನ್ಯಂ ಲೋಕಮವೇಕ್ಷ್ಯ ಚ ಕೋ ಽಹಮಿತ್ಯಪಿ ಚ ಧ್ಯಾತೇ ಕುಮಾರಾಸ್ತೇ ಽಭವಂಸ್ತದಾ

ನಕ್ಷತ್ರ, ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯವರೆಗೆ ಲೋಕವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಖಾಲಿಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, 'ನಾನು ಯಾರು?' ಎಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿದಾಗ, ಕುಮಾರರೆ, ನಾನು ಆಗ ಹುಟ್ಟಿದೆನು.

ಪ್ರಿಯದರ್ಶನಾಸ್ತು ಯತಯೋ ಯತೀನಾಂ ಪೂರ್ವಜಾಸ್ ತವ ಭೂಯೋ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಾನ್ತೇ ತತ ಏವಾತ್ಮಜಾಸ್ತವ

ನಿನ್ನ ಹಿರಿಯರಾದ ಯತಿಗಳು, ಸುಂದರವಾದ ascetics, ಮತ್ತೊಂದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಅದೇ ಮೂಲದಿಂದ ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಭುವನಾನಲಸಂಕಾಶಾಃ ಪದ್ಮಪತ್ರಾಯತೇಕ್ಷಣಾಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ಸನತ್ಕುಮಾರಶ್ ಚ ಋಭುಶ್ಚೈವೋರ್ಧ್ವರೇತಸೌ

ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿದ್ದ, ಕಮಲದ ಎಲೆಗಳಂತೆ ದೀರ್ಘವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದ, ಶ್ರೀಮಂತನಾದ ಸನತ್ಕುಮಾರ ಮತ್ತು ಋಭು, ಇಬ್ಬರೂ ಶುದ್ಧ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳಾಗಿದ್ದರು.

ಸನಕಃ ಸನಾತನಶ್ಚೈವ ತಥೈವ ಚ ಸನನ್ದನಃ ಉತ್ಪನ್ನಾಃ ಸಮಕಾಲಂ ತೇ ಬುದ್ಧ್ಯಾತೀನ್ದ್ರಿಯದರ್ಶನಾಃ

ಸನಕ, ಸನಾತನ ಮತ್ತು ಸನಂದನ—ಇವರು ಮೂವರು ಕೂಡ ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಅತೀತವಾದ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು.

ಉತ್ಪನ್ನಾಃ ಪ್ರತಿಭಾತ್ಮಾನೋ ಜಗತಾಂ ಸ್ಥಿತಿಹೇತವಃ ನಾರಪ್ಸ್ಯನ್ತೇ ಚ ಕರ್ಮಾಣಿ ತಾಪತ್ರಯವಿವರ್ಜಿತಾಃ

ಅವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಜ್ಞಾನರೂಪಿಗಳಾಗಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಕಾರಣರಾಗಿದ್ದು, ಯಾವುದೇ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗದೆ, ಮೂರು ವಿಧದ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದರು.

ಅಲ್ಪಸೌಖ್ಯಂ ಬಹುಕ್ಲೇಶಂ ಜರಾಶೋಕಸಮನ್ವಿತಮ್ ಜೀವನಂ ಮರಣಂ ಚೈವ ಸಂಭವಶ್ ಚ ಪುನಃ ಪುನಃ

ಜೀವನ ಮತ್ತು ಮರಣ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಹುಟ್ಟುವಿಕೆ—ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಂತೋಷ, ಹೆಚ್ಚಿನ ದುಃಖ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಮತ್ತು ಶೋಕ ಇವೆ.

ಅಲ್ಪಭೂತಂ ಸುಖಂ ಸ್ವರ್ಗೇ ದುಃಖಾನಿ ನರಕೇ ತಥಾ ವಿದಿತ್ವಾ ಚಾಗಮಂ ಸರ್ವಮ್ ಅವಶ್ಯಂ ಭವಿತವ್ಯತಾಮ್

ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಸಂತೋಷ ಅಲ್ಪ, ನರಕದಲ್ಲಿ ದುಃಖವೂ ಇದೆ; ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಎಲ್ಲವೂ ವಿಧಿಯ ಪ್ರಕಾರವೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಋಭುಂ ಸನತ್ಕುಮಾರಂ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತವ ವಶೇ ಸ್ಥಿತೌ ತ್ರಯಸ್ತು ತ್ರೀನ್ ಗುಣಾನ್ ಹಿತ್ವಾ ಚಾತ್ಮಜಾಃ ಸನಕಾದಯಃ

ಋಭು ಮತ್ತು ಸನತ್ಕುಮಾರರನ್ನು ನಿನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನಿನ್ನ ಮೂವರು ಮಕ್ಕಳಾದ ಸನಕ ಮತ್ತು ಇತರರು ಮೂರು ಗುಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರು.

ವವರ್ತೇನ ತು ಜ್ಞಾನೇನ ಪ್ರವೃತ್ತಾಸ್ತೇ ಮಹೌಜಸಃ ತತಸ್ತೇಷು ಪ್ರವೃತ್ತೇಷು ಸನಕಾದಿಷು ವೈ ತ್ರಿಷು

ಅವರು ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಾಗಿ ಜ್ಞಾನಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದರು; ಹೀಗೆ ಸನಕಾದಿಗಳು ಆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದರು.

ಭವಿಷ್ಯಸಿ ವಿಮೂಢಸ್ತ್ವಂ ಮಾಯಯಾ ಶಙ್ಕರಸ್ಯ ತು ಏವಂ ಕಲ್ಪೇ ತು ವೈವೃತ್ತೇ ಸಂಜ್ಞಾ ನಶ್ಯತಿ ತೇ ಽನಘ

ಶಂಕರನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ನೀನು ಮೋಹಿತರಾಗುವೆ; ಈ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಟವಾಗುವಾಗ, ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನೆ, ನಿನ್ನ ಜ್ಞಾನವು ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಕಲ್ಪೇ ಶೇಷಾಣಿ ಭೂತಾನಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣಿ ಪಾರ್ಥಿವಾನಿ ಚ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಹ್ಯೈಶ್ವರೀ ಮಾಯಾ ಜಾಗೃತಿಃ ಸಮುದಾಹೃತಾ

ಕಲ್ಪಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮತ್ತು ಭೌತಿಕ ಜೀವಿಗಳು, ಎಲ್ಲರ ದೈವೀ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಜಾಗೃತರಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಯಥೈಷ ಪರ್ವತೋ ಮೇರುರ್ ದೇವಲೋಕೋ ಹ್ಯುದಾಹೃತಃ ತಸ್ಯ ಚೇದಂ ಹಿ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ವಿದ್ಧಿ ದೇವವರಸ್ಯ ಹ

ಹೆಸರು ಪಡೆದ ಈ ಮೇರುಪರ್ವತ ದೇವಲೋಕವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ದೇವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನ ಮಹಿಮೆ ಕೂಡ ನೀನು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಚೇಶ್ವರಸದ್ಭಾವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಮಾಮಂಬುಜೇಕ್ಷಣಮ್ ಮಹಾದೇವಂ ಮಹಾಭೂತಂ ಭೂತಾನಾಂ ವರದಂ ಪ್ರಭುಮ್

ಈಶ್ವರನ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಮಹಾದೇವ, ಮಹಾತ್ಮ, ಭೂತಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಮತ್ತು ವರಪ್ರದ ಎಂದು ಅರಿಯಬೇಕು.

ಪ್ರಣವೇನಾಥ ಸಾಮ್ನಾ ತು ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ಜಗದ್ಗುರುಮ್ ತ್ವಾಂ ಚ ಮಾಂ ಚೈವ ಸಂಕ್ರುದ್ಧೋ ನಿಃಶ್ವಾಸಾನ್ನಿರ್ದಹೇದಯಮ್

ಓಂ ಎಂಬ ಪ್ರಣವದಿಂದ, ಸಾಮಗಾನಗಳಿಂದ ಜಗತ್ತಿನ ಗುರುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನೀನು ಮತ್ತು ನಾನು ಕೋಪಗೊಂಡರೆ ನಮ್ಮ ಉಸಿರಿನಿಂದ ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಸುಡಬಹುದು.

ಏವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಮಹಾಯೋಗಮ್ ಅಭ್ಯುತ್ತಿಷ್ಠನ್ಮಹಾಬಲಮ್ ಅಹಂ ತ್ವಾಮಗ್ರತಃ ಕೃತ್ವಾ ಸ್ತೋಷ್ಯಾಮ್ಯನಲಸಪ್ರಭಮ್

ಹೀಗೆ ಮಹಾಯೋಗವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ನಿನ್ನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನನ್ನು ನಾನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಾಣಮಗ್ರತಃ ಕೃತ್ವಾ ತತಃ ಸ ಗರುಡಧ್ವಜಃ ಅತೀತೈಶ್ ಚ ಭವಿಷ್ಯೈಶ್ ಚ ವರ್ತಮಾನೈಸ್ತಥೈವ ಚ

ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಗರುಡಧ್ವಜನು ಭೂತ, ಭವಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ವರ್ತಮಾನ ಕಾಲದವರೊಂದಿಗೆ—

ನಾಮಭಿಶ್ಛಾನ್ದಸೈಶ್ಚೈವ ಇದಂ ಸ್ತೋತ್ರಮುದೀರಯತ್ ನಮಸ್ತುಭ್ಯಂ ಭಗವತೇ ಸುವ್ರತಾನನ್ತತೇಜಸೇ

ನಾಮಗಳು ಮತ್ತು ಛಂದಸ್ಸುಗಳೊಂದಿಗೆ ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು: 'ಶುಭವ್ರತ, ಅನಂತ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ಭಗವಂತನೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.'

ನಮಃ ಕ್ಷೇತ್ರಾಧಿಪತಯೇ ಬೀಜಿನೇ ಶೂಲಿನೇ ನಮಃ ಸುಮೇಢ್ರಾಯಾರ್ಚ್ಯಮೇಢ್ರಾಯ ದಣ್ಡಿನೇ ರೂಕ್ಷರೇತಸೇ

ಕ್ಷೇತ್ರದ ಅಧಿಪತಿಗೆ, ಬೀಜವನ್ನು ಹೊತ್ತವನು, ಶೂಲಧಾರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಮಹಾನ್ ಪುರುಷತ್ವವಿರುವವನು, ಪೂಜೆಗೆ ಯೋಗ್ಯನಾದವನು, ದಂಡವನ್ನು ಹಿಡಿದವನು, ಕಠಿಣ ಬೀಜದ ಸ್ವರೂಪನಾದವನು, ಇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮೋ ಜ್ಯೇಷ್ಠಾಯ ಶ್ರೇಷ್ಠಾಯ ಪೂರ್ವಾಯ ಪ್ರಥಮಾಯ ಚ ನಮೋ ಮಾನ್ಯಾಯ ಪೂಜ್ಯಾಯ ಸದ್ಯೋಜಾತಾಯ ವೈ ನಮಃ

ಹಿರಿಯವನಿಗೆ, ಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ, ಮೊದಲಿಗನಿಗೆ, ಪ್ರಥಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಗೌರವಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರನಾದವನು, ಪೂಜ್ಯನಾದವನು, ತಕ್ಷಣ ಹುಟ್ಟಿದವನು, ಇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಗಹ್ವರಾಯ ಘಟೇಶಾಯ ವ್ಯೋಮಚೀರಾಂಬರಾಯ ಚ ನಮಸ್ತೇ ಹ್ಯಸ್ಮದಾದೀನಾಂ ಭೂತಾನಾಂ ಪ್ರಭವೇ ನಮಃ

ಗುಹೆಯಲ್ಲಿರುವವನು, ಪಾತ್ರೆಗಳ ಒಡೆಯನಾದವನು, ಆಕಾಶವೇ ವಸ್ತ್ರವಿರುವವನು, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನಮ್ಮಂತಹ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಒಡೆಯನಾದವನು, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ವೇದಾನಾಂ ಪ್ರಭವೇ ಚೈವ ಸ್ಮೃತೀನಾಂ ಪ್ರಭವೇ ನಮಃ ಪ್ರಭವೇ ಕರ್ಮದಾನಾನಾಂ ದ್ರವ್ಯಾಣಾಂ ಪ್ರಭವೇ ನಮಃ

ವೇದಗಳ ಒಡೆಯನಿಗೆ, ಸ್ಮೃತಿಗಳ ಒಡೆಯನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಕರ್ಮಗಳ ಮತ್ತು ದಾನಗಳ ಒಡೆಯನಿಗೆ, ವಸ್ತುಗಳ ಒಡೆಯನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.