ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಭಗವಾನಾದಿರಙ್ಕಶ್ ಚ ಮಧ್ಯಂ ಕಾಲೋ ದಿಶೋ ನಭಃ ನಾಹಮನ್ತಂ ಪ್ರಪಶ್ಯಾಮಿ ಉದರಸ್ಯ ತವಾನಘ

'ಭಗವಂತನೇ, ನೀನು ಆದಿ, ಆಸನ, ಮಧ್ಯ, ಕಾಲ, ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಆಕಾಶ—ನಿನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಅಂತ್ಯವನ್ನೂ ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ, ಪಾಪರಹಿತನೇ' ಎಂದನು.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾಬ್ರವೀದ್ಭೂಯಃ ಪಿತಾಮಹಮಿದಂ ಹರಿಃ ಭಗವಾನೇವಮೇವಾಹಂ ಶಾಶ್ವತಂ ಹಿ ಮಮೋದರಮ್

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಹರಿಯು ಮತ್ತೆ ಪಿತಾಮಹನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಭಗವಂತನೇ, ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯೂ ಹೀಗೆಯೇ—ಶಾಶ್ವತವಾಗಿದೆ' ಎಂದನು.

ಪ್ರವಿಶ್ಯ ಲೋಕಾನ್ ಪಶ್ಯೈತಾನ್ ಅನೌಪಮ್ಯಾನ್ಸುರೋತ್ತಮ ತತಃ ಪ್ರಾಹ್ಲಾದಿನೀಂ ವಾಣೀಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ತಸ್ಯಾಭಿನನ್ದ್ಯ ಚ

'ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನೀನು ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ, ಈ ಅನನ್ಯವಾದ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನೋಡಿ' ಎಂದನು. ಆಗ ಅವನ ಆ ಹರ್ಷಭರಿತವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.

ಶ್ರೀಪತೇರುದರಂ ಭೂಯಃ ಪ್ರವಿವೇಶ ಪಿತಾಮಹಃ ತಾನೇವ ಲೋಕಾನ್ ಗರ್ಭಸ್ಥಾನ್ ಅಪಶ್ಯತ್ ಸತ್ಯವಿಕ್ರಮಃ

ಆ ಮಹಾಪ್ರಭು ಶ್ರೀಪತಿಯ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಪುನಃ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಪಿತಾಮಹನು, ತನ್ನ ಅಚಲ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ, ಆ ಗರ್ಭದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಆ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೋಡಿದನು.

ಪರ್ಯಟಿತ್ವಾ ತು ದೇವಸ್ಯ ದದೃಶೇ ಽನ್ತಂ ನ ವೈ ಹರೇಃ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಗತಿಂ ತಸ್ಯ ಪಿತಾಮಹಸ್ಯ ದ್ವಾರಾಣಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಪಿಧಾಯ ವಿಷ್ಣುಃ ವಿಭುರ್ಮನಃ ಕರ್ತುಮಿಯೇಷ ಚಾಶು ಸುಖಂ ಪ್ರಸುಪ್ತೋ ಽಹಮಿತಿ ಪ್ರಚಿನ್ತ್ಯ

ಆ ದೇವರ ದೇಹದೊಳಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಚರಿಸಿದರೂ, ಪಿತಾಮಹನು ಹರಿಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಪಿತಾಮಹನ ಗತಿಯನ್ನರಿತು, ವಿಷ್ಣುವು ಎಲ್ಲ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಲೋಚಿಸಿ, 'ನಾನು ಸುಖವಾಗಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.

ತತೋ ದ್ವಾರಾಣಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಪಿಹಿತಾನಿ ಸಮೀಕ್ಷ್ಯ ವೈ ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ಕೃತ್ವಾತ್ಮನೋ ರೂಪಂ ನಾಭ್ಯಾಂ ದ್ವಾರಮವಿನ್ದತ

ಆಗ, ಎಲ್ಲಾ ಬಾಗಿಲುಗಳು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಪಿತಾಮಹನು ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಮಾಡಿ, ನಾಭಿಯಿಂದ ಒಂದು ದಾರಿ ಕಂಡನು.

ಪದ್ಮಸೂತ್ರಾನುಸಾರೇಣ ಚಾನ್ವಪಶ್ಯತ್ಪಿತಾಮಹಃ ಉಜ್ಜಹಾರಾತ್ಮನೋ ರೂಪಂ ಪುಷ್ಕರಾಚ್ಚತುರಾನನಃ

ಪದ್ಮದ ದಾರಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಪಿತಾಮಹನು ನೋಡಿದನು; ಆ ಹೂವಿನಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳಿರುವವನು ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೊರಬಂದನು.

ವಿರರಾಜಾರವಿನ್ದಸ್ಥಃ ಪದ್ಮಗರ್ಭಸಮದ್ಯುತಿಃ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸ್ವಯಂಭೂರ್ಭಗವಾಞ್ ಜಗದ್ಯೋನಿಃ ಪಿತಾಮಹಃ

ಪದ್ಮದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಪದ್ಮಗರ್ಭದ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಬ್ರಹ್ಮ, ಸ್ವಯಂಭುವು, ಭಗವಂತನು, ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲವಾದ ಪಿತಾಮಹನು, ಅಲ್ಲಿ ಭಾಸವಾಗಿದ್ದನು.

ಏತಸ್ಮಿನ್ನನ್ತರೇ ತಾಭ್ಯಾಮ್ ಏಕೈಕಸ್ಯ ತು ಕೃತ್ಸ್ನಶಃ ವರ್ತಮಾನೇ ತು ಸಂಘರ್ಷೇ ಮಧ್ಯೇ ತಸ್ಯಾರ್ಣವಸ್ಯ ತು

ಈ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆ ಅರಣ್ಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಸಂಘರ್ಷ ಉಂಟಾಯಿತು.

ಕುತೋ ಽಪ್ಯಪರಿಮೇಯಾತ್ಮಾ ಭೂತಾನಾಂ ಪ್ರಭುರೀಶ್ವರಃ ಶೂಲಪಾಣಿರ್ಮಹಾದೇವೋ ಹೇಮವೀರಾಂಬರಚ್ಛದಃ

ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಂದೋ ಅಳವಡಿಸಲಾಗದ ಆತ್ಮನಾದ, ಭೂತಗಳ ಒಡೆಯನಾದ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಯಾದ ಮಹಾದೇವನು, ಬಂಗಾರದ ವೀರವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದವನು, ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ಅಗಚ್ಛದ್ಯತ್ರ ಸೋ ಽನನ್ತೋ ನಾಗಭೋಗಪತಿರ್ ಹರಿಃ ಶೀಘ್ರಂ ವಿಕ್ರಮತಸ್ತಸ್ಯ ಪದ್ಭ್ಯಾಮ್ ಆಕ್ರಾನ್ತಪೀಡಿತಾಃ

ಅಲ್ಲಿ ಅನಂತನು, ನಾಗರಾಜನಾದ ಹರಿಯು, ವೇಗವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಾ, ಅವನ ಕಾಲಿನಿಂದ ಭೂಮಿ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಯಿತು.

ಉದ್ಭೂತಾಸ್ತೂರ್ಣಮಾಕಾಶೇ ಪೃಥುಲಾಸ್ತೋಯಬಿನ್ದವಃ ಅತ್ಯುಷ್ಣಶ್ಚಾತಿಶೀತಶ್ ಚ ವಾಯುಸ್ತತ್ರ ವವೌ ಪುನಃ

ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದಟ್ಟವಾದ ನೀರಿನ ಹನಿಗಳು ವೇಗವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು; ಅಲ್ಲಿಯ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಬಿಸಿ ಹಾಗೂ ತುಂಬಾ ಚಳಿಯ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿತು.

ತದ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಹದಾಶ್ಚರ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಿಷ್ಣುಮಭಾಷತ ಅಬ್ಬಿನ್ದವಶ್ ಚ ಶೀತೋಷ್ಣಾಃ ಕಮ್ಪಯನ್ತ್ಯಂಬುಜಂ ಭೃಶಮ್

ಆ ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಬ್ರಹ್ಮನು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ಬಿಸಿ ಮತ್ತು ಚಳಿಯ ಹನಿಗಳು ಪದ್ಮವನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿವೆ.'

ಏತನ್ಮೇ ಸಂಶಯಂ ಬ್ರೂಹಿ ಕಿಂ ವಾ ತ್ವನ್ಯಚ್ಚಿಕೀರ್ಷಸಿ ಏತದೇವಂವಿಧಂ ವಾಕ್ಯಂ ಪಿತಾಮಹಮುಖೋದ್ಗತಮ್

‘ನನ್ನ ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ನೀನು ಹೇಳು, ಅಥವಾ ಇನ್ನೇನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ್ದೀಯೋ ಅದನ್ನೂ ಹೇಳು’—ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳು ಪಿತಾಮಹನ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಬಂದವು.

ಶ್ರುತ್ವಾಪ್ರತಿಮಕರ್ಮಾ ಹಿ ಭಗವಾನಸುರಾನ್ತಕೃತ್ ಕಿಂ ನು ಖಲ್ವತ್ರ ಮೇ ನಾಭ್ಯಾಂ ಭೂತಮನ್ಯತ್ಕೃತಾಲಯಮ್

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅಸುರರ ಸಂಹಾರಕನಾದ, ಅಪೂರ್ವ ಕರ್ಮಗಳ ಸ್ವಾಮಿಯಾದ ಭಗವಂತನು, 'ನನ್ನ ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾವ ಜೀವಿಯು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದೆಯೋ?' ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿದನು.

ವದತಿ ಪ್ರಿಯಮತ್ಯರ್ಥಂ ಮನ್ಯುಶ್ಚಾಸ್ಯ ಮಯಾ ಕೃತಃ ಇತ್ಯೇವಂ ಮನಸಾ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚೇದಮುತ್ತರಮ್

ಅವನು ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನಾನು ಅವನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡೆನು; ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಲೋಚಿಸಿ, ನಾನು ಈ ಉತ್ತರವನ್ನು ನೀಡಿದೆನು.

ಕಿಮತ್ರ ಭಗವಾನದ್ಯ ಪುಷ್ಕರೇ ಜಾತಸಂಭ್ರಮಃ ಕಿಂ ಮಯಾ ಚ ಕೃತಂ ದೇವ ಯನ್ಮಾಂ ಪ್ರಿಯಮನುತ್ತಮಮ್

‘ಈ ದಿನ ಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ಏನು ಗೊಂದಲ ಉಂಟಾಗಿದೆ ಭಗವನೇ? ನಾನು ಏನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ ದೇವಾ, ನೀನು ನನಗೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಲು?’

ಭಾಷಸೇ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಿಮರ್ಥಂ ಬ್ರೂಹಿ ತತ್ತ್ವತಃ ಏವಂ ಬ್ರುವಾಣಂ ದೇವೇಶಂ ಲೋಕಯಾತ್ರಾನುಗಂ ತತಃ

‘ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀನು ಹೀಗೆ ಯಾಕೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೋ ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳು’ ಎಂದು ಲೋಕಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ನಡೆಸುವ ದೇವಾಧಿದೇವನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು.

ಪ್ರತ್ಯುವಾಚಾಮ್ಬುಜಾಭಾಕ್ಷಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ವೇದನಿಧಿಃ ಪ್ರಭುಃ ಯೋ ಽಸೌ ತವೋದರಂ ಪೂರ್ವಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋ ಽಹಂ ತ್ವದಿಚ್ಛಯಾ

ಬ್ರಹ್ಮನು, ವೇದಗಳ ಭಂಡಾರಿಯಾದ ಪ್ರಭು, ಕಮಲನೇತ್ರನಾದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೇ ನಾನು ಮೊದಲು ನಿನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದೆನು.'

ಯಥಾ ಮಮೋದರೇ ಲೋಕಾಃ ಸರ್ವೇ ದೃಷ್ಟಾಸ್ತ್ವಯಾ ಪ್ರಭೋ ತಥೈವ ದೃಷ್ಟಾಃ ಕಾರ್ತ್ಸ್ನ್ಯೇನ ಮಯಾ ಲೋಕಾಸ್ತವೋದರೇ

‘ಹೇ ಪ್ರಭು, ನೀನು ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಕಂಡಂತೆ, ನಾನು ಕೂಡ ನಿನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಂಡೆನು.’

ತತೋ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಾತ್ತು ಉಪಾವೃತ್ತಸ್ಯ ಮೇ ಽನಘ ತ್ವಯಾ ಮತ್ಸರಭಾವೇನ ಮಾಂ ವಶೀಕರ್ತುಮಿಚ್ಛತಾ

‘ನಂತರ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಾದ ಮೇಲೆ, ಪಾಪರಹಿತನೇ, ನೀನು ಸ್ಪರ್ಧೆಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿದೆ.’

ಆಶು ದ್ವಾರಾಣಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಪಿಹಿತಾನಿ ಸಮನ್ತತಃ ತತೋ ಮಯಾ ಮಹಾಭಾಗ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ಸ್ವೇನ ತೇಜಸಾ

ಅತಿ ವೇಗವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ನಾನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮುಚ್ಚಿದೆ. ಮಹಾಭಾಗನೇ, ಆಗ ನಾನು ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದೆ.

ಲಬ್ಧೋ ನಾಭಿಪ್ರದೇಶೇನ ಪದ್ಮಸೂತ್ರಾದ್ವಿನಿರ್ಗಮಃ ಮಾ ಭೂತ್ತೇ ಮನಸೋ ಽಲ್ಪೋ ಽಪಿ ವ್ಯಾಘಾತೋ ಽಯಂ ಕಥಂಚನ

ನಾಭಿಯ ಭಾಗದಿಂದ, ಕಮಲದ ದಂಡದ ಮೂಲಕ ಹೊರಬರುವ ದಾರಿ ಸಿಕ್ಕಿತು. ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಅಡಚಣೆ ಕೂಡ ಬರುವಂತಾಗಬಾರದು.

ಇತ್ಯೇಷಾನುಗತಿರ್ವಿಷ್ಣೋ ಕಾರ್ಯಾಣಾಮ್ ಔಪಸರ್ಪಿಣೀ ಯನ್ಮಯಾನನ್ತರಂ ಕಾರ್ಯಂ ಬ್ರೂಹಿ ಕಿಂ ಕರವಾಣ್ಯಹಮ್

ವಿಷ್ಣುವೇ, ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಈ ರೀತಿಯ ಕ್ರಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕು. ಈಗ ನನಗೆ ಮುಂದೇನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳು.

ತತಃ ಪರಮಮೇಯಾತ್ಮಾ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪೋ ರಿಪುಃ ಅನವದ್ಯಾಂ ಪ್ರಿಯಾಮಿಷ್ಟಾಂ ಶಿವಾಂ ವಾಣೀಂ ಪಿತಾಮಹಾತ್

ಆಮೇಲೆ, ಅಳೆಯಲಾಗದ ಆತ್ಮನಾದ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ಎಂಬ ಶತ್ರು, ಪಿತಾಮಹನಿಂದ ಅವನು ಅಪರಾಧರಹಿತವಾದ, ಪ್ರಿಯವಾದ, ಶುಭಕರವಾದ ವರವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಶ್ರುತ್ವಾ ವಿಗತಮಾತ್ಸರ್ಯಂ ವಾಕ್ಯಮಸ್ಮೈ ದದೌ ಹರಿಃ ನ ಹ್ಯೇವಮೀದೃಶಂ ಕಾರ್ಯಂ ಮಯಾಧ್ಯವಸಿತಂ ತವ

ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಹರಿ ಈಡೃಷ್ಟವಿಲ್ಲದೆ ಅವನಿಗೆ ಆ ವರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ನಾನು ನಿನ್ನಿಗಾಗಿ ಇಂತಹ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.

ತ್ವಾಂ ಬೋಧಯಿತುಕಾಮೇನ ಕ್ರೀಡಾಪೂರ್ವಂ ಯದೃಚ್ಛಯಾ ಆಶು ದ್ವಾರಾಣಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಘಾಟಿತಾನಿ ಮಯಾತ್ಮನಃ

ನಿನ್ನಿಗೆ ಬೋಧನೆ ನೀಡಬೇಕೆಂಬ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಆಟದ ಹಂಗಿನಲ್ಲಿ, ನಾನು ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಮುಚ್ಚಿದೆ.

ನ ತೇ ಽನ್ಯಥಾವಗನ್ತವ್ಯಂ ಮಾನ್ಯಃ ಪೂಜ್ಯಶ್ ಚ ಮೇ ಭವಾನ್ ಸರ್ವಂ ಮರ್ಷಯ ಕಲ್ಯಾಣ ಯನ್ಮಯಾಪಕೃತಂ ತವ

ನೀನು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ನೀನು ನನಗೆ ಗೌರವನೀಯನು, ಪೂಜ್ಯನು. ನಾನು ನಿನಗೆ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು, ಕಲ್ಯಾಣಿಯೆ.

ಅಸ್ಮಾನ್ ಮಯೋಹ್ಯಮಾನಸ್ತ್ವಂ ಪದ್ಮಾದವತರ ಪ್ರಭೋ ನಾಹಂ ಭವನ್ತಂ ಶಕ್ನೋಮಿ ಸೋಢುಂ ತೇಜೋಮಯಂ ಗುರುಮ್

ಪ್ರಭುವೇ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಕಮಲದಿಂದ ಇಳಿದು ಬಾ. ನಾನು ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು, ಮಹಾನ್ ಗುರುವನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.